Tuesday, August 26, 2008

Γύρισε ο τουρίστας!

Λοιπόν που σαστε; Γύρισα ο τουρίστας. 15 μέρες, 3 πόλεις, πολλά κρασιά, πολύ φαϊ, πολύ περπάτημα (μιλάμε για τρελλό χιλιόμετρο) και μια αξέχαστη εμπειρία.

Από που να αρχίσω και που να τελειώσω..

Ε ας το πάρω από την αρχή..

St Tropez

Λίγο πολύ το χουμε όλοι ξαναδεί το μέρος. Ίσως όχι το ίδιο αλλά παρόμοια, παραπλήσια και άλλα συνώνυμα του “περίπου ίδιος”. Κόσμος, κότερα (ΚΟΤΕΡΑ όχι η ψαρόβαρκα του καπετάν Αντρέα Ζέπου), χλίδα, σολωμοί και μύδια και σαμπάνιες και τρελλή περαντζάδα.

Ωραίο μέρος. Περιποιημένο. Ένα πρώην ψαροχώρι που έγινε το πιο κοσμοπολίτικο θέρετρο της Γαλλίας. Μια πανέμορφη παλιά πόλη, μικρά εστιατοριάκια στους πεζόδρομους, μικρές και ωραίες παραλίες μπροστά στις βιλλάρες (που σε αντίθεση με εδώ, δε σου απαγόρευαν την πρόσβαση στη θάλασσα, μια και γνωρίζουν ότι δεν τους ανήκει ούτε η άμμος ούτε το νερό..).

Βέβαια το ταξίδι ξεκίνησε με μια μικρή γκαντεμιά, καθότι οι βαλίτσες μου δεν ήρθαν μαζί μου στη Νίκαια από τις Βρυξέλλες και για δυό μέρες φόραγα ξένα ρούχα. Ευτυχώς εκεί που έμενα το ζευγάρι που είχε την πανσιόν ήταν και οι δύο μουρλά και τρελλά φιλόξενοι και μου δωσαν τα πάντα. Ευτυχώς που φόραγα περίπου το ίδιο μέγεθος με τον Chico, αν και το ροζ μπλουζάκι δε μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Τέσπα, δεν παραπονιέμαι κιόλας.

Κάναμε και ένα τρελλό μπάρμπεκιου ένα βράδυ όπου οι ξένοι ήπιαν για πρώτη φορά ούζο και δεν άκουσαν τις προειδοποιήσεις μου (τώρα, να μπλέξεις σαμπάνια με κρασί και ούζο...αυτοκτονία) και αποχαιρέτησαν τα εγκόσμια συντόμως και χωρίς πολλά πολλά. Ούτε βοήθεια δεν πρόλαβαν να πουν.

Το μέρος αξίζει πάντως, το προτείνω.

Bordeaux

5 μέρες μετά , μάζεψα τα μπογαλάκια μου που ευτυχώς είχαν έρθει και ξεκίνησα για το Bordeaux. Είχα ακούσει ότι ήταν ωραία πόλη. Ε αυτό που είδα δεν το περίμενα. Ένα από τα πιο όμορφα μέρη που έχω δει ποτέ. Τύφλα να χει η Κυψέλη, το Παγκράτι και τα κάτω Πατήσια λέμε. Όχι , εντάξει, όντως είναι μια πανεμορφη πόλη, μεσαιωνικότατη, με όοοολα τα παλιά κτίρια διατηρημένα και περιποιημένα, τίγκα στον πεζόδρομο και στην τσάρκα. Είχα την τύχη να μείνω σε ένα ωραιότατο ξενοδοχειάκι, πίσω ακριβώς από την κεντρική πλατεία , την απίστευτη Place de la Bourse που μπορείτε να δείτε σε ναιτ φότο καθρεφτιζόμενη στον Miroire de leau ή όπως αλλιώς γράφεται αυτό το πράμα, καταλάβατε τέλος πάντων.

Place de la Bourse

To Bordeaux απο τ'αψηλά

Έλιωσα στη βόλτα δίπλα στο ποτάμι, στο κρασί (πολύ κρασί ρε παιδί μου. Αλλά πολύ κρασί..), πλακώθηκα στα confit de canard και γενικά στα παπιοπροϊόντα, έφαγα και τις φιλετιές μου με τα φουα γκρα μου και τα συναφή ο βλάχος και ήρθα και ένιωσα αριστοκράτης ρε παιδί μου. Είχα και στο χωριό μου φουα γκρά ο μπουρτζόβλαχος. Ναι ναι, αφου θυμάμαι στο δημοτικό το πρωί με κυνήγαγε η μάνα μου απο πίσω με το πλαστικό ταπεράκι του κολατσιού, που είχε φουα γκρα και χαβιάρι μπελούγκα. Ενίοτε είχε και margrete de canard, αλλα κυρίως στις εθνικές εορτές, όχι κάθε μέρα. Τέλος πάντωνε.

Ρε συ Νικόλα, κρίμα δεν είδα το comment σου εκείνη τη μέρα, θα σε είχα πάρει τηλεφωνάκι να πάμε για κρασί. Αλλά δυστυχώς το είδα όταν ήμουν πλέον Παρίσι..

Από παρέα πάντως στο Bordeaux καλά τα πήγα μη νομίζεις....Είμαι πολύ ωραίος στο εξωτερικό ρε :P Εντός FIR Αθηνών ασχημαίνω, δεν ξέρω γιατί!!!

Και πάμε στο Παρίσι τώρααα..

Ε καλά για το Παρίσι τι να πω, λίγο πολύ γνωστά είναι. Πολύ όμορφο, πολύ το ένα πολύ το άλλο, η πόλη του φωτός, μπλα μπλα μπλα μπλα και τα λοιπά.

Ile de la Cite κλπ

3 πράγματα μου κάναν εντύπωση, τουλάχιστον από την τελευταία φορά που είχα πάει, προ αμνημονεύτων..

Πρώτον, ανακάλυψα την Αγία Τσαπέλλα (βασικά Sainte Chapelle το λένε, αλλά μου αρέσει να εξελληνίζω τα πράγματα). Η Αγία Τσαπέλλα είναι στην Cite, στο νησάκι, πίσω από το μέγαρο της Δικαιοσύνης. Εκεί λοιπόν, πάω το μεσημέρι να μπω μέσα και βλέπω ότι το βράδυ έχει κονσέρτο εκεί. Ώπα δικέ μου λέω, εδώ είμαστε, θα το παίξουμε κουλτούρα, θα πάω το βράδυ να παρακολουθήσω μούζικα να εξημερωθεί το ζώο μέσα μου και έξω μου.

Πάω το βράδυ, μπαίνουμε στο ξωκλήσι, τίγκα στο βιτρό δικέ μου. Με κάτι φάτσες απάλευτες, κάτι βασανισμένους κάτι ταλαιπωρημένους κάτι σφαγμένου σε έπιανε η ψυχή σου αδερφέ. Καθόμαστε στις καρέκλες, κάτι δε μου πήγαινε καλά ρε μάγκα. Πιάνω την ταξιθέτρια

“έλα δω μωρή τσόντα” της λέω ,

“που είναι τα ξηροκάρπια και η μπουκάλα το Τσίβας, γιατί ο Estarinakis μόνο Τσίβας πίνει στα μαγαζιά το βράδυ”.

΄΄Οχι κύριε μου λέει, δε σερβίρουμε ποτά εδώ” .

“Και τι σκατά θα πιω μωρή να βραχεί ο λάρυγξ να πάνε τα φαρμάκια κάτω; ε; τι θα πιώ; “.

“όχι κύριε δυστυχώς δεν έχουμε ποτά”.

“Ωραία, τουλάχιστον φώναξέ μου τη λουλουδού να πάρω καμιά 15αριά πανέρια γαρύφαλλο να πετάξω στους οργανοπαίχτες να έρθουμε στ οκέφι “.

Ε ούτε λουλούδια είχαν οι άθλιοι..

H Αγία Τσαπέλλα

Και συνεχίζω να ψιλιάζομαι οτι δε θα ακούσω μουσική. Σκάνε κάτι τύποι με κάτι βιολιά, και αρχίζουν και παίζουν κάτι κλαψες, κάτι μοιρολόγια, κάτι ανατριχιαστικά, που ήρθε η τρίχα μου και καγκέλωσε και σκιάχτηκα ο ερίφης. Ξαναπιάνω την ταξιθέτρια.

“Τι είναι αυτά τα φρικουλιάρικα μωρή πατόζα; Τι πρόγραμμα είναι αυτό; που είναι η τραγουδιάρα, ποιος τα γραψε αυτά;΅

Kαι αρχίζει και μου λέει κάτι για Μπακ και Φούγκ. Εγώ αυτόν τον μπακ τον Φούγκ δεν τον ξέρω λέω. Που παιζει μπακ; Στην Παρι σεν ζερμέν; Και τι δουλειά έχει μωρή λέω ο μπακ να γράφει μουσική; Και μάλιστα με τέτοιο όνομα. Φουγκ! Κανας Αλγερινός θα είναι που τον φέραν να παίξει μπάλα και το είδε καλλιτέχνης.. τι να πεις..Ούτε ένα σουξεδάκι ρε.

Θες να κάνεις συναυλία; βγάλε δυό μπουζούκια και ένα μπαγλαμά, να ρίξουν μια πονεμένη πενιά να κλάσουν λιβάνι τα βιτρά εκεί μέσα! Φλώροι.. τι να πεις..

Παίξαν και ένα πένθιμο ενός Ιταλού σουξεδιάρη λέει του Albinoni, μου φυγε η μαγκιά δικέ μου λέμε.. .. Ιδού

Το δεύτερο που μου κανε εντύπωση ήταν η Cite des Sciences που την προτείνω ανεπιφύλακτα σε όποιον πάει, όπως και την Geode που είναι εκεί δίπλα. Είδα 3d ντοκιμανταίρ με δεινόσαυρους και έπαθα... (για όποιον ενδιαφέρεται, στάση μετρό Port de Lavilette ή κάτι που ακούγεται ακριβώς έτσι αλλά γράφεται εντελώς αλλέως)

H Geode (ξέρω, ωραίο καιρό μου κανε..)

Τα μουσούδια μου, φωτό από θερμική κάμερα

Το τρίτο που μου κανε εντύπωση ήταν το φαγητό στο Nos Ancetres les Gaulois...

Το ότι κατάφερα και βγήκα από κει μέσα περπατώντας, ήταν μεγάλο κατόρθωμα.

Στο βάθος η "σαλάτα". Έμπροσθεν το τρίτο πιάτο με ορεκτικά. Και κράσος..

Πλήρωνες ενα “μενου”, και απο κει και πέρα έτρωγες και έπινες όσο ήθελες. Είχαν τα ορεκτικά όλα σε μπουφέ, το κυρίως πιάτο μόνο ήταν συγκεκριμένη ποσότητα. Κρασί, όσο αντέχεις. Εκεί θέλω να πάω με τον Zaphod και τους υπόλοιπους. Με ασθενοφόρο θα φύγουμε στάνταρ. Το περιβάλλον εξαιρετικό επίσης. Αντί για σαλάτα σου φερναν μια καλαθούνα τίγκα στο λαχανικό.. καλή φάση.

Γενικά ήταν από τις ωραιότερες διακοπές έβερ. Θα μπορούσα να γράψω τεράστιο σεντόνι.. Αν και άμα είχε λείψει και η φάση με την τράπεζά μου, θα ήμουν πιο ευχαριστημένος . Ανακάλυψα κάποια φάση ότι δε μπορώ να τραβήξω λεφτά από το ATM. Το οτι η κάρτα μου πάνω έγραφε VISA βέβαια ήταν εντελώς τυχαίο. Μέχρι να συννεονηθώ με την τράπεζα, να μεταφέρω λεφτά στην προπληρωμένη που έχω, να εγκριθεί ο κωδικός για το phone banking κλπ κλπ, σφίχτηκα λίγο..Ειδικά ένα πρωί, που ΕΚΑΝΑ τη μεταφορά μέσω internet,παω στο ATM μετά, και μου λέει ότι “your bank refuses the transaction”. Εκεί λέω μάγκα, θα ξεμείνω..Πήρα ένα κάρο τηλέφωνα στην εξυπηρέτηση πελατών, και μόνο μετά από ένα τετράωρο ένας άγιος άνθρωπος που ήξερε τη δουλειά του μου εξήγησε ότι απο ATM θα μπορούσα να πάρω λεφτά την ΕΠΟΜΕΝΗ μέρα, ενώ μπορούσα κανονικά την ίδια να χρησιμοποιήσω την κάρτα για απευθείας χρέωση. Οι άλλοι μου λέγαν “ε συγνώμη δεν ξέρουμε τι πρόβλημα υπάρχει”.. ήμουν στο παρατσάκ να σκάσω μύτη στο ελληνικό προξενείο και να πω παιδιά αγιούτο, έχω 10 ευρώ πάνω μου και δε μπορώ να τραβήξω λεφτά να πληρώσω το ξενοδοχείο και να φύγω απο το Bordeaux.. τεσπα, ευτυχώς τη γλυτώσαμε και απο αυτό..

Ααααχ ωραία ήταν.. τα κεφάλια πάλι μέσα τώρα.. αλλά έχω τέτοια κέφια που θα αντέξω μεγάλο σκίσιμο μέχρι τα Χριστούγεννα. Και που θα πάει, κάποιον θα πείσω για πρωτοχρονιά στο Παρίσι. Ή στο Βερολίνο...

Tuesday, August 19, 2008

Me efage h ksenitia

Zei o poustis o touristas. Grafo apo to YPEROXO Bordeaux -an kai apo kairo tha mporouse na itan kalitera- . Eidika meta to St. Tropez opoy eliwsa sti zesti. Otan gurisw exw mpoliko prama na grapsw. Eftixws pantws poy exw erthei monos mou giati eixame diafores kriseis gkantemias kai ama imoun me parea tha eixa akousei megali gkrinia. Pantos telika oi diakopes solo lene apistefta.... Sas afino twra, afenos giati SIXAINOMAI ta greeklish, defteron dioti to pliktrologio einai AZERTY kai oxi QWERTY kai kanw 7 ores na grapsw mia leksi, triton giati exw rantevoy me kati trella krouasan, tetarto giati ektos apo ta krouasan exw rantevou kai me mia gallida poy gnwrisa xtes... parepiptontos efharisto gia ta kala comments sto proigoumeno, iliaxtida kai biologe alla ela re mi me kolakeyete toso -giati arxizei na mou aresei- :) a bientot re katharmata!!!!

Thursday, August 07, 2008

Το είδαμε και αυτό..

..και ενώ σκέφτομαι να βάλω κανα πλυντήριο μπας και καθαρίσω κανα ρούχο και μαζέψω και καμιά βαλίτσα (δεν παίζει με τίποτα, πάλι Κυριακή βράδυ θα τα φτιάχνω τα πράματα, μην πω Δευτέρα πρωί...) έχω ένα θεματάκι που πρέπει να κοροιδέψω λίγο γιατί δε μπορώ..

Παρεπιπτόντως 40 μέρες άδεια είναι υπέραρκετές, δε ζηλεύω καθόλου πλέον τους φίλους καθηγητές που μου το παίζουν μάγκες επειδή έχουν δυό μήνες. Θα βαριόμουν ασυστόλως, άσε που όταν δεν έχεις τι να κάνεις, είχαν δίκιο οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Αργία μήτηρ πάσης κακίας. Εγώ θα έλεγα αργία μήτηρ πάσης αφραγκίας, γιατί τώρα τις μέρες που κάθομαι, παρατηρώ ότι τρώω τα ευρά σαν πασατέμπο. Κοντεύω να γίνω θύμα του σόππινγκ. Βέβαια δεν ψωνίζω ρούχα, δεν έφτασα ακόμα σε αυτό το σημείο, αλλά χαλάω σε ένα κάρο να μην πω τι. Μέχρι σαρκοφάγα φυτά πήγα και αγόρασα, για να τρώνε τις μύγες στο πρώην εξοχικό και γω να τα χαζεύω. Και δεν κάνω πλάκα, όντως πήρα σαρκοφάγα φυτά. Από ό,τι τα βλέπω πάντως μάλλον αργούν έναν ψιλάκο να φυτρώσουνε. Τέσπα..

Στο θέμα μας λοιπόν...

Καταρχήν δεν το είπαν στις ειδήσεις, αλλά θα έπρεπε. Χτες που κατέβαινα λιμάνι για καφεδάκι, πέρασα μπροστά από την εκκλησία της γειτονιάς. Απέξω ήταν τύπος σε στάση ημιανάπαυσης, με ένα καινούριο αυτοκίνητο, γερμανικής μάρκας και μπροστά στο αυτοκίνητο παπάς με αγιαστούρα και... ευλογούσε το αυτοκίνητο.. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να γελάσω, η δεύτερη να τρομάξω και η ερχόμενη σκέψη ήταν μια σχεδόν ακατανίκητη παρόρμηση –η οποία ευτυχώς κατενικήθη- να γκαζώσω και να πέσω πάνω στο γυαλιστερό τζιτζάτο αυτοκίνητο, μετά να βγώ έξω και να πώ "Αυτά τα γερμανικά, αθάνατα είναι. Ειδικά άμα έχει σκάσει και ευχέλαιο στους υαλοκαθαριστήρες, δεν παθαίνουν τίποτα. Μπράβο μπράβο. Να σου πω, πρίν πηδήξεις πρώτη φορά τον έβαλες να σου ευλογήσει και τα τσιμπιρδόνια σου;"

Πας το βραδάκι βόλτα με το αίστημα και γυρνάς από το κοσμικό κέντρο "Κώλαση", όπου έχεις ακούσει λαϊκά άζματα και έχεις κοπανήσει τα Τζόννυ σου (Ακρίβυνε το ρημάδι το Τσίβας στα σκυλάδικα τώρα. Αυτό το πετρέλαιο, όλα τα επηρρεάζει. Ειδικά άμα συμμετέχει ενεργά στην Παρασκευή.) με το κατουρημένο ξηροκάρπι –θυμάστε γνωστές εκπομπές, μη τα ξαναλέμε τώρα- και τα 17 παγάκια, έχεις ρίξει γύρω στα 200 κεσέδια γαρδένια νεκροταφείου (φρέσκες είναι ,προχτές τους κάναμε τα 40) και έχεις κάνει μεγάλο σαματά ρε δικέ μου. Όλοι εκεί μέσα τον σέβονται ναουμ το Μήτσο το αλάνι τον άντρα τον ντερμπεντέρη με το λαδί Άουντι με τα λεντάκια και τη γεννήτρια ομίχλης από κάτω. Και είναι και ευλογημένο. Και ιδού ποια τα προτερήματα μιας τέτοιας ευλογίας.

Πρώτον, αποφεύγεις εντελώς τα τρακαρίσματα. Πας με 200; είσαι πίτα; Έχει σκύψει και το γκομενάκι και σου κάνει τεχνητή αναπνοή στην τσουτσού και συ κοιτάς τα άστρα (από την συρόμενη ηλιοροφή – έχει και σεμεδάκι δώρο απο μαμά-); Κανένα πρόβλημα. Μαζί με το ABS, EBD, ESP, GPS, τους 28 αερόσακους (όχι μαμίσιους, μην ξενερώσω, έχεις βάλει καινούριους, πάνω σου έχει ράψει η μάνα την Οσία Περπέτουα να σε φυλάει perpetually), έχεις και EU-LO-GY. Εκτός του ότι η ιερά ευλογία σου βελτιώνει την ιπποδύναμη, καθαρίζει τη βενζίνη, δίνει καλύτερο κράτημα στις απότομες στροφές, ξεβουλώνει τα μπεκ και πραγματικά κάνει το σασμάν πιο απαλό και από κλάσιμο γάτας σε πάρτυ μαστουρωμένων ρινόκερων, σε περίπτωση ατυχήματος, το αστρόπλοιό σου περιβάλλεται από μια ιερά αχλύ που ενισχύει τις λαμαρίνες και κάνει τους αερόσακους 23.4% πιο αποτελεσματικούς. Άσε που ενισχύει το ανοσοποιητικό σου και σου ρίχνει τη χοληστερίνη –όσο είσαι μέσα στο ευλογοκίνητο προφανώς- .ΜΗ ΣΟΥ ΠΩ ΔΕ, ότι άμα σου κάνουν και αλκοτέστ, σου ρίχνει και το ποσοστό του αίματος στο αλκοόλ σου. Όχι ανάποδα. Το πιάσατε τεσπα..

Το φοβερό μπόνους δε αυτής της φαεινής ιδέας να ευλογούμε το αυτοκίνητο –ενώ θα έλεγα ότι διάβασμα θέλουν μάλλον κυρίως οι οδηγοί- είναι το εξής :

Κατάφερες με τα χίλια ζόρια να γυρίσεις στον προορισμό σου. Αλλά, ενώ έχεις καινούρια αμαξάρα και χάλασες ένα κάρο φράγκα στη μπουζουκλερί, κατά βάση είσα μπατίρης και ούτε σπίτι να πας να πηδήξεις έχεις (γιατί μπορεί να είσαι 35 αλλά είσαι κατά του να μένεις μόνος σου πριν παντρευτείς <= αυτό είναι φαινομενικά και νοηματικά σχεδόν λάθος, αλλά ξέρω γω τι λέω...), ούτε σου χουν ξεμεινει φράγκα να πας σε κανα ξενοδοχείο να βγάλεις τα μάτια σου με την ησυχία σου. (Κρίμα, το δωμάτιο-κελλί σε γνωστό ξενοδοχείο, λέει πολύυυυυυυυυ). Οπότε τί να κάνεις ο μαύρος, πάς να κουνήσεις την αχλαδιά μέσα στο αυτοκίνητο, σε κανα ερημικό παρκάκι κουλουπού. Το ευλογημένο αυτοκίνητο, υπενθυμίζω. Και όταν ευλογούμε το αυτοκίνητο ευλογούνται όλα τα μέρη του. Από ζαντολάστιχα, μέχρι τους μεντεσέδες του πορτμπαγκάζ.

Που λες, είσαι στο παρκάκι, έχεις βάλει απαλή μουσική φίλε μου Μήτσο παιχνιδιάρη, τσίφτη και καραμπουζουκλή και γλεντζέ και λαρτζ, και πάνω που ξεκουμπώνεις το Βερσάτσε από Σάντα Μπάρμπαρα και ετοιμάζεις να πετάξεις έξω το φιλαράκι σου, ΤΣΟΥΠ, σου σκάει στο παρμπρίζ εξαγριωμένος και φανερά ψωμόλυσσασμένος βρυκόλακας. Τιιιιι κάνεις μάγκα; Αν δεν έχεις ευλογημένο αυτοκίνητο, την πάτησες. Αν το έχεις όμως, σαν κύριος με μία μόνο κίνηση του χεριού σου βάζεις σε λειτουργία υαλοκαθαριστήρες, και το αγιασμένο ύδωρ του ντεπόζιτού σου, που πλέον είναι αγιασμός, λούζει πατίκορφα και ενδεχομένως ακριβώς κατάμουτρα τον μέχρι πρίν λίγο σίγουρο για ένα εύκολο γεύμα, βρυκόλακα. Ο βρυκόλακας με ένα σπαραξικάρδιο "κάι κάι κάι" γίνεται μπουχός και συ πλέον φίλε μου Μήτσο, με 1000 κιλά παραπάνω αντρίλα, πετάς επιτέλους έξω το επίσης υπό την επήρεια ευλογίας όργανό σου και προστάζεις την ευλογημένη δίπλα σου να σκύψει.

Μπράβο Μήτσο. Θα πάω να το ευλογήσω και γω το αυτοκινητάκι. Μπορεί να φέρω και παπά να ευλογήσει το αεροπλάνο τη Δευτέρα το μεσημέρι, να έχω το κεφάλι μου ήσυχο..

Wednesday, July 23, 2008

London baby

Ρε δεν πήγα τώρα διακοπές, τον Αύγουστο θα πάω !

Τώρα μόνο 5 μερούλες Λονδίνο πήγα έτσι για βόλτα.

Πολύ μπροστά ρε οι Άγγλοι...τουλάχιστον 4 μήνες. Εμείς είχαμε Ιούλιο, αυτοί είχαν Νοέμβρη! Κατέβηκα από το αεροπλάνο με το λινό το παντελονάκι και το καλοκαιρινό παπουτσάκι και πήγα και αγόρασα αμέσως πάπλωμα, πέδιλα για σκι, ένα φορητό τζάκι, ένα έλκηθρο με χάσκι και 6 κιλά κονιάκ.

Τι είναι αυτά ρε; Τι βροχή ήταν αυτή ρεεεεεεεεεεε; 300 μέτρα από το σταθμό στο ξενοδοχείο και παραλίγο να αγοράσω και βάρκα! Και το κολύμπι στο γλυκό νερό είναι και δύσκολο το φελέκι μου!

Αλλά δε μπορώ να πω, ωραίο το Λονδίνο. Δεν είχα ξαναπάει ο βλάχος, από τριγύρω είχα περάσει μόνο. Ως συνήθως, θαύμασα το πόσο ο κόσμος εκτός Ελλάδος προσέχει ρε παιδί μου τα κτίριά του. Μόνο εδώ έχουμε γκρεμίσει το σύμπαν και έχουμε κτίσει αυτά τα άθλια τσιμεντόκουτα που μοιάζουν περισσότερο με εργατικές κατοικίες στη Βουδαπέστη.

Τέλος πάντων ας μη γκρινιάξω καλύτερα.

Από μουσεία δεν πήγα και πουθενά, προτίμησα να την περπατήσω την πόλη. Μου φυγε ο τάκος στο περπάτημα. Κάτω απο 5ωρο τη μέρα δεν έπεσα.

Πήγα όμως στο London Dungeon. Αυτό δεν το χανα με τίποτα. Πολύ γέλιο εκεί μέσα. Άμα πας ανυποψίαστος ..μέντες..Αλλά ευτυχώς έχω δει ίσα με 17 καντάρια ταινίες τρόμου στην καριέρα μου οπότε ήξερα. Όποτε παρασκοτείνιαζε, κάποιος θα πεταγόταν από καμια γωνιά.

Στο "Sweeney Todd" δωμάτιο, είχα δίπλα μου μια μαυρούλα (χμμ. Όχι ακριβώς μαυρούλα, έπιανε πολύ χώρο. Περίπου σαν την πλατεία Συντάγματος μαζί με τη Βουλή και τα McDonalds.. τεσπα μην την κακολογώ την κοπέλα μια χαρά κοριτσάκι ήταν). Που λέτε, εκεί που μας έχουν βάλει να κάτσουμε στις καρέκλες του μπαρμπέρη και καλα, σβήνουσι τα φώτα. Νταξ λέω οκ θα γελάσουμε. Ε ακουγόταν από τα μεγάφωνα ο Σουίνι μέσα στο δωμάτιο, πίσσα σκοτάδι λέμε, δεν έβλεπες τίποτα. Σου μίλαγε και καλά ο Σουίνι, σου λεγε τι καλά που θα σε κουρέψει και ξαφνικά εκεί πέρα που είχες χαλαρώσει, τσουυυπ έφευγε προς τα πίσω η καρέκλα, σου είχε κόψει και καλά το λαρύγγι ο Σουίνι. Και εκεί που φεύγει η καρέκλα, με αρπάει η μαυρούλα και πατάει μια στριγγλιά μέσα στο αυτί μου, τόσο δυνατή που έχασα την αίσθηση της ακοής και της όσφρησης για καμιά ώρα. Και ακόμα βλέπω κάτι αμυδρά λευκά σημάδια στην άκρη του οπτικού μου πεδίου. Μιλάμε πρέπει να μου μετατόπισε τη σφύρα και τον άκμονα 2 χιλιοστά παραμέσα...

Μου ζήταγε συγγνώμη μετά αλλά δεν άκουγα τίποτα! Άσε που είχε ένα χέρι σαν κουπί και κοντεψε να μου το σπάσει το χέρι από την τρομάρα της...

Το πιο ωραίο θέαμα εκεί μέσα πάντως ήταν η κρεμάλα.. Σε περνάγαν από δίκη και καλά, και μετά σε βάζαν σε ένα καθισματάκι που ανέβαινε καμιά 10ρια μέτρα ψηλά. Εκεί ψηλά ήταν και ένας δήμιος σε ένα ικρίωμα και σου λεγε και καλά πως θα σε κρεμάσουν και κάτι τέτοια. Και ξαφνικά σταμάταγε και έφευγε το κάθισμα στο κενό.. Πάτησαν κάτι ουρλιαχτά εκεί πέρα, μου ταρακούνησαν τον εγκέφαλο. Σε βγάζαν και φωτογραφία εντωμεταξύ την ώρα που άρχιζες να πέφτεις. Η τύπισσα δίπλα μου είχε μια φοβερή έκφραση τρόμου και λαγνείας ταυτόχρονα. Εγώ παραδόξως είχα τη φάτσα που έχω όταν έρχεται κανας φουσκωμένος λογαριασμός. Γουρλωμένο μάτι και απορία... Οπότε δεν την αγόρασα τη φωτογραφία (άσε που θέλαν και 10 λίρες..ή 7 δε θυμάμαι.. τι λε ρε φιλαράκι...)..

Ωραίο το Λονδίνο. Με άρεσκε. Γνωρίζεις και κόσμο εύκολα και χαλαρά, πολλοί έλληνες παντού.. ..(καλά αυτό δεν είναι και κατ ανάγκη καλό αλλά λέμε τώρα..)

Αλλά πανάκριβοι οι άτιμοι.. όχι παντού βέβαια. Σε μερικά πράγματα δε θα λεγα ότι εμείς διαφέρουμε και πολύ. Μάλλον εμείς είμαστε οι ακριβοί τουλάχιστον σε ορισμένα πράγματα και αναλογικά..

Τέλος πάντων.. Άντε και εις άλλα με υγεία. Γαλλιδάκια κάντε την προσευχή σας τώρα.. έρχομαι!

Tuesday, July 01, 2008

Διακοπές 2008

Λοιπόν θυμάστε που σας έλεγα κάτι για διακοπές με τους παντρεμένους και τέτοια; Ε να πα να χεστούνε! Θα φύγω μόνος μου, το αποφάσισα!

Το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και άναρχο. Βασικά θα πάρω το αγεροπλάνο και θα κατέβω στη Νίκαια. Σκοπός είναι κινούμενος κυκλικά να καταλήξω στο Παρίσι μετά από 15 μέρες.

Θα γίνω ο σύγχρονος Ροβινσώνας Κρούσος, μη σου πω και Παρασκευάς μαζί. Θα βάλω το σακιδιάκι μου στον ώμο (αυτό πρέπει να το μοντάρω γιατί ο ώμος είναι λίγο κουλός με την παλιοδισκοπάθεια και δεν είναι για πολλά βάρη, ούτε καν για Βάρη-Κορωπί) και λέω έτσι με μια πρώτη ματιά που έριξα να το κάνω ενα St.Tropez, Perigord, Bordeaux, λιιιγο από Saint Malo και βουρ για Παρισίους να πετύχω και τους θείους μου γύρω στις 25 του Αout.

Τα προβλήματα είναι πολλά μεν, τα αντιπαρέρχομαι μετά παρρησίας δε. Το πρώτο είναι οτι δεν γνωρίζω και πολλά γαλλικά. Μπορεί να έκανα 6 χρόνια στο σχολείο μεν, αλλά τώρα όχι πείτε μου δηλαδή, έμαθε κανείς απο σας γαλλικά από το σχολείο; Άσε που ως γνήσιος αρσενικός Ελλην (βλέπε πιστοποίηση ISO στο προηγούμενο θέμα) τρέφω μια εγγενή απέχθεια σε γλώσσες που κάνουν το στόμα σου να κουνιέται ως κώλος αρτίστας χορεύτριας στα Μουλενρουζια κλπ. Όλα αυτά τα τσιμπλιμπλιμπλι ζενεπεπα κομανταλεβου δεν τα πολυεχω, αν και μια γαλλικού μου με είχε πει κάποτε πως "εσύ αγόρι μου τα παίρνεις, αλλά δε θες. Έχεις εκπληκτική προφορά αλλά δε γουστάρεις να μιλήσεις". Μετά από χρόνια κατάλαβα πως μου την έπεφτε αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία και δε θα της καθομουν κιόλας γιατί έμοιαζε με την αγελάδα της La vache qui rit, μονο λιγότερο κόκκινη και με μικρότερα κέρατα. Και μεγαλύτερο μουστάκι.

Τα γαλλικά που λέτε δεν τα έχω ως ομιλία αν και κάτι καταλαβαίνω όταν μιλάνε. Τουλάχιστον θα μπορώ να ρωτήσω το δρόμο για την παραλία "Ε ΤΟΥΑ, ΟΥ Ε ΛΕ ΜΠΙΤΣ, ΠΛΑΤΣ ΠΛΑΤΣ; ΠΛΑΤΣ ΠΛΑΤΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ΛΑ ΜΕΡ! ΤΙ ΚΟΙΤΑ ΡΕ ΓΑΛΑΤΙΚΟ ΧΑΙΒΑΝΙ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΛΕΜΕ!", θα μπορώ να ζητήσω ενα ποτάκι "ΤΕΚΙΛΑ ΑΒΕΚ ΛΕΜΟΝ. ΑΝ. ΛΕΜΟΝ ΤΖΟΥΣ , ΠΑ ΝΤΕ ΛΕΜΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙ. ΑΒΕΚ ΝΤΕ ΠΑΓΟ. ΠΑΓΟ ΜΩΡΗ ΧΑΖΟΒΙΟΛΑ. ΑΪΣ."

Ναι τέτοια. Το πρόβλημα τώρα είναι ένα : λε καμάκ γκρεκ. Αντε και τη γνωρίζεις τη γαλλιδούλα. Άντε και αρχίζετε να κοπανάτε τίποτα ωραία κόκκινα κρασάκια στο Bordeaux (λιώμα θα είμαι ολη μερα εκει πέρα...). Τι σκατά της λες; "Τυ ε τρε ζολί, βιεν αμπρασε μα γκρεκ πουλί;". Θα πει η άλλη μπλέξαμε. Αυτός είναι λε σαρ λε μαρ ε λε μοβέ ρανκόντρ.

Καλά, το χω, θα σου πω εγώ. Θα μιλήσουν τα σώματα .. ας αρχίσει να πίνει κρασί η άλλη και δε θα χρειαστεί να πω λέξη. Έτσι και αλλιώς οι ξένες έχουν μερικές κατά το ήμισυ καλές κατά το ήμισυ κακές διαφορές από τις δικές μας όσον αφορά το διακοποκαμάκι. Για παράδειγμα ξένη δε με έχει ρωτήσει ποτε πόσα παίρνω και τι αυτοκίνητο έχω. Ούτε έχει "τρομάξει" ποτέ όταν της έσκασα μύτη με ποτάκι στο χέρι και διάθεση χαλλοου λετς παρτυ. Οι δικές μας είναι ενίοτε πιο "σφιχτές". Όχι πως τις κακολογώ, τουλάχιστον όχι τώρα, αλλά να, υπάρχει μια διαφορά στην καμακοκουλτούρα. Η ξένη ας πούμε, κυρίως δε θα στραβώσει άμα θες να της δείξεις την ανατολή στα τέσσερα. Η ελληνίδα μπορεί και να παρεξηγηθεί. Βέβαια αυτό έχει να κάνει και με το οτι οι ελληνίδες ξέρουν τι μαλάκες είμαστε οι έλληνες, οπότε και σου λέει "και άαααλλος ήρθε να μας χουφτώσει, αμαν πια."

Τέλος πάντων, δε συνεχίζω με αυτό.

Έτερο πρόβλημα εκεί πέρα θα ναι το φαι. Είμαι καλοφαγάς, γουστάρω το μεζεκλίκι, γουστάρω τα περίεργα, γουστάρω να δοκιμάζω, αλλά εναν απαράβατο κανονα-απαίτηση :

To κρέας πρέπει να ναι ΚΑΛΟΨΗΜΕΝΟ. Δε θέλω κάτι να αιμορραγεί στο πιάτο μου. Δε με ενδιαφέρουν τα επιχειρήματα περί υγείας, ζουμεράδας και τα λοιπά. Με ενδιαφέρει μόνο τι σκάει στο ουρανίσκο μου. Και αυτή η απαίσια μεταλλική γεύση του ημιψημένου ή εντελωσάψητου αίματος ΜΕ ΧΑΛΑΕΙ. Τέλος. Με είχανε βάλει μια φορά κάτω σε ένα τραπέζωμα ένα ζευγάρι πρώην φτωχομπινεδιάριδων και νυν σχεδοννεόπλουτων και μου κάνανε κήρυγμα για το φιλέτο που μου χανε σερβίρει και φρίκαρα. Και " δεν ξέρεις να τρώς" και "μας το παιζες και μάγειρας" και "έτσι τρώει ο κόσμος" και "κοίτα τι τρυφερό που είναι", και να μου ανεβαίνει εμένα η πίεση στο 958,3.. Το τι τους είχα κατεβάσει από μέσα μου δε φαντάζεστε. Είχανε ακούσει τα χειρότερα. Μάνες, πατέρες, σπίτια, αγίους, αγίες, καντήλια, μανουάλια, δισκοπότηρα, τα πάντα. ΡΕ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΓΑΜΗΔΙ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΕΣΕΝΑ!! Α σιχτίρ που μου μάθατε και οι μπαστουνόβλαχοι απο τις Κουκουβάουνες το σενιάν φιλέτο, που μέχρι πριν δυό χρόνια φοράγατε λάστιχα φορτηγών αντί για σαγιονάρες και τρώγατε κοπριά και λειχήνες για βραδυνό...

Στο θέμα μας, το καλοψημένο κρέας θα ναι θέμα στη Γαλλία αλλά έχω ενημέρωση περί πουστιάς που μπορώ να κάνω οπότε θα την εφαρμόσω. Γιατί την επόμενη φορά που θα δω εγώ αίμα να στάζει στο πιάτο μου θα δαγκώσω το λαιμό της σερβιτόρας..

Άσε που μου χουν υποσχεθεί τρελλό φαί στο γαλατικό εστιατόριο του Παρισιού, που είναι μ ικρογραφία του γνωστού χωριού και πας και τρώς γουρουνόπουλα και τέτοια.. Θα λιώσω εκεί.

Επίσης να προσθέσω τελειώνοντας ότι από άποψη διαμονής και εισητηρίων, με μια πρώτη ματιά προς το παρόν, 20 μέρες στη Γαλλία θα μου κοστίσουν εξευτελιστικά λιγότερο από 10 μέρες οπουδήποτε στην Ελλάδα...Πχ άντε βρες ξενοδοχείο στην Ελλάδα, Αύγουστο με 43 ευρώ σε τουριστική περιοχή, όχι στους Κάτω Μαχαλάδες Γορτυνίας, και έλα πες μου..

Τεσπα... έχω ψηθεί χονδροειδέστατα. Θα γίνει μεγάλο σόου φέτος. Θα το παίξω ταξιδιώτης..

Γουστάρωωωωω...

Thursday, June 26, 2008

Δεκαεπτά έτη φωτός και τρισήμιση εκατοστά

Σήμερα αισθάνομαι έναν σουρρεαλιστικό αγέρα να χαϊδεύει τα μπιρμπιλωτά γαλαζοπράσινα μάτια μου, οπότε και θα είμαι αφαιρετικός, υπερβατικός και μιγαδικός, με μια δόση ντεκονστρουκτιβισμού πασπαλισμένη με έναν αεράτο φορμαλιστικό στρουκτουραλισμό.

Βασικά αυτό συνέβη επειδή πρωινιάτικα πέρασα από του Polsemannen και μου κατσε βαρύς ο πατσάς και να μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, που διαθέτει και νυχάκι με πένθος.

Που λέτε, με προβληματίζουσι αρκετά φιλοσοφικά ζητήματα τώρα τελευταία, όπως που σκατά θα πάω διακοπές επιτέλους, γιατί δεν τους αντέχω, ζευγαρωμένους και γω να μην έχω, τι κάνω εγώ με τόση αγάπη-γύρο (ναι μην ανησυχείτε δεν έγινα λαικός ξαφνικά, απλά προψές πέρασα από τη συναυλία της Αλεξίου στο Πέραμα να πάρω κάτι φίλους να πάμε για ούζα. Πάλι στο Πέραμα), πόσο χρειάζομαι πολύ διακοπές φέτος μια και η προηγούμενη χρονιά ήταν κατά το ήμισυ εφιαλτική και μάλιστα εφιαλτικότερη και από έναν από τους μαύρους πίνακες του Goya. Οπότε έχω ιερά υποχρέωσις προς την αφεντομουτσουνάρα μου ® ινα ξεδώσω, ξεσαλώσω, ξεαπαυτώσω και ξεξεδιάσω γενικότερα εις άγνωστον τόπον κατά προτίμηση του εσωτερικού, αλλά ψήνομαι και για του εξωτερικού, με ικανή ποσότητα αλκοολ, μουσικής, ξάπλας και ωραίων υπάρξεων να τριγυρνανε τριγύρω φορώντας στολές νοσοκόμας και μονοκίνι.

Έτερος σοβαρός προβληματισμός είναι πότε θα πλύνω το αυτοκίνητο, που αυτή τη στιγμή είναι λές και έχει κάνει το Παρίσι-Ντακάρ εικοσιεπτάμιση φορές και μάλιστα στις τέσσερεις κόμμα οκτώ από αυτές έπεσε σε επιδρομή σμήνους γιγάντιων μυγακίων. Σαν τεράστια μπλε μυγοπαγίδα είναι το καπώ μου και πολύ με στεναχωρεί τούτο καθότι τα μυγάκια είναι ντεμοντέ αξεσουάρ φέτος αν και διαφαίνεται μια τάση να επανέρθουν στη μόδα του χρόνου με τις νέες κωλεξιόνες.

Τρίτος σοβαρός προβληματισμός είναι ότι τη στιγμή τούτη η CPU μου δείχνει ότι χρησιμοποιείται κατά 100% πράγμα που σημαίνει ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, όπερ σημαίνει πως τον getrunken διότι ούτε βασιλικός είμαι, ούτε καν Δανός. Είμαι κλασσικός Έλλην εκ Σειρίου ορμώμενος και μάλιστα έχω και πιστοποίηση ISO 5tanh(2κπ+3π/2) ότι διαθέτω από κορυφή έως όνυχας το γονίδιον Αίπσηλων. (άτιμε Polsemannen σε διάβασα πριν πιω την πρώτη γουλια καφέ και να τι έγινε..)

Τέταρτος σοβαρός προβληματισμός είναι το τι θα κάνουμε με τα δάση φέτος. Όχι τίποτα άλλο, αλλα να, το σπίτι είναι και στα όρια του χωριού. (Νομιμότατο είναι ρε, μην πέσετε να με φάτε. Ω ναι υπάρχουν ακόμα ζαβοί που χτίζουν εντός σχεδίου και με άδεια για τα πάντα). Και στα χωριά συνήθως έχει δάσος τριγύρω. Και αυτό το δάσος έχει να καεί κάτι χρόνια. Και ψήνομαι πως φέτος έρχεται η σειρά μας. Ήγουν, θα φυλάμε καραούλι όλο το καλοκαίρι να μας σκάσει καμιά πυρκαϊά (ούτη εστί η ορθή λέξη κάφροι αναγνώστες μου και ουχί η εκβαρβαρισμένη "πυρκαγιά". Διαβάστε και το εγχειρίδιο σμηνίτη της Αγεροπορίας άμα δεν με πιστεύετε). Και όχι τίποτα άλλο αλλά πρέπει να καταστρώσουμε και σκέδιο απόδρασης εκ της οικίας σε περίπτωση που σφίξουσι οι κώλοι και κινδυνεύσομεν να γίνωμεν Άντανα κεμπάπ (το Άντανα κεμπάπ είναι η ζούπερ καυτερή εκδοχή του απλού κεμπάπ. Ως γνωστόν είμαι πικάντικο αγόρι οποτε μόνο Άντανα θα μπορούσα να γίνω, σε περίπτωση που ο Γιαραμπής αποφασίσει να με κεμπαποποιήσει).

Το βλέπω που λέτε να μας σκάει το φουρφούκι φέτος και να τρέχουν οι πόδες μας μην τους αφοδεύσει ο κώλος μας.. Πολύ φοβάμαι ότι θα γίνουμε στάχτη και burberry φέτος και δεν μου παν και τα καρώ με τίποτα. Μου φέραν και δυο καρώ πουκάμισα στα γενέθλιά μου και να δω τι θα τα κάνω. Σαν τον Αραφάτ που φόρεσε λάθος τη μαντίλα θα μαι..τεσπα, δεν απαυτώνεις, θα τα φοράω στην παραλίουα.

Ο τελευταίος μου προβληματισμός για σήμερα, εκ του οποίου εγεννήθη και ο σουρρεάλ τίτλος του ποστ είναι το γιατί ρε διάολε ο κόσμος μιλάει άμα δεν ξέρει κάτι. Εντάξει, δεν ξέρεις ότι το "έτος φωτός" είναι μονάδα μέτρησης της απόστασης και όχι του χρόνου. Όπως και εγώ δεν ξέρω τί είναι ο πατερναλιστικός καπιταλισμός. Πάσο λέμε. Δεν είναι ντροπή ούτε επιλήψιμ. Πολλά πράγματα δεν ξέρω και εγώ, και εσύ και ο παραδίπλα και ο απέναντι και πάει λέγοντας. ΔΕΝ τα χρησιμοποιώ σε συζητήσεις όμως! Ούτε το λέω με υφάκι. Και για να βάλουμε τα πράγματα σε μια semblance of order οπως θα έλεγα και αν ήμουν Αγγλοσάξων (που δεν είμαι, είπαμε είμαι Ελλην από τον Σείριο, και μάλιστα από Ανατολική πλαγιά με θέα θάλασσα), το έτος φωτός είναι η ΑΠΟΣΤΑΣΗ που διανύει ένα σώμα ταξιδεύοντας ενα χρόνο με την ταχύτητα του φωτός. Συνεχίζουμε την εκπαιδευτική τηλεόραση αναφέροντας πως η ταχύτητα του φωτός είναι c=300.000 km/sec, πράγμα που σημαίνει πως το φώς είναι διαολεμένα γρήγορο. Βέβαια ως γνωστόν υπάρχουν και πιο γρήγορα πράγματα όπως η σκέψη. Αλλά όπως θα ξέρετε, το πιο γρήγορο από όλα είναι η κωλοπετούρα, διοτι άμα σε πιάσει δεν προλαβαίνεις ούτε να σκεφτείς να ανάψεις το φώς.Και που λέτε λοιπόν άμα το φώς τρέχει έτσι και δεδομένου ότι s=u*t, δηλαδή διάστημα=ταχύτητα*χρόνο, φανταστείτε ποσο μακριά πάει το φως σε ένα χρόνο. Αφού απο τον ήλιο για να φτάσει εδώ κάνει κανα 8λεπτο νομίζω. Άστα να παν.

Τέλος πάντων. Συνάνθρωποι, συνέλληνες, συνάδελφοι και τα λοιπά. Προσπαθείστε να μη λέτε μαλακίες που δεν ξέρετε όταν μιλάτε γιατί το πιο πιθανό είναι να σας κοροιδεύουσι και οι πέτρες και να γελάει ακόμα και ο Τζέι Σι στο κάδρο.

Αυτά προς το παρόν. Πάω τώρα γιατί έχω να μονομαχήσω λίγο με τη Ντζάβα η οποία μου το παίζει μυστήρια αλλα θα τη σιάξω εγώ. Τις ξέρουμε δα κάτι τέτοιες παστρικές. Χτεσινός είμαι; Νομίζω;...

 

Wednesday, June 25, 2008

Πάλι καίνε τον Υμηττό!

Βγήκα πριν λίγο να πάω να πάρω κανα χυμό και μου σκασε η καπνίλα..
Καίγεται ο Υμηττός αυτή τη στιγμή..
Φαίνεται μεγάλη φωτιά. Άντε μεγειά τα οικόπεδα παίδες.

Monday, June 23, 2008

Ε δεν τρώγεστε με τίποτα!

H απαλεψιά του έλληνα όσο πάει και χειροτερεύει. Πραγματικά δεν πάει καλά ο κόσμος. Έχουμε ξεφύγει επίσημα, με υπογραφή, βούλα και σφραγίδα.

Δεν ξέρω αν φταίει το νερό, οι διοξίνες στα κοτόπουλα του Ευαγγελάτου, οι βαλβολίνες στο λάδι, το απεμπλουτισμένο γιουράνιουμ στο τζατζίκι ή το χρώμιο στο εμφιαλωμένο νερό. Την έχουμε ακούσει ομαδικά και αμετανόητα. Και χαιρόμαστε που την έχουμε ακούσει τόσο πολύ καθοτι σούπερ ντούπερ (γερμανιστί "ζούπα ντούπα" –με υποβόσκον "h" στο τέλος) αλάνια και πρώτης τάξεως κύριοι όλοι μας.

Ρε σείς πάτε καλά; Είπαμε ρε να πουλάμε τρέλλα αλλά όχι και έτσι. Και αυτές οι πατάτες είναι κομμένες στο χέρι; Σα φωτοτυπίες είναι. Νισάφι πια!

Είδατε φαντάζομαι το σκηνικό με το θέατρο Λυκαβηττού. Λουκέτο, φερμέ και τα λοιπά. Γιατί οι κερκίδες απο κάτω είναι σκουριασμένες και μπορεί να πάνε καμιά βόλτα προς Κολωνάκι καμιά μέρα, με τον κόσμο καβάλα. Για πρώτη φορά λειτούργησε μια υπηρεσία σωστά και παραπονεθήκαμε κιόλας επειδή χάσαμε τη συναυλία αυτού του κλαψοτέτοιου του Blunt. Ρε είστε σοβαροί; Σου λέει ο άλλος "το κλείνω γιατί μπορεί να τσακιστείτε ομαδικώς και να κόψετε τα μουσούδια σας φέτες" και συ του λες "ήρθαμε απο Θεσσαλονίκη και χάσαμε και μάθημα από την εξεταστική, βάλε μας μέσα να δούμε τη συναυλία" ; Βρε κάφροι, βρε ζώα, βρε βασιβουζούκοι, τι λέτε;

Άσε που ήμουν εκεί πέρα στη συναυλία του Cave (ωραίος παρεπιπτόντως. Ήταν τύφλα,λιάρδα, κομμάτια, έλεγε μαλακιες –πχ αυτό με το μουστάκι του τύπου που ήταν μπροστά- και βάραγε αλύπητα. Μας τελείωσαν επιτέλους οι λυρισμοί και οι κλάψες..αμήν).

Και ήμουν και ψηλά ψηλά στις κερκίδες. Και επειδή είμαι και λίγο υποχόνδριος ενίοτε, όποτε χοροπήδαγαν οι γκόμενες μπροστά (είχαμε μια ειδικά, ρέστα έδωσε..την είχε δει είμαι η ξεχασμένη κληρονόμος της Janis Joplin και γαμώ τα παιδιά των λουλουδιώνε) εγώ την άκουγα λίγο γιατί την ένοιωθα την κερκίδα να πηγαινοέρχεται λίγο. Και επειδή κάτι σκαμπάζουμε απο φυσική, άμα συντονιζότανε αυτό το πράμα, θα είχαμε κατέβει σούμπιτοι το Λυκαβηττό. Τώρα που θα σκάγαμε, δεν ξέρω. Θα προτιμούσα καμιά Μαβίλη, να φάμε και κανα βρώμικο πάντως.

Φανταστείτε σκηνικό λοιπόν τώρα, διαστροφικό και αιματηρό. Βγαίνει πχ η έκθεση που λέει "παιδιά, οι κερκίδες είναι σκουριασμένες απο κάτω, κλείστε το καλύτερα μην κλάψουνε μανούλες και θειάδες". Και λέει ο γραφιάς δημόσιος υπάλληλος "έλα μωρέ σιγά τώρα. Υπερβολές". Kαι πάει ο κοσμάκης στη συναυλία μια χαρά. Και πάνω που ο κλαψιάρης κλαίει για τη γκόμενα που τον άφησε αμανάτι αυτόν με το σκύλο του και δεν το αντέχει και δε μπορεί ούτε μανικιούρ να κάνει πια, και σκίζει τις φωτογραφίες της και μασάει τις κουρτίνες του για να αυτοκτονήσει, πάνω εκεί που λέτε, που ο κόσμος γουστάρει και κόβει φλέβες, πάνω στο "μπουχουχουυυχουυυ δεν έχω πλέον γκόμενα,χρωστάω και λεφτά και δε μου κάνει κούκου", οι κερκίδες αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν μη αντέχοντας άλλη κλάψα και σωριάζονται. Και απο δω κερκίδες, απο κει κόσμος από την άλλη ο Blunt, παραπέρα ο κουβάς με τα δάκρυα. Αλλού ο κόσμος αλλού τα ποδάρια του. Και ψοφάνε και καμιά 50αριά με δοκάρια στα κλαψιάρικα πισινά τους.

Μετά να δούμε τι γέλια θα κάναμε. Που θα γινόταν της πουτάνας το κάγκελο. Που θα βγαίναν μανάδες, θείες, ξαδέρφες, γειτόνισσες, ο παπάς της ενορίας, ο πάστορας της απέναντι ενορίας, ο ιμάμης, ο τροχονόμος στην Κατεχάκη, ο περιπτεράς της γειτονιάς, η Μαρία Δαμανάκη, ο Τσίπρας, ο ΓΑΠ όλος ο κόσμος να κράζει για την τραγωδία.

Που "ξέρατε αλλά δεν κάνατε τίποτα". Θα μύριζαν και τα σκουλήκια αίμα και θάνατο και θα τρέχαν να δαγκώσουν ό,τι μπορούν. Και θα βγαιναν πύρινοι λόγοι στα δελτία. Και ποιος φταίει, μήπως ΕΣΕΙΣ; Και ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ, και ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;

Σα να το βλέπω μπροστά μου σε υπέρτιτλό "ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ : Μόλις μια μέρα πριν τη συναυλία του θανάτου, έγγραφο προειδοποιούσε για την ακαταλληλότητα των κερκίδων"

"Η συναυλία του τρόμου : Πρώτα έκλαιγε ο Blunt , τώρα κλαίει όλη η Ελλάδα"

"Τραγικό γαιτανάκι θανάτου σε ροκ συναυλία: Λύγισαν οι κερκίδες από την κλαψομουνιά, λύγισε όλη η Ελλάδα από τον θρήνο"

"Αποκλειστικό : Οι κερκίδες ήταν σκουριασμένες και δεν τις πέρασαν ούτε με ένα Hammerite, ένα μίνιο ρε αδερφέ, να φαίνονται ψιλοκαινούριες"

"Πως γλύτωσα από του Χάρου τον κυνόδοντα : H τραγική ιστορία της 25χρονης Ονουφρίας που έζησε από τύχη καθοτι τη στιγμή της πτώσης είχε πάει να σαβουρώσει 27 χοτ ντογκ στην καντίνα. Έχασε δυό φίλες και το πιστό της πεκινουά"

Και μου έλεγε η άλλη για την εξεταστική της. Έλα αγάπη μου σε ποιους τα λες αυτά; Λες και άμα δεν πήγαινες στη συναυλία δε θα το καιγες το μάθημα. Άσε τώρα, που θυσιάστηκες για τον μίστερ Κλαψούρα 2008 και έχασες το σίγουρο το 10αρι...μεταξύ μας;

Ασε κάναμε και μεις φοιτητές, ξέρουμε απο τέτοια. Και σε αυτόν να μην είχες πάει, στη Φούρκα ή στην Καλλιθέα θα χες πάει και θα κούναγες το κωλαράκι σου πάνω στο μπαρ του Babewatch (υπάρχει ακόμα αυτό άραγε;). Σε χάλασε που σε γλυτώσανε από ΠΙΘΑΝΗ έστω μαλακία που άμα γινόταν όμως θα είχατε γίνει όλοι εκεί μέσα σαν τον Iron Man και θα σας μαζεύανε με ηλεκτρομαγνήτες..

Για ανακύκλωση ρε θα σας πηγαίναν μετά, όχι για ταφή..

Απάλευτοι. Μια φορά κάναν κάτι σωστό και πέσατε πάλι να τους φάτε. Και δε με νοιάζει, δεν πα να το είχαν κλείσει 10 λεπτά αφού είχε μπεί μέσα ο κόσμος. Καλύτερα ετσι παρά να κλαίγαμε. Νομίζω;

Friday, June 20, 2008

Θέλω!

Θέλω να γίνω ηθοποιός και να τρέχουν όλοι να μου λένε τι καλός που είμαι. Να πηγαίνω σε κοσμικά πάρτυ, να παίρνω κόκες, να με συλλαμβάνουν και να τη γλυτώνω. Και να καρδιοχτυπάνε τα γκομενάκια για μένα. Και να τα κονομάω.
Θέλω να γίνω τιβιπερσόνος και να ασχολείται το σύμπαν με το αν δουλεύει καλά το πεπτικό μου σύστημα. Να κρίνω τους πάντες και τα πάντα, να τα ξέρω όλα. Να πηγαίνω σε κοσμικά πάρτυ στη Μύκονο, να παίρνω κόκες, να με συλλαμβάνουν και να τη γλυτώνω. Και να τα κονομάω.
Θέλω να γίνω μεγαλοδημοσιογράφος. Να είμαι ο προστάτης των αδυνάτων και των πτωχών.Να κρίνω την εξουσία αλύπητα και να τα παίρνω στα κρυφά. Να πηγαίνω σε κοσμικά πάρτυ και να με λένε κύριο και να με σέβονται. Να παίρνω κόκες και να γλεντάω στα εξοχικά στη Μύκονο. Και να τα κονομάω.
Θέλω να γίνω πολιτικός. Να τα παίρνω από παντού και να με παρακαλάει ο κοσμάκης. Και γω να του λέω ότι θα του βελτιώσω τη ζωή του και θα τον πάω μπροστά. Να κάνω ένα εκατομμύριο ρεμούλες και άμα ψιλιαστώ ότι μπορούν να με τσιμπίσουν, να το ρίχνω στην ιδεολογία και στο ένδοξο παρελθόν μου μέσα στην παράταξη, τον αντιδικτατορικό μου αγώνα και τα χρόνια που πολέμαγα τους γερμανοτσολιάδες με το ΕΑΜ (ό,τι να ναι).Και ο κόσμος να με κοιτάει με ανοιχτό στόμα και να λέει "τι τραβάει ο κακόμοιρος". Και να τα κονομάω.
Θέλω να γίνω μεγαλοπαπάς. Να μην ξέρω τι έχω, να κρέμονται από το λαιμό μου βαρύτιμοι σταυροί. Η πισίνα στο σπίτι μου να είναι όσο το Παγκράτι και να τρώω με χρυσά κουτάλια. Να πηγαίνω στα ακριβότερα ξενοδοχεία γιατί έτσι αρμόζει σε ένα άτομο του κύρους και της σοβαρότητάς μου. Και ο κόσμος να μου φιλάει το χέρι και να δακρύζει όποτε μιλάω για την πίστη και την πενία και την απλότητα και τη σεμνότητα. Και όταν ψοφήσω να τραβάνε 3gp το χρυσοντυμένο πτώμα μου. Και να τα χω κονομήσει
Θέλω να γίνω παράγοντας του αθλητισμού. Να αγωνίζομαι για τα μεγάλο το απλό και το αληθινό και να ντοπάρω τους αθλητές γιατί μας τη λέει η εταιρία από πίσω πως θα μας κόψει τις διαφημίσεις. Και να λαδώνω διαιτητές για να παίρνει η ομαδάρα πρωτάθλημα. Και ο κόσμος να με λέει πρόεδρο και να πίνει νερό στο όνομά μου. Και να δουλεύουν στην εταιρία μου σαν χαμάληδες μέχρι τις 12 το βράδυ, να πληρώνονται ψίχουλα και να λένε "δεν πειράζει, ο πρόεδρος να ναι καλα". Και να τα κονομάω.
Θέλω να γίνω τηλεστάρ. Με σατυρική εκπομπή που να στηλιτεύω τα κακώς κείμενα στον τόπο. Και όλοι να κρέμονται από τα χείλη μου και ο λόγος μου να μην αμφισβητείται. Και να πηγαίνω σε κοσμικά πάρτυ σε κότερα να παίρνω κόκες, να με συλλαμβάνουν και να τη γλυτώνω. Και στην εκπομπή μου να εξαπολύω μύδρους εναντίον των δικαστικών. Και να τα κονομάω.
Αλλά γαμώ το κέρατό μου, ρε μάνα, ρε πατέρα, αυτή τη ρημάδα τη συνείδηση, τί τη θέλατε να μου τη δώσετε;

Friday, June 13, 2008

Καταναλωτική συνείδηση my ass..

Έχει γίνει τση μόδας τις τελευταίες μέρες αυτό το σλογκανάκι περί καταναλωτικής συνειδήσεως και τα λοιπά.
Πίπες αγαπητοί μου συνέλληνες.Είμαστε ο τελευταίος λαός που θα αποκτήσει ποτέ του καταναλωτική συνείδηση και αυτό όταν δε θα τη χρειάζεται καν πια. Γιατί ως καταναλωτές είμαστε ζώα τετράποδα και εντελώς κατά σύμπτωση όρθια. Θύματα, πρόβατα και όμηροι της απύθμενης χαζομάρας που μας δέρνει ως φυλή εδώ και αρκετά χρόνια.
Δε μπορούμε να συγκρατήσουμε την καταναλωτική μας ηλιθιότητα ούτε για 5λεπτο. Τι λέω, ούτε για δίλεπτο. Περνάμε και καλά περίοδο ισχνών αγελάδων, ζορίσματος, ακρίβειας και τα λοιπά. Και κάτι κακόμοιρες καταναλωτικές οργανώσεις πάνε να κάνουν κανα μποϋκοτάζ σε μερικά πράγματα μπας και πάρουν χαμπάρι μερικοί πως ως καταναλωτές έχουμε δύναμη. Παπάρια μάντολες. Η μόνη δύναμη που έχουμε ως καταναλωτές είναι η μεταφυσική δύναμη να αδειάζουμε το πορτοφόλι μας σε χρόνους που μετρούνται σε nanoseconds και να γεμίζουμε τις κάρτες μας ακόμα πιο γρήγορα. Για αυτό και τα πάντα σε αυτή τη βαριόμοιρη χώρα θα συνεχίσουν να ακριβαίνουν, γιατί εμείς οι μαλάκες θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε.
Γιατί είμαστε ψωνάρες αγάπη μου. Θέλουμε και καφεδιά με 5 ευράκια στο Θησείο και κινητό με καμια 500αρού τουλάχιστον και μετά να πάμε για ψώνια στα κωλομάγαζα να δώσουμε 200 ευρώ για ένα τζην και μετά να πάμε να φάμε ένα μπιφτέκι σε μέγεθος 50λεπτου με ένα μαρουλόφυλλο διπλα και να το πληρώσουμε κανα 60αρι ευρά. Έπινα το πρωί το καφεδάκι μου πριν έρθω δουλειά, και χάζευα λίγο έναν κατάλογο από γνωστό μεγάλο εμπορικό πολυκατάστημα του κέντρου. Ονόματα δε λέμε, είναι στην Πανεπιστημίου πάντως. Ψάχνοντας για κανα λινο παντελόνι, κανα τζηνάκι,πέφτει που λέτε το μάτι μου πάνω σε κάτι τζηνάκια. Γυναικεία όμως. Το φτηνότερο έκανε 230, το ακριβότερο 468. Ευρώ. Ρε πάτε καλα; Για να τα πουλάνε τόσο, πάει να πει ότι υπάρχουν άτομα που πάνε και τα αγοράζουν. Και όχι αγάπη μου δε με ενδιαφέρει αυτή η ρημάδα η "πιόττα" που έλεγε και ο Ση Μι Τή. Γιατί το τζήν είναι τζήν! Καναβάτσο είναι στην τελική. Και θα πάς να πληρώσεις 468 ευρώ επειδή -και καλά- σου κάνει καλύτερη εφαρμογή στον κώλο; δεν κάνεις καμιά δίαιτα και κανά περπάτημα καλύτερα, να σου μικρύνει ο κώλος γενικότερα, να σου κάνουν και τα κανονικά τζήν;Θα σου ρθει και φτηνότερα. Αλλά είμαστε ψώνια του κερατά. Θεωρεί η άλλη ότι άμα δώσει 468 ευρώ για ένα τζην, θα πουλήσει μούρη. Άμα τα παπούτσια της κάνουν 2 μισθούς της, θα την περιβάλλει κάποια αίγλη. Η αίγλη της χαζομάρας μεν, αίγλη δε.
Έσκασε από την άλλη η φάση με τα γάλατα. ΚΑΝΤΕ ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΓΑΛΑ, έλεγαν. Εγώ ευτυχώς δεν πίνω και δεν αγοράζω γάλα ποτέ μου, οποτε κάνω αυτό το μποϋκοτάζ εδώ και 13 χρόνια που μένω μόνος μου. Είδα και αυτούς που το πίνουν. Που πήγαν και πήραν 4-5 λίτρα γάλα μεγάλης διάρκειας για να μην τους λείψει. ΡΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ! Πάτε καλά; Αυτό είναι προμήθειες για πόλεμο. Μην πιείς ρε διάολε τσ'απολειμάρες σου γάλα για μια βδομάδα. Δε θα πάθεις τίποτα εσύ. Οι άλλοι θα πάθουν όμως. Κάτι ψιλά βέβαια, αλλά θα πάθουν.
Εμένα το μεγάλο μου όνειρο ως έλληνα καταναλωτή, είναι να καταφέρουμε κάποια φάση να οργανώσουμε το εξής "Για ένα τριήμερο δεν καταναλώνει ΚΑΝΕΙΣ, ΤΙΠΟΤΑ". Το εντελώς τρελλό μου όνειρο δε, είναι να γίνει αυτό για μια εβδομάδα. Να τους πιάσει μερικούς βιομηχαναραίους μια καλή κωλοπιλάλα να σου πω εγώ. Να τους πάνε πίσω όλα τα γαλατάκια τους, να τους χαλάσουν τα κρέατά τους κλπ. Να ζοριστούν οι βενζινοπώλες, που έχω τον άλλο τώρα στην Αυξεντίου στα Ιλίσια και κάθε μέρα ανεβάζει τη βενζίνη 2 λεπτά. Να ζοριστούν αυτοί που πουλάνε ένα σωβρακο 40 ευρά. Να ζοριστούν κάτι κυριλλέ καφετέριες που σου πουλάνε το φραπέ 6 ευρώ. Να ζοριστούν κάτι εστιάτορες της κακιάς ώρας που σου σερβίρουν παπαριές και στις χρεώνουν ένα καφάσι 100ευρα.
Αλλά ξέρω, εδώ πέρα, αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτε. Γιατί έστω σε περίπτωση που ψιλοοργανωθεί, θα βγει το 70% του ελληνικού πληθυσμού (ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης) και θα μποϋκοτάρει το μποϋκοτάζ, με την υποβόσκουσα λογική ότι "σιγά μην κάνουμε τέτοια πράγματα. Λιγούρηδες είμαστε ή τσίπηδες; άσε τους πτωχούς να γκρινιάζουν".
Και μην ξαναδώ συνταξιούχο να κλαίγεται.. Για δύο λόγους. Και μένα ο παππούς μου δεν παίρνει μεγάλη σύνταξη.Οικοδόμος ήταν, δεν ήταν γιατρός. Αλλά επίσης δεν τη δίνει για να μου αγοράσει μουράτο κινητό, να πληρώνει τους λογαριασμούς μου, να πληρώνει τους λογαριασμούς της μάνας μου και να με χαρτζηλικώνει κιόλας για να μη με κοροιδεύουν οι συμμαθητές μου. Που λέει ο λόγος..Εντάξει δεν ισχύουν για όλους αυτά, προφανώς. Αλλά είμαι σίγουρος ότι ξέρετε όλοι τέτοιες φάσεις. Που τα παππούδια τα μαδάνε τα εγγόνια και μετά βγαίνουν στις λαϊκές και γκρινιάζουν για τις ντομάτες. Ρε μην πάτε να αγοράσετε μια βδομάδα ντομάτες, σου πω εγώ που θα πάνε οι τιμές..
(Α επίσης δεν αγοράζω και ντομάτες καθότι δε τις τρώω...μονο σε σάλτσα..) (βέβαια να σου φτιάξω χουνκιάρ με φρέσκια βιολογική ντομάτα και βιολογική μελιτζάνα, να πάθεις κωλόπλακα, αλλά λέμε τώρα..)
Πρέπει να ξυπνήσουμε ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ και να σταματήσουμε το προσφιλές άθλημα που λέγεται πούλημα μούρης γιατί μας έχουν πιάσει κορόιδα και μας μαδάνε από 100 μεριές. Και βάζω και τον εαυτό μου μέσα γιατί και γω μαλακοπίτουρας είμαι, μη βλέπετε που κράζω.. Ξυπνάμε ρεεεεεεεεεεεεεε

Tuesday, June 10, 2008

Το διπλοφάσκελο

Χτές ήπια περίπου 6.436 τόνους ρακή και σήμερα ξύπνησα με n σφυριά να με βαράνε πατοκόρφως, οπότε δεν έχω ούτε όρεξη ούτε έμπνευση να γράψω κανα αριστούργημα. Ευτυχώς με ξελάσπωσε η Offshore προσκαλώντας με σε blogοπαίχνιδο, με 5 πράγματα που μου αρέσουν και 5 μου δε μου αρέσουν. Πάμε :
5 πράγματα που μου αρέσουν :
1. Παραλία-μπύρα: Δεν είναι δύο πράγματα, είναι μια σχέση συνεπαγωγής. Αν πάω παραλία παίρνω μπύρα. Αν πάρω μπύρα όμως δε σημαίνει ότι θα πάω παραλία.
2. Οι ροκιές. Λετς ροκ και τα λοιπά. Του ολντ του ροκ, του γιάνγκ του νταϊ μαδαφάκα.
3. Τα μαθηματικά. Ειδικά τώρα που ξανάρχισα να ασχολούμαι με αυτά, τα ξανααγάπησα από την αρχή. Ζήτω οι άλγεβρες, ο προτασιακός λογισμός και τα πρώτα σώματα.
4. Τα θηλυκά. Άνευ εξηγήσεων
5. Το διάβασμα : Από τη φαντασία των Jordan, Martin, Goodking, Tolkien κλπ, στον τρόμο του Lovecraft, του Poe,του Machen,του Derleth,του Poe,του King. Από τον Hawking και τον Feynmann στον Αριστοτέλη και τον Επίκτητο. Τα πάντα καταβροχθίζονται αρκεί να υπάρχει χρόνος.

5 πράγματα που ΔΕ μου αρέσουν :
1. Οι ντομάτες: Για κάποιο περίεργο λόγο, απεχθάνομαι, σιχαίνομαι και αποφεύγω την ωμή ντομάτα. Δε μπορώ να το φάω αυτό το πράγμα
2. Το λιβάνι : Όχι λόγω των θρησκευτικών μου πεποιθήσεων. Δεν αντέχω τη μυρωδιά. Με τίποτα
3. Οι κολλημένοι που βλέπουν τα πράγματα "σφαιρικά" : Παπάρια. Οι περισσότεροι από αυτούς βλέπουν τα πράγματα παντελώς μονοδιάστατα και είναι σπασαρχιδαίοι, γκρινιάρηδες και μαλακοπίτουρες.
4. Οι κατ ιδεολογίαν αποτυχημένοι και μίζεροι άνθρωποι : Άλλη μεγάλη κλάση. Μονίμως μέσα στη μίρλα και τη γκρίνια για την κωλοζωή, την κωλοκοινωνία, την κωλοδουλειά, τις κωλοσπουδές και πάει λέγοντας. Σταμάτα μωρέ επιτέλους, άμα πια..Κλάψα,κλάψα,κλάψα, έ σκάσε επιτέλους
5. To life style: Μας τα κάνατε τσουρέκια με το πόσες πρέπει να χουμε πηδήξει μέχρι τα 30 (πέρασα και δεν ακούμπησα), πόσα σπίτια και πόσα κότερα πρέπει να χουμε μέχρι τα 35 (θα ακουμπήσω αλλά όχι και πολύ,επιπλέον βαριέμαι την ιστιοπλοϊα), πόσα σετ ΚΑΛΑ ιταλικά παπούτσια πρέπει να έχουμε (τι να τα κάνω τοσα παπούτσια ρε μαλάκα, πρέσβης είμαι;),πόσα κοστούμια πρέπει να έχουμε (άμα τα πάρω όλα αυτά θα πρέπει να φοράω κοστούμι και στον ύπνο μου, και να αλλάζω 3 φορές τη μέρα), τι αυτοκίνητο πρέπει να έχουμε (ρε πρεζέμπορος πρέπει να γίνω για να τα αγοράσω ολα αυτά.. μπα θα προτιμούσα έμπορος λευκής σαρκός. Πιο ενδιαφέρον) και γενικά πόσο γαμάτοι πρέπει να είμαστε για να είμαστε κάποιοι σε αυτή την κοινωνία. Καλά, δε θα πάρω, θα φάμε γλάρο..
Αυτά τα ολίγα, γιατί δεν είναι επ ουδενί ΜΟΝΟ αυτά..
Προσκαλεστείτε μόνοι σας ρε, αν και θα κάνω την αρχή με τα στανταράκια :
Zaphod και Humma
Aurelia
Androhoristra
Sissy
Osela
Σπιθας
Οι υπόλοιποι ελεύθερα, απλά ειδοποιήστε άμα το κάνετε να έρθω να σας κοροιδέψω :P

Άσχετο σχόλιο που δεν το κανα στο προηγούμενο θέμα : Δε θα εκπλαγώ ΚΑΘΟΛΟΥ αν τον έχει φάει κάποιος πολύ πολύ γνωστός...

Thursday, June 05, 2008

Φάτε σκουλήκια πτώμα

Αυτά τα λυκόρνια της δημοσιογραφίας ποτέ δε σταματούν να με επιβεβαιώνουν. Τελικά φαντάζομαι πως η μόνη τους διαφορά με τα γνωστά όρνια του Λούκυ Λούκ είναι πως τα όρνια έχουν φτερά και κρώζουν. Εντάξει ρε, τον φάγανε τον κακομοίρη τον άνθρωπο. ΟΚ το καταλάβαμε. Και μην ανησυχείτε, με το που ακούσαμε την είδηση, καταλάβαμε αμέσως ποιοί είναι οι δύο πιθανότεροι λόγοι που κάποιος θα τον είχε φάει έτσι. Πραγματικά δηλαδή, δε χρειάζεται να μας τρίβετε στη μούρη τις "προσωπικές του επιλογές", τα "πάθη του" και συναφείς αηδίες. Δε σέβεστε τίποτα σε αυτό τον κόσμο. Τίποτα όμως. Η μυρωδιά του αίματος σας σεληνιάζει. Γουστάρετε. Τρελλαίνεστε. Βλέπετε ψωμί. Νούμερα. Τηλεθέαση. Όπου θρήνος και δάκρυ τα λυκόρνια πρώτα. Όπου τραγωδία και οδυρμός, τρέχετε και σεις να προβάλλετε τις και καλά θλιμμένες μούρες σας και να ψάλλετε δακρύβρεχτους επικηδείους. Ξαφνικά όλοι τον ξέρατε και τον αγαπούσατε και γλυκανάλατες αηδίες. Φυσικά τους ανθρώπους του και τον πόνο τους δεν τους σκέφτεστε ποτέ. Γιατί προέχει ο "κόσμος". Ναι ρε το "κοινό". Εμείς δηλαδή. Άλλες αιματορουφήχτρες απο κεί.
Πρέπει να είσαι υπέρμετρα υπάνθρωπος για να λές τέτοια πράγματα πάνω από το πτώμα ενός άγρια δολοφονημένου συνανθρώπου μας. Να μιλάς για σκοτεινά πάθη και επιλογές που τον οδήγησαν στον κατήφορο και για ατραπούς της νύχτας και ο,τι ναναι. Ξέρουμε μην ανησυχείτε. Δε θέλουμε να μάθουμε άλλα. Δε θέλουμε να μάθουμε τι έκανε μόλις τελείωνε το γύρισμα και πήγαινε σπίτι του, που πήγαινε βόλτες και τι έκανε. ΔΕ μας ενδιαφέρει. Καθόλου. Εμένα προσωπικά με ενδιέφερε οτι ήταν ένας καλός ηθοποιός και ότι γούσταρα πολύ τους χαρακτήρες του. Δε θα τον έκανα ποτέ παρέα, δε θα τον έκανα ποτέ φίλο, αλλά όποτε τον έβλεπα στο γυαλί, γέλαγα. Και αυτό μου αρκεί. Δε με ενδιαφέρει τι έκανε πίσω από τις κάμερες. Αλήθεια ρε. Τι με νοιάζει; Tι με νοιάζει εμένα ρε η προσωπικότητά του και τι ποτό έπινε και που το έπινε και με ποιούς;
Με ενδιαφέρει όμως το αδίστακτο ψέμμα που διαγράφεται στις καλοταϊσμένες μούρες σας όταν λέτε όλα αυτά τα βαρύγδουπα και εντυπωσιακά λόγια του στυλ "δεν τον ήξερα και τι κρίμα, το μετανοιώνω τώρα" κλπ κλπ. Αντε πνιγείτε ρε, κάφροι. Καννίβαλοι. Υπάνθρωποι. Σκουλήκια. Ο άνθρωπος στο θάνατο δε δικαιώνεται μεν, δεν εξιλεώνεται μεν, αλλά το σαρκίο που μένει πίσω προσωρινά είναι ιερό. Ο νεκρός είναι ιερό πράμα. Και σιχαίνομαι αυτή τη μιντιακή σκύλευση ενός νεκρού, όποιος και αν είναι αυτός.
Ο πολιτισμός των ανθρώπων φαίνεται από πολλά πράγματα. Ένα από αυτά είναι και η αντιμετώπιση των νεκρών. Και σεις αποδεικνύετε αλάνθαστα, κάθε φορά, πως με τον πολιτισμό έχετε τσακωθεί. Υπάρχουν πρωτόζωα στην Ανταρκτική που είναι πιο πολιτισμένα απο σάς. Αμοιβάδες στον Κρόνο που έχουν περισσότερη ανθρωπιά.
Καθάρματα. Καννίβαλοι. Ούνοι. Κάφροι.
Αφήστε το νεκρό ήσυχο. Σεβαστείτε την οικογένεια και τους δικούς του.
Ναι καλά ξέρω, σιγά...

Tuesday, June 03, 2008

Η Τηλος και οι gay

Έχουμε και Update στο βάθος
Ο δήμαρχος της Τήλου λέει πάντρεψε δυό ζευγάρια ομοφυλόφιλων. Και του την είπανε, του κάνανε μήνυση για κατάχρηση εξουσίας, διασπάθιση συμφερόντων, κακοδιαχείριση δημόσιου χρήματος, μόλυνση του Θερμαϊκού, ασέλγεια σε βάρος ανηλίκου κότας, προσβολή της δημοσίας αιδούς, της ιδιωτικής εκείς και πάει λέγοντας. Δεν καταλάβανε οι προσφιλέστατοι μας λειτουργοί της Θέμιδος πως όλο αυτό είναι διαφημιστικό και τουριστικό τρικ; Ε; Βέβαια, τους καταννοώ και αυτούς, καθοτι κάτι χρόνια πριν που είχε μπλέξει ένας συνάδελφός τους με τη Τζένη που παλιά τη λέγανε Τανάση, είχε βουήξει ο τόπος και τους κράζανε ομαδικώς. Τους είχανε κρεμάσει κάτι κουδούνια για μοσχάρια και τα βαράγανε ολημερίς και ολονυχτίς στα γούίντοουζ. Οπότε λογικό είναι να έχουν και κάποιο σχετικό άχτι με κάτι τέτοια θέματα σεξουαλικής φύσεως ναουμ. Αλλά από οξυδέρκεια δεν τα πάμε καλά φίλτατοι εισαγγελείς, κύριοι δικασταί, εντιμότατοι ένορκοι. (Εγώ πότε θα γίνω μάρτυς;) (ούτε Μάρτης δε θα γίνω αλλα τεσπα..) Την Τήλο την ξέρετε που είναι; Εγώ όχι. Ήξερα στο περίπου. Κάπου εκεί. Πινέζα. Ναι εκεί που έχει το πολύ μπλε, άμα βάλω μεγενθυντικο φακό, μικροσκόπιο και στερεοσκόπιο μπορει να την ανακαλύψω. Έχετε πάει ποτέ διακοπές στην Τήλο; Οχι ε; Εξεπλάαααγην τώρα ο δικός σου. Τι να κάνει ρε ο δήμαρχος ο κακομοίρης αποφάσισε να προσελκύσει κόσμοτα αλλέως. Σου λέει κάτσε ρε φιλαράκι δηλαδή, στη Μύκονο είναι καλύτεροι που γίνεται της π.. κάθε Σαββατοκύριακο και μαζεύεται λέ σαρ λε μαρ ε λε μοβαί ρανκόντρ,πινουν, μεθοκοπούν, τσιροκοπούν, γλεντοκοπούν και γαμοκοπούν όλη μέρα; Εμείς εδώ ζαβά είμαστε και καθόμαστε εν έτει 2008 και ανακατεύουμε το τυρόγαλο με το δάχτυλο και βρωμοκοπάμε γιδίλα και απλυσιά απο 18 χιλιόμετρα; ΟΧΙ,θα γίνουμε και εμείς Μάϊκονος, και θα σκάνε μύτη εδώ πέρα τα λεφούσια με τους χαρούμενους και θα μας δείχνει και το Star κάθε μέρα να βλέπουν οι ξενέρωτοι τι ωραία που περνάμε στην εξωτική Τήλο. Live your myth in Mykonos αυτοί; Live your paramyth in Telos εμείς! Οπότε έκατσε εκεί πέρα και έβαλε και μια τζίφρα στα 2 gay ζευγάρια του νησιού και τα πάντρεψε.. (Δεδομένου βέβαια οτι ο πληθυσμός της Τήλου αποτελείται από 2 123αχρονους, ένα μάλλον ισχνό κυνηγόσκυλο το Μήτσο, τρεις αλανιάρες κότες και έναν ξεχασμένο χίπι που άμα μάθει οτι τελείωσε ο πόλεμος του Βιετναμ θα πάθει 17 εγκεφαλικα, το να βρεθούν 4 gay στην Τήλο μάλλον αποτελεί μέγα θαύμα..) Καλά κάνει ο δήμαρχος. Θέλει να απευθυνθεί στην gay κοινότητα και να τους προσελκύσει. Γιατί αυτοί ως επι το πλείστον έχουν φράγκα. Οι περισσότεροι ειναι και ανακατεμένοι στη showbiz, σου λέει εδώ πέρα θα φάμε με χρυσά κουτάλια και θα γίνουμε και γνωστοί κιολας. Θα κάνει την Τήλο το αλάνι παράδεισο για τσι gay. Βέβαια τα μπαρμπάδια του νησιού θα ψιλοχαλαστούν όταν σκάσουν οι παρδαλές με το ροζ σανδαλάκι αλλά σιγά τα ωά.. Να μη πουμε για κάτι κατσίκια που βάτευαν και αυτοί το '30 όταν είχε πέσει γυναικοξεραϊλα.. Θα φτιάξει λέει και εκκλησία για gay γάμους, την Αγία Κουνίστρω. Της πουτάνας θα γίνεται ρε, θα τρώνε με 17 μασέλες οι Τηλιακοί. Θα γίνει η Τήλος χοτ σποτ της Μεσογειου. Ποια Ψαρού και ποια Ίμπιζα και ποια Αγια Ναπα, Τήλος λέμε.. Και μετά από αυτό το μεγαλόπνοο σχέδιο, του την έπεσε η Δικαιοσύνη να τον φάνε. Αφήστε ρε τον άνθρωπο να παντρεύει οποιους θέλει. Και αφήστε και τους άλλους να κανονίζουν τη ζωή τους όπως θένε αυτοί. Θες Θανασάκη να φορέσεις νυφικό και να παντρευτείς το Μπάμπη; Εμένα δε μου πέφτει λόγος, καλά θα κάνεις. Θες να φοράς σανδαλάκι ροζέ και τσαντάκι με τον σκουμπυ ντου στην πλάτη και να βάφεις την τρίχα κάγκελο στο στήθος; Μαγκιά σου και μεγειά σου. Βέβαια μη μου πρήζεις και το παπάρι εμένα που δε σε ενοχλώ όμως ε; τα χουμε πει αυτά. Οπως εγώ δεν έρχομαι να πηδηχτώ μέσα στα μούτρα σου, μην έρχεσαι και συ μεσα στα δικά μου... Ζήτω η Τήλος ρε! Πολύ μπροστά ο δήμαρχος! Τον πάω. Και στο κάτω κάτω τι έκανε, πάντρεψε κάτι gay και ξεσηκώθηκε ολο το σύμπαν. Σιγά ρε. Το ερώτημα που καίει δεν ειναι αν πρέπει να παντρεύονται οι gay, αλλα αν πρέπει να παντρεύονται οι στρειτ. Τα λεω χρόνια αυτά, τίποτα :D Α και πάλι ευχαριστώ για τις ευχές σας χτες.. να στε ολοι καλα Υ.Γ: Oι απόψεις μου περι ομοφυλοφιλίας είναι γνωστές στους περισσότερους. Μη βγει κανεις και με πει ρατσιστή επειδή έγραψα ένα έστω παραλίγο αστείο κείμενο. (Τη λέξη σάτυρα δεν τη χρησιμοποιώ, την έχει καβατζώσει ο Λαζόπουλος για πάρτη του)
UPDATE : Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το επόμενο γαμήλιο event θα οργανωθεί μεθαύριο ημέρα Σάββατο, στις 20:00 το βράδυ στο παρεκκλήσι της Οσίας Κουνίστρας, στο γραφικό όρμο του Λάγνου Βαρκάρη στην Τήλο. Οι μελλόνυμφοι είναι διάσημο ζευγάρι, γνωστό για τη θυελλώδη υποβόσκουσα και κρυφή σχέση του ανά την υφήλιο. Θα παρατεθεί δεξίωση στην σικ ταβέρνα "O Ντιγκιντάγκας ο Μερακλής ο Άντρας ο Ατζέμης"

Monday, June 02, 2008

31

Πείτε μου χρόνια πολλά!
Και όχι μόνο εμένα, αλλά και του Μαρκήσιου Ντε Σαντ..
Ξέρω, έχει αποθάνει και πολύ δυσαρεστήθηκε δι αυτό, αλλά για αυτό είμεθα εδώ οι μαθηταί του, ίνα συνεχίζομεν το έργο του..
Το Σαββατοκύριακο δε έγινε το κλασσικο πάρτυ στο σπίτι. Φωτογραφίες δε βγάζω, θα πάμε φυλακή.. Αφήστε που ο Ζaphod και ο Humma μας το παίζουν ντροπαλοί και δε θέλουν και καλά να δείξουμε τα μουσούδια τους στο νετ..
Τέλος πάντων... ελπίζω αυτή η χρονιά να είναι καλύτερη από την περσινή, να έχω τα κέφια που έχω και τώρα και να περνάω εξίσου καλά. Όσοι μου ευχηθείτε να στε καλά, όσοι κάνετε άθλια σχόλια για την ηλικία μου να σας μαραθούν οι γλάστρες και να σας καούν οι TFT! Την καλημέρα μου.
Α το βράδυ μάλλον θα μαι Ψυρρή, περάστε για καμιά μπύρα :P

Friday, May 23, 2008

Μπλογκοπαίχνιδο δικής μου εμπνεύσεως

Λοιπόν έχουμε παίξει ένα κάρο παιχνίδια. Τώρα με τα σχόλια του Σπίθα μου ρθε ιδέα! Έχουμε και λέμε :Φτιάξτε το δικό σας καψουροτράγουδο, σκυλολαικοπόπ αριστούργημα.
Άμα τη δημιουργία του, προσκαλέστε τους φίλους σας για καραόκε ναιτ με σαμπάνιες του κώλου, γαρδένιες νεκροταφείου και ουίσκι πετρέλαιο. Απαραίτητη συνοδεία λαικοξέκωλα με κόκκινα μινι λαμέ φορεματάκια, ξανθό σαντρέ μαλλι και IQ<1,23. Θέλω καψούρα, πόνο, κλάμα και δαχτυλιδάκι κοκκινο στο μικρό δαχτυλάκι, που έχει και το μακρύ νυχι με το πένθος. Θέλω αναστεναγμό, απογοήτευση και επίπεδο 3ο χιλιόμετρο εθνικής οδού Άρτης Πρεβέζης. Είστε καλεσμένοι ΟΛΟΙ
Ιδού το πρώτο μελλοντικό αριστούργημα, μη σου πω πάει και Γιουροβίσσιον :

Η άπιστη
Των ματιώνε σου η καταιγίδα
μου σμπαράλιασε τη Ναυαρχίδα
στο πιο αψηλο καμπαναριό
θα σε παντρευόμουνα μωρό

Μα συ τωρα γελάς, άλλον αγαπάς
και με δουλεύει η Ελλας
που από καλόγρια άπιστη μου βγήκες
στις μπουκαπόρτες της καρδιάς μου μπήκες

Ααααααπιστη, άαααααπιστη
με κατεδάφισες αχάααριστη
τα δάκρυα καντάρια χύνω
που δε μου μύρισες τον κρίνο

Στο σπίτι ακόμα και τα κάντρα
γελαν που βρήκες άλλον άντρα
και το ουίσκι μου φτηνό και πιο πικρό
από το δάκρυ που σταλάζει στο λαιμό

Στο αυτοκίνητό μου μπήκα χτες
με 200 έπαιρνα της Βουλιαγμένης τις στροφές
και παρακαλούσα το Θεό να αποθάνω
σε μιας στροφής την κούρμπα πάνω

Άαααπιστη άαααααααααπιστη
με κατεδάφισες αχάααριστη
στου Αουντί μου το στεγνό καρμπυρατέρ
οι στεναγμοί μου αντηχούνε σαν τρακτέρ (τρακτερ τρακτέρ)

Δε θέλω δάκρυ και συμπόνοια
θέλω να μ'αγαπάς αιώνια
δε θέλω λούσα και ταξίδια
τον πόνο μου πνίγω στα ξύδια

Τώρα μονάχος πάλι θα πλαγιάσω
να βάλω και σεντόνι μην πουντιάσω
και το κρεβάτι μου ξανα θα με ρωτά
"που είναι ρε μαλάκα η ξανθιά"

Αααααπιστη,άαααααααααπιστη
με κατεδάφισες αχαααααααααριστη
τώρα τις φλέβες με σαρδελοκούτι θε να σκίσω
που ούτε καν με άφησες να σε..χμ.. ραπίσω

Wednesday, May 21, 2008

Η παράδοση, η Καλομοίρα και οι ρακές

Είδατε το θέμα των πανελληνίωνε στην έκθεση; Για όσους δεν πήρατε χαμπάρι ενημερώνω ότι ήταν στα πλαίσια του "Ως μαθητής καλείστε σε μια εκδήλωση του δήμου σας, να εκφωνήσετε ένα λόγο για την παράδοση. Σε αυτό το λόγο αναφέρετε τις αιτίες για τις οποίες έχουν απομακρυνθεί οι νέοι από την παράδοση και μεθόδους αντιμετώπισης κλπ κλπ".
Έχω την εντύπωση πως αυτοί που έβγαλαν το θέμα ζουν στον Μπετελγέζ 7. Όχι πως έχω κάτι εναντίον του Μπετελγέζ 7 (και να με συγχωρήσουν οι κάτοικοι του Μπετελγέζ 3, αλλά στον 7 φτιάχνουν εξαιρετική Pangalactic Gargleblaster και έχει πιο ωραία κουρίτσα), αλλά αγαπητοί κύριοι εξεταστές, δεν έχετε πάρει χαμπάρι; Αντιρρησεις που έχω επί του θέματος, το οποίο ανήκει ως διατύπωση στη σφαίρα της επιστημονικής εφαντασίας :
Καλείται μαθητής, να γράψει λόγο για την παράδοση; Σε εκδήλωση Δήμου; Ορίστε; Κατ'αρχήν δεν νομίζω ότι υπάρχει δήμαρχος αρκούντως βλαξ (αν και έχω μερικές περιπτώσεις στο μυαλό μου) που να καλέσει μαθητή για τέτοιο πράμα. Θα προτιμήσει την κλασσική και δοκιμασμένη περίπτωση της 85αρας χήρας με μαλλί γαλάζιο, πίεση 45 και καταρράκτη καραμπινάτο, να ομιλήσει για τότε που ήταν νέα, το γρασίδι πιο πράσινο, οι Πυραμίδες στα μπετά, οι άνθρωποι πιο αυθόρμητοι και ειλικρινείς (άσχετα αν πηδιόσαντε στους αχυρώνες όλοι με όλους), ο ουρανός πιο γαλάζιος (έχεις καταρράκτη μωρή, ο ουρανός μια χαρά είναι), το αγέρι μυρωδάτο (η φορμόλη από τις μασχάλες σου), και ο κόσμος πιο κοντά στις παραδόσεις του. Το μαθητή για ποιά παράδοση θα τον καλέσεις να σου πει; Για το fame story, το big brother, τη Βανδή, τη Δρούζα και την Καλομοίρα στη Eurovision; Αφού για αυτόν αυτά είναι πια παράδοση. Ξέρετε πολλά άλλα γεγονότα πλην της ανάστασης και του πάσχατος (προσέχτε γενική εδώ πέρα, μιλάμε για μόρφωση το αλάνι όχι μαλακίες..), στα οποία το 80% των ελλήνων να κάθονται να χαζεύουν; Μέχρι και εγώ είδα Γιουροβίζιο χτες -δε ντρέπομαι που το λέω, είχα λόγο. Και ΕΛΙΩΣΑ στο γέλιο κιόλας. Το ποσο κράξιμο έριξα...Πρέπει κάπου εκεί ψηλά στον ουρανό ο Edmund Blackadder να με κοιτάει και να μου χαμογελάει επιδοκιμαστικα-. Αυτό είναι για το μαθητή παράδοση. Παράδοση είναι αυτά με τα οποία μεγάλωσε αυτός, όχι αυτά με τα οποία μεγάλωσε ο προπάππος Τάκης που έχει έναν προστάτη σα μπάλα του μπασκετ. Δεύτερη αντίρρηση : Καλά άντε και ο δήμαρχος είναι γιούχου και καλεί μαθητή να βγάλει λόγο για την παράδοση. Ποιος μαθητής θα πάει μου λέτε; και όχι μόνο αυτό, πως θα πάει την άλλη μέρα σχολείο που θα του πετάνε οι τρέντυ τις Louis Vitton, οι κάγκουρες τα πράσινα "φλαϊ" με τη γούνα ,οι μεταλλάδες τις Martens (ή τα Pony, ναι υπάρχουν ακομα αυτά, το χω δει!!) και οι Emo τις λακ και τα μολύβια τους. Ίσως και τα ξυραφάκια τους. Ρε πάτε καλά ρε; Στη σημερινή κοινωνία ο μαθητής άντε να πάει να εκφωνήσει κανα λόγο υπέρ Αννούλας Βίσση, Σάκεως Ρουβά και τα λοιπά. Εκτός αν μιλάμε για τίποτα ειδικές περιπτώσεις, ξέρετε από αυτές με την πλισέ φούστα, τον κώτσο, το μουστάκι (για γυναίκα μιλάω) και το κοκκάλινο γυαλί με φακό που θα κανε και για ραδιοτηλεσκόπιο.
Τρίτη αντίρρηση : Ποια παράδοση κύριοι εξεταστές; Μας έχει φάει η τάξις και ηθική. Ναι ξέρω κύριοι εξεταστές, εσείς το πρωί με το που ξυπνάτε βάζετε το κλαρινάκι στην τσίτα να βαράει τα παιδιά της Σαμαρίνας και στα Τρίκαλα στα δυο στενά σκοτώσανε το Σακαφλιά, το ρόιδο το βαμμένο, το παπάκι που πάει στην ποταμιά, τα παπάκια του Καράμπελα και το γατί της Χάιδως. Μετά ως συνεχιστές των παραδόσεων, χτυπάτε και έναν κυκεώνα έτσι για να στανιάρετε πριν πάτε στη δουλειά. Εκεί στο διάλειμμά σας παίζετε κανα ματσάκι παγκράτιο για να πέφτουν οι πατσές και να κυκλοφοράει το αίμα. Ως γνήσιοι συνεχιστές της παράδοσης, φοράτε ανελιππώς την καλοσιδερωμένη φουστανέλα σας και τα τσαρούχια σας και κάθε Κυριακή της Ορθοδοξίας πηγαίνετε στην Εκκλησία σας να ψάλλετε ύμνους εναντίων του ελληνικού πνεύματος, το οποίο μετά εξυμνείτε στους μαθητές σας. Από το σπίτι σας τα Χριστούγεννα δε λείπει το ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ χριστουγεννιάτικο δέντρο που το φερε μεν γερμανός (Herren, der Koenig! Otto!) αλλά το θεωρούμε παραδοσιακό πλέον. Η παράδοσή σας ούτε και ξέρετε τι συνιστά. Και στο κάτω κάτω στις πόλεις που ζούμε οι περισσότεροι τι σκατά παράδοση να ακολουθήσουμε; Αφού τα περισσότερα έθιμά μας θέλουν πλαγιά, λιβάδι, ακροθαλασσιά. Όταν ήμουν μικρός τις πηδάγαμε τις φωτιές το καλοκαίρι σε κάποια γιορτή που δε θυμάμαι ποιου αγίου ήταν. Τώρα άντε άναψε φωτιά να πηδήξεις στα Ιλίσια. Θα σου βάλουν τα δαυλιά εκεί που δεν πιάνει ήλιος και θα φωνάζεις φέρτε μου ένα μαντολίνο να σας δείξω πως πονώ. Ποια παράδοση; τα κλαρίνα; και οι στίχοι που εκφράζουν τις αγωνίες και τις πίκρες ενός ΑΛΛΟΥ λαού, 200 χρονια πρίν; Αγωνίες και πίκρες που ΚΑΝΕΝΑΣ σημερινός 17χρονος δε νομίζω ότι καταλαβαίνει, κατανοεί ή πολύ περισσότερο ασχολείται να καταλάβει και να κατανοήσει. Ποια παράδοση; Την 31 την Πρωτοχρονιά;; Ή τα παραδοσιακά πιώματα παραμονή Χριστουγέννων, ανήμερα Χριστούγεννα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, ανήμερα Πρωτοχρονιάς, των Φώτων, τη Μεγάλη Παρασκευή, το Μεγάλο Σάββατο, και το Πάσκα ; (αρε γιαγιούλα, να σαι καλά εκεί που είσαι, δεν το ξαναλέω Πάσχα. Πάσκα θα το λέω πάντα.. μεγάλη μορφή η γιαγιά, θα πω άλλη φορά). Ποια παράδοση ρε; μου εξηγείτε και μενα; Μήπως εννοείτε αυτές τις ψευτοπολιτιστικές εκδηλώσεις κάτι άκυρων συλλόγων "Εξωρραίστικός σύλλογος των εν Παγκρατίω διαμένοντων απανταχού κατοίκων Έξω Δεξιά Περαραχούλας Ευρυτανίας"; Που εφευρίσκουν κάτι ανύπαρκτα έθιμα για να τσεπώνουσι και καμιά επιδότηση; Ποιες παραδόσεις στην πόλη ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ; Τι να σου γράψει το παιδί ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ; Που και αυτό μεν έχει ευθύνη που είναι ζαβό και θεωρεί την Καλομοίρα μεγάλο αστέρι, ή το να σχίζει τις φλέβες του αντίσταση στην κοινωνία, ή το να έχει εξωπραγματικά μεγάλη φράντζα τρόπο να πηδήξει, αλλα φταίμε και εμείς. Σανίδι βρεγμένο στους γονείς που τα καίνε με την τηλεόραση και το playstation και την έλλειψη προσοχής. Σανίδι βρεγμένο στους δασκάλους και καθηγητές που ξέρω πολλούς, και από τη δική μου φουρνιά, με τη νοοτροπία "στα τσιμπιρδόνια μου, εγώ διορίστηκα και γαία πυρρί μιχθείτω, να παν να κοψουν τα λαρύγγια τους τα μαλακισμένα, εγώ δε σκάω". Σανίδι βρεγμένο και με καρφιά κιόλας σε όλον αυτόν τον τρέντυ/εναλλακτικό/δήθεν και τα λοιπά συρφετό που κάνει τα παιδιά πρόβατα μιας μαλακισμένης και κενής αισθητικής και τα στερεί από ουσιαστικούς στόχους και όνειρα. Και όχι, το να πάω στο Fame Story δεν το θεωρώ στόχο και όνειρο και πείτε με συντηρητικό του κερατά. Σανίδι βρεγμένο και σε σένα και σε μένα (ειδικά σε σένα, εγώ δεν αντέχω τον πόνο) έτσι για λόγους αρχής γιατί και μεις φταίμε γιατι οταν κάνουμε παιδιά να μας δώ. Έτσι και δε μου βγει ο γιος ή η κόρη έξυπνα, μεταλλάδες, μπυροκρασοκανάτες και αλάνια θα κόψω τις φλέβες της γυναίκας μου! Αμα δω δε κανα αγοράκι να μου ακούει Βίσση, θα τη χωρίσω γιατί αποκλείεται να το χει κάνει με μένα!
Τέλος πάντων. Σεντονιάδα ε; Ε καιρό είχα να γράψω κάτι μεγάλο, διαβάστε και σεις και μη γκρινιάζετε.
Πόσο γέλασα χτες βράδυ λέμε.. Αυτοί με τη γαλοπούλα ρε οι Ιρλανδοί, ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΗΤΑΝ ΡΕ; Στεναχωρήθηκα που δεν πέρασαν γαμώτο, ήταν αρκούντως γελοίοι. Να πω τα συγχαρητήριά μου στους αδερφούς Φινλανδούς που για άλλη μια φορά κάναν τη διαφορά και έστειλαν κάφρους-για τα δεδομένα της Γιουροβύζιον- (που θέλαν να γίνουν Running Wild όταν μεγαλώσουν). Εγώ πάντως κατάλαβα ότι οι περισσότερες χώρες, αν κρίνω απο τις συμμετοχές τους, αντιμετωπίζουν το πράμα ως ένα γελοίο καραγκιοζιλίκι , κάτι μεταξύ χαβαλέ και ξεφτίλας. Μόνο εμείς το χουμε κάνει εθνικό θέμα, πάλι νομίζω.. Και στέλνουμε "σοβαρούς" καλλιτέχνες. Πιάστηκε το νεφρί μου από το γέλιο ρε γαμώτο.. Μετά από όλο αυτό, κοπάνησα κάτι επικές ρακές, και το ξενύχτησα μεχρι τις 4 όπου και σταμάτησα την πάρλα και το δίδαγμα (δεν ήθελα αλλά έπρεπε, τι να κάνουμε που δουλεύουμε), και πήγα και ξεράθηκα στον ύπνο. Που σαι Zaphod να με καμαρώσεις χτες. Ήμουν επικός, αβυσσαλέος και εντυπωσιακός. Δεν ξέρω μόνο κατά πόσο την τρόμαξα ! Θα δείξει!
Σεντόνι τέλος, οβερ εντ αουτ

Monday, May 19, 2008

Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα..

Εγώ με τη Θεσσαλονίκη έχω κόλλημα. Είναι γνωστό. Έχω πρόβλημα ρε παιδί μου πως να το κάνουμε.
Ανέβηκα πάλι τώρα, για το γάμο ενός ζευγαριού της φοιτητικής μου παρέας, μου φυγε η μαγκιά. Από την Πέμπτη το βράδυ μεχρι χτες το απόγευμα, του δώσαμε και κατάλαβε.
Μαζευτήκαμε ένα κάρο κόσμος που είχαμε να βρεθούμε χρόνια και χρόνια. Έλιωσα στο φαϊ, στο ποτό, στο ξενύχτι, στο στο στο στο..
Πρέπει να βρω τρόπο να δουλεύω εδώ αλλά να μένω Θεσσαλονίκη. Επίσης πρέπει να βρω τρόπο να πάρω Σαλονικιά! Δεν είναι κατάσταση αυτή. Επιβάλλεται, δεν αναβάλλεται! (Πως θα την πείσω δεν ξέρω)
Aλλά δεν κάθονται! Μόνο ξένες με γουστάρουν και δεν ξέρω γιατί! Τι πράμα είναι αυτό!! Λες να πάω για διεθνή καριέρα...
(για καλό και για κακό, έβγαλα και μια φωτογραφία με τη νύφη, έτσι να υπάρχει ρε παιδί μου. Να λέω ότι είναι από τον πρώτο μου γάμο και τέτοια..)
Σήμερα έχω ζοχάδες.
Μην του μιλάτε του παιδιού, το παιδί πονάει ρε!
Καλά, το καλοκαίρι θα παίξει τρελλή Χαλκιδική...

Tuesday, May 13, 2008

Ιδού και το χειρόγραφον-αυτόγραφον!

Από μικρός κάνω άθλια γράμματα. Το ξέρω.. Και τώρα τελευταία έχω επιδεινωθεί γιατί γράφω μόνο σε πληκτρολόγιο. Παρ¨ολα αυτά ανταπεξέρχομαι (καλά ρε μαγκίτη, ανταπεξέλα) στην πρόσκληση τση Οσέλλας και αναρτώ στο βλογι μου ένα χειρόγραφο-καταπέλτη, ένα σύγχρονο "Κατηγορώ", που θα αφήσει εποχή:

Ειδοποία, γράφοντας στο τέλος του ποστ σου το μαγικό ξόρκι: για το http://autographcollectors.blogspot.com" Ακολουθήστε όσοι ψήνεστε! Αουρέλια,Ζάφοντ,Αντροχωρίστρα,Άδη, μη τολμήσετε και δεν... :D

Monday, May 12, 2008

"Mεγάλοι Έλληνες"

Κοιτώντας τα αποτελέσματα της έρευνας του ΣΚΑΪ για τους μεγάλους έλληνες, μου ρχεται σε μερικές φάσεις να γελάσω και να κλάψω ταυτόχρονα. Παραδείγματα από τραγικά έως απαράδεκτα κατά την ταπεινή μου γνώμη : 1. Ιουστινιανός
2. Θοδωρής Ζαγοράκης
3. Λαζόπουλος
4. Μέγας Κωνσταντίνος
5. Όθων!!!
6. Παπαδόπουλος Γεώργιος
7. Σημίτης Κώστας
Ρε παιδιά, πάμε καλά; Ξέρω, όχι. Ρε κάφροι, ο Ιουστινιανός, ο Κωνσταντίνος και ο Όθωνας δεν ήταν ΚΑΝ έλληνες!!!! Οι δε δύο πρώτοι ήταν μέγιστοι διώκτες του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού!!! Τι είναι αυτά ρε; Έχω και γω μερικές υποψηφιότητες : Εφιάλτης, Πήλιος Γούσης, Νενέκος, όλοι οι ρόλοι του Αρτέμη Μάτσα (οι Γερμανοί είναι φίλοι μας), Μπάμπης Σουγιάς, Κώστας Πεταλούδας, Σάσα Μπάστα, Κλειώ Δενάρδου, Η άλλη με το νινί που σέρνει καράβι, ο Τσάκας, Τατιάνα, Ζωζώ Σαπουντζάκη και φυσικά μην ξεχάσουμε και μια άλλη κατηγορία επαγγελματιών, Βαγγέλης Ρωχάμης και Κυριάκος Παπαχρόνης.. Δεν πάτε καλά ρε.

Friday, May 09, 2008

Καλοκαιριάζει σιγά σιγά εεεεε;

Με έχουν πει πολλά. Με έχουν πει μαλάκα. Πρεζόνι. Καραγκιόζη. Κωλόπαιδο. Αλήτη. Πολλά λέμε τώρα. ΑΛΛΑ μισογύνη ή έστω αντιπαθογύνη ή κάτι παρόμοιο δε με είπανε ποτέ! Όταν κάποια στιγμή τεζάρω και με κουβαλάνε τέσσερεις (που να κοψομεσιαστούνε κακοχροναχουνε και να τους πέσουνε τα νεφρά), θα λένε μετά ότι ο κυρ Εστάριαν αγάπησε τας γυναίκας πλέον της ιδίας του της ζωής και πάντα τας πρόσεχε, εκτός όταν το έβρισκε πλέον συμφέρον να το κόβει λάσπη όταν ενέσφιγγον οι κώλοι. Πρός τι όμως όλος αυτός ο πρόλογας; ε;
Θα σας πω. Αυτό το θεματάκι βασικά είναι αφιερωμένο στις γυναίκες ανάμεσά σας. Σε εσάς φίλες μου καλές, καλές μου φίλες που κάνετε τον κόπο και μπουκάρετε εδώ πέρα να διαβάσετε τις παπάτζες μου.
Βασικά ναι, σας καλοπιάνω κιόλας μπας και μου κάτσει καμιά και αρπάξω κανά τρυφερό μπουτάκι, αλλά ας το παραβλέψουμε αυτό και ας προχωρήκομεν.
Έναυσμα για αυτό το θέμα απετέλεσε ανάρτηση της φίλτατης Αουρίτας η οποία και ως γνήσιο θηλυκό κατεργάρα γυναίκα, είδε τις ζέστες να σφίγγωσι, και αγχώθηκε με τα κλασσικά γυναικεία άγχη περί παραλίας και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά.
Λοιπόν, κουρίτσα, να πώ μια γνώμη περί του όλου θέματος, και μετά άμα πω μαλακίες, θάφτε με! Μιλώντας πάντα και μόνο ως αντιπρόσωπος της μουτράκλας μου, έτσι; Έχω να πω τα εξής :
α. Από παρατηρήσεις σε μεγάλο στατιστικό δείγμα, συνήθως αυτές που αγχώνονται για όλα αυτά, είναι αυτές που δεν έχουν ανάγκη να αγχωθούν, 'Η , 'Η λέω, έχουν ελάχιστη ανάγκη να αγχωθούν για αυτά. Το 99% είναι ήδη μια χαρά. Βλέπεις μια κοπελιά πχ μια χαρά, ωραιότατη, για να μην πω πηδηγματότατη και μου πουν οτι τις βλέπω σαν κρέας μόνο, με την προσωπάρα της, το βλέμμα το μυστήριο, το κορμί το κυριλλέ, και σου λέει για την όπισθεν της, που δεν έχει και κανένα ζόρι εδώ που τα λέμε. Έλα A-ΓΑ-ΠΗ μου, μη μου τα κάνεις αυτά. Δεν είμαστε 15. Και όχι, άμα μου το πεις δεν πρόκειται να σου πω "όοοοχι τι λες τώρα, μια χαρά είναι". E μα πια. Θα σου πω πάλι για τα μάτια σου ξέρω γω, γιατί ΕΓΩ, ΤΩΡΑ, ΕΚΕΙ έχω καρφωθει. Όταν θα σου πω για τον κώλο σου, θα είναι πλέον αργά να ντραπείς!! Άσε που θα έχεις δει και συ το δικό μου! :P
β. Επίσης από παρατηρήσεις πιο ερωτικώς έμπειρων από μένα τύπων (σιγά το δύσκολο, πιάστε έναν τυχαίο στο δρόμο), θα έτεινα στο συμπέρασμα ότι πολλές από αυτές με τους τελείως σμιλεμένους "γλουτούς" (Σουβλακέα μου τι απάλευτη λέξη) είναι λίγο αγγούρια να το πω, πτώματα να το πω,χάλια να το πω; Το κλασσικό μωρέ που κυκλοφορεί ότι άμα η τύπισσα παραείναι ωραία και "φτιαγμένη" δεν ασχολείται και πολύ μαζί σου; Ξέρετε, το σκηνικό που βλέπουν μερικές ότι σου κάνουν και χάρη; Ε αυτό. Νταξ, κανέναν δε χαλάει προφανώς η τέλεια όπισθεν, αλλά ρε κοπελιά τι να την κάνω άμα όταν βάζω το κλειδί στη μίζα δεν κουνιέσαι από τη νεκρά;
γ. Και πάλι μιλώντας προσωπικά προσωπικά, και μπορούν να σας το διαβεβαιώσουν αυτό φίλες μου καλές και αγαπημένες (α ρε Μαμαλάκη με κατέστρεψες), όλοι οι ψευδομάρτ... εε φίλοι μου εδώ πέρα,προσωπικά λέμε ΕΧΕΣΘΗΝ ΠΑΤΙΚΟΡΦΑ για την οπισθέν σας άμα δε μου αρέσει το πρόσωπο. Καλά άμα μου αρέσουν και τα δύο δεν το συζητάω ... άλλο αυτό γ. Αφήστε και το άλλο.. Εδώ έχουμε και άλλα προβλήματα. Εδώ καβαλάνε το καλάμι για κάτι χαζομάρες ασύστολες και δε γυρνάνε να σου μιλήσουν με τίποτα, φαντάζεστε να γυμναστούν όλες; την πατήσαμε!Θα πρέπει μετά και εγώ να πάω γυμναστήριο αντί για μπύρες. Φρίκη! Έχω χάσει 12 κιλά ρε από το Σεπτέμβρη! Δε θέλω γυμναστική! Θα λιώσω!
δ. Άμα θες μόνο να απαυτωθείς, ναι γύμνασε την όπισθεν και αδυνάτισε. Και μην κάνεις τίποτα άλλο. Άμα θες και άλλα πράγματα, έχεις πιο σημαντικές βελτιώσεις να κάνεις προ της όπισθεν. Μην καταντήσεις σα μια γνωστή που το όνομά της κάνει ρίμα με τη "Ναυτία" που από την πολύ όπισθεν τώρα μόνο γκόμενους τελείως μετόπισθεν βρίσκει και γκρινιάζει..ισορροπία. Μπαλάνς που λένε και οι Φραντσέζοι. Που μαλαφράντζα να τους πιάσει και αυτούς , έτσι επειδή μου ρθαν κάτι ζοχάδες τώρα.
ε. ΑΝΤΕ και δέχομαι ότι τραβάς και κανα ψιλοζόρι και οντως ρε παιδί μου θες να σουλουπωθείς λίγο. Τώρα το θυμήθηκες; ΒΟΣΚΑ-ΠΙΝΕ ΝΕΡΟ-ΚΟΥΝΗΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. Τέλος. Και στη δουλειά σφίγγε τον καμια 60αρια φορές τη μέρα :P. Τρία σετάκια απο 20. Κάτι θα κάνεις. Α, και μη σαβουρώνεις χειρότερα από μένα. Είπαμε...
στ. Τελειώνοντας. Το οτι μερικοί από μας είμεθα και λίγο πιο εκλεπτυσμένοι από καννίβαλους και κοιτάμε και τίποτα άλλο εκτός από τον κώλο σας, δε σημαίνει ότι δεν έχουμε και τα γούστα μας. Είπαμε, όλα με μέτρο. Και η υπεργαμάτη γυναίκα των 7 θαλασσών και 5 ηπείρων, τρείς φορές νικήτρια του διαγωνισμού για την μις γαμάτη γιούνιβερς να είσαι, άμα είσαι ρε παιδί μου παραιτημένη από τον εαυτό σου και θες γεφυροπλάστιγγα για να τον ζυγίσεις τον απαυτό σου, ε τι να κάνω και εγώ, πως να κούκου; γκέκε; Με μέτρο. Ούτε υστερίες ούτε παραίτηση. Μέτρο ρε!
Και για επίλογο, μια είναι η κραυγή που όλους μας ενώνει : Γαμώ το σπίτι, το Θωμά και τη Χαβάη! ΑΜΑ ΠΙΑ!

Tuesday, May 06, 2008

Συνέντευξη με έναν βρυκόλακα

Επειδή περιμένω mail από κάτι κοινοτικούς που με γράφουν, γράφω και εγώ απαντήσεις στη συνέντευξη που βρήκα στον Ζάφοντ 1. ONOMA;
Γνωστό στους γνωστούς κύκλους
2. ΓΕΝΕΘΛΙΑ
Οσονούπω. 2 Ιουνίου
3. ΖΩΔΙΟ
Να σας πω, γυναίκα τις έγραψε τις ερωτήσεις ε;... το ξερα...
4. ΧΡΩΜΑ ΜΑΛΛΙΩΝ
Εγώ μαύρο το έλεγα μέχρι που μου είπαν καστανό
5. ΧΡΩΜΑ ΜΑΤΙΩΝ
Κοινότατο καφετί
6. ΕΧΕΙΣ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΠΟΤΕ;
Ε, λίιιιγο...
7. ΕΙΔΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣ
Πολλά..

8. ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ DISNEY/WB
Ανήκω στους φίλους του κατατρεγμένου Κογιότ και του κατατρεγμένου Σιλβέστερ.
9. Ποιος φίλος σου μένει πιο μακρυα
Είναι στην Αγγλία μερικοί
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις:
Οτι δεν έπρεπε να κοιμηθώ τόσο αργά
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι:
Ενα στρινγκ-ενθύμιο . Όχι εντάξει. Το περτιφόλι
12. Τι έχεις στον τοίχο σου?
Βιβλία και cd. Και κάτι απάλευτους πίνακες
13. Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου?
Δε θέλω να ξέρω!!
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες?
Θα ανησυχούσα καθότι δεν έχω βάζα
15. Αγαπημένος αριθμός:
Τι μαλακίες είναι αυτές;... το φ..
16. Αγαπημένο όνομα:
Είναι κακό p.r να έχεις αγαπημένο όνομα και όχι Politically correct :p
17. Τα χόμπι σου:
Δημιουργία δογμάτων, μουσική, φωτογραφία, διάβασμα. Πολύ διάβασμα..
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα?
φφφ....ασε δε λέω...
19. Μια ευχή για το μέλλον:
Δεν κάνω ευχές. Βάζω στόχους
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες?
Ε σε καμια αρχαία φάση.
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου:
Το λαπτοπι, το φορητό σκληρό και το τηλέφωνο. Και τα cd αν προλάβω. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥΥΥ ΘΑ ΚΑΟΥΥΥΥΥΝ.... ΜΠΟΥΧΟΥΧΧΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
22. Αγαπημένο λουλούδι:
Εξαρτάται :P
23. Αγαπημένη σειρά:
Black adder, Fawlty towers,Fibonacci :p
24. Αγαπημένη ταινία:
Ίσα με 200... πολυ πράμα. Κινηθείτε στον άξονα Monty Pythons-Peter Jackson-Stanley Kubrick

25. Αγαπημένο τραγούδι:
Αυτή η ερώτηση είναι πιο χαζή από την προηγούμενη. Αυτή τη στιγμή είναι το Diamonds and rust
26. Aγαπημένο βιβλίο:
Το 99% των βιβλίων που έχω στη βιβλιοθήκη μου
27. Αγαπημένο ζώο:
Λύκος
28. Αγαπημένο ρούχο:
Πάνω σε μένα; :P
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα:
Κόσμος και κοσμάκης
30. Αγαπημένο χρώμα:
Μαύρο και μπλε. Τέλος
31. Αγαπημένο φαγητό:
Ο,τι πριν μπεί στο πιάτο μου είχε μούρη και τρίχες
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι?
Με τον...χμμ.. ελα ντε, δεν το χω σκεφτεί ποτε... και τώρα δεν το χω καθόλου
33. Κακή συνήθεια:
Καπνίζω
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει:
Λένε οτι είμαι χιουμορίστας και γουστάρω
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει:
Το οτι μπορώ να γίνω απο σιχαμερά καλοπαιδίστας μέχρι σιχαμερά κάφρος
36. Συνηθισμένη ατάκα:
εεεεεεεεεελα ρι μιλίκι
ου σου λέωωωωωωωωω
μέσα είσαι
πιτσούλα!
καλή φάση
&£%&//%&/(&(%&"%$"%"£ <=μετάφραση παραλείπεται μη φάμε καμιά μήνυση

37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις:
Θα ήθελα να δουλεύουν οι άλλοι για μένα και να μου δίνουν τα λεφτά :P
38. Μεγαλύτερος φόβος:
Το μοναδικό πράγμα ίσως που δεν πρόκειται ποτέ να εκμηστηρευτώ πουθενά!
39. Η καλύτερη pizza:
Μπέικον σουτζούκι κρεμμύδι ελιά ταμπάσκο φέτα
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...:
παρέα.. Και εξαιρετικά χρήσιμη καβάτζα σε περίπτωση λιμού..
Συγγνώμη για την ανωμαλία στο format, αλλά δεν προλαβαίνω τώρα..

Wednesday, April 30, 2008

Ποιός Ανέστης;

Φέτος οι γιορτές ήταν περίεργες. Με το θάνατο της γιαγιάς δεν είχαμε και μεγάλο κέφι για πανηγύρια. Προσπαθούσα όπως είναι προφανές να κρατήσω μερικές ισορροπίες με τον πατέρα μου, για να μη μας πάρει όλους τελείως από κάτω και έχουμε άλλα. Η ατμόσφαιρα βέβαια στα οικογενειακά τραπεζώματα ήταν ελαφρώς παγωμένη. Τι να κάνουμε..
Για αυτό το λόγο ακριβώς, της πένθιμης ατμόσφαιρας και της παγωμάρας, με ενόχλησαν όσο ποτέ άλλοτε τα πανηγύρια και οι υποκρισίες των πιστών τριγύρω μου. Όχι γιατί είχα εγώ τη δικιά μου μαυρίλα και την πίκρα μου – που ακόμα δε μου χει βγει κανονικά και κάποια στιγμή πρέπει να ξεσπάσω...- αλλά γιατι πάντα τέτοιες μέρες έχω διάφορες ενδιαφέρουσες κουβέντες με “πιστούς” που νηστεύουν και κρατάνε και καλά τα ήθη και τα έθιμα.
Ναι εμένα μου λες..Κατ αρχήν να πιάσουμε το θέμα της νηστείας. Όχι το θεολογικό και το ιδεολογικό υπόβαθρο, αυτά είναι περσινά σταφύλια ξινισμένα. Το πρακτικό υπόβαθρο εννοώ. Εγώ πχ οκ δε νηστεύω. Μεγάλη Πέμπτη έφαγα κρέας, και θα έτρωγα και μεγάλη Παρασκευή αν δεν το ρίχναμε στα θαλασσινά και τα ούζα. Βγήκα λοιπόν μεγάλη Παρασκευή το μεσημέρι για ένα ουζάκι με τον πατέρα μου. Σύσσωμο το πενθόν χριστεπώνυμο πλήθος τσάκιζε γαρίδες, καραβίδες, αστακούς, χταπόδια, καλαμάρια και ένα κάρο πράματα. Ωραία νηστεύετε ρε παλικάρια. Ρε τα τραπέζια αγκομαχάγανε κάτω από το βάρος των αφροδισιακώνε. Της γαρίδας το κάγκελο γινόταν. Άσε που οι μισοί φεύγανε μπουσουλώντας από το ουζάδικο, και δεν ήταν καν ακόμα 3 το μεσημέρι. Ωραία νηστεία, εγκράτεια, ευλάβεια και ταπεινοφροσύνη. Ρε εγώ τις κανονικές μέρες δεν τρώω έτσι...Μιλάμε για ένα λιμασμένο λεφούσι που είχε πέσει σαν τις ακρίδες στα σπαρτά. Πεινάσανε οι κακομοιρέοι γιατί όλη την εβδομάδα έτρωγαν τα ίδια κάθε μέρα. Ε και πως να το κάνουμε, με θαλασσινά δε χορταίνεις, χορταίνεις; Ούτε ξεδιψάς με το ούζο. Μόνο παραπατάς. Με ενάμιση τόνο φαϊ στο τραπέζι ξέρω και γω να νηστεύω αλάνια. Κατοχικό σύνδρομο 100% μιλάμε. Άσε που για άλλη μια φορά άκουγα τριγύρω συζητήσεις του στυλ “δεν έχουμε λεφτά, δε βγαίνουμε, δε ζούμε” κλπ. Ναι σε βλέπω πως ψωμολυσσάς κακομοίρη. Που έχεις στο τραπέζι σου δυο κοπάδια γαρίδες και ένα σόι αστακούς...Αυτό που έλεγε ο Χάρρυ κάποτε “το κρασί παλιό, το χαβιάρι μαύρο, ο αστακός ψόφιος”.. φτώχεια καταραμένη σου λέω..
Δεύτερη φρίκη έφαγα στον νεκροταφείο μετά, καθότι μεγάλη Παρασκευή ήταν και τα 9μερα της γιαγιάς, οπότε είχαμε δέηση, τρισάγιο πως το λένε δεν ξέρω. Είχε μαζευτεί πάλι το πλήθος των πιστών να τιμήσει ευλαβικά τους νεκρούς του. Αν ηχογραφούσα τις κουβέντες και δεν έλεγα στον ακροατή ότι βρισκόμαστε σε νεκροταφείο, θα νόμιζε οτι βρισκόμαστε σε καφενείο.. Δεν ξέρω αν είναι δικό μου κόλλημα, αλλά εμένα τα νεκροταφεία μου ρίχνουν τη διάθεση. Δε μπορώ ρε αδερφέ να γελάσω εκεί μέσα. Είχα βέβαια και τα δικά μου και ήμουν x10 μέσα στην πίκρα, αλλά όταν είδα τις κυράτσες με τα κολλάν, το νύχι κάγκελο και το ματοτσίνορο καγκελόφραξη μου ρθε μια σκοτοδίνη. Αφήστε τι έγινε μόλις βγήκε ο παπάς για να ευλογήσει τους τάφους. Μάχη. Σε ποιον θα πάει πρώτος. Βασικά ευτυχώς ήρθε σε μας πρώτος, καθότι ήμασταν και οι πλέον φρέσκοι πενθούντες και γλυτώσαμε νωρίς. Αλλά να βλεπες όλους τους χαροκαμένους που δε μπορούν να πάρουν τα πόδια τους να πιλαλάνε πάνω από τις ταφόπλακες για να αρπάξουν τον παπά να ξεμπερδεύουν νωρίς να πάνε για δεύτερο γύρο γαριδομασαμπούκας, θα σου γυρνάγαν τα άντερα ανάποδα.
Το βράδυ δε βγήκα άραξα στον κουμπάρο μου και τσακίσαμε παστά, μύδια , ούζα κλπ, αλλά ξέρω τι γίνεται. Πάνε πρώτα όλοι με ευλάβεια και κατάνυξη στον Επιτάφιο, φορώντας τα καλά τους, τα οποία ενίοτε είναι και υπερβολικά αποκαλυπτικά και αχεμ, αταίριαστα με το κλίμα μιας κηδείας, αλλά τεσπα, δε θα γίνω και πουριτανός. Άνοιξη είναι, έρχεται ο Υμέναιος και οι κορασίδες βλεφαριάζουν τα παλικάρια και γίνεται το νυφοπάζαρο. Ε ώπα. Στάκα. Αυτό γινόταν τελευταία φορά όταν η γιαγιά μου ήταν κορασίδα και βγαίναν απο το σπίτι μόνο στον Επιτάφιο και άμα γινόταν σεισμός. Τώρα μωρή λυσσάρα στον Επιτάφιο πας να βρεις γκόμενο; Είσαι πόσες φορές την εβδομάδα στα μπαρ, φορώντας από τίποτα έως κάτι, χορεύεις τσιφτετέλια με την κωλάρα σου έξω και πίνεις σα νεροχύτης σε ταβέρνα. Και στην περιφορά θυμήθηκες να βρεις άντρα; Που γαμώ το κέρατό σου, πόσοι σοβαροί γαμπροί (έχουμε και αυτό το κόλλημα, θέλουμε να βγάζουμε τα μάτια μας με τους νταγλαράδες οικοδόμους με το φτιαγμένο 106 που είναι γκαζιά και 10% μεγαλύτερη η τρύπα του όζοντος, αλλά όταν είναι για γαμπρό τον θέμε επιστήμονα, έξυπνο, με χιούμορ, με το σπίτι του, τη δουλειά του, και λίγο μαλακάκο για να τον έχουμε του χεριού μας..Χμμ σα να πρέπει να φυλάγομαι μου φαίνεται :P ) θα γυρίσουν να σε κοιτάξουν σοβαρά έτσι όπως πήγες στον επιτάφιο σαν ξεβράκωτη λατέρνα.; Που η Καρέζη σου λείπει από την πλάτη και η μανιβέλα από πίσω να τη γυρνάει ο Αυλωνίτης.. Τέλος πάντων, πάει λοιπόν όλος αυτός ο συρφετός /νυφοπάζαρο βόλτα τριγύρω τον επιτάφιο να προσκυνήσουνε. Αντε να δεχτώ ότι ανάμεσά τους υπάρχουν και αγνοί πιστοί που πονάνε το θέμα και το νοιώθουν. Έστω για χάρη της αληθοφάνειας. Κάτσε όμως γιατι σου χω και συνέχεια.
Σε μας λοιπόν, μέχρι πριν μερικά χρόνια τουλάχιστον, οι τρείς επιτάφιοι της πόλης συναντιόντουσαν στην πλατεία. Στην πλατεία όπως καταλαβαίνετε υπάρχουν ουζάδικα. Και τριγύρω απο την πλατεία σε απόσταση 100 μέτρων. Είναι, μισό λεπτό να τα μετρήσω, 8 μαγαζιά. Με το που σκάγαν λοιπόν οι επιτάφιοι στην πλατεία και σταματάγαν , γινόταν ένα ΜΠΡΑΦ, και όλοι οι πιστοί γινόντουσαν μπουχός. Βάζαν όλοι τα πόδια στον ώμο και τρέχαν προς τα ουζάδικα να πιάσουν θέση, και ενδεχομένως τις τελευταίες γαρίδες. Ποια νηστεία και ευλάβεια και ποια πίστη μου λέτε. Κοράκια και νυχτερίδες και ακρίδες . Ο Αττίλας και οι Ούννο του μάλλον δεν είχαν τόση ορμή και αποφασιστικότητα στις επιδρομές τους. Μόνο που δεν αλαλάζουν οι δικοί μας, μάλλον λόγω του πένθιμου πνεύματος της μέρας. Σε 37 δευτερόλεπτα έχουν μείνει οι επιτάφιοι μόνο με τα παπαδάκια και τους παπάδες, και τα ουζάδικα έχουν γεμίσει μέχρι τα μπούνια.
Παρεπιπτόντως, ακόμα νηστεία λέμε ε, όχι αστεία. Για κάποιο περίεργο λόγο όμως που δεν έχω μάθει ακόμα, μάλλον με το που προσκυνήσεις τον επιτάφιο επιτρέπεται και καλά να φας και λάδι. Και πως κάνουν τα σκασμένααααααααααααα... σαν ισλανδοί τουρίστες στη Σαντορίνη μιλάμε. Που βλέπουν την ψωμάρα με το λάδι να γυαλίζει στην παπάρα και βαράνε 17 οργασμούς. Βλέπεις την αντανάκλαση της τηγανητής γαρίδας στο μάτι τους και τρομάζεις. Μιλάμε για ματιά Τζακ Νίκολσον στη Λάμψη, στη σκηνή που σπάει την πόρτα. Είμαι πεπεισμένος ότι σε εκείνες τις φάσεις ο έλληνας θα πολεμήσει με αυταπάρνηση και λύσσα για το τελευταίο πλοκάμι χταποδιού αν του το απειλήσει ο οποιοσδήποτε. Έτσι λοιπόν το πλήθος των πιστών γιορτάζει την απελευθέρωσή του από τη νηστεία, πέφτωντας ως κοπάδι όρνεων και λύκων στα απομεινάρια της κατεψυγμένης μάχης και της φρεσκότατης γαρίδας τούρμπο από Μαρόκο που προχτές της κάναμε τα 40. ΜΕΤΑ από την ουζοκατάνυξη, οι παλαιότεροι πάνε να ψοφονταρέψουν νωρίς νωρίς στα σπίτια τους γιατί το Σάββατο το πρωί έχουν να πάνε και να κοινωνήσουν κιόλας, α και να ξαναδείξουν την ανύπαντρη κόρη τους με τα καλά της πρωί πλέον στην εκκλησία, με το φώς του ήλιου. Μή τυχόν και την΄εχασε κανείς το βράδυ και δεν την είδε καλά.. Που κακώς ανησυχούν γιατί μια χαρά την είδαν και το βράδυ, αφού όταν ο μπαμπάς πήγε για τούφες, η κόρη έσκασε μύτη στα ελληνάδικα και του δωσε και κατάλαβε μέχρι τις 7 το πρωί. Μιλάμε θρήνοοοοοοοοοοοοοος στα κλαμπ μετά τον επιτάφιο. Μιλάμε για γκόμενα που με τρόμο και φόβο μου την έλεγε που δε νηστεύω και δεν ακολουθώ τις παραδόσεις. Να τη βλέπατε πως σπάραζε το κορμί της από πόνο όταν χόρευε το βρέχει φωτιά στη στράτα μου μετά τον επιτάφιο. Πως γυάλιζε το στριγκ της στο τσιφτετέλι που είχε ανέβει λιάρδα πάνω στον πάγκο και είχε σηκώσει το φόρεμα μη χάσουμε καμιά λεπτομέρεια..
Μπορεί να ήταν,είναι και να είναι εσαεί χαζοβιόλα και ξέκωλο, αλλά δε μπορώ να πω, κορμάρα η άτιμη, η αλήθεια να λέγεται. Ο θρήνος θρήνος, ο επιτάφιος επιτάφιος, η πίστη πίστη, αλλά και η Δημητρίου Δημητρίου. Όλα και όλα..
Κλείνει η παρένθεση με τον εξαιρετικό κώλο του ξέκωλου. Έτσι λοιπόν και το πιστό πλήθος της πολλά υποσχόμενης νεολαίας θρηνεί εν κατανύξει το βράδυ της μεγάλης Παρασκευής και γίνονται και κουνουπίδια. Και πάνε κατευθείαν το πρωί να κοινωνήσουν και βρωμάνε πετρελαιοτεκίλες και ντιζελοουίσκια και μαζί με την κοινωνία παραγγέλνουν στον παπά και κανα φυστικάκι και κανα καροτάκι με ξύδι μην πιούν το γλυκό κρασί ξεροσφύρι και τους βαρέσει...
Τέτοια βαθειά κατάνυξη και πίστη κάθε χρόνο μιλάμε.
Νηστεύουν όλοι, μερικοί και 40 μέρες κιόλας. Αλλά και τα καντήλια τους κατεβάζουν, και πηδάνε μια χαρά –και όχι μόνο τη νόμιμη- και τρώνε διπλάσια από όταν δε νηστεύουν (είπαμε, για να χορτάσεις θες δυο αστακούς. Ενώ με μια μπριζολίτσα είσαι οκ..), και κάνουν και τις παγαποντιές τους στη δουλειά, στην εφορία, κλέβουν στο ζύγι, κλέβουν το γείτονα, καταπατάνε κανα οικοπεδάκι, βάζουν καναν ώροφο παραπάνω στο αυθαίρετο κλπ κλπ. Αλλά μετά, όταν βάλουν την κοστουμιά και πάνε στην εκκλησία, όλα μέλι γάλα. Και ξέρουν να κουτσομπολεύουν κάτι αχρείους αλήτες που κάποτε είχαν μαλλιά κιόλας, και δεν πατάνε ποτέ στην εκκλησία οι άπιστοι που θα τους κάψει πατίκορφα ο καλός Θεούλης και ο Άη Γιώργης μεγάλη η χάρη του.
Πείνασα τώρα. Και δε μπορεί και κανείς σήμερα γαμώτο, γούσταρα να πάω μια Πλάκα να χτυπήσω καμιά μπυρίτσα..

Friday, April 18, 2008

............

Ξεκίνησα να γράφω αλλα έπεσε σβου. Εδώ δεν είναι για τέτοια πράγματα.
Καλό ταξίδι ...

Sunday, April 13, 2008

Θέλω και εγώ μηνυσιακή ασυλία!!!

Η μήνυση αρχηγού πολιτικού κόμματος επειδή μίλησε για απάτες, μίζες και μαύρο χρήμα είναι επίθεση κατά της δημοκρατίας, του πολιτικού συστήματος και τα λοιπά. Ωραία, δεν εξετάζω το όλο θέμα που προέκυψε με Alexis, Star και Βγενόπουλο της MARFIN.
Όοοομως, πρέπει να βάλω ένα στοπ κάπου και να προσθέσω πως άμα θέλουμε να μιλήσουμε για δημοκρατία και λοιπές παπάτζες, να μιλήσουμε.
Αν λοιπόν αγαπητοί μου αναγνώστες Βαγγέλη και Τανάση θεωρούμε επίθεση κατά της δημοκρατίας μήνυση κατά πολιτικού προσώπου που εξέφρασε μια τέτοια γνώμη, να θεωρούμε και επίθεση κατά της δημοκρατίας μήνυση κατά όλων των απλών πολιτών που εκφράζουν τέτοιες γνώμες,πχ στα blog τους.
Όχι,γιατί προς το παρόν δε θεωρείται επίθεση κατά της δημοκρατίας αυτό.. Αναφέρομαι φυσικά στη γνωστή πρόσφατη υπόθεση, στην οποία υπόψιν είμαι κατά του Καψαμπέλη, για λόγους που δεν είναι του παρόντος.
Ελπίζω όμως να καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Όχι να λέει ο Alexis ότι στην υπόθεση ΟΤΕ μπλα μπλα μπλα μπλα έπεσε μίζα, απατεωνιά, μαύρο χρήμα κλπ κλπ κλπ και να μη μπορεί να του πει κανείς τίποτα επειδή είναι πρόεδρας, και άμα πω εγώ τα ίδια να με μπουζουριάζουν στο γκισδάν παρέα με τον Καπετανάκουη . Γιατί που να τρέχεις τώρα στα 30 γύρω γύρω από την αυλή , με τύπους σαν τον T-Bag να σε κυνηγάνε να σε κάνουν γιουσουφάκι τους. Αφήστε που δεν είμαι και τόσο ωραίος γκόμενος όσο ο Scoffield και το σήριαλ θα πάει άπατο.
Οπότε αλάνια, σωστά, κακώς έγινε η μήνυση. Άντε να ξεκινήσουμε από αυτή τη βάση. ΑΛΛΑ άμα μπορεί ο Τσιπρ και ο οποιοσδήποτε Τσιπρ να τα λέει αυτά χωρίς να του κάνουν μήνυση, θέλω να μπορώ να τα λέω και εγώ αυτά και να είμαι ατιμώρητος. Δεν κατάλαβα, εμείς είμαστε οι πληβείοι και αυτοί νομίζουν ότι κλάνουν Chanel n5 (μερικοί από αυτούς, ΜΑΖΙ με το μπουκάλι) από πλατινένιους κώλους;
Γιατί κύριε δικαστά μου, κύριε εισαγγελεύ, αγαπητοί ένορκοι, μπαμπά και μαμά, εμένα μου μάθατε ότι στη δημοκρατία είμαστε όλοι ίσοι. Ακόμα και οι αρχηγοί κόμματος. Καλά τι λέω τώρα, αλλά τέλος πάντων. Ναι δε μου είπε κανείς ότι οι νόμοι περί συκοφαντικής δυσφήμισης , διασυρμού, κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ ισχύουν μόνο άμα δεν ασχολείσαι με την πολιτική.. Άμα είναι έτσι, να βάλω υποψήφιος στις επόμενες εκλογές και μετά να βγαίνω στο blog και να χώνω επωνυμώτατα για όσους δε γουστάρω στην Ελλάδα (και είναι και ένα σωρό κόσμοοοοοοοοοοοος....) . Να λέω ότι είναι πούστηδες και πρεζάκηδες, ότι παίρνουν μίζες, ότι λένε μαλακίες και ότι μου φαίνονται απατεώνες. Σκεφτείτε τώρα αυτή ακριβώς την διατύπωση, στο blogακι μου, με ένα μεγαλοόνομα δίπλα της. Θα με μηνύσουν ή όχι; ε; τι είπατε; Μα γιατί να με μηνύσουν; Δεν είναι επίθεση κατά της δημοκρατίας αυτή; Α ναι ε..σόρρυ παίδες μέα κούλπα που είχε πει και ο άλλος. Κατάλαβα. Εμείς μόνο για να τρώμε σφαλιάρες είμαστε. Ρε δεν το εκμεταλλεύτηκα στο πανεπιστήμιο να παώ να χωθώ βαθιά να γίνω και γώ χρωματιστό παιδί (όχι πως δεν ήμουν, ήμουν σε περιόδους ρομαντικής ιδεολογικής έπαρσης, αλλά ήμουν από τους μαλάκες τους ιδεολόγοι που δεν κέρδισαν τίποτα. Να μαλάκα, θα σουν σε κανα δημόσιο τώρα να ξύνεις 4 ώρες το αριστερό και 4 ώρες.. πάλι το αριστερό γιατί θα βαριόσουν να αλλάξεις στο δεξί..). Τέλος πάντων. Εμένα αυτές οι διακρίσεις και οι επαναστατικοί παιάνες για την προάσπιση της δημοκρατίας με χαλάνε πολύ άσχημα.
Δημοκρατία για όλους παιδιά.
Όχι μόνο για τους πολιτικούς, όποιου χρώματος και αν είναι αυτοί. Βέβαια το οτι το Star βγαίνει και υπερασπίζεται τον Τσίπρα έχει μεγάλο γέλιο από την άλλη. Θα πρέπει να γελάνε και οι αφίσες του 3ου φεστιβάλ ΚΝΕ-Driver (με Πυξ Λαξ, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Σωκράτη Μάλαμα κλπ, τσάμπα μπύρα, πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, 3-9/9/1993 ) στο δωμάτιο του Alexis (και μη μου πεις Αλέξη οτι δεν είχες πάει επειδή ήταν τση ΚΝΕ...) , για να κλέψω τη γνωστή πλέον αττάκα με το Χριστό στο κάδρο..:P
Αλέξη μπορεί πολιτικά να μη συμφωνώ μαζί σου και να μου την ψιλοσπάει αυτό το στυλάκι με το ανασηκωμένο φρύδι και το μονίμως ειρωνικό υπομειδίαμα του και καλά ψαγμένου που έχεις υιοθετήσει, αλλά γενικά δε μου είσαι αντιπαθής. Πρόσεξε λοιπόν πως φέρεσαι, γιατί άμα σε περιλάβει το Star, την πάτησες χονδρά. Πρόσεξε στο τέλος μη καταντήσεις να βγαίνεις για συνέντευξη μόνο στη Λαμπίρη. Ξέρεις, σφήνα μεταξύ του νέου δίσκου της ανθυποαοιδού, μάλλον αηδού, Πρωηνπαρθένας Αποτονκώλογλου και του εκπληκτικού ζεν πρεμιέ της μακιγιαριστικής τέχνης Μελενελάκη Τονπαιρνωκιολα. (και του σκύλου του, Κωλομπάρ.)
(για να γλυτώσουμε καμιά πιθανή μήνυση, όχι δεν υποβιβάζω το εκλεκτό και πραγματικά ανώτερο επίπεδο αυτών των πραγματικά πολιτιστικών κολοσσών που αποτελούν αυτές οι εκπομπές, απλά θεωρώ πως το προφίλ ενός σύγχρονου πολιτικού αρχηγού θα πρέπει να χτίζεται μετά τις 19:30 στις ειδήσεις και όχι το μεσημέρι που είναι και ο χρόνος μετάδοσης αυτων των –το ξαναλέω- εκπληκτικών εκπομπών)
(Πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει ένας blogger για να αποφύγει μια μήνυση..)

Saturday, April 12, 2008

Μουσικό διάλειμμα..

Έχω φάει κόλλημα με αυτή την κομματάρα... Αν και η original έκδοση της Baez δε μου αρέσει..
Diamonds and Rust, πρώτα απο Judas Priest

Diamonds and Rust, απο Blackmore's night, γ... και δέρνει

Άσε σου λεώ, έχω πάθει μεγάλη πλάκα.. Το παιδί πονάει ρε!! (όχι εγώ, γενικά το λέω, εγώ μια χαρά είμαι :P)

Thursday, April 10, 2008

Αχ κέρδισα μασσάζ σε spa !!

Άνοιξε ο καιρός και βγήκαν τα λυκόρνια από τα ινστιτούτα στους δρόμοι να πιάσουν κανα κορόϊδο.
Χτες, πηγαίνοντας από το Σύνταγμα προς την Πλάκα με ένα φιλαράκι, μας αρπάνε δύο πιτσιρίκια, το ένα από τα οποία -δε ντρέπομαι να το ομολογήσω- το σφιγγα άνετα. :P το άλλο ήταν σεξουαλικά διαφοροποιημένος νεαρός οπότε δεν του δώκαμε και σημασία.
Μας λένε "To Μall το ξέρετε;" .. Ε ναι το ξέρουμε ρε κοπελια... "Ελάτε να σας δώσουμε μια καρτούλα προσφοράς τότε".
Επειδή και εγώ και ο φίλος μου είχαμε προηγουμένως μια ενδιαφέρουσα κουβέντα, δε κουραστήκαμε να σκεφτούμε ότι παίζει καμιά πουστίτσα, απλά σκεφτήκαμε πως μπορεί να παίζει καμιά τζαμπέ ταινιούλα και ακολουθήσαμε.
Ανεβαίνοντας στο ασανσέρ μιας πολυκατοικίας στη Μητροπόλεως, αστειευτήκαμε οτι μπας και μας θέλουν για να μας κλέψουν κανά νεφρό.
Τα πιτσιρίκια δυστυχώς απο χιούμορ δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά, οπότε μας απάντησαν σοβαρά ότι όχι, δε θα μας πάρουν νεφρό.
(Ενώ μια σωστή απάντηση θα ήταν "από νεφρά είμαστε πλήρεις σήμερα, εσάς θα σας πάρουμε π.χ το συκώτι".)
Ανεβήκαμε στον 8ο και μπήκαμε προφανώς στο χώρο υποδοχής ενός spa-τετοιου πράγματος, με τύπισσες με λευκές ρόμπες και τύπους που θέλαν να φαίνονται bussinessmen, γιατροί-bussinessmen και my asses ninedays.
Μας μπουζουριάσανε μέσα σε κάτι κουβούκλια. Αφού πήραν τα ονόματα και τα τηλέφωνά μας *σιγά μην έδινα το τηλέφωνο*, ξεκίνησε το ψηστήρι. Δυστυχώς απο ο,τι φαίνεται, η κοπελίτσα που με "ενημέρωσε", δεν είχε ιδιαίτερη πείρα στους σουρρεαλιστές, οπότε και οι κλασσικές τακτικές επιθετικού μάρκετινγκ που με τόση περηφάνεια έμαθε στο ΙΕΚ Μαρκετάδων - Βοηθών Χειριστών Ζαμπονοκόφτη - Ανθυπομούτσων Πιρόγας - Διπλωτών Αντιαλλεργικών Χαρτομάντηλων - Βοηθών Σχεδιαστών Καλαμακίων, πήγαν στο βρόντο. Κάποια φάση γούρλωσε λίγο το ματάκι της αλλά εγώ εκεί, στο ύψος μου.
Κατ αρχήν, ρε Καραμήτραινα, τον κόβεις τον άλλον. Δεύτερον έχεις το υφάκι, το στυλάκι και το ντύσιμο (καλά το ντύσιμο δε με χαλάει επί τούτου, απλά ο συνδυασμός με τα προηγούμενα με ξενέρωσε) που απεχθάνομαι από καταβολής κόσμου. Το ύφος π.χ που είχαν οι μεγαλοπιασμένες χαζογκόμενες της Ιατρικής και άλλων τέτοιων σχολών, το ύφος που λέει "ο γκόμενός μου έχει BMW M3 και εξοχικό στην Καλντέρα της Σαντορίνης και συ ταπεινέ πληβείε να σαι ευγνώμων που σου ομιλώ". Καταλαβαίνετε.. Τρίτον, σε τέτοια φάση πρέπει να βάζουν τουλάχιστον εντυπωσιακές γυναίκες από φυσικού τους, και όχι γυναίκες που κάνουν εντυπωσιακές προσπάθειες για να εντυπωσιάσουν. Κοινώς, λάδια πολλά και τηγανίτες τίποτα.
Μου ξεκίνησε μια πάρλα η τύπισσα και έλεγε έλεγε.. Είχα κερδίσει δώρο λέει 200 ευρώ. Εγώ βασικά πείναγα ασύστολα, γιατί δεν είχα φάει τίποτα ολη μερα στη δουλειά, και βιαζόμουν να πάω στο "Γλυκύ" στην Πλάκα να πλακώσω τίποτα ποικιλίε και μπύρε. Μου λεγε λοιπόν το παραμύθι της και εγώ σκεφτόμουν λουκανικάκια και τυροκαφτερές. Μετά τον πρόλογο που δεν άκουσα καθόλου, ξαφνικά άκουσα κάτι σαν ερώτηση και το μυαλό μου επικεντρώθηκε λίγο σε αυτήν.
Με ρώτησε το κορυφαίο "ΕΣΕΙΣ! Είστε ευχαριστημένος από τον εαυτό σας;"
(Κανείς δεν της είπε ότι αυτές τις ερωτήσεις τις κάνουν μόνο σε απάλευτες και προφανώς ανασφαλέστατες γκόμενες και όχι σε τύπους όπως εγώ)
Προφανώς απάντησα "Φυσικά και είμαι. Δεν έχω κανένα παράπονο απο μένα"
"Δε θέλετε να αλλάξετε κάτι, να κάνετε κάτι στο πρόσωπό σας, στο σώμα σας;"
ι ρωτάς αγάπη μου, με κόβεις να καίγομαι να αποκτήσω κοιλιακούς; Και τι εννοείς με το πρόσωπο δεν κατάλαβα δηλαδή; Δε σου αρέσουν τα μούτρα μας μωρή απάλευτη;) "Όχι δε θέλω να αλλάξω τίποτα. Είμαι υγιέστατος εσωτερικά και δεν έχω καμία ανασφάλεια εξωτερικά"
Εκεί έφαγε ένα στράβωμα.
"Καλά, δε σας ενδιαφέρει ο εαυτός σας;"
"Έχω σημαντικότερα και ουσιαστικότερα πράγματα να ασχοληθώ αυτή τη στιγμή από τα μασσάζ"
"Και τι σας ενδιαφέρει τότε;"
Και εδώ, με ύφος, πόζα και ευτυχώς χωρίς να καταφέρω να γελάσω όπως θα ήθελα , απάντησα μεγαλοπρεπώς
"H EΠΙΣΤΗΜΗ".
"Α ωραία τότε να πάμε σε spa. Το δώρο σας είναι 200 ευρώ και είναι για 2 συνεδρίες. ΑΛΛΑ δε θα σας φτάσει μόνο μία, πιστέψτε με, οπότε να σας γράψω για παραπάνω. " "ΟΧΙ"
"Γιατ.."
"ΟΧΙ"
Επιτέλους η κοπελιά παραιτήθηκε. μου δωσε το όνομά της, την "κάρτα δώρου" και με αποχαιρέτησε. Αφού προηγουμένως την προειδοποίησα να μην τολμήσουν να ενοχλήσουν στο -ψεύτικο- τηλέφωνο. ...
Φύγαμε με τον Βαγγέλα τρέχοντας σχεδόν και σκάσαμε τελικά στο "Γλυκύ" όπου και έπεσα μετά μανίας πάνω σε μια τριπλή ποικιλία και μπύρες.
Έτσι αγάπη μου περιποιούμαι εγώ τον εαυτό μου. Όχι δίνοντας 200 ευρώ την ώρα σε έναν gay μαλαισιανό ναύτη που έγινε ξαφνικά massage expert, για να μου μαλάζει τις πατσές μπας και λιώσουν τα ξύγκια..

Wednesday, April 09, 2008

Επίκαιρα και άλλα

Ζητώ ταπεινά συγγνώμη από το φιλοθεάμον κοινό μου για την παρατεταμένη απουσία μου αλλά μπήκαμε σε περίοδο απότομου πηξίματος και μέχρι να στρώσουν λίγο τα πράγματα ψιλοτρέχω. Έχω να κάνω μια μετακόμιση (κάποια στιγμή), έχω να μάθω περίπου ενάμιση τόνο καινούρια πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της Java και γενικά είμαι πριζωμένος. Οπότε τον υπερκαινοφανή, τετρακισυπόστατο και υπερδιαστατικό μου εγκέφαλο ταλαιπωρούν διάφορα πραματάκια..
Για αυτό, και για να μη χάνουμε τελείως επαφή, θα ποστιάσω ένα βιντεάκι σχόλιο για την πρόσφατη ντοπαριστική επικαιρότητα :
Ζήτω η ντόπα ! Γειά σου Marylin με την κιθάρα μου!


Monday, March 31, 2008

Ψόφα Μέρφι!

Όλοι ξέρετε το νόμο του Μέρφι. Φαντάζομαι. Μερικοί από σας ξέρετε και το νόμο 4000, και μερικοί ξέρετε και το νόμο της βαρύτητας (αν και μερικοί από αυτούς τους μερικούς δεν τον πιστεύουν και προτιμούν τη θεωρία με τα πράσινα ανθρωπάκια που μας τραβάνε προς τα κάτω). Εγώ, για το Μέρφι θα πω βασικά τώρα.
ΨΟΦΑ Π*ΒΕΕP* ΜΕΡΦΙ ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΟΥ!!
Όχι πως σε νίκησα, αυτό δεν παίζει. Απλά έτυχε μια φορά επιτέλους ρε Μέρφι μου, να ισχύσει ανάστροφα ο κβαντικός σου νόμος.
Αυτός που λέει το "όλα θα πάνε στραβά, ταυτόχρονα" ; ε, το θυμάσαι; Ναι άσε μη μου λές Μερφάκο μου παπάτζες, ισχύει αυτό και μάλιστα ίσχυε από τότε που ξανάγινα πολίτης. Από τον περασμένο Σεπτέμβρη δηλαδή.
Τώρα όμως Μέρφι, του προφήτη του γύρισε ο οφθαλμός ανάποδα, του ρθε ένα ανασυμπούρμπουλο σεληνίασμα και μια ερεβώδης καταχνιά σκέπασε το γωνιώδες και αποφασιστικό πηγούνι του, δίνοντας έτσι λάμψη και γυαλάδα στον άνωθεν αναφερθέντα μπιρμπιλωτό οφθαλμό!
Τουτέστην ο προφήτης ξεμύτισε και ο τροχός άρχισε να γυρίζει. Με ταχύτητα μάλιστα. Τουτέστην συνέβη και η επίσης προαναφερθείσα αναστροφή, ή μάλλον αντιθετοαντιστροφή (πιο σωστό για τους συναδέλφους, αν και μόνο εκείνοι θα εκτιμήσουν την αρμονική λεπτότητα αυτής της έκφρασης - αν και δεν είναι αντιθεντοαντιστροφή, απλά πουλάω μούρη) του κβαντικού νόμου του Μέρφι. Το προκύπτον λήμμα το ονομάζω, μια και εγώ το συνέλαβα πλέον και θέτω σοβαρή υποψηφιότητα για τα πνευματικά του δικαιώματα, το ονομάζω λοιπόν
"Συμμετρική διαγωνιοποίηση του κβαντικού νόμου του Μέρφι, ή απλούστερα Λήμμα Προφήτη"
. -ενδεχομένως να αποτελέσει την θεωρητική βάση για έναν νέο κλάδο της μηχανικής, την α-γκαντεμοδυναμική.-
Προσέξτε εδώ τη λεπτή αλλά ουσιαστική διαφορά μεταξύ λήμματος και λύματος. Το λήμμα έχει λοιπόν ως εξής :
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ!
Η μοναδική λεπτομέρεια που μπορώ να ανακοινώσω προς το παρόν είναι οτι φεύγω απο την Πάτρα και ξανάρχομαι Αθήνα και μάλιστα υπό ιδανικές συνθήκες.
Να δεις που σε λίγο θα χτυπήσω και γκομενάκι έτσι όπως πάμε :P