Tuesday, February 22, 2011

Μια ωραία ομιλία του James Randi

Ο James Randi είναι πολύ γνωστός γενικότερα, στην Ελλάδα όχι ιδιαίτερα από όσο γνωρίζω.
Ο τύπος με λίγα λόγια έχει αφιερώσει τη ζωή του στο να ξεσκεπάζει τους διάφορους τσαρλατάνους.
1 εκατομμύριο δολλάρια δίνει το ίδρυμά του σε όποιον αποδείξει.. θα δεις στην ομιλία...
Εδώ, δίνει μια πολύ απλή και ωραία ομιλία περί απατεωνίσκων που βγάζουν λεφτά από τον πόνο και την ανασφάλεια του ανθρώπου.
Και όσοι δεν ξέρετε περί TedTalks σπεύσατε, διαλέχτε αντικείμενο και ακούστε. Προσωπικά προφανώς προτιμώ τις κατηγορίες "science" και "technology" αλλά φαντάζομαι υπάρχει καλό υλικό και στις άλλες.
(Update : Μόλις είδα ότι το χει βγάλει πιο πριν από εμένα και ο Διαγόρας. Κοίτα σύμπτωση :D )
Για να δείτε υπότιτλους στα ελληνικά (ή όποια γλώσσα γουστάρετε, δε θα σας περιορίσω κιόλας)
πηγαίνετε στο "view subtitles" και επιλέξτε τα.

Tuesday, February 15, 2011

Τα νέα μπλουζάκια που θα κάνουν θραύση


Μια και οι περισσότεροι αυστραλοπίθηκοι σε αυτό τον κόσμο έχουν στενή σχέση με τη μόδα, είπα να βγάλω και εγώ τη δική μου κωλλεξιόν, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2011, η οποία προβλέπω ότι θα κάνει θραύση στα ελληνικά πανεπιστήμια και πολυτεχνεία.
Η κωλλεξιόν αποτελείται από 2 διάφορα μπλουζάκια,με το πρώτο εμπνεύσεως 2009, τότε που μας είχαν κόψει την πρόσβαση σε επιστημονικά περιοδικά, τα υπόλοιπα εμπνεύσεως 2011, τώρα που μας έκοψαν τις υποτροφίες του ΙΚΥ.

Για αυτό φίλε έλληνα διδάκτορα, ναι εσύ άχρηστε φοιτητίσκε που τολμούσες και απομυζούσες από τον κρατικό κορβανά τρελλά ποσά της τάξεως των 450 ευρώ το μήνα, οδηγώντας έτσι αναγκαστικά τα βουλευτόνια μας σε κρίση μια και τόσο κάνει ένα ολόκληρο τραπέζωμα 2 ατόμων στο Πρυτανείο στο Κολωνάκι..
για αυτό λέω φίλε έλληνα διδάκτορα, σου προσφέρω ανιδιοτελώς και τσάμπα τα σχέδια αυτά, να τα τυπώσεις και να τα φοράς στο πανεπιστήμιό σου με δόξα και τιμή, για να ξέρουν όλοι τι ξεφτίλες που είμαστε.
Μια ευγενική προσφορά των Ανώδυνων Ημερολογίων στην επιστημονική κοινότητα της χώρας

Μπλουζάκι #1 (πρώτη εμφάνιση εδώ)



και η φετινή προσθήκη



Και επειδή το αφεντικό έχει κέφια και μόλις τελείωσε να γράφει κάτι παπατζιλίκια άχρηστα, ιδού και οι νέες, φρέσκιες, σπαρταριστές δημιουργίες

                               
Για τη διδάκτορα που ξέρει να περπατάει στο γραφείο και να ξεσηκώνει τον κόσμο. Για τη διδάκτορα που δε μασάει τα λόγια της. Για τη γυναίκα μέσα στη διδάκτορα. Για τον άντρα που θέλει να μπει μέσα στη γυναίκα μέσα στη διδάκτορα. Για την απέναντι διδάκτορα που θέλει να τους κάνει παρέα αλλά ντρέπεται να το ζητήσει. Για να βγάλετε από μέσα σας το ζώο, γιατί με αυτά που γίνονται, θα αισθάνεστε και πολύ ζώον..




Είσαι ροκ, ανεξάρτητη και προκλητική. Ξέρεις να ξεπερνάς τα εσκαμμένα και να βγάζεις τη γλώσσα στο σαπρό κατεστημένο των μορφωμένων συμμαθητριών σου που διάβαζαν στο Λύκειο, αντί να βλέπουν την ανατολή στα 4 στο Λυκαβηττό. Η συμμαθήτριά σου τώρα ξέμεινε χωρίς τα 450 ευρώ που της χάριζε το κράτος για να ξύνεται στο εργαστήριο χαριεντιζόμενη με τους άλλους φύτουλες εκεί μέσα. Φόρα το μπλουζάκι και κάνε της τα μούτρα κρέας. Α, ΙΚΥ σημαίνει Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, δεν είναι καμιά νέα μπουζουξού.

Αυτή τη δημιουργία την ονομάζω "Η πίκρα του φτωχομπινέ διδάκτορα" και προβλέπω ότι θα  φορεθεί πάρα πολύ στα εργαστήρια των απανταχού πανεπιστημίων. Είναι κομψό, έχει μήνυμα, έχει στυλ, έχει αέρα, τα έχει όλα. Λέω να το στείλω και σε κανένα διεθνή διαγωνισμό μόδας και όνειρό μου είναι να το δω να το φοράει κάποια διάσημη κρεάτινη κρεμάστρα.

Άλλη μια σεμνή αλλά στιβαρή διαμαρτυρία. Και αυτό το μπλουζάκι θα φορεθεί πολύ στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων και προτείνω στους συναδέλφους να το φοράνε κυρίως σε καμιά επιτήρηση για να παίρνουν και το μήνυμα οι επόμενες γενιές. Όποιος π.... τολμήσει να γελάσει,  να αναγκάζεται σε μια βδομάδα σίτισης αποκλειστικά από τη φοιτητική λέσχη του πανεπιστημίου του, να δεις πως του κόβεται το γέλιο.

Updates


Ένα νέο μπλουζάκι , εμπνευσμένο από την τηλεοπτική σειρά Scrubs. Μπρος πίσω αυτή τη φορά.. Απολαύστε υπεύθυνα :



Saturday, February 12, 2011

Ένα ωραίο Σάββατο πρωί

Με ξύπνησε ο Κέρβερος (αν ήταν μαύρος, έτσι θα τον έλεγα) που ήρθε και γαύγιζε έξω από το δωμάτιό μου γιατί πήγε 9 και ήθελε μασαμπούκα...
Δεν πειράζει, ξύπνησα με κέφι γιατί χτες βράδυ έπαιξα  μια επανάληψη Fallout 3 και λίγο Dragon Age και λίγο Medal of Honor και τα φονικά μου ένστικτα ηρέμησαν λίγο.
Ξυπνάω που λες, φτιάχνω ένα μισόλιτρο φράπα και μπαίνω στα ιντεργουέμπια να δω τι παίζει.
Και βρίσκω αυτό του Vagelford και ρίχνω το γέλιο της αρκούδας. Ειδικά αυτό με τον "πλανήτη Κασσιόπεια που συνετρίβη" .. μου έφυγε ο φραπές σε μορφή δακρύων από τα μάτια σου λέω Αναγνώστη. Υπάρχουν διαμάντια όπως "Ο αστερισμός του Ορίζοντα" (βλέπε Ορίωνα) και κορυφαίο "το υδρογόνο και το Ίλιο".. ναι καλή μου, άλλοι λένε ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από το υδρογόνο και από το Ίλιο, αλλά μερικοί διαφωνούν και υποστηρίζουν ότι δημιουργήθηκε από το υδρογόνο και τα Πατήσια.....Διάβασε το άρθρο του Βαγγέλα να καταλάβεις..
Ναι αλλά μου χουν τελειώσει τα τσιγάρα οπότε έπρεπε να πάω όξω να πάρω. Μέγας άθλος.
Και βγαίνω. Και τρομάζω
Τίγκα ο δρόμος στους νίντζα. Σχόλασε κάποιο ντότζο μάλλον, ή κάποιος από τη γειτονιά αποφάσισε να πάει εις τόπο χλοερό και τα λοιπά. Μιλάμε για λεφούσι από μαυροντυμένες γριές - που όταν πάνε τα παιδιά και τα εγγόνια σπίτι παραπονιούνται "αχ τα πόδια μου, η μέση μου, τα χέρια μου, ο αγκών μου, δε μπορώ να περπατήσω από το κρεβάτι στο σαλόνι", αλλά μόλις κάποιος φορέσει ξύλινη κοστουμιά, τρέχουν σαν τον Κεντέρη με διπλή δόση μαγικού ζωμού.
Και εκεί μου ρθε.. Ρε συ, αυτοί -κυρίως παντρεμένοι- που σου λένε ότι "ο γάμος κάνει καλό στον άντρα", δεν έχουν δει ότι εκεί έξω κυκλοφορούν κυρίως γριές με μαύρα;  Τι διάτανο; τί καλό τους κάνει; ότι παίρνουν πιο εύκολα εξιτήριο;  Παντρέψου και θα δεις. Θα ζήσει η γριά καμιά 20ριά χρόνια παραπάνω και θα σου κάνει κάτι τρισάγια, με κάτι κόλλυβα, μούρλια. Α το ξέρεις και αυτό ε; ότι αφού αναχωρήσεις μετά στη γειτονιά παίζουν κόντρες; Βέεεβαια..Παίζει ριάλιτι κανονικό στη γειτονιά "Next Top Mnimosino".Με κριτική επιτροπή, γευσιγνωσία κολλύβων και ψωμακίων, στολισμού, κριτική επιπέδου ψαλτών και παπάδων και πολύ προχώ αρχιτεκτονική μνημάτων. Μέχρι τέντες βάζουν πλέον στον αποχωρήσαντα, μάλλον για να μην βγάζει τη μπέμπελη τον Αύγουστο. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα βάζουν και αρκουδίσιο, αλλά κάτσε να περάσει η κρίση και μετά.
Ας αφήσουμε τα μακάβρια τώρα γιατί δε λέει πρωινιάτικα...
Σηκώθηκα που λες, έσκασα και τον Ριχάρδο τον Μαυροπερισσότερο στα Klipsch και γουστάρω. Να περάσει λίγο η ώρα και θα κάνω τους γειτόνοι να αιμορραγούν από τα ώτα. Γιατί ο απέναντι προψές είχε κέφια και μου βαζε κάτι τσικουλάτες τσικιντάι στη διαπασών και αυτό επισύρει ποινή Maiden Live at Donington. (Θα έβαζα Slayer αλλά τους έχω βαρεθεί πλέον). Ή μήπως να τους βάλω τίποτα πιο πειραματικό, του στυλ Apocalyptica, να μην ξέρουν τι σκατά όργανο βγάζει αυτό τον ήχο;  Δεν ξέρω θα δω, γιατί τώρα καλοβλέπω και τους Therapy? που τους έχω παραμελήσει τώρα τελευταία και μου θυμίζουν και την πρώτη Λυκείου που έβαζα το Screamager να το ακούει η τότε καψούρα  και της ξυπνούσαν τα μητρικά ένστικτα (το τραγούδι ξεκινάει με το στίχο "With a face like this I wont break any hearts and thinking like that I wont make any friends")..
Ω ναι, Therapy? .. πάω να χώσω τώρα!! μισό, επιστρέφω...
Οκ πορώθηκα. Παρατάω την ανάρτηση ατελή και πάω να θυμηθώ τις ωραίες μέρες που ήμουν μακρυμάλλης.
Την καλημέρα μου.

Friday, February 04, 2011

"Δεν πληρώνω" και τα λοιπά...

Το κακό με εμένα και εσένα φιλαράκι ξέρεις ποιο είναι; Ότι ως γνήσιοι Έλληνες, έχουμε στο ρημάδι το DNA μας, ενδιάμεσα στις κλασσικές GATTTCAAG αλυσίδες που έχουν οι υπόλοιποι άνθρωποι (ναι 'Αντονι, και οι μαύροι, σκάσε) , αλυσίδες που γράφουν ISOPEDOSI.
Αυτές λοιπόν οι αλυσίδες που περιέχουν κάποιες διαφορετικές βάσεις από τις 4 κλασσικές των υπολοίπων, οδηγούν στη δημιουργία κάποιων χημικών αναστολέων σκέψης στον εγκέφαλο που λειτουργούν ως ψευδοδιαβιβαστές στους νευρώνες και αποκλείουν τα κέντρα της λογικής και της συμπερασματολογίας, ενεργώντας όπως περίπου μια Denial of Service επίθεση σε ένα σέρβερα.
Έτσι λοιπόν, ο σωστός ο λούμπεν αντιρρησίας των πάντων σε αυτή τη χώρα, έχει την εκνευριστική τάση, για να βγάλει ένα συμπέρασμα, να λειτουργεί ως λογικός Προκρούστης. Ό,τι περισσεύει κόβεται και ότι είναι μικρό επεκτείνεται, για να χωρέσει ακριβώς στο ωραιότατα φτιαγμένο από λογικοστεγανά δογματικά υλικά, κουτί που έχει φτιάξει στο τσερβέλο του.
Το αποτέλεσμα όπως καταλαβαίνεις σε όλα αυτά είναι με λογικές αρχικές συνθήκες να καταλήγουμε σε σουρρεάλ συμπεράσματα.
Είναι σαν το κλασσικό ανέκδοτο με το ενυδρείο, όπου ο χρησιμοποιών την ισοπεδωτική Προκρούστεια προσέγγιση, καταλήγει στο συμπέρασμα πως αν δεν έχεις ενυδρείο, λαδώνεις τον κολλιό κόντρα.
Έτσι το "Δεν πληρώνω" ενώ μέχρι τώρα είχε μια λογική εκκίνηση, θα καταλήξει σε "δε γουστάρω να πληρώσω τίποτα, να μου δίνεις τα πάντα τσάμπα".
Ποια είναι η λογική αρχή; Αυτή:
(1). "Μου ζητάς ρε ρεμπεσκέ εδώ και 20 χρόνια διόδια για ένα δρόμο που ΘΑ φτιάξεις; Που ναι ο δρόμος; Αυτός εδώ ο δρόμος είναι κάτι παραπάνω από κατσικόδρομος, και κοίτα και το (2) για να δεις τι απατεώνας που είσαι.Να πα να κόψεις το λαρύγγι σου, δε σου δίνω μία"
(2). "Η ευρωπαϊκή ένωση έχει συγκεκριμένους κανόνες για το που μπορείς να ζητήσεις διόδια. ΑΥΤΟΣ ο δρόμος, δεν τους πληροί. Δε σου δίνω φράγκο"
(3). "Είσαι υποχρεωμένος να μου παρέχεις εναλλακτικό δρόμο να χρησιμοποιώ, σε περίπτωση που δεν έχω φράγκα να πληρώσω διόδια. Δε γίνεται να είναι η μοναδική μου επιλογή. Δεν παίρνεις σέντσι"...

Και ξεκινώντας από κει, πέφτουμε στη λούμπα και παραπαίρνουμε σοβαρά τον εαυτό μαααας... Είναι να μην ξυπνήσεις ένα πρωί και τη δεις επανάσταση. Από κει και πέρα, μπορεί να πάρεις την κάτω βόλτα και να σκάσεις μύτη Δελαπατρίδης σου λέω, από την ανάποδη.
Είναι μερικοί ρε παιδί μου που βλέπεις, γυαλίζει το μάτι. Τους λες 
-"Καλημέρα Βαγγέλα"  και σου απαντάει
-"ΟΧΙ. Δε μπορεί να είναι καλή η μέρα. Γιατί η αστική τάξη, εξακολουθεί να..."

Όταν λοιπόν αρχίσεις και είσαι τέτοια περίπτωση, οι αναστολείς σκέψης στον εγκέφαλο αρχίζουν και κάνουν πάρτυ. Έτσι άκουσα "ατράνταχτα" επιχειρήματα γιατί δεν πρέπει να πληρώνουμε στην Αττική Οδό (σωστά, είναι ένας άψογος δρόμος, ο οποίος έχει χ διόδια και τον οποίο έχω την επιλογή να παρακάμψω αν δε γουστάρω - με όχι και ιδιαίτερο χρονικό κόστος, αν είμαι τυχερός). Όπως επίσης είδα και σε ένα μετρό κάτι παλλικάρια που είχαν βάλει ταινία στα μηχανήματα ακύρωσης και απαγόρευαν στους συμπολίτες μας να ακυρώσουν τα εισιτήρια.
ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ.... Μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ...γκιτς γκιτς γκιτς!!!

Πάμε πάλι μια; Υπήρχαν τύποι που με το έτσι θέλω, απαγόρευαν στον κόσμο να χτυπήσει το εισιτήριο.
Δεν ξέρω αν ανήκαν σε κάποιον πολιτικό χώρο, αλλά τις υποψίες μου τις έχω. Παρ'όλα αυτά, δε θα πω κάτι. Θεωρώ ότι ήταν ανεξάρτητοι αγανακτισμένοι πολίτες (εεεε; σου θυμίζει κάτι αυτό Αναγνώσθα;)
που δρούσαν αυθορμήτως και ηρωϊκώς εναντίον του σαθρού κατεστημένου που διαιωνίζουν οι ρουφηχτές του αιμάτου του λαού και τα λοιπά.
Αλλά για κάτσε ρε φίλε!
Συμφωνώ, το 1.40 που πήγε εισιτήριο, είναι πανάκριβο. Συμφωνώ. Και επαυξάνω. Και κακώς αυξήθηκε αυτή την περίοδο που ο κόσμος είναι ζορισμένος και λογικά τα 40 λεπτά αύξηση δε θα πάνε όλα στην ενίσχυση του κρατικού κορβανά, αλλά θα τα φάει κανένας κακομοίρης πάσχων από παχυσαρκία μαζί με τους πελάτες του πολιτικού του γραφείου πάλι.
Αλλά για κάτσε από την άλλη. Εγώ μπορεί να γουστάρω να τα πληρώσω γιατί ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θεωρώ ότι το 1.40 για το μετρό πχ, με την ποιότητα και την ταχύτητα της εξυπηρέτησης που προσφέρει καθώς και με την κατάσταση στον οποία βρίσκονται τα πάντα εκεί μέσα, τα αξίζει. (όλα αυτά όταν λειτουργεί. Γιατί και στο Παρίσι έλιωσαν στην απεργία, αλλά το μετρό ερχόταν κάθε 8 λεπτά-αντί για κάθε 4. Ναι, όταν είχε απεργία, γιατί οι εργαζόμενοι θέλαν να πλήξουν την κυβέρνηση, όχι τους συμπολίτες τους.Αυτό βέβαια δε μας το είπαν οι σκούζοντες επαναστάτες του διαδικτύου, απλά μας έλεγαν "κοιτάτε και στο Παρίσι απεργούν στο μετρό και κανείς δε λέει για τους τουρίστες".)
Το λεωφορείο π.χ το 1.40 δεν το αξίζει. Ούτε φυσικά το τρόλλεϊ. Και εκεί ποιος είναι ο τρόπος να βελτιωθούν; Να τα χρησιμοποιείς μεν, να μην τα πληρώνεις δε.

Παρένθεση για σύντομο μάθημα οικονομικών, θα πω και εγώ το παράδειγμα με το τυροπιτάδικο, λίγο αλλαγμένο : (το παράδειγμα κυκλοφόρησε σε mail,blogs κλπ, βρείτε το)

Έχω ένα τυροπιτάδικο. Το οποίο δεν είναι και το καλύτερο της πόλης αλλά είναι σε καλό σημείο και έχει κόσμο. Κανα δυό υπάλληλοι με κλέβουν, η καθαρίστρια βουτάει καμια τυρόπιτα, μου ζητάνε αυξήσεις για υπερωρίες που δεν κάνουν κλπ. Είμαι και εγώ λαμόγιο, αλλά οκ, ψιλοπάει το καράβι. Μια μέρα, επειδή θέλω να τα κονομήσω, αποφασίσω να ακριβύνω την τυρόπιτα. Από εκείνη τη μέρα, η πελατεία μου δε μειώνεται, απλά έρχεται και μου βουτάει τις τυρόπιτες, με τη λογική ότι "να πα να γ.. ρε αλήτη, που θα ακριβύνεις την τυρόπιτα. Δεν έχουμε και λεφτά για πίτσα".
Εγώ, ως σωστός  επιχειρηματίας, βλέπω ότι αντί να έχω κέρδη, έχω ζημία. Μπαίνω ταχύτατα μέσα. Πρέπει να πείσω τους πελάτες ότι το προιόν μου είναι καλύτερο. Βάζω καλύτερη ζύμη και καλύτερο τυρί. Και περισσότερο. Ναι αλλά οι άλλοι το ξαναβρίσκουν ακριβό και πάλι μου τις βουτάνε τσάμπα.
ΟΠΑ ΣΤΑΚΑ. Είπαμε είμαι λαμόγιος επιχειρηματίας.
Οπότε στα @@ μου. Απολύω τους υπαλλήλους και πουλάω την επιχείρηση σε έναν Ρώσο πρώην Σπετζνατζ, που άμα πας να του βουτήξεις τυρόπιτα, σε πυροβολεί στο δοξαπατρί.  (Αυτό θα γίνει έτσι και αλλιώς στο μέλλον, απλά άμα πας και βουτάς και συ τις τυρόπιτες συνέχεια, ε θα το κάνω νωρίτερα. Θα φταίω. Δε λέω. Αλλά και συ δε βοήθησες και ιδιαίτερα τους συμπολίτες σου που δούλευαν στο τυροπιτάδικό μου)
Τέρμα παρένθεσης.

Το θέμα είναι πως θα απαλλαγούμε από τα τρελλολαμόγια παράλληλα κάνοντας καλύτερη τη ζωή μας. Όχι πως θα απαλλαγούμε από τους κλέφτες για να βάλουμε να μας κάνουν κουμάντο οι ζαβοί!

Α ξέχασα.
Δεν είδα πολλές αναφορές στον λόγο χρημάτων/υπηρεσία, οπότε υπέθεσα πως κανείς δεν ισχυρίστηκε πως "το τρόλλει είναι πανάκριβο για αυτό που προσφέρει, κάντο καλύτερο να στα δίνω τα λεφτά".
Υποθέτω, χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, ότι η γενική λογική είναι η κλασσική "εσείς μου τα τρώτε τόσα χρόνια, εγώ δε σας δίνω τίποτα τώρα".
Και να σου πω κάτι; Μαζί σου και σε αυτό.
Μη χρησιμοποιείς ΜΜΜ. Έτσι και αλλιώς, συνήθως τις καθημερινές έχουν απεργία πλέον.
Όχι ΚΑΙ να χρησιμοποιείς ΚΑΙ να μην πληρώνεις.
Θα μου πεις "ναι ρε αδερφέ, αλλά η βενζίνη έχει 1.60, δε βγαίνω".
Και θα σου απαντήσω
"Ούτε εγώ βγαίνω."
Δεύτερο : Μην πληρώνεις ρεύμα. Η ΔΕΗ δεν είναι μια από τις μεγάλες μαύρες τρύπες; Ε μην πληρώνεις ρεύμα. Πόσα έχουν φάει και δεν έχουν φάει εκεί μέσα. Μέχρι που χουν κανονίσει να πληρώνονται στις απεργίες.
Τρίτο : Μην πληρώνεις νερό. Τα ίδια με άνω.
Τέταρτο : Μην πληρώσεις τηλέφωνο. (Ειδικά το κινητό, γιατί πραγματικά ξετρελλαίνομαι να βλέπω στο δίκτυο μηνύματα του τύπου "Viva la Revolucion- sent from my iPhone"). Α και που σαι, θα σου ρθει ταμπλάς τώρα : Οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας (καλά και σταθερής), είναι.. ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ. Δίνεις τα λεφτά σου στους διαπλεκόμενους μεγαλοεργολάβους! Προδότη της επανάστασης. Όχι τι νόμιζες; δε θα σε τσάκωνα; Όχι ρε Κώστα, τσάκωνα είπα, όχι Τσάκωνα!
Τώρα θα μου πεις, "ρε φιλαράκι, μην τα ισοπεδώνεις όλα!"

Ε α γεια σου!






Wednesday, January 26, 2011

Μια παλιά ιστορία

Πάνε πολλά χρόνια, αλλά θα προσπαθήσω να θυμηθώ.
Λογικά, αυτή η ιστορία έπαιξε κάπου μεταξύ 1988-1990 γιατί ή τελείωνα το δημοτικό ή ήμουν πρώτη γυμνασίου.Μάλλον ξεκίνησε η ιστορία λίγο πριν την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου γιατί έτσι εξηγείται πιο εύκολα η συνέχεια. Θα δεις..
Δίπλα από το σπίτι μας, είχε γκρεμιστεί ένα μεγάλο νεοκλασσικό και οι καννίβαλοι ιδιοκτήτες έχτιζαν ένα τεράστιο τετράγωνο κλουβί.
Μια μέρα λοιπόν, η γιαγιά ξεκίναγε να πάει στη λαϊκή και είδε στο γιαπί έναν άνθρωπο να κοιμάται. Γνωστή φαν των απανταχού κατατρεγμένων, των σήριαλ με "φυλακομένες" και άξιο τέκνο της γενιάς της Κατοχής, η γιαγιά συγκινήθηκε και πήγε να δει τι παίζει.
Έτσι, μπήκε στη ζωή μας ο Γκεόργκι. Είχε έρθει με τα πόδια από τη Ρουμανία και μια και ήταν ηλεκτρολόγος -αν θυμάμαι καλά- ο εργολάβος που έχτιζε την οικοδομή τον είχε προσλάβει πριν μερικές μέρες. Ο Γκεόργκι όμως δεν είχε που να μείνει μια και δεν του φτάναν ακόμα τα λεφτά. Οπότε την έπεφτε στο γιαπί το βράδυ, ξυπνούσε το πρωί και δούλευε, και δεν έχω ιδέα τι και που έτρωγε.
Μέχρι που τον πέτυχε η γιαγιά. Ο Γκεόργκι από ελληνικά ήταν ακόμα ψιλοάκυρος, αλλά από αγγλικά σκάμπαζε περισσότερα. Το απόγευμα, μετά τη δουλειά, ήταν στο σπίτι της γιαγιάς. Η γιαγιά του μαγείρεψε τη σπεσιαλιτέ (κοκκινιστό κρέας με χοντρό μακαρόνι) να φάει να την κάνει ταράτσα, του έδωσε ρούχα και παπούτσια και με κατέβασε για διερμηνέα να ακούσουμε την ιστορία του.
Όλοι την πειράζαμε τη γιαγιά πάντα για το πόσο πονόψυχη ήταν. Την πείραζαν οι δυό γαμπροί ότι "για να νοικιάσεις το σπίτι τι διάολο προϋπόθεση έχεις; να μην έχουν μία να πληρώσουν;" . Από το συγκεκριμένο σπίτι είχαν -και έχουν- περάσει μέχρι τώρα, όλοι οι κατατρεγμένοι της γης. Τέλος πάντων.
Η γιαγιά άκουσε λοιπόν την ιστορία του Γκεόργκι και της έφυγε η μαγκιά. Δεν την πάλεψε μία. Από τα λίγα που θυμάμαι και εγώ, θυμάμαι κυνηγητά σε τραίνα, ύπνο στα βουνά, ποδαρόδρομο μέχρι εδώ και τα λοιπά. Εκεί που λύγισε όμως ήταν όταν μάθαμε πως ο Γκεόργκι δεν ήταν μόνος, είχε και μια γυναίκα και ένα παιδί που έπρεπε να φέρει μαζί του γιατί στη Ρουμανία...
Από κείνη τη μέρα, τον καβατζώσαμε σώγαμπρο τον Γκεόργκι. Το σπίτι που νοίκιαζε η γιαγιά ήταν άδειο -αν θυμάμαι καλά- και του το έδωσε. Ούτε νοίκια ούτε τίποτα. Τα μεσημέρια ο Γκεόργκι έτρωγε -που αλλού- στη γιαγιά και τα απογεύματα τράβαγε διπλοβάρδιες. Του έψαξε και ο πατέρας μου καναδυό δουλειές, άρχισε να τη βολεύει σιγά σιγά.
Ένας εξαιρετικός κύριος, συμπαθέστατος, σοβαρότατος και αγωνιστής του κερατά. Τον βοηθήσαμε όπως μπορούσαμε και όποτε έλεγε να μας "ντώσει κάτι γκια ευκάριστω"  η γιαγιά έβγαζε νύχια.
Μετά από κάποιους μήνες, που είχε ψοφήσει στη δουλειά, και μάλλον είχε πέσει και το καθεστώς, ήρθαν και η γυναίκα του και ο πιτσιρικάς, ο Μπογντάν; κάπως έτσι. Τότε ο Γκεόργκι λοιπόν είπε στη γιαγιά ότι "άκου να δεις, με τάισες, με φιλοξένησες, με βοήθησες, αλλά εγώ κοπρίτης δεν είμαι, τώρα που στάθηκα στα πόδια μου θα πάω να νοικιάσω ένα σπίτι να μείνουμε κανονικά. Και όχι δε θα μείνω εδώ γιατί ξέρω ότι θα μου πεις νοίκι το 10% από αυτό που θα πλήρωνα κανονικά."
Έτσι λοιπόν, μετακόμισαν δυό δρόμους παρακάτω. Φυσικά οι σχέσεις μας δεν χάλασαν και η γυναίκα με τον πιτσιρικά ήταν πολύ συχνά σπίτι μας ή η γιαγιά στο δικό τους.
Κάποια στιγμή μας είπαν ότι μπορούν πλέον να φύγουν από την Ελλάδα και την έκαναν για Καναδά.
Πριν δύο χρόνια μας ήρθε μια κάρτα από το Τορόντο. Με ευχές, ευχαριστίες και "ποτέ δε θα σας ξεχάσουμε" κλπ.
Δυστυχώς η γιαγιά δεν ζούσε πλέον για να τη δει να χαρεί.
Η ιστορία, διαβεβαιώ οποιονδήποτε θα μπορούσε να δυσπιστήσει πως είναι 100% αληθινή και προσωπικότατη και δε δέχομαι κουβέντα.

Γιατί την είπα τώρα εδώ;

Για να μπορώ να πω ελεύθερα και χωρίς κανείς να μπορέσει να με κατηγορήσει για ρατσισμό, ότι με αυτό το πανηγύρι που έστησαν οι επαναστατικοί φωστήρες στη Νομική διαφωνώ κάθετα, οριζόντια, διαγώνια και σε βάθος.
Και για να μπορώ να πω και χωρίς να γίνω γραφικός, ότι άμα έχεις κότσια, πάρτον σπίτι σου αλάνι και βοήθησέ τον έμπρακτα. Όπως έκανε η κακομοίρα η γιαγιά μου. Ντάξει;

Update : Και επειδή θυμήθηκα μετά από πολλά χρόνια όλη αυτή την ιστορία, είπα να τους ψάξω στο FB. Τον βρήκα τον πιτσιρικά και πιάσαμε κουβέντα. Αυτός δε θυμάται και πολλά πολλά, γιατί ήταν 5-6 χρονών τότε αλλά θυμήθηκε όλο το σκηνικό. Η οικογένεια ζει ακόμα στο Τορόντο και περιμένω να μου πουν λεπτομέρειες πως την παλεύουν. :D


Monday, January 17, 2011

O,τι ζητήσει η αγορά


Οκ, είναι γνωστό και προφανές. Ο,τι πουλάει, αυτό προωθούμε. Μια επιχείρηση, ένας οργανισμός που θέλει να βγάλει κέρδη, κοιτάει να πουλήσει ό,τι έχει πέραση.
Τρώει ο κόσμος σαν τρελλός ρόκα-παρμεζάνα στα εστιατόρια; Ε εγώ που είμαι μανάβης θα πουλήσω ραδίκι και μπρόκολα; 2 τονους Ρόκα στη βιτρίνα θα πουλήσω.
Θέλει ο κόσμος tablet pc και μικρά εντυπωσιακά μπλιμπλίκια; Εγώ τι θα πουλήσω; Άβακες και κομπιουτεράκια;
Όχι βέβαια.

Έτσι λοιπόν και το "Υπουργείο" Αμάθειας και Εθνικής Κατρακύλας που λειτουργεί τώρα τελευταία μάλλον ως σουπερ μάρκετ, αποφάσισε να κόψει τις παχυλές υποτροφίες διδακτόρων και μεταδιδακτορικών του έτους 2011 που έδινε μέσω του ΙΚΥ. Τα ρετιρέ των 450-600 ευρώ έπρεπε να κοπούν άλλωστε. Γιατί όλοι μας ξέρουμε κάποιον υποψήφιο διδάκτορα απο δώ ή απο κει και βλέπουμε τον τρυφηλόν βίον που διάγει.
Αι αποδείξεις δεξά

Κότερα, μερσεντέδες, μπουζούκια, Μύκονοι, Ίμπιζες κλπ κλπ. Αφού να φανταστείς στο Άσπεν τώρα τα Χριστούγεννα, πέτρα να πέταγες στην τύχη, 3-4 διδάκτορες έλληνες θα πετύχαινες. Χαμός σου λέω.
Να τις προάλλες λέει, ήταν ένα ωραίο πάρτυ στο St. Moritz και μιλάμε ένα τσουπ να κάναμε, μια σημαία θα βάζαμε και θα το παίρναμε το χωριό. Μιλάμε 100% έλληνες διδάκτορες στο Φορ Σίζονζ. Να μας κυνηγάνε ρε με τα φουα γκρα και τις μπελλούγκες να φάμε -είμαστε και βλάχοι και δεν το συνηθίζεις εύκολα το φουα γκρα, πρέπει να εκπαιδευτεί ο ουρανίσκος σου. Και να τα σατώ Λαφίτ, και να οι Μοέτ και να οι αστακοί αμερικαίν, να τα μενταγιόν ελαφιού με σως παπάγια, να τα ανάκλιντρα, χαμός σου λέω.

Καταννοώ βέβαια τη λογική της υπουργού που είναι υπεύθυνη για τη διάλυση της παιδείας καθώς και των εξαίρετων συμβούλων της. "Τι θέλει ο κόσμος". Αυτό.
Έχεις ρωτήσει κανένα 15χρονο τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει και σου πε "θέλω να κάνω διδακτορικό στη φυσική"; "θέλω να κάνω διδακτορικό στη γενετική"; "θέλω να γίνω αστροφυσικός;" "θέλω να κάνω τεχνητή νοημοσύνη σε ιατρικές εφαρμογές"; όχι. Τραγουδιστής θα θέλει να γίνει το παιδί, μοντέλο, ηθοποιός, παρουσιαστής, αστρολόγος, πρωινατζής, τέτοια.
Για αυτό λοιπόν τι να τις κάνουμε τις παχυλές υποτροφίες στο ΙΚΥ, όταν οι έλληνες διδάκτορες δεν απολαμβάνουν ούτε δευτερόλεπτο προβολής από τα κανάλια και τα περιοδικά;
Έχεις δει το κοινό των ριάλιτι; Ποιος δε θέλει να μπει σε ένα Μπιγκ Μπρόδελ, ένα Εργαστήρι Δόξας, ένα Γραικο-είδωλο ένα παράθυρο ρε αδερφέ στη διασημότητα, τη γκλαμουριά και το χαϊλίκι.
Και κάθεται ο άλλος και μας τσαμπουνά για υποτροφίες για επιστήμονες και παπάρια μάντολες. Όταν υπάρχουν δουλειές όπως του αστρολόγου, του χειρομάντη, του παρουσιαστή, του πρωινατζή κλπ που χωρίς πολύ κόπο λαμβάνεις πολλή δόξα και χρήμα, θα πάει το άλλο το παλλικαράκι να σπουδάσει ν χρόνια και μετά να παίρνει 800; και να μην τον ξέρει ο θυρωρός της πολυκατοικίας του;
Ε όχι! ΑΙΣΧΟΝ! Έπρεπε να παρθούν άμεσα και ρηξικέλευθα μέτρα για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατρακύλα.

Έτσι το κονδύλι που κόπηκε από το ΙΚΥ, θα μεταφερθεί στο κονδύλι υποστήριξης της Γιουροβύζιον για άλλη μια φορά. Γιατί μην το γελάς Αναγνώστη, η Γιουροβύζιον δεν είναι παίξον-κάγχασον. Είναι μεγάλη εθνική ιστορία. Μιλάμε για αβυσσαλέα προβολή του ελληνικού πολιτιζμού στα εξωτερικά. Σκαμπάζουν νομίζεις οι κουτόφραγκοι από θετικές επιστήμες και τέτοιες αηδίες; ΟΥΧΙ ! Θέλουν και αυτοί, όπως και εμείς, να ξεσκάσουν, να λικνίσουν τα αποτριχωμένα οπίσθιά τους, να το ρίξουν έξω ρε αδερφέ, γιατί ως γνωστόν "και αυτά χρειάζονται". Δε χαίρεσαι, δεν αισθάνεσαι εθνικά και προσωπικά υπερήφανος όταν αλαλλάζοντα πλήθη φωνάζουν  ΓΚΡΙΣ-ΓΚΡΙΣ-ΓΚΡΙΣ σε μεγάλα στάδια της Ευρώπης; Δεν πορώνεσαι και συ μαζί με τα μόγγολα του Σταρ; Δεν τα παίρνεις όταν υπάρχει κάποιος καλύτερος από σένα; Δεν ρίχνεις επικές τσιρίδες όταν βγαίνει ο Σάκης, ο Μάκης, ο Σούλης, ο Λούλης και άλλα εθνικά ινδάλματα και κάνουν τα τσαλίμια τους υπό το φως των προβολέωνε - με τα πλήθη από κάτω να παραληρούσι; Ε ποιος τις γαμεί τις υποτροφίες τώρα αδερφέεεε!!

Αυτό το κόψιμο των τρισεκατομμυρίων που μοιράζονταν δε σε έλληνες επιστήμονες που τους φεύγει ο τάκος για 600 ευρώ (ναι ξέρω υπάρχουν και λαμόγια και τεμπέληδες και χασοχρόνηδες.
Αλλά άμα δε βγάλεις παπέρι, δεν πέφτει το κασέρι) έρχεται μερικούς μήνες μετά από μεγαλοπρεπείς ανακοινώσεις από την Κοιλάδα της Σιλικόνης, ότι "θα δώσουμε κίνητρα στους έλληνες επιστήμονες να γυρίσουν πίσω. Να ερευνήσουν, να μεγαλουργήσουν, να δώσουν στην πατρίδα το φως της γνώσης".

Ναι φυσικά. Θα παρατήσει ο Παναγιώτης (δεν έχει σημασία ποιος Παναγιώτης, ένας Παναγιώτης) τα 4 χιλιαρικάκια που παίρνει στη Φινλανδία, με φουλ συνταξιοδοτικο, ασφάλιση, περίθαλψη κλπ και θα έρθει κολυμπώντας μη σου πω στην πατρίδα, να παίρνει βαριά βαριά 800 και να του κόβουν και τις χρηματοδοτήσεις κάθε τρείς και λίγο. Το ίδιο θα κάνει και ο κάθε Παναγιώτης.
Γιατί πως να το κάνουμε, όταν είσαι 35 χρονών, έχεις 17 πτυχία , τεράστια προϋπηρεσία και μια εξαιρετική δουλειά σε ένα υπεργαμάτο ερευνητικό ινστιτούτο, αυτό που ονειρεύεσαι είναι να έρθεις στην Ελλάδα, να παίρνεις 800 και να στα κόβουν και αυτά κάθε τρεις και λίγο, για να κάνουν κάστινγκ για ευρωπαϊκές γιορτές τραγουδιού.

Θα με αποστόμωνε τώρα κάποιος ιθύνων λέγοντας "ναι αλλά εδώ έχουμε ήλιο, θάλασσα, το δροσερό αγέρι και τις νοσταλγικές βόλτες στην παραλία τα φεγγαρόλουστα βράδια του Αυγούστου".
Και θα του απαντούσα μεγαλοπρεπώς "Μην ανησυχείς, θα έρχομαι τον Αύγουστο να σας βλέπω και εσάς και τις παραλίες σας"

Στο αεροδρόμιο αδελφές μου, στο αεροδρόμιο!!!

Εκεί στην Ελευθεροτυπία, σε λίγο θα αρχίσω να ζητάω λεφτά..

Update


Η πεφωτισμένη γκλάβα μου κατέβασε μέγκλα ιδέα! Θα καταθέσω πρόταση στο σύλλογο Υ.Δ , θα τη στείλω και στα άλλα πανεπιστήμια τση Ελλάδος. Να οργανώσουμε γκρουπάκια ανά τμήμα και να κατεβαίνουμε υποψήφιοι στα ριάλιτι τραγουδιού. Θα χουμε και πιασάρικα ονόματα... στυλάκι "Mike and the Mechanics" οι μηχανολόγοι, "Starry Night" οι αστρονόμοι , "Infinity" οι μαθηματικοί, "Cubic spheres" οι αρχιτέκτονες, και δε συμμαζεύεται.. Χαμός θα γίνει σου λέω. Και ειδικά αν πάρουμε και τίποτα έξτρα μέλη από ιστορικό-αρχαιολογικό ή ΦΠΨ, θα έχουμε και "θέμα" να κουνιέται να γουστάρουν οι κάγκουρες..

Η δεύτερη ιδέα, έρχεται από την Esp0ir και είναι να κόψουμε τα 4 ευρώ που δίνουμε στην ΕΡΤ (παλιό το "κινημα") και να τα καταθέσουμε στο λογαριασμό του ΙΚΥ.. Να σου πω, δεν είναι καθόλου κακή ιδέα


Υ.Γ : Κυρία Άννα, έλα παραδέξου το. Δε θες να αναβαθμίσεις τίποτα. Να μειώσεις κόστος θες και να κάνεις το σχολείο πάρκινγκ παιδιών, το πανεπιστήμιο χώρο αναψυχής. Αλλά βέβαια το δικό σου το παιδάκι μπακαλορεά έχει, όχι απολυτήριο ελληνικού λυκείου.. Θα λεγα τον πόνο μου τώρα, αλλά φοβάμαι. Αλήθεια.



Tuesday, January 11, 2011

Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου

..που έλεγε παλιά και ο Χαρούλης.. επικό τραγουδάκι σε κάποιο δίσκο του (δε θυμάμαι ποιον).

Καλή χρονιά κατ'αρχήν,, υπομονή σε αυτούς που θα μπλέξουν στην κίνηση σήμερα  και καλά ευρώ στις τσέπες σας. (Βγάλτε και καμια φωτοτυπία κανα 50αρικο που χει περισσέψει, να χετε να το θυμάστε).

Επιστρέψαμε από τις διακοπές μας κεφάτοι και ορεξάτοι και τα λοιπά και τα λοιπά , κυρίως δε γιατί είχαμε μια ολόκληρη εβδομάδα να ακούσουμε ελληνικές ειδήσεις. Με το που περάσαμε τα σύνορα μαύρισε ο τόπος σου λέω (όχι με την Ανθιμική σημασιολογία).

Έμαθα λέει η πρωθυπουργάρα μας έριξε πάλι τις λεβέντικες ζεμπεκιές της.

Αυτό το παλλικάρι έχει ένα σκάλωμα με τα ζεϊμπέκικα. Από ο,τι βλέπω δε, είναι και φιγουρατζής και ατζέμης στο χορό, καθότι τη φιγούρα με τον αστράγαλο στο χέρι δεν την έχω ξαναδεί -δε με λες και ειδήμονα βέβαια. Αυτή η συγκεκριμένη φωτό από την πρωτοχρονιάτικη έξοδο του iGAP, μου κάνει περισσότερο κάτι σε γιόγκα παρά σε χορό. Κάτι σαν "Η Στάση του Χαζού" , "Ο Ευλύγιστος Επαίτης που Χαιρετά Το Σύμπαν", "Ο Οργασμός του Παραπληγικού Καρπαζοεισπράχτορα", τέτοια .
Κάποιος κακεντρεχής θα έλεγε "εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτός βγαίνει την πρωτοχρονιά;" . Εδώ ψιλο-διαφωνώ. Σχεδόν όλοι βγήκαν την πρωτοχρονιά, έστω και να πιουν ένα ποτήρι κρασί σε πλαστικό ποτήρι, καθισμένοι σε ένα παγκάκι. Δεν είναι σωστό να ψέξεις το Γιωργάκη για αυτό.
Στο κάτω κάτω, κάτσε ρε αδερφέ, ΑΥΤΟΣ και το σκυλολόϊ του ΤΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΧΕΙ; Θα χάσει τη δουλειά του; Όχι. Θα χάσει τις καταθέσεις του; Όχι. Θα χάσει το σπίτι του; Όχι. Θα χάσει κανένα εισόδημα; Όχι. Δε θα έχει να πληρώσει αύριο τέλη κυκλοφορίας, ΤΕΒΕ, ασφάλεια αυτοκινήτου, σουπερ μαρκετ κλπ; Ε όχι. Με συγχωρείς αλλά εγώ με πολύ λιγότερα "όχι" στις ίδιες απαντήσεις, έκανα αλλαγή χρόνου σε μια γέφυρα στο Σηκουάνα πίνοντας σαμπάνια με το Zaphod και κρυώνοντας σφόδρα. Αυτός να μην πάει να ρίξει μια γυροβολιά δίπλα στο σπίτι του; Γιατί το παιδί; .. Καλό παιδί και αγαθιάρης δε λέω.. Όπως ο Λουδοβίκος ο ΙΣΤ'. Και αυτόν έτσι, τον συμπαθούσε ο κόσμος.. (Τρέχτε ΤΩΡΑ, πάρτε "Ιστορία της Γαλλίας" του Νίκου Τσιφόρου και διαβάστε το κεφάλαιο με τη Γαλλική επανάσταση. Θα καταλάβετε γιατί - όχι δεν ευαγγελίζομαι επανάσταση, δεν αντέχω το ξύλο και το αίμα εκτός αν παίζω Dragon Age ή Medal of Honor, άλλο είναι το ζουμί. Οι πολύ πολύ εύκολοι παραλληλισμοί καταστάσεων).

Με το που σκάσαμε μύτη που λες Αναγνώσθα μου, έσκασε η μαυρίλα. Μια μιζέρια, μια κατάθλιψη, μια απαλεψά, ένας βραχνάς, ένας σφάχτης στη μέση, ένα πλάκωμα ρε αδερφέ. Δε λέω, τα πράγματα έχουν πάρει αυτή την άρρωστη καφεκίτρινη απόχρωση που θυμίζει περιττώματα φθισικής αγριόχηνας και μυρίζουν σαν θάλαμος σε κέντρο εκπαίδευσης το χειμώνα μετά από φασολάδα. Ναι, το μέλλον μας δεν προβλέπεται πολύ σόι και αν ζούσε η μακαρίτισσα η Κασσάνδρα θα ήταν πολύ βαρυσήμαντο στέλεχος τση κενωνίας μας. Αλλά dum spiro spero. Αν και το spero είναι το καρότο που κρεμιέται μπροστά από το γαϊδούρι για να συνεχίσει να προχωρά, κάτι είναι και αυτό σε τέτοια ζόρια.

Ξέρεις τι με χαλάει πολύ ρε συ Αναγνώσθα; Η οικειοποίηση της επανάστασης. Και αν και η ανατροφή μου δε θα έπρεπε να μου επιτρέπει να ξεστομίζω τέτοιες ασχήμιες, ο Πάγκαλος. (βάλε μπιπ στο "Πάγκαλος").
Βλέπω ιντερνετικώς κυρίως, πολύ πορωμένο επαναστατισμό. Σε σημείο να ροβεσπιερίζουν επικινδύνως. [ σ.τ.μ Ροβεσπιερίζω : Εκ του γνωστού και μη εξαιρεταίου μεσσιέ Ροβεσπιέρου που πήρε τόσο ψηλά τον αμανέ και έγινε τόσο μανιχαϊστής που έσκισε τα ράμματα δικαίων και αδίκων.]
Άκου αδερφέ, όλοι τσαντισμένοι είμαστε και αρχίζει και βράζει πολύ πολύ άσχημα το καζάνι. ΑΛΛΑ, το κριτικό μάτι εκτός από τους απέναντι πρέπει να πέφτει και πάνω μας. Πάντα. Όταν χωρίσουμε με στεγανά τον κόσμο σε κακούς και καλούς, θεωρήσουμε εξ ορισμού τη θέση μας στους "καλούς" και όποιος ψιλοδιαφωνεί μαζί μας απειλείται με κρεμάλα, ντουφέκι και θεωρείται και προδότης, τότε είμαστε μισό βήμα μακριά από αυτούς που θεωρούμε "κακούς". Η ευθύνη της όποιας "επανάστασης" απέναντι στον εαυτό της είναι μεγαλύτερη από ο,τι απέναντι στον αντίπαλό της. Ναι Zaphod σκάσε, αφού κατάλαβες τι εννοώ μην αρχίζεις. Είπαμε, να αντισταθούμε, αλλά άμα είναι να γίνω κακέκτυπο του Γεωργίου Θάμνου του νεότερου, να λείπει το βύσσινο.

Πολύ το σοβάρεψα.
Πάμε Πάγκαλο; (συγγνώμη μαμά, δε θα ξαναπώ τέτοιες βρωμιές).
Έχει πλάκα ο απύθμενος. Είναι μεγάλος σουρρεαλιστής σου λέω, παραδέξου το. Αν ζούσε ο Ντάγκλας Άνταμς θα ξαναπάθαινε καρδιακό από τα γέλια.
"Είστε κοπρίτες"
"Ναι αλλά εσύ μας διόρισες"
"Ναι αλλά άμα δε σας διόριζα δε θα έβγαινα βουλευτής, τέτοιοι αχάριστοι είστε"
"Ναι αλλά τότε είσαι και συ κοπρίτης που έβαλες τους κοπρίτες να κοπρίζουν στο δημόσιο"
"Ναι αλλά εγώ είμαι κοπρίτης με μεγάλο πόστο ενώ εσείς κοπρίτες πλέμπα. Όχι ίσα και όμοια"
"Στις άλλες εκλογές τι θα γίνει θα κάνουμε τίποτα; Το παιδί μου έχει τελειώσει βοηθός απόξεσης κήρου από μανουάλια και θέλω να βολευτεί κάπου"
"ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. Τελειώσαν αυτά. Πόσα ψηφαλάκια έχει η οικογένεια;"
"Καμιά 30αριά"
"Έχουμε μια θέση συμβούλου στη βουλή. Είναι και η κόρη μου εκεί, κάτι θα κάνουμε"
"Είσαι άρχων Θόδωρα, έλα να φάμε κάτι"
"Και συ κοπρίτης, αλλά έχε χάρη που έχεις 30. Κεφτεδάκια κάνετε;"
"Βεβαίως. Και πολύ ταμάμ κεφτέ φτιάχνει η Φρόσω. Με δυόσμο και σάλτσα ντοματούλα"
"Μπόλικο το σκόρδο;"
"Ναι ρε Θόδωρα. Έχουμε και ένα γιοματάρι κοκκινέλι, ΑΑ..Μεσογείων"
"Αντε καλά, τα λέμε Κυριακή. Λος πούλος τώρα γιατί έχω και άλλον πελάτη να περιμένει"
"Και που σαι, τσιμουδιά ε, γιατί έχει πολύ βαρύνει το κλίμα"

Τον έχουν για παπαγαλάκι τον Θόδωρο μου φαίνεται. Ή μάλλον Παπαγκαλάκι. Τον έχει βάλει ο Τζέφρι iGAP να λέει χοντράδες για να κόβουν αντιδράσεις. Και μετά βγαίνουν και αρνούνται ότι συμφωνούν με τις θέσεις του.
Τι λε ρε Καραμήτρο; Βγαίνει ο αντιπρόεδρος του γκουβέρνου και λέει ό,τι γουστάρει και συ μου βγάζεις εκ των υστέρων ντισκλέϊμερ "Οι απόψεις και συνεντεύξεις των στελεχών σε αυτό το dvd δεν απηχούν κατ ανάγκη τις απόψεις της Sony Entertainment ως εταιρεία"; Δε φτάνει ρε αχόρταγοι που χετε άφεση αμαρτιών στα πάντα, τώρα μπορείτε και να λέτε ό,τι θέλετε; Και πως πάει δηλαδή η ερμηνεία;
"Α ο Μητσάρας είναι εξαιρετικό και ικανότατο στέλεχος της κυβερνήσεώς μας, με δυνατές απόψεις και επιχειρήματα αλλά σε προσωπικό επίπεδο είναι ένας παλιοξεπλένης που δεν ξέρει τι του γίνεται";
Γιο, σουρρεαλισμός.
Το ιματζινάριουμ του δόκτορως Τζέφρι : Μέσα είσαι θεός/γίγαντας/ο μεθεπόμενος Αϊνστάιν, με το που σκάσεις μύτη όξω μειώνεις το μέσο IQ δέκα μονάδες σε ακτίνα 3 χιλιομέτρων. Πάρε γκόσμε.

Τελειώνω με μια παρατήρηση , στο πνεύμα "τι παρτάκηδες που είμαστε" :
Σε παραθαλάσσιο δήμο της επικρατείας, που βγάζει ΠΑΣΟΚ με κάτι ποσοστά άνω του 60% πλέον (στις δημοτικές παίζει να πήρε ένα 75άρι χαλαρά) ο κόσμος γκρινιάζει ασύστολα. Κλείνουν δουλειές, απολύσεις κάργα, σκάνε ακάλυπτες επιταγές, της Πόπης γίνεται. Έχει αρχίσει να πέφτει πείνα. Τα μαγαζιά ανήμερα Χριστούγεννα ήταν 3 and the koukos band από ό,τι μου είπαν. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι. Την περασμένη Πέμπτη στον αγιασμό, μου είπαν ότι κατέβηκαν 5-6 βουλευτόνια των δύο μεγάλων κομμάτων. Περίμενα να μου συνεχίσουν την πρόταση με "και τους έριξαν κάτι γιαούρτια..."..
Η πρόταση συνεχίστηκε όμως με "να δεις πως έτρεχαν να τους χαιρετήσουν..."
Όπερ σημαίνει Αναγνώσθα, πως ακόμα και τώρα που παίζει να τον πιούμε ομαδικώς, φανερά είναι οι περισσότεροι στο "ρε θα πάρουμε τα κουμπούρια και θα πάμε στη Βουλή", αλλά μόλις μυρίσει βύσμα κάνουνε σαν τα Όρκ για φρέσκο κρέας.
Και καταλήγουμε σε μια γενική παρατήρηση που έκανε και ο Zaphod στο Παρίσι -αρχικά για την απαγόρευση του καπνίσματος, μετά για τις ουρές και μετά γενικά:
"Ρε συ, το βλέπεις; Το σύστημα δε δουλεύει γιατί το επιβάλλει ο νόμος με ελεγκτές και ποινές. Το σύστημα δουλεύει γιατί όλοι το ελέγχουν και το διατηρούν. Χωρίς εξαιρέσεις."

Αυτό μας λείπει εδώ : Το "διατηρώ τη νομιμότητα και ως σύνολο και κατά μονάδες και δεν περιμένω βούρδουλα για να μου γίνει συνείδηση ότι δεν πρέπει να πετάω το γαμημένο το απόκομμα των διοδίων από το παράθυρο μόλις τα περάσω".
Άμα πεις σε κανέναν
"ρε φιλαράκι, γιατί πέταξες τη χαρτοπετσέτα κάτω;". Η απάντηση θα είναι
"και συ τί είσαι ρε μάγκα; μπάτσος;"

κατάλαβες;



Live Update :
Μόλις πήρε το μάτι μου ότι υπάρχει πρόταση;απόφαση;ψήνεται; η αφαίρεση του μαθήματος της Ιστορίας από υποχρεωτικό, στις 2 τελευταίες τάξεις του Λυκείου.
Το πρώτο μου σχόλιο είναι απλό, λιτό και περιεκτικό ( θα επανέλθω) :



ΖΩΑ

Tuesday, December 14, 2010

Να πώ και εγώ τη χαζομάρα μου;

Όποιος διαβάζει αυτά που γράφω εδώ μέσα, ξέρει ότι με πολιτική δε μπλέκω συχνά, ειδικότερα με οικονομικά,εργασιακά και τα λοιπά. Αφ'ενός μεν δεν είμαι σοβαρός πολιτικός σχολιαστής, αφ'ετέρου δε δεν είμαι σοβαρός γενικότερα. Τώρα όμως δε μπορώ, θα γράψω και εγώ τη χαζομάρα μου γιατί πολλή ανάλυση έχει πέσει και θέλω και εγώ μια θέση στον ήλιο ως έγκριτος οικονομικοκοινωνικός αναλυτής. Γιατί, οι άλλοι είναι πιο ομορφόπαιδα δηλαδής;

Το θέμα μας σήμερα είναι όλος αυτός ο ντόρος με το νομοσχέδιο κλπ κλπ, απλά μην περιμένετε και καμιά αξιόπιστη ανάλυση, πηγαίνετε αλλού.
Περί δημοσίου, δεν πιάνω κουβέντα, δεν έχω ιδία άποψη.
Έχω όμως περί ιδιωτικού :
Απορία #1 : Τι θα γίνει με τις υπερωρίες μπλα μπλα μπλα μπλα θα μας τις φάνε κλπ.
Απάντηση Προφήτου : Ποιες υπερωρίες; Εννοείτε μουσιού ότι υπήρχαν ιδιωτικοί υπάλληλοι σε τόσο γαμάτες εταιρείες που έπαιρναν και υπερωρίες; ε; Από το 2001 που δουλεύω δηλαδή, τέτοιο φρούτο δεν έχω δει. ΠΟΙΟΣ Π... ΕΔΙΝΕ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΩ 100000 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ;
Βonus : Δούλευε πολύς κόσμος στον ιδιωτικό με κανονική πρόσληψη και χωρίς μπλοκάκι τα τελευταία 10 χρόνια;;Ίσως, δεν ξέρω, αλλά εγώ μια ζωή μπλοκάκιας είμαι όπως και όλοι οι συνάδελφοι στο τμήμα της εταιρείας που δούλευα όταν δούλευα σε εταιρεία. ΟΚ σχεδόν όλοι. Οι πολύ παλιοί είχαν κανονική πρόσληψη.
Bonus 2 : Άμα πληρωνόντουσαν οι υπερωρίες στον ιδιωτικό τομέα τα τελευταία 10 χρόνια, η Ελλάδα δε θα είχε ιδιωτικούς υπαλλήλους καθότι θα είχαμε αγοράσει όλοι από μια βιλλάρα στα Μπαρμπέιντος και θα ψαρεύαμε..

Απορία #2 : Τι θα γίνει με τα μιστά, θα μας τα κόψουν όπως και όποτε θέλουν;
Απάντηση Προφήτου : Ναι, πέφτω από τα σύννεφα. Μεγάλο νέο. Βυθίστηκε και ο Τιτανικός αν δεν σας το είπαν. Τον τελευταίο μου χρόνο στην εταιρεία, περίμενα για 8 μήνες να βγει η καινούρια μου σύμβαση. Με ένα προσυμφωνημένο μισθό Χ.. Έμεινα 8 μήνες απλήρωτος, και στο τέλος (που χρώσταγα πλέον τα κέρατά μου παντού) βγήκε επιτέλους η σύμβαση και μου παν να πάω να την πάρω και να κόψω απόδειξη. Χέστηκα από τη χαρά μου γιατί θα παιρνα πολύ φράγκο. Ναι αμέ. "Ε επειδή τους τελευταίους μήνες δεν είχαμε και πολλή δουλειά τελικά σου βγάλαμε τη σύμβαση με X/2. Εντάξει;".. Αφού δε μου πε ο διευθυντής να σκύψω και λίγο, ευχαριστημένος έμεινα.

Απορία #3: Θα γυρίσουμε σε εργασιακό μεσαίωνα;
Απάντηση Προφήτου : Φιλαράκι, η Αναγέννηση ήταν κάτι που συνέβη στους άλλους. Το ίδιο και ο Διαφωτισμός. Το πιο λάσκα που μπορώ να σε αφήσω για να μη χαλάσουμε τις καρδιές μας είναι να σου πω ότι άντε, ήμασταν στον εργασιακό ύστερο μεσαίωνα και τώρα μπορεί να γυρίσουμε στον πρώιμο μεσαίωνα. Μέχρι εκεί καλά είμαστε;

Απορία #4 : Το μισθό του ΓΑΠ θα του τον μειώσει ο προϊστάμενός του;
Απάντηση Προφήτου : Δεν ξέρω αν το νομοσχέδιο μπορεί να περιλάβει και οργανισμούς που εδρεύουν εκτός Ελλάδος. Επίσης δεν ξέρω και τι περικοπές έχει ήδη κάνει το ΔΝΤ στο μισθό των υπαλλήλων του. Κοινώς, δεν ξέρω δεν απαντώ.

Απορία #5 : Οι μισθοί των βουλευτών θα μειωθούν γενικότερα;
Απάντηση Προφήτου : Φυσικά και θα μειωθούν, τι περίμενες; Να είμαστε όλοι εμείς στον τορβά και οι βουλευτές μας χαλαροί; Οι Εθνοπατέρες μας; Η αφρόκρεμα τση Ελλάδος; (μισό λεπτό να συγκρατήσω ένα λυγμό συγκίνησης). Σύμφωνα με εσωτερικές πληροφορίες, υπάρχει ολόκληρη παράγραφος στο νομοσχέδιο για τους μισθούς των βουλευτών. Σύμφωνα με αυτήν "οι μισθοί των εκλεγμένων αντιπροσώπων στην Ελληνική Βουλή καθώς και οποιουδήποτε κατέχει δημόσιον πόστον,υπουργικό θώκο,υφυπουργικό θώκο κλπ, θα μειωθούν κατά 59,42% άμεσα και όχι σταδιακά, άμα τη μετατροπεί της Κολάσεως εις χειμερινόν θέρετρον-σπα-σκι-σνοουμπορντ". Το λέει ξεκάθαρα δε μπορείς να πεις...

Απορία #5 : Ο ΓΑΠ πως βγαίνει και τα λέει αυτά , δε ντρέπεται;
Απάντηση Προφήτου : Ρε φιλλλαράκι, πλάκα με κάνεις; Εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης είναι ο άνθρωπος. Ό,τι του πουν, λέει και αυτός.

Απορία #6 : Αυτή η Σοσιαλιστική Διεθνής έχει πάρει χαμπάρι ότι έχει νεοφιλελεύθερο πρόεδρο;
Απάντηση Προφήτου : Ρε φιλλλαράκι, στο ξαναλέω, πλάκα με κάνεις; Πότε θα καταλάβεις πλέον ότι οι πιο σκληροί δεξιοί είναι οι σοσιαλιστοαριστεροί; Έχεις δουλέψει ποτέ για σοσιαλιστή αφεντικό; Και μη τη λες πλέον Σοσιαλιστική Διεθνή. Ο ΓΑΠ σε πλαίσιο ανανέωσης και πράσινης πολιτικής θα τη μετονομάσει σε "The socialist Network"

Απορία #7 : Η Αριστερά τι σκατά κάνει στην Ελλάδα;
Απάντηση Προφήτου : Περνάει παιδικές αρρώστιες τώρα, άστην. 80 χρονώ γυναίκα, τώρα θυμήθηκε να περάσει μαγουλάδες.

Απορία #8 : Ο Σαμαράς, μπας και έχει δίκιο;
Απάντηση Προφήτου : Μέχρι της δηλώσεως του προφανούς ("Σήμερα είναι Τρίτη", "Ο μήνας είναι Δεκέμβρης", "Φοράω άσχημα γυαλιά") είναι 100% μέσα. Και εγώ μαζί του. Από κει και πέρα δε θα τον εμπιστευόμουνα ούτε για να μου ανάψει το θερμοσίφωνα.

Απορία #9 : εεε.. η Ντόρα;
Απάντηση Προφήτου : Ξέρω τι σκέφτεσαι. Έχεις ακούσει αρκετές φορές και τη Ντόρα και το Μπαμπά της να λένε πράγματα λογικά, που πονάνε αλλά είναι 100% αληθή. Και τρομάζεις γιατί σκέφτεσαι "ρε πούστη μου, δε γίνεται να συμφωνώ με το Μητσ.....κο, αποκλείεται, δεν είναι δυνατό να είναι οι μόνοι που λένε και δυό λογικές παπάρες". Το ίδιο παθαίνω και εγώ. Αλλά μέχρι εκεί. Έχουν τόσα πολλά κουσούρια, που η απλή δήλωση μιας σκληρής αλήθειας δε με πείθει για τις καλές προθέσεις τους. Και μην τρέξετε όλοι οι ρομαντικοί να με κατηγορήσετε για διάφορες παπάτζες. Αν έχεις μπροστά σου ένα διαμελισμένο πτώμα και ο ένας στο περιγράφει ως τριανταφυλλιά, ο άλλος στο περιγράφει ως τσιπούρα και ο τρίτος που είναι και ο χειρότερος στο περιγράφει ως διαμελισμένο πτώμα, ε ο τρίτος έχει δίκιο -για το πτώμα και μόνο- και ας είναι ο χειρότερος. (κλασσικό λογικό σφάλμα, τα χουμε ξαναπεί. Ad hominem. "Λέει μαλακίες επειδή είναι ο Χ.." OXI. ΠΟΤΕ! "Λέει μαλακίες γιατί λέει μαλακίες" ΟΠΟΙΟΣ και αν είναι)

Απορία #10 : Και τι κάνουμε ρε τώρα;
Απάντηση Προφήτου : Τι με πέρασες, κανα Μεσσία; Ιδέα δεν έχω. Δεν είμαι ούτε με αυτούς που ονειρεύονται γκιλοτίνες (και όποιον πάρει ο χάρος και μεταξύ μας άμα λάχει) ούτε με αυτούς που λένε "νταξ, θα περάσει" και απλά ονειρεύονται, τελεία. Είμαστε σε κρίσιμο σημείο και μπορεί να τον πιούμε, μπορεί να επιβιώσουμε.
Αν θα γίνει κάτι χοντρό; Δεν ξέρω. Μετά από αυτό το νομοσχέδιο και τον τρόπο που έρχεται στη βουλή, το μικρό μου μυαλό εκτιμά ότι αν δεν γίνει τίποτα χοντρό τώρα, χλωμό να γίνει γενικότερα. Και να σου πω κάτι, όπως το κόβω, μου φαίνεται ότι ΔΕ θα γίνει κάτι χοντρό. Είπα μου φαίνεται, δεν είπα βάζω χέρι στη φωτιά. Ο κόσμος που βλέπω γύρω μου είναι μουδιασμένος. Όλοι είναι ανήσυχοι και όλοι φοβούνται. Και ταυτόχρονα είναι όλοι υπέρμετρα τσαντισμένοι. Και δεν ξέρουν ποιον να εμπιστευτούν. Κανείς. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει ΕΝΑΣ ηγέτης, δε με ενδιαφέρει από ποια παράταξη, δε με ενδιαφέρει αν είναι αριστερός, δεξιός, κεντρώος, δε με ενδιαφέρει τίποτα. Δεν υπάρχει ΕΝΑΣ πούστης που να βγει και να εμπνεύσει τον κοσμάκη να τον ακολουθήσει. Κάπου. Πού; Δεν ξέρω. Το ξαναλέω, ΔΕΝ ΞΕΡΩ.  Αλλά και να υπήρχε, θα δούλευε το χαζοκούτι ολημερίς για να τον ξεφτιλίσει και θα άρχιζαν όλοι τα "ρε και αυτός υποκινούμενος είναι, τα ξέρουμε τώρα".
Έχεις τους ΠΑΣΟΚους, που πάνε να σε πείσουν πως η γη είναι επίπεδη.
Έχεις τους ΝΔιτες που πάνε να σε πείσουν πως η γή δεν είναι ακριβώς επίπεδη αλλά άμα πας στην άκρη θα πέσεις.
Έχεις τους Αριστερούς που έχουν γίνει 1000 φράξιες προσπαθώντας να ορίσουν το "επίπεδο" και το "όχι επίπεδο".
Έχεις και το ΚΚΕ που σου λέει ΟΧΙ ακόμα και αν του πεις καλημέρα...
Έχεις και bonus τον Καρατζαφέρη που την Τρίτη το πρωί κατά τις 9 είναι ΠΑΣΟΚος, γύρω στις 10 και αφού πιεί τον πρώτο καφέ είναι ΝΔ, μετά την επίσκεψη στο θρόνο είναι Ντορικός, και το απόγευμα είναι Παοκτζης. Ενίοτε είναι και ΚΟΔΗΣΟ και ενίοτε ΕΔΑ. Μερικές φορές είναι όλα μαζί ταυτόχρονα.
Ποιον θα βάλεις μπροστά; Πλάκα μου κάνεις; Αυτοί το δρόμο να τους πεις να περάσουν θα χαθούν.
Έχεις και τον Πάγκαλο ως αυτόφωτο ξεχωριστό πλανητ... εεε.. πολιτικό που σε βρίζει όλη μέρα.
Και άντε να πεις, έχει σε μερικά δίκιο. Γιατί ΕΧΕΙ σε μερικά δίκιο και μην κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του ο ΔΕΗτζής απέναντι με απολυτήριο γυμνασίου που έπαιρνε 5500 καθαρά με τις υπερωρίες πέρισυ. (Όταν λέμε υπερωρίες εννοούμε και το κούρεμα στις 10 και τα τσίπουρα στις 12 και το γήπεδο την Κυριακή) (Όταν υπήρξα για μερικούς μήνες άνεργος, στάμπαρα πολύ δημόσιο υπάλληλο έξω κάθε μέρα. ΚΑΘΕ μέρα). Ναι έχει δίκιο σε μερικά, αλλά ρε φιλαράκι κοψε κάτι γιατί φάγατε μερικοί και οι υπόλοιποι πήραμε ακέραιο αριθμό μεταξύ 2 και 4. Πάρτα από αυτούς που φάγανε, δε λέω. ΠΑΡΤΑ. Αλλά κάνε και μια προσπάθεια να ξεχωρίσεις αυτούς που δε φάγαν,γιατί αυτοί που δε φάγαν είναι περισσότεροι. Πάρτα από κάτι φιλαράκια σου που χρωστάνε 5 μύρια στην Εφορία και το γυρνάνε στην τρελλή..Πάρτα από κάτι άλλους που ξύπνησαν μια μέρα και καλέ βρήκαν 250 χιλιάρικα στο λογαριασμό τους τυχαία καλέ. Πάρτα από κάτι άλλους που γυρόφερναν κάτι εκατομμύρια μάρκα και δεν ξέρουμε που τα πήγαν; Έλα που δεν ξέρουμε, ξέρουμε..Αλλά εκεί κάνουμε την τρελλή και επικαλούμαστε δημοκρατίες και ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής και τέτοια. Όταν είναι να βάλουμε τους εργαζόμενους να πληρώνουν τον εργοδότη για να δουλεύουν, πάνε περίπατο οι δημοκρατίες και τα συντάγματα και τα λοιπά όμως. Η χοντροκωλάρα μας να ναι καλά και έχει ο Γιαραμπής για την πλέμπα.
Πάντως ένα έχω να παραδεχτώ στους πολιτικούς μας : Τα κότσια. Αν εγώ ήμουν σε ένα πόστο εταιρείας 10 χρόνια, είχα κλέψει, είχα μαδήσει τους τοίχους, είχα πηδήξει τις γραμματείς, είχα πάρει ασύμφορα δάνεια, είχα πάρει προμήθειες στις δεκαπλάσιες τιμές από το κανονικό, με καλούσε ο διευθυντής μου μέσα να του πω γιατί τα κανα πουτάνα, και τον κατάφερνα όχι μόνο να μη με απολύσει,αλλά να με βάλει και υπεύθυνο εξυγίανσης, ε θα μουν μεγάλος μάγκας.


Tuesday, December 07, 2010

Επετειακό προ-χριστουγεννιάτικο πόστ

Αγαπητά μου παιδιά. Σεβαστοί αναγνώσθαι. Κυρίες, κύριοι και γκομενάκια (εσύ πίσω στη γωνία, γράψε το τελεφούνκεν σε χαρτοπετσέτα να σε πάρω μετά).
Είναι ένα είδος έθιμου κάθε τέτοιες μέρες, να γράφω ένα ποστ που γκρινιάζω για τα Χριστούγεννα.
Ένα ποστ που αναφέρω πόσο απεχθάνομαι τα πάντα. Τα κάλαντα με τα πιτσιρίκια που σε ξυπνάνε αχάραγα για να σου καταστρέψουν τα ώτα. Το ξεπέρασα το πρόβλημα. Μένω εκτός πόλης και έχω άγριο σκύλο. Και δεν έχω κουδούνι στην έξω πόρτα.  Πάει αυτό.
Μου τη σπάγανε και μου τη σπάνε και τα χαζοχριστουγεννιάτικα/πρωτοχρονιάτικα πάρτι που πρέπει σώνει και καλά να αγαπάς όλο τον κόσμο και να σαι χαρούμενος γιατί μηδενίζει το ημερολόγιό σου και ξαναρχίζει. Μου τη σπάγανε και μου τη σπάνε τα εξωτικά εορταστικά φορέματα. Που ντύνονται οι περισσότερες σαν αμπαζούρ σε ταινία με τον Οστιν Πάουερς. Που πα πωρή έτσι σημαιοστολισμένη; Πραγματικά μερικές μερικές τις βλέπεις και πιστεύεις ακράδαντα ότι θα τις έδιωχναν κλωτσηδόν ακόμα και από έκθεση με λατέρνες. Μην πω για τα ψώνια, που κρίση ξε-κρίση τους βλέπω από τώρα πως πάνε και ξεπαραδιάζονται. Πήγα να δω ταινία τις προάλλες και -τουλάχιστον- θηλυκά με κάτω από 3 τσάντες ΔΕΝ είδα.
Θα μου πεις, η φτώχια θέλει καλοπέραση, και να τώρα που μας τσαταλιάσαν στο φόρο και τη λιτότητα πρέπει να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας κλπ κλπ. Ναι παπάργια. Το συμπέρασμα ξέρεις ποιο είναι; Ότι τώρα που έχεις λιγότερα θες να χαλάς περισσότερα για να μη θυμάσαι ότι έχεις λιγότερα.
Εύγε. Μνημείο οικονομικής στρατηγικής και προγραμματισμού. Έχω κάτι νομπελ οικονομικών σε ένα ντουλάπι, να σου δώσω κανα δυο να τα χεις να χτυπάς το κεφάλι σου μετά τα Χριστούγεννα. Είναι και οι έμποροι βέβαια οι άνθρωποι που πρέπει και αυτοί να ζήσουν, δε λέω. Να ζήσουν. Να βγάλουν κανα μεροκάματο. Και μερικοί το χουν πιάσει το νόημα και κάνουν και καλύτερες τιμές και είναι και πιο ευγενικοί (γιατί αν θυμάστε καλά, ειδικά οι γυναίκες, μέχρι πολύ πρόσφατα οι πωλήτριες σε ψιλοκαλά μαγαζιά σε αντιμετώπιζαν λες και ήταν οι ιδιοκτήτριες του οίκου μόδας και του σύμπαντος μη σου πω). Μπράβο στους εμπόρους λοιπόν που πάνε με τα νερά της εποχής και δεν κοιτάνε μόνο την πάρτη τους. Αλλά κάτι άλλοι επιχειρηματίες, πάνε να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι. Πήγε ο κολλητός μετά της συζύγου πρόσφατα σε γνωστό χειμερινό τουριστικό προορισμό - που μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν πολύ λογικός σε τιμές- και του κόψαν κοστουμιά Αρμάνι του ερίφη. Αλλά παρ'όλα αυτά, τίγκα ήταν λέει το μέρος. Μπράβο μαλάκες, δώστε τα ωραία σας ευρουλάκια σε αυτούς που σας χρεώνουν την Άρτα και τα Γιάννενα. (μετά όμως μη γκρινιάζετε ότι όλα είναι πανάκριβα, τα χουμε ξαναπεί).
Προβλέπω γιορτές έξτρα λαρτζ κιτσαριού στο Ελλάντα, μια και η οικονομική κρίση φέρνει και πνευματική κρίση και ως λαός κατά μέσο όρο, δε μας περισσεύει κιόλας IQ για να χάσουμε και άλλο.
Είμαι σίγουρος ότι πολλά σπίτια λόγω αδυναμίας να πάνε στα μπουζούκια, θα κάτσουν μέσα την πρωτοχρονιά να δούνε τίποτα τελικούς από ριάλιτι. Καταλαβαίνω το οικονομικό σκέλος της σκέψης, το συμπέρασμά σας όμως ρε παιδιά είναι φασκελοκουκούλωστα. Θα ξεσαλώσουν τα κανάλια ρε το βλέπω. Ήδη προετοιμαζόμαστε πυρετωδώς για εξτρα λαρτζ δόση χαζομάρας πασπαλισμένης με χρυσόσκονη βέβαια και με πολλές πομάδες και αρώματα, γιατί η μπόχα πρέπει να καλυφθεί. Βέβαια τα σκατά σε μεταξωτό κουτί σκατά παραμένουν, αλλά οι πνευματικοί ταγοί του πόπολου της χώρας (τηλεπερσόνες και περσόνες γενικότερα) έχουν πείσει πολλούς συμπολίτες μας πως τα σκατά σε μεταξωτό κουτί μεταμορφώνονται σε χαβιάρι μπελούγκα. Το χειρότερο είναι πως αυτός ο ρημαδοέλληνας όλο "ξυπνάει" και επαναστατεί και όλο και παραμέσα βυθίζεται. Και τώρα τα χριστούγεννα είναι μεγάλη ευκαιρία για οβερντόουζ χαζομάρας γιατί "και αυτά χρειάζονται μην είμαστε όλο μέσα στη μιζέρια ρε αδερφέ". Αλλά ξέρετε ότι αυτό το "και αυτά χρειάζονται" ειδικά στο χαζοκούτι σημαίνει πως τα "αυτά" κατέχουν το 80% του τηλεοπτικού χρόνου εδώ και μια 10ετία. Άντε να του πεις τώρα ότι χρειάζεται αρκετά λιγότερο . Θα σε δαγκώσει. Ξέφυγα από το χριστουγεννιάτικο θέμα..
Λοιπόν όπως και κάθε χρόνο και για όσο ακόμα μπορούμε, λέω να αποφύγω τα χριστούγεννα στην Ελλάδα και να πάω κάπου φτηνά και ποιοτικά. Γιατί αν μείνω Αθήνα δε θα μείνει λέπι και θα ρίξω μεγάλο κλάμα μετά.. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα αποφύγω ό,τι απεχθάνομαι εδώ πέρα. Τα τελειωμένα πάρτυ, τα κάλαντα, τα χαρτιά την παραμονή της πρωτοχρονιάς, τα γαμημένα τα υποχρεωτικά ψώνια (καλά αυτά τα αποφεύγω έτσι και αλλιώς εδώ και χρόνια) και γενικά ο,τι με χαλάει. Όσο για τους έλληνες καταστηματάρχες μην ανησυχείτε, τα λεφτά μου σας τα ακουμπάω όλο το χρόνο, ας φάει και κανας γάλλος ψωμί από μένα.(είδα ρε κουφάλα έλληνα καταστηματάρχη πόσα έχω φάει σε φαί είτε έξω είτε σουπερμάρκετ φέτος, από τις αποδείξεις-Δεν έχεις παράπονο, στα ακουμπάω καλά. Μην πω τι γαμάτες διακοπές θα κάνει ο βενζινάς μου ΜΟΝΟ από τα δικά μου τα ευρουλάκια. Τώρα οι ρουχάδες, λυπάμαι που σας απογοητεύω αλλά τι να κάνουμε δεν ανήκω στο ταργκετ γκρουπ σας) Μην είστε πλεονέκτες Για αυτό λεπόν, στις 26 α τουτ α λερ και τα κλαίμε από το νέο χρόνο.
Και άμα είστε καλά παιδγιά θα φέρω και μακαρόν

Y.Γ : Εσείς στα Λαφαγιέτ, εμείς ΕΔΩ

Thursday, November 11, 2010

Τι θα γινόταν αν..

Τι θα γινόταν αν... στην Ελλάδα οι χρήστες του διαδικτύου αποτελούσαν αντιπροσωπευτικό εκλογικό δείγμα.

Εισαγωγή :
Στα διάφορα ιντεργουέμπια, απο ο,τι φαίνεται έχουμε πήξει στον προοδευτισμό και την ιδεολογία (η οποία πλειστάκις φλερτάρει τόσο στενά με την ιδεοληψία, που αν εγώ ήμουν η ιδεολογία και γκομενάκι η ιδεοληψία, θα μου κανε μήνυση για σεξουαλική παρενόχληση και προσβολή της δημοσίας αιδούς)
Απο ο,τι φαίνεται μη-αριστεροί ψηφοφόροι μάλλον δεν έχουν γκομπιούτερες στα σπίτια τους, ούτε ιντερνέτια (για μεγάλη μερίδα των πολύ-πολύ δεξιών φαντάζομαι ισχύει, γιατί το ιντερνετ ναι του διαβόλου, όπως και η ραπτομηχανή) κλπ, ή απλά φοβούνται να πουν τη γνώμη τους, γιατί χαρακτηρισμοί όπως "φασίστα", "πουλημένε", "όργανο του συστήματος" "σκουλήκι" κλπ, περισσεύουν.
(Παρένθεση, αυτούς ακριβώς τους χαρακτηρισμούς είχα φάει στη μάπα, όταν σε επαναστατικό βλόγι είπα πως το hoax με τα 20 δις που θα μας δίναν τσάμπα από μια ανύπαρκτη εταιρεία, ήταν.. hoax)
Μια και λοιπόν, η αφρόκρεμα της αγωνιώσας και αγωνιζομένης προοδευτικής νομενκλατούρας έχει πήξει το γουέμπ,αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί ένα ποσοστό Αλαβάνου, ας δούμε χαριτολογώντας πως θα ήταν η χώρα αν το γουέμπ αντικατόπτριζε πραγματικό εκλογικό ποσοστό.

1. Κατάταξη κομμάτων :

α. ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ-Συνιστώσα #1, Συνιστώσα #2,..... συνιστώσα #ν (ν->+οο) : 49,6% (συμψηφίζεται το ποσοστό των αναρχοαυτονομοανενταχτοανένταχτων γιατί έτσι με βολεύει και δεν περιγράφω και καμιά πραγματικότητα)
β.ΚΚΕ- ΜΛ-ΚΚΕ -ΛΜ-ΚΚΕ- Λ-ΚΚΕ-Μ, Μ-ΚΚΕ-Λ,Ε-μπουλκουμέκουκού, Κουκού-μπουλκουε-με κλπ : 38,3%
γ. ΠΑΣΟΚ : 10,1%
δ. ΝΔ : 2,9%
ε. ΛΑΟΣ και λοιποί 2. Όχι 2%, 2 άτομα.

Οπότε, έχουμε κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα, με αξιωματική αντιπολίτευση Αλέκας Παπαρήγα. Τη θέση που έχει τώρα το ΚΚΕ στη βουλή, την παίρνει ο ΓΑΠ, και τη θέση που έχει το ΛΑΟΣ στη βουλή, την παίρνει ο Antonis (κοίτα συμμετρία...)

Οπότε ως κυβέρνηση ο Αλέξης, πρέπει να μοιράσει την πίτα έτσι ώστε να ικανοποιηθούν όλες οι συνιστώσες. Μια και προφανώς τα υπουργεία δε φτάνουν για όλους, δημιουργούνται 67 νέα υπουργεία μεταξύ των οποίων :
Υπουργείο δικαιωμάτων γκέι σπάρου Αμβρακικού : Είσαι σπάρος; είσαι γκέι; ζεις στον Αμβρακικό; Τα προβλήματά σου λύθηκαν. Οι ψαράδες σε κυνηγάνε περισσότερο από τους στρέιτ σπάρους; τα σκουλήκια στο αγκίστρι είναι προπέρσινα; Σε προτιμούν για τηγάνισμα και όχι για ψήσιμο; Τέλος οι διακρίσεις στην κουζίνα.

Υπουργείο Γκρίνιας και Κραταωμούτρα με σκοπό τον έλεγχο του κυβερνητικού -και όχι μόνο- έργου :
Το υπουργείο στελεχώνεται με έμπειρα και δυναμικά στελέχη, με χρόνια στους αγώνες πόλης και πίστας, ώστε να γκρινιάζουμε συντονισμένα χωρίς οχλαγωγία σε λα μινόρε. Υπεύθυνο και για διοργανώσεις τύπου "Σώστε τους τριχωτούς όρχεις του Σουαζιλανδού κάστορα.Ολοι στο Σύνταγμα να κρατήσουμε μούτρα ανατολικά, φορώντας ροζουλί-σωμόν μπλουζάκια"

Υπουργείο Διοργανώσεως Συναυλιών και Δράσεων με έμφαση στον Πλιάτσικα
Αυτονόητο.

Υπουργείο Διοργανωσεως Διαδηλώσεων και Διαμαρτυριών
Καθόλου αυτονόητο. Γιατί συνήθως οι διαδηλωτές διαδηλώνουν εναντίον της κυβέρνησης. Αν είμαστε εμείς κυβέρνηση, εναντίον ποιού θα διαδηλώνουν οι διαδηλωτές; Εύκολο. Δημιουργείς το αντίστοιχο υπουργείο, ώστε να τροφοδοτεί την εκάστοτε συντεχνία, το εκάστοτε σωματείο κλπ με ικανούς και ωραίους λόγους για να διαδηλώσουν εναντίον της αντιπολίτευσης.

Υπουργείο Διαχείρισης Λούμπεν Καφενείων στα Πετράλωνα Με Τσίπουρο-Biohazard-1 ευρώ ο τόνος
Αυτονόητο. Έχει πήξει το σύμπαν από καφενειοειδή μυκητιώματα που σερβίρουν κεφτέδες με κρέας χειρότερο απο γκοτζίλα και τσίπουρο "έπλυνα τις μασκάλες μου με οινόπνευμα και το σέρβιρα για τσίπουρο", στα οποία ακούς Πλιάτσικα και Διάφανα Κρίνα,και περιτρυγιρίζεσαι από γραφικούς αυτόχθονες συντρόφους που μιλάνε για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, την 4η διεθνή και τις διακοπές τους σε ελεύθερο κάμπινγκ στη βραχονησίδα "Φαλκονέρα".

Υπουργείο Προστασίας και Εγγραφής Μειονοτήτων.
Ωραία ιδέα, αλλα στην υλοποίηση κολλάμε. Μια και ο ορισμός της μειονότητας είναι ελαφρώς ευρύς, καταλήγουμε να έχουμε μια μεινότητα για κάθε πολίτη, η οποία να διεκδικεί διαφορετικά δικαιώματα. Έχουμε πχ την μειονότητα Zaphod που απαιτεί φτηνά καθαρά ποτά και τσάμπα καπνό, τη μειονότητα Estarian που διεκδικεί καλύτερες πλαστικές στήθους, περισσότερο λυκίσκο στη μπυρα, ψητά και καπνό κλπ..
Υπουργείο Ενδυματολογικού κωδίκεως για πραγματικούς επαναστάτες (να ελέγχουμε πως ντυνόμαστε, μη μας πουν και τρέντουλες και χαλάσει η εικόνα του revolution-Friday που έχουμε κάνει νέο τρεντ) και φυσικά

Υπουργείο Διαχείρισης, Καταλογογράφησης και Ονοματοδοσίας Νέων Συνιστωσών
Καίριο υπουργείο, με ενδιαφέρουσες ευθύνες. Γιατί έστω και αν υπάρχουν περί τις χίλιες επτακόσιες τριγιάντα δύο συνιστώσες εν ενεργεία, ακόμα και αν το 50% τους αποτελείται από 1 άτομο, πάλι υπάρχει κίνδυνος διάσπασης. Μην ξεχνάμε πως μια συνιστώσα θεωρείται πολυπληθής αν γεμίζουν ταξί. Οπότε, αν ξαφνικά οι χίλιες επτακόσιες τριγιάντα δύο σπάσουν στη μέση, έχεις μάνι μάνι τρεις χιλιάδες τετρακόσες εξήντα τέσσερεις συνιστώσες. Φαντάσου τι θα γίνει στο συνέδριο. "Εσύ με ποιους είσαι σύντροφε;" "Τι να σου πω, δε θυμάμαι. Ήμουν στην ΟΚΕ,μετα πήγα στην ΕΚΟ, μετά διασπαστήκαμε σε ΚΕΟΚΕ, μετά η ΚΕΟΚΕ μετονομάστηκε σε ΟΕΚΚΟΚΕ και προχτές εγώ και ο Μπάμπης διασπαστήκαμε και δεν έχω βρει ακόμα όνομα". Εύκολο, πας στο ΥΔΚΟΝΣ,καταθέτεις μια αίτηση στην οποία αναγράφεται η συνιστώσα που ανήκες και που διασπάστηκε, αναφέρεις τον αριθμό διασπάσεων, και αυτόματα, γρήγορα και έξυπνα, δημιουργείται η νέα σου συνιστωσιακή ταυτότητα, με νέο λογκο, όνομα και αριθμό μητρώου έτσι ώστε να ξέρεις που βρίσκεσαι ρε αδερφέ! Ίσως να παρουσιαστεί μικρό πρόβλημα με τους διπολικούς συντρόφους που θέλουν να διασπαστούν με τον εαυτό τους, σαν αμοιβάδες, αλλά φαντάζομαι απλά θα σου δίνουν δυό ταυτότητες και καθάρισες.

Κυβερνητικό έργο :
Πρώτο μέλημα να βρούμε γενικότερα λεφτά, και μια και η ιδεολογία μας λέει να τα πάρουμε από τους πλούσιους, πάμε να τα πάρουμε από τους πλούσιους. Έλα όμως που οι μισοί πλούσιοι είναι μέλη στο κόμμα και καλή η ιδεολογία αλλά καλά και τα λεφτά. Δημιουργία αντιδραστικής συνιστώσας με αρχικά ΔΘΜΠΤΛΚΤ (Δε Θα Μας Παρεις Τα Λεφτα Κουφάλα Τσίπρα) με σήμα το ευρωδρέπανο περιστοιχισμένο από τις λέξεις "Liberte,Fraternite,Monetarite" και διοργανωση πορείας εναντίον στο φακέλωμα, τους ψεκασμούς και την οικολογική καταστροφή (για να μην ξεχνάμε και τις άλλες μας προτεραιότητες). Ο Αλαβάνος από την Πεντέλη εξαπολύει μύδρους του στυλ "Αν σηκώσεις το κεφάλι θα δεις μούτζες".
Στο κυβερνητικό έργο αυτό, το ΚΚΕ λέει αρχικά ΟΧΙ από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά καταλαβαίνει τη μαλακία του μετά το ψήφισμα. Μοναδική παρασπονδία η Καφαντάρη που ψηφίζει ΝΑΙ και δε μπορει να το αλλάξει σε ΟΧΙ όταν καταλαβαίνει πως το ΚΚΕ είναι το πλουσιότερο κόμμα και θα του πάρουν τα σώβρακα.
Ελάσσων αντιπολίτευση : Κανουν ό,τι κάναν πάντα, δηλαδή απολύτως τίποτα. Γκρινιάζουν που πλέον δεν έχουν το χέρι στην καρδάρα με το μέλι, αλλά δεν τρώνε πλέον πέτρες στο κεφάλι και για αλλαγή έχουν την ευθύνη αυτοι που τη θέλαν περισσότερο, οποτε παιρνουν ποπ κορν και λεμονάδες στη βουλή και χαζεύουν.
Δεύτερο μέλημα είναι η παιδεία. Αρχικά επιτρέπεται το κάπνισμα και το κομπολόι στην τάξη, και ενθαρρύνεται η αντίδραση στον καθηγητή ως μέσο διαφωνίας στο επιστημονικό κατεστημένο. Η κοπάνα θεσμοθετείται ως δικαίωμα, με ανώτατο όριο απουσιών τις εικοσιοκτώ χιλιάδες εξακόσες τρείς. Τα σχολεία αδειάζουν, αλλά όλοι μπαινουν στο πανεπιστήμιο αρκεί κάποτε να γράφτηκαν στην πρώτη δημοτικού.
Τα πανεπιστήμια δεν παίρνουν λεφτά, γιατί ακόμα περιμένουμε από τους πλούσιους να τα δώσουν, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουν την αθρόα εισροή πρωτοετών, πολλοί από τους οποίους είναι 12 χρονών και αναλφάβητοι. Οπότε -υπέροχη ιδέα- ο πρωθυπουργός προτείνει να λειτουργήσουν τα σχολεία ως λούμπεν καφενεία -μια και δεν πατάει κανένας-, οι καθηγητές να γίνουν μάγειροι και σερβιτόροι και τα έσοδα να δίδονται στα πανεπιστήμια για έρευνα. Εν τω μεταξύ δημιουργείται μείζον ηθικό θέμα με τα δικαιώματα του στρέιτ σπάρου του Παγασητικού, που ζητά ίση μεταχείριση με τον γκέι σπάρο του Αμβρακικού.
Η αστυνομία καταργείται ως σώμα και ως έννοια και τη θέση της παίρνουν ομάδες αστικής περιφρούρησης με σήμα το γαρύφαλλο. Η ΓΑΔΑ μετονομάζεται σε Βίλλα Ροζαλία και βάφεται ως παρανοικός παπαγάλος υπό την επίρρεια lsd.
Πρώτο μέλημα το κυνήγι των πρεζεμπόρων, αλλά η πρώτη τους σύγκρουση αποβαίνει ατυχής, μια και κανείς πρεζέμπορος δεν τρομοκρατείται από ένα πλήθος μυστακοφόρων πλιατσικοτραγουδιάρηδων που κραδαίνουν ιδιαιτέρως κοφτερά γαρύφαλλα.
Περνάμε στην κρατική τηλεόραση όπου απολύονται όλοι, αλλά δεν απολύονται ακριβώς παρά στο περιπου. Όλα τα καναλια της ΕΡΤ πλέον μεταδίδουν μόνο Μπόλεκ και Λόλεκ, Ταρκόφσκι, Κισλόφσκι, Κιαροστάμι κλπ . Παράλληλο κλείσιμο των ιδιωτικών σταθμών και μετατροπή τους σε Ανεξάρτητα Αυτοδιαχειριζόμενα Δίκτυα Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας, το οποίο σημαίνει ότι θα πήξουμε στην κλάψα, τη μαυρίλα και (ταραταταααααααααν) το Φίλιππο Πλιάτσικα και την άλλη με το ζαμπόν το λάιτ.
Η εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης, μια 65άρα πρώην χίπισσα που έχει να πλυθεί από τότε που ο Τιτανικός ήταν στη ναυπηγοεπισκευαστική, ανακοινώνει στην πρώτη δήλωση της νέας κυβέρνησης :
"κμ κμ κμ κμ.. ενα δύο ένα δύο.. Ναι.. Τέσσερα...Η αναλγησία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, δε μας αφήνει άλλη επιλογ..ε; τι; πότε ρε;; που; ε; Μαλάκα μου νικήσαμε; Και γω που νόμιζα ότι έφταιγε το προυσαλιό."

Παράλληλα στα ιντεργουέμπια γίνεται χαμός απο blog posts,tweets,twats,fb posts και τα συναφή, αλλά μετά από λίγο το backbone πέφτει, γιατί διασπάστηκε το Σωματείο Διαχείρισης και Ελέγχου Τηλεπικοινωνιακών Πορων στα 8, και δε μπορούν να αποφασίσουν ποιος θα κοιτάει το traffic.
Μια και πέφτει το ιντερνετ, η εκκλησία συγχαίρει τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για την τόσο έντιμη αντιμετώπιση του σατανικού αυτου πράγματος.
2 ώρες μετά, η Αθήνα καίγεται από μανιασμένα netfreaks και η κυβέρνηση πέφτει..


Wednesday, November 03, 2010

Αγαπητέ υποψήφιε, πρόσεχε

Αγαπητέ υποψήφιε,
πρόσεχε όταν σε καλούν στο ραδιόφωνο. Το ραδιόφωνο δεν είναι τηλεόραση και όταν μιλάς πάνω στον άλλο, ενοχλείς επί 10.
Άκουγα τώρα το πρωί μια ραδιοφωνική συνέντευξη όλων των υποψηφίων για μια περιοχή. Δεν έχει σημασία η περιοχή, δεν έχουν σημασία οι υποψήφιοι, έχουν πολλή σημασία οι συμπεριφορές.
Οι δύο υποψήφιοι ήταν στο στούντιο, οι άλλοι δύο μιλούσαν τηλεφωνικώς. Οι κανόνες ήταν τόσο απλοί που ακόμα και παιδιά της πρώτης δημοτικού θα μπορούσαν να ακολουθήσουν.
Έπρεπε να πει ο καθένας με τη σειρά του μία πρόταση/δέσμευση για το τι θα κάνει.
Οι τρείς υποψήφιοι, ασχέτως κομματικής προελεύσεως ήταν ευγενέστατοι ο ένας προς τον άλλο. Η όποια "διακοπή" που έκαναν προς τον συνυποψήφιό τους ήταν του επιπέδου μία-δυό προτάσεις ως παρατήρηση. Αποδεκτό.
Υπήρχε όμως ΣΥΝΕΧΩΣ από κάτω τους η .. τέταρτη φωνή.
Όταν λέω συνεχώς, εννοώ συνεχώς. Πέτυχα την κουβέντα σε σημείο που δεν ήξερα ποιος μιλάει και ποιος ενοχλεί οπότε προς το παρόν τουλάχιστον δε μπορώ να κατηγορηθώ για κομματική εμπάθεια.
Δυστυχώς όμως καταλαβαίνεις μέσα σε 3 δευτερόλεπτα τουλάχιστον από που προέρχεται αυτός που χαλάει τη διαδικασία και μετατρέπει μια ραδιοφωνική κουβέντα σε ένα ακατάληπτο μπάχαλο.
Φαντάσου να μιλάει κάποιος που δε βλέπεις, και στο 60-70% της έντασης της φωνής του να υπάρχει μια άλλη φωνή που μιλάει χωρίς κόμματα, τελείες, θαυμαστικά, τίποτα. Μια φωνή που μιλάει με μια συνεχή ροή, λέγοντας λέξεις που πιάνεις μία στις τόσες.
Φαντάσου να λέω εγώ "για την πόλη μου η πρώτη προτεραιότητα είναι η καθαριότητα. Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε χ χώρους ανακύκλωσης, με τον τάδε τρόπο" κλπ κλπ κλπ κλπ. Και από κάτω -ή από πάνω, διάλεξε- να ακούς : "Ναιαλλαεσύθαπάρειςσυνταξητιγίνεταιόμωςμετιςσυντάξειςτωντάδεμελώντουταδεσωματείουπουέδωσαντηζωήτουςστοναγώναγιατηνεπιβίωσηκαιφταίτεόλοιεσείςπουδεναφήνετεμπλαμπλαμπλαμμπλαμπλαμπλα"
ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, προφανώς η φωνή που κάλυπτε ήταν υποψηφίου του Κομμουνιστικού Κόμματος που συμπεριφερόταν έτσι καθ'όλη τη διάρκεια που μιλούσαν οι υπόλοιποι τρείς. Φυσικά νόημα δεν έβγαζε καμία φωνή σε κάποια σημεία, απλά γιατί μπλέκονταν οι λέξεις τόσο πολύ, που θυμήθηκα τα περίφημα "γαλόπουλα" στην εκπαίδευση στο στρατό.
(Για τους ανενημέρωτους : Σε κάποια φάση στο στρατό, στην εκπαίδευση, γίνεται μια ωραία άσκηση κατά την οποία τρέχεις γύρω γύρω στο προαύλιο, γόνατα στο στήθος, χέρια στο κεφάλι κλπ και ταυτόχρονα αναφέρεσαι. Όταν το κάνουν αυτό 1600 άτομα, το γενικό ηχητικό αποτέλεσμα είναι ένα ατέλειωτο "γλουγλουγλουγλουγλου", εξ ου και το "καλώς τα γαλόπουλα" όταν θες να απευθυνθείς σε άρτι αφιχθέντες εκ του κέντρου εκπαίδευσης). Πάμε παρακάτω.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον οποιονδήποτε θέλει να πει τη γνώμη του για το ο,τιδήποτε. Ακόμα και αν είναι μπαρούφα. Πες ο,τι θες ρε αδερφέ. Αλλά όταν ειδικά στο ραδιόφωνο επιμένεις να μιλάς συνέχεια πάνω από τον άλλο, λέγοντας άσχετα -κυρίως ad hominem- τσιτάτα και λαικιστικές φανφάρες, ε μου σπας τα νεύρα. Προσωπικά, αν ήμουν κομμουνιστής, το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο δεν θα το ψήφιζα με την καμία, εξαιτιας του εκπροσώπου του. Αντιθέτως οι υπόλοιποι υποψήφιοι (ο,τι και αν είπαν, είτε μπούρδα, είτε σωστό, δεν το εξετάζω), σεβάστηκαν την απλή, καθημερινή ευγένεια και άφησαν τους άλλους να πουν τη γνώμη τους. Διαφορές ιδιαίτερες να σου πω, δεν είχαν. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ ουσιαστικά συμφωνούσαν στα μείζονα προβλήματα της συγκεκριμένης περιοχής, όπως και στους χονδρικούς τρόπους αντιμετώπισής τους. Η μοναδική παραφωνία, κακοφωνία κλπ εκεί μέσα ήταν ο/η υποψήφιος του ΚΚΕ που φάνηκε αισχρότατα, ότι απλά δεν ήθελε να αφήσει κανέναν άλλον να μιλήσει. Όταν πήρε το λόγο δε για να πει τις προτάσεις που έχει, δεν διεκόπη από κανέναν.
Σε κάποια φάση, που το κακό είχε παραγίνει, οι συντονιστές της κουβέντας είπαν "ακούστε να δείτε, επειδή δεν βγαίνει άκρη, θα κλείσουμε τα μικρόφωνα των υπολοίπων και θα χουμε ανοιχτό μόνο το μικρόφωνο αυτού που έχει το λόγο, μπας και καταλάβουμε τίποτα". Ε φυσικά στο καπάκι υπήρξε η κλασσική καταγγελία για φίμωσηδενεχετετοδικαίωμανααποκοπτετετηφωνήτουλαουετσιαπροκαλυπτακαιαυταειναιτακτικεςπουδενείναιπλέοναποδεκτές κλπ κλπ.
Ρε αλάνι τι διάολο, δεν μπορείς να ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ τις ρημάδες τις λέξεις;

Λοιπόν άκου να δεις και τελειώνω, αγαπητέ υποψήφιε.
Δε με ενδιαφέρει με ποιον κατεβαίνεις. Εγώ στο δήμο, ψηφίζω πρόσωπα, όχι κόμμα. Γκέγκε; Και αν το ΚΚΕ στο δήμο μου έχει αξιόλογους ανθρώπους, θα τους το ρίξω ευχαρίστως. Το ίδιο ισχύει για όλες τις παρατάξεις στο δήμο μου. Στο δήμο, επειδή αυτούς τους ξέρεις καλύτερα από τους βολευτές, επενδύεις σε προσωπική αξία ξεκάθαρα. Αν λοιπόν ακούσω υποψήφιο στο δήμο μου να συμπεριφέρεται έτσι όπως εσύ το πρωί, μαύρο δαγκωτό. Δεν πα να έχεις χίλια δίκια και όλοι οι άλλοι άδικο. Ξέρεις γιατί; Γιατί άνθρωπος που δεν μπορεί να σκάσει και να ακούσει 5 λεπτά τον "αντίπαλό" του ,να τον ΑΚΟΥΣΕΙ ρε διάολε, δεν είναι ικανός ποτέ και για τίποτα να πεισθεί ότι μπορεί να έχει λάθος σε κάτι, από τους δικούς του ή τους "άλλους".  Η λογική του "δρόμου" και της οχλαγωγίας και της μάζας, είναι καλή μόνο για το δρόμο, όχι όταν πας να λύσεις τα προβλήματα της περιοχής σου μαζί με ένα μάτσο άλλους ανθρώπους που πολλοί από αυτούς, όντως ενδιαφέρονται να λύσουν τα προβλήματα του τόπου -γιατί και αυτοί τα ίδια έχουν-, απλά το βλέπουν από άλλη οπτική γωνία.
Αλάθητους στο δήμο εγώ δε θέλω.

Friday, October 29, 2010

Καλλιτεχνικές ανησυχίες

Το φθινόπωρο μας αχνοχαϊδεύει με τα απαλά του ακροδάχτυλα, τα πορτοπαράθυρα φτεροκοπάνε από το αγέρι και χαμογελάνε στις πρώτες στάλες της βροχήσε. (Πρόσεξε, όχι "βροχής" αλλά "βροχήσ-ε" με το "ε" απαλό, αργόσυρτο σαν να σου  βγαίνει λίγο η ψυχή - συνδυάζεται απαραίτητα με ρομαντικό αναστεναγμόνε και πετάρισμα ματιών στη γενικότερη κατεύθυνση της ελπίδας του ουράνιου τόξου).
Κοίτα το ξέρω ότι έχω την κακή φήμη κάφρου και βάρβαρου, αλλά όπως ξέρεις ήδη έχω και τη φήμη μεγάλου παπατζή και ψεύτη, οπότε αφού θέλω να γράψω καλλιτεχνικό θέμα, είπα να το γράψω με καλλιτεχνική γλώσσα. Νταξ; μέσα είσαι δικέ μου, κόβει το μάτι σου.

Ένα πρωινό, μουντό σαν τα όνειρα λίγο πρίν το μούχρωμα, τα όνειρα αυτά που φεύγουν και δεν ξέρεις αν ευγνωμονείς το μυαλό σου που τα ξεχνά ή το καταριέσαι που τα αποδεσμεύει, είδα μια είδηση ο ρουφιάνος και μου φυγε η μαγκιά.
Ήταν δροσερό το αγέρι που φύσαγε το πρόσωπό μου και πάγωνε στην άκρη του ματιού το μισοτρεμάμενο δάκρυ και συνάμα την ελπίδα της φρίκης ή τη φρίκη της ελπίδας.
Δεν ήξερα αν η είδηση είναι αληθινή ή κατασκευασμένη, αλλά δε με ενδιαφέρει κιόλας, εγώ απλά ως ευαίσθητος καλλιτέχνης θέλω να κάνω κριτική στην υποτιθέμενη είδηση και όχι στην πραγματικότητα.
Γιατί άλλωστε, τί ακριβώς είναι η πραγματικότητα πέρα από θνητές μικροαστικές φωτοκόπιες που βγάζει η αντίληψή μας, όπως γέρνει αποκαμωμένη το αδύναμο κεφάλι της, στην αγκαλιά της λήθης; (σε έχω σκίσει, παραδέξου το. Το έχω)
Είδα λοιπόν πως -τουλάχιστον υποθετικά- αυτός ο πίνακας, στο γραφείο του πρωθυπουργού της χώρας,


θεωρητικά αντικαταστάθηκε ή θα αντικατασταθεί με αυτόν :


Ω Μούσες που ημίγυμνες χορεύετε με τις φεγγαραχτίδες και τις δροσοσταλίδες στις παρυφές του Ελικώνα...
Οποίος θαυμασμός, οποία ανατριχίλ διαπερνά με ταχύτητα του Ιντερσίτυ 551 τα σφριγηλά μου μούσκλα;
Τι θωρούν οι κουρασμένοι από το υπερθέαμα της ιλλουστρασιόν ζωής οφθαλμοί μου;
Σαφώς και έπρεπε να φύγει από το υπερφορτωμένο εικαστικά ρουστίκ γραφείο του πρωθυπουργού αυτό το ροκοκο-μπαρόκ πράμα με τις ξεπερασμένες υφέρπουσες ιδεοληψίες.
Προσέχτε την προφανή και απλή -αλλά ουδαμώς απλοϊκή- σημειοσημασιολογική προσέγγιση του απείρου και την ενδελεχώς υποβόσκουσα χάρη του νέου πίνακα.
Ο καλλιτέχνης με αδρές, παχιές γραμμές υποδηλώνει τα φραγμένα όρια του απειρισμένου υποσυνειδήτου του, ενώ η κόκκινη διαχωριστική είναι αυτή που οδηγεί το μάτι σε έναν σαφή προσδιορισμό του εφικτού και του ανέφικτου, υπογραμμισμένου από την αγνότητα του υποκίτρινου και την παιδική αφέλεια του υπορόζ.
Όλα αυτά ενυπάρχουν παρά και έναντι, σε ένα μουντό πεδίο που στη βάση, τη βάση που υποδηλώνει την επαφή μας με τη γη, το θάνατο, το χώμα, τους σκώληκας και τας σκουληκαντέρας, ενώ προς τα πάνω ανοίγει, ελαφρά, απαλά, ήρεμα, δείχνοντάς μας έτσι το δρόμο προς την ελευθερία της ψυχής, την ελευθερία του σώματος και την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Η πάνω οριζόντια πάλλευκη γραμμή είναι το όριο που όλοι πρέπει να ξεπεράσουμε, κοιτώντας ψηλά, μακριά και πέρα από ορίζοντες και τεχνητά όρια. Είναι η γραμμή της υπέρβασης και εσώτερης επανάστασης που ο πας εις ένας άξιος να ονομάζεται άνθρωψ και όχι απλά πίθηξ, οφείλει έστω και μία φορα στη ζωή του να τολμήσει να πατήσει αναφωνώντας "πίσω καθήκια και σας έφαγα".
Νομίζω ορθά θα έπραττε ο καθείς να έχει ένα τέτοιο κόσμημα στο γραφείο του και όχι αυτές τις παρωχημένες καλλιτεχνίες τεθνεόντων ψευτοζωγράφων που νόμιζαν ότι επειδή μπορούν να απεικονίσουν κάτι ζωντανό, πραγματικό, λεπτομερές και άρτιο, ήταν και αξιόλογοι.
Γιατί ως γνωστόν, το συγκινησιακό υπόβαθρο ενός πίνακος, η αληθινή γεννεσιουργός αιτία της επιρροής που σπάει το φράγμα αιτίου-αιτιατού και εναγκαλίζει το θεατή σε έναν ψυχικό διονυσιακό χορό, δεν έχει ανάγκη από εικόνα και ταλέντο, αλλά απλά από συναίσθημα.
Για αυτό παρουσιάζω και εγώ ένα αριστοτεχνικό έργο μου,  που αποτελεί γροθιά στο κατεστημένο και ευελπιστώ ότι κάποτε θα λάβει τη θέση που του αρμόζει στο γραφείο του κάπταιν Αντάμα, πάνω στο Αστρόπλοιο Γκαλάκτικα. Το ονομάζω, Σπουδή σε κόκκινο :




Ε ρε διάολε, θα αφήσω μούσι-θύσανο, θα πάρω αμπέχωνο και θα το παίζω άνθρωπος του πνεύματος απο δώ και πέρα...

Wednesday, October 20, 2010

Οδηγός Ανίχνευσης Χαζομάρας


Μία στο τόσο ψήνομαι και εγώ να γράψω κάτι "σοβαρό".
Σήμερα το θέμα μας είναι τα περί επιστήμης και ερμηνείας φαινομένων. Και τα λοιπά. Ξέρεις τώρα.
Άφησα ένα σχόλιο στον Vagelford πρίν μερικές μέρες, υποστηρίζοντας ότι δυστυχώς, η πλειοψηφία του κόσμου που δεν έχει σπουδάσει κάτι τείνει να θεωρεί τους "επιστήμονες" είτε ως αργόμισθους τρόμπες που δεν ξέρουν τι τους γίνεται, είτε ως σκοτεινά όργανα μυστικών συνωμοσιών, κάτι μεταξύ Φρανκενστάϊν, Δρ.Νο και λοιπών διαστροφικών κακών από ταινίες. Συν τοις άλλοις, έχουμε ανεπτυγμένη τώρα τελευταία όλη αυτή τη συνωμοσιολογία για τα πάντα και με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το δίκτυο κλπ, ο ρυθμός διασποράς χαζομάρας έχει πιάσει αστρονομικά επίπεδα. Αυτοί οι ψεκασμοί για παράδειγμα φοριούνται πάρα πολύ και κανείς δεν έχει σκεφτεί το απλούστερο αντεπιχείρημα, ότι "γιατί ρε συ άμα κάνουν κάτι τέτοιο το κάνουν τόσο φανερά, και δεν το ρίχνουν στο νερό να μην πάρει χαμπάρι κανείς τίποτα;". Άσε, τη φυσική του πράγματος δεν την πιάνω καθόλου γιατί στόχος είναι ο "απλός" άνθρωπος που δε μπορεί να πάει το μυαλό του ότι ένα αέριο που το ψεκάζεις στα 10.000 πόδια έχει πιθανότητες να σε φτάσει όσες το τσιγάρο που κάνω εγώ τώρα κάπου στο κέντρο, να φτάσει περίπου στο Κορωπί. Άστο αυτό. Δεν είναι οι ψεκασμοί ο στόχος μου όμως τώρα, είναι άλλα πράγματα.
Ήθελα καιρό να γράψω ένα απλό θεματάκι περί της επιστημονικής μεθόδου και μερικών βασικών οδηγιών ανίχνευσης παπατζιλικίων, για κόσμο που ρε αδερφέ, δεν έχει σχέση με το άθλημα.
Τα παρακάτω τα κλέβω από παλαιότερο θέμα που είχα βάλει,΄ετσι για επανάληψη :

Ο όρος Επιστημονική Μέθοδολογία έχει να κάνει με μια συλλογή τεχνικών για τη διερεύνηση φαινομένων, την απόκτηση νέας γνώσης και τη βελτίωση/διόρθωση/ενσωμάτωση της παλαιότερης γνώσης με τη νεότερη. Για να είναι μια μέθοδος επιστημονική, η διερεύνηση πρέπει να βασίζεται στην συλλογή παρατηρήσιμων, εμπειρικών (με την ένοια του πραγματικού πειράματος έναντι της θεωρίας) και μετρήσιμων αποτελεσμάτων, τα οποία υπόκεινται σε συγκεκριμένες αρχές λογικής επεξεργασίας. Μια επιστημονική μεθοδολογία ξεκινάει από τη συλλογή στοιχείων μέσω παρατήρησης και πειραματισμού, και καταλήγει στην διατύπωση και τον έλεγχο υποθέσεων. Εξαίρεση φυσικά αποτελούν τα μαθηματικά, όπου ως γνωστόν εμείς οι μαθηματικοί κάνουμε ό,τι γουστάρουμε. Όχι. Βασικά η δικιά μας μεθοδολογία είναι διαφορετική επειδή τα μαθηματικά δεν προέρχονται από εμπειρική γνώση του κόσμου. Απλά τον μοντελοποιούν. Τέσπα.
Για να μην το πάμε πολύ μακριά, για να βγεί ένα συμπέρασμα, γίνονται τα εξής :
1. Χρησιμοποιείς την εμπειρία σου. Εξετάζεις το πρόβλημα και προσπαθείς να καταλάβεις τι διάολο είναι. Τσεκάρεις να δεις αν υπάρχουν πρότερες εξηγήσεις. Αν είναι εντελώς νέο πρόβλημα πας παρακάτω, στο 2.
2. Χτίζεις μια υπόθεση. Αν δεν υπάρχει τίποτα ήδη γνωστό στο θέμα, προσπαθείς να σχηματίσεις μια πρώτη εξήγηση, μια πρώτη ιδέα εξήγησης. Και τώρα προχωράμε στα καλά...
3. Από την εξήγηση επάγεις πρόβλεψη. Αν αυτά που υπέθεσες στο 2 ισχύουν, τι συνέπειες υπάρχουν; Και τώρα πάμε στα καλύτερα
4. Τεστάρεις! Εξετάζεις αν ισχύουν τα αντίθετα ΚΑΘΕ συνέπειας, ώστε να ανταποδείξεις το 2. Είναι λογικό σφάλμα να αναζητείς το 3 κατευθείαν ως απόδειξη του 2. Το σφάλμα αυτό είναι η γνωστή επιβεβαίωση του συνεπούς. ΛΑΘΟΣ!
Παρεπιπτόντως όπως είναι προφανές, αυτή η μέθοδος δεν μπορεί ποτέ να ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙ, αλλά έχει σκοπό να ΑΝΤΑΠΟΔΕΙΞΕΙ. Η προσπάθεια κατάρριψης κάθε θεωρίας είναι δηλαδή το κύριο σώμα της επιστημονικής μεθόδου.
Όπως είχε πει και ο Αλμπέρτος
"No amount of experimentation can ever prove me right; a single experiment can prove me wrong."
Ούτε και αυτός δεν είναι αρκετά αυθεντία για να μην καταρρεύσει η θεωρία του αν ένα πείραμα δείξει ανάποδα αποτελέσματα δηλαδή. Ας τα ακούνε μερικοί μερικοί αυτά.. Πολύ το πήγαμε με τη θεμελίωση της μεθοδολογίας (αν και έχει βιβλία ολόκληρα).

Πάμε παρακάτω τώρα, σε μερικούς απλούς "κανόνες" που θα βοηθήσουν να ψιλιάζεσαι πότε δεν πάει κάτι καλά σε ισχυρισμούς που κάνει ο οποιοσδήποτε. Διανθισμένοι κανόνες μαζί με μερικά λογικά σφάλματα τα οποία όλοι μας τείνουμε εύκολα να κάνουμε, μια και αποτελούν την πιο "εύκολη" οδό (δηλαδή αυτή της ανύπαρκτης κριτικής σκέψης)
Τώρα θα μου πεις, "σκεπτικιστή" φίλε μου, ότι αυτά που σου λέω ίσως είναι οδηγίες μιας παγκόσμιας συνωμοσίας για την πάταξη της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, περιορίζοντας την πληροφορία σε υποτιθέμενους λογικούς κανόνες και τα λοιπά. Ε τι να πω τώρα, αν με πλήρωνε κάποιο μυστικό συνωμοσιολογικό σκοταδιστικό κέντρο, θα έπρεπε να με πληρώνει καλύτερα. Και επίσης ναι, αν αρνείσαι ότι η γη είναι σφαιρική επειδή δεν το "βλέπεις"...χμ... ε ναι, δε θα σε πείσει κανείς. Όπως επίσης δε θα "πειστείς" αν είσαι από αυτούς που ανάγουν κάθε "επιστημονική" κουβέντα σε υπαρξιακούς φιλοσοφικούς όρους του στυλ "ναι αλλά το μπλε είναι όντως μπλε;" / "υπάρχουμε πραγματικά,δεν υπάρχει πιθανότητα να είμαστε κάποιο όνειρο σε κάποιο όνειρο κάποιου ροζ μονόκερου;". Σου χω νέα. Ο μονόκερός σου είναι ένας γαϊδαρος με ένα ντίλντο στο μέτωπο. (Καρακλεμμένη ατάκα από τον αγαπημενο μου House)
Τέλος πάντων.
Άρξασθαι!

Το λεγόμενο "BALONEY DETECTION KIT" (που οφείλεται στον Carl Sagan) ή ελληνιστί "Οδηγός ανίχνευσης χαζομάρας". Κάποια πράγματα για να τεστάρεις επιχειρήματα και να ανιχνεύεις λάνθασμένα ή απατεωνίστικα επιχειρήματα. (Όπως πολλά που ακούγονται σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα κλπ κλπ και έχουν να κάνουν με ψευδοεπιστημονικές χαζομάρες)

1. Όποτε αυτό είναι δυνατόν, πρέπει να υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση των γεγονότων.
2. Πρέπει να ενθαρρύνεται η ουσιαστική εξέταση και ο διάλογος για τα στοιχεία που παρουσιάζονται από γνώστες του αντικειμένου και όλες τις οπτικές γωνίες
3. Τα επιχειρήματα που βασίζονται στην "αυθεντία" δεν έχουν ισχύ. Στην επιστήμη δεν αναγνωρίζονται αλάθητα. Ακόμα και ο μεγαλύτερος επιστήμονας μπορεί να κάνει ένα σφάλμα.
4.Για κάθε εξήγηση φαινομένου, κάνε περισσότερες από μία υποθέσεις - μην κολλάς στην πρώτη εξήγηση που σου ρχεται στο μυαλό (αντίστοιχα και στην πρώτη που σου πασσάρεται) - με σκοπό να τις τεστάρεις βέβαια, όχι να διαλέξεις ποια σου φαίνεται καλύτερη, ε;
5. Μην κολλάς σε μια υπόθεση-εξήγηση μόνο και μόνο επειδή είναι δική σου (ή κατ'επέκταση μόνο και μόνο επειδή την άκουσες σε κάποια εκπομπή που βλέπεις)
6. Ποσοτικοποίησε όπου είναι δυνατόν. Αόριστες αναφορές υποδεικνύουν αμάθεια, άγνοια και μερικές φορές συνειδητή παραποίηση στοιχείων. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι όποτε σου πετάνε ένα νούμερο είναι αλήθεια.
7. Σε μια διαδικασία λογικής επαγωγής, πρέπει κάθε ξεχωριστό βήμα να δουλεύει. Δεν είναι μπακαλική η επιστήμη. Αν 9 στα 10 βήματα στο σκεπτικό σου είναι σωστά και ένα είναι λάθος, τότε όλο καταλήγει σε λάθος. Κλασσικό παράδειγμα με το όργανο και τον αστυνομικό : Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο. Άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. 2 στα 3 είναι σωστά. Αλλά το συμπέρασμα είναι λάθος..
8. Ρώτα αν η υπόθεση/εξήγηση/επιχείρημα που σου παρουσιάζεται μπορεί αρχικά επί της αρχής να αποδειχθεί ότι είναι λάθος μέσω ενός αντικειμενικού τεστ. Αν σου παρουσιάζεται ως αλάθητο, απίστευτο, τελειωτικό και αμετάβλητο και σουπερ ντούπερ ουάου, αλλά δε μπορεί να ελεγχθεί από πουθενά, ή κανείς δε δέχεται να τεσταριστεί τότε  σου λένε παπαριές. Ακόμα και ο Αϊνστάιν είχε πεί (το ξανάπαμε, αλλά δεν πειράζει, 10000 φορές θα το πούμε) ότι "ένα μοναδικό πείραμα μπορεί να αποδείξει οτι κάνω λάθος". Αν δεν τεστάρεται κάτι, μακριά.Επίσης, αν τεστάρεται, μπορεί να το κάνει και κάποιος άλλος και να πάρει το ίδιο αποτέλεσμα; Στις θετικές επιστήμες, αν κάνω εγώ ένα πείραμα και βγει όπως το περιμένω, αλλά το κάνουν και άλλοι 10 και δεν κάτσει, τότε η υπόθεσή μου θα αμφισβητηθεί και μάλλον οι άλλοι 10 θα χουν δίκιο.

9.Το ξυράφι του Όκκαμ : Αν δύο υποθέσεις εξηγούν τα δεδομένα εξίσου καλά, τότε επιλέγουμε αρχικά την απλούστερη.

Επιπλέον :
-Για να επιβεβαιωθεί μια υπόθεση και μια εξήγηση, ο καλύτερος τρόπος είναι τα διπλά τυφλά πειράματα.
Τι είναι αυτό; Απλό : Είναι ένα πείραμα όπου αυτός που το κάνει δε γνωρίζει ποια είναι τα άτομα του τεστ και ποια του ελέγχου. Ακόμα πιο απλά : Έχω φτιάξει ένα εμβόλιο που θεωρώ ότι θεραπεύει τον καρκίνο, δίνει τηλεπαθητικές ικανότητες και αυξάνει το IQ. Θέλω να τεστάρω αν δουλεύει. Έχω 10 άτομα. 5 που θα πάρουν το εμβόλιο και 5 που θα πάρουν νεράκι. Οι πρώτοι είναι το τεστ γκρουπ, οι άλλοι το γκρουπ ελέγχου. Διπλό τυφλό τεστ σημαίνει ότι ούτε αυτός που παίρνει το εμβόλιο ξέρει ποιο παίρνει, ούτε εγώ που του το δίνω ξέρω τι δίνω σε ποιον. Απλά κάνω τις μετρήσεις και βγάζω συμπεράσματα.

Κοινά, ΠΟΛΥ κοινά λάθη λογικής και ρητορικής που κάνουμε οι περισσότεροι :

1. Ad hominem : Όταν επιτίθεσαι στον άνθρωπο και όχι στο επιχείρημα. Π.χ "Η υπόθεση του Estarian ότι η γή γυρίζει γύρω από τον ήλιο είναι λάθος επειδή ο Estarian είναι ένα καθήκι και μισό"
2. Επιχείρημα εξ'αυθεντίας . "Α αφού το είπε ο Χ. , δίκιο θα χει, ξέρει αυτός". Παπάρια. Είπαμε, ακόμα και οι "αυθεντίες" μπορούν να κάνουν λάθος. Ελέγχουμε το ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, την ΥΠΟΘΕΣΗ, το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Χεστήκαμε ποιος το λέει.Δηλαδή επειδή ο Αριστοτέλης είπε ότι τα άλογα έχουν τόσα δόντια (χωρίς να τα μετρήσει, έκανε λάθος φυσικά) πρέπει σώνει και καλά να είναι σωστό, επειδή το είπε ο Αριστοτέλης; Εδώ υπάρχει ένα ΑΛΛΑ. Άλλο πράγμα η βαρύτητα της γνώμης και ένα συμπέρασμα αξιοπιστίας που ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ στο "αυτός είναι αυθεντία άρα έχει δίκιο" και άλλο πράγμα η εξ'αρχής αξιοπιστία. Ο περιπτεράς μου εκ των πραγμάτων έχει λιγότερη βαρύτητα γνώμης σε θέματα που αφορούν κβαντομηχανική απο ό,τι ο Στίβεν Χώκινγκ.
3. Το επιχείρημα των αρνητικών συνεπειών. Δηλαδή το να αντεπιχειρηματολογείς όχι πάνω στο συμπέρασμα αλλά αναδυκνείοντας "κακές" συνέπειες αν αυτό ισχύει. Π.χ "Ναι αλλά άμα ισχύει η εντροπία ο ήλιος θα σβήσει κάποτε". Γιούχου.
4. Το επιχείρημα της άγνοιας. Η απουσία στοιχείων δεν είναι απόδειξη απουσίας. Για κανέναν και για τίποτα.
5. Ειδική εξαίρεση. (Π.χ ναι όλοι οι άνθρωποι δεν πετούν εκτός από μένα που είμαι ο σούπερμαν)
6. "Begging the question" - αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να το αποδώσω. Update : Κυκλικό επιχείρημα-Φαύλος κύκλος. Δηλαδή το να απαντάς μια ερώτηση υποθέτοντας ότι αυτό που ισχυρίζεσαι είναι το σωστό. Παράδειγμα : "Μεταφυσικά φαινόμενα υπάρχουν επειδή είχα μεταφυσικές εμπειρίες". Το συμπέρασμα αυτού του επιχειρήματος είναι ότι υπάρχουν μεταφυσικά φαινόμενα. Η βασική υπόθεση είναι ότι ο ισχυριζόμενος είχε μεταφυσικές εμπειρίες. Ο ισχυριζόμενος δε θα έπρεπε να μπορεί να ισχυριστεί ότι οι εμπειρίες του είναι μεταφυσικές, αλλά θα έπρεπε να παρέχει στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτό τον ισχυρισμό.
7. Επιλεκτικότητα στην παρατήρηση. Δηλαδή το να μετράς τις επιτυχίες και να μη μετράς τις αποτυχίες. Αυτό που κάνουν οι περισσότεροι ζωδιομανιακοί με τα ζώδια. Σε 100000000 προβλέψεις που δεν πέφτει μέσα ο αστροτέτοιος τους, αυτοί μετράνε τη μία που έπεσε.
8. Στατιστική των μικρών αριθμών. Μεγάλο λάθος το να βγάζεις συμπέρασμα από ανεπαρκή δείγματα. Π.χ το "ο πατέρας μου και η μάνα μου είναι δημόσιοι υπάλληλοι", δεν επάγει το ότι όλοι οι πατεράδες και μανάδες είναι ΔΥ.
9. Κακή ερμηνεία των στατιστικών. Π.χ 1 στους 5 ανθρώπους στον πλανήτη είναι κινέζος, αλλά εγώ δεν ξέρω κανέναν, πως γίνεται αύτό;
10. Ασυνέπεια στην επιχειρηματολογία. Το κλασσικό "δυό μέτρα και δυό σταθμά".
11. Non sequitur - Το "δε βγαίνει από αυτό". Π.χ το ότι η ιατρική δεν έχει καταφέρει ακόμα να θεραπεύσει τον καρκίνο, δε σημαίνει ότι ο ισχυρισμός της φραπελιάς ότι τον θεραπεύει είναι αληθής. Χρειάζονται απευθείας δεδομένα για έναν ισχυρισμό.
12. Post hoc, ergo propter hoc : Συνέβη μετά, για αυτό η αιτία του ήταν αυτή. Μπλέξιμο δηλαδή αιτίας και αποτελέσματος. Π.χ Γίνεται μια έκλειψη, και συ προσεύχεσαι στο Μανιτού να ξαναφέρει τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ξαναβγει, δε σημαίνει ότι στον έφερε ο Μανιτού. Ή΄αλλο αγαπημένο "οι γυναίκες φτάινε για τα πυρηνικά γιατί πριν αρχίσουν να ψηφίζουν δεν υπήρχε ατομική βόμβα". Αν ίσχυε αυτό θα έπρεπε να επαναφέρουμε και τους πειρατές, γιατί από τότε που εξαφανίστηκαν, το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει λυσσάξει.
13. Ερώτηση χωρίς νόημα : Π.χ "Τι συμβαίνει όταν μια άπειρη δύναμη συναντήσει ένα αμετακίνητο αντικείμενο". Φορδεμπαζ.
14. Αφαίρεση της μέσης κατάστασης. Δηλαδή το να λαμβάνεις υπόψη μόνο τα δύο άκρα. Το ΠΟΛΥ θετικό και το ΠΟΛΥ αρνητικό, κάνοντας έτσι την "άλλη" πλευρά να φαίνεται χειρότερη από ο,τι είναι. Πρόσεξε, αυτό δεν σημαίνει την κλασσική παπαριά "η αλήθεια είναι κάπου στη μέση" φορ φακς σέϊκ. Αυτή η εσφαλμένη διχοτόμηση σου παρουσιάζει ουσιαστικά μόνο δύο επιλογές υποθέσεων όταν υπάρχουν περισσότερες. Το κλασσικό "ή τρομοκράτης ή μαζί μας" είναι ένα τέτοιο επιχείρημα.
15. Βραχυπρόθεσμα εναντίον μακροπρόθεσμων : Π.χ γιατί να δίνουμε λεφτά στους επιστήμονες όταν έχουμε και γαμώ τις κρίσεις.
16. Μπλέξιμο συσχέτισης και σχέσης αιτίας-αποτελέσματος. Η σχέση αιτίας-αποτελέσματος προϋποθέτει συσχέτιση. Η συσχέτιση από μόνη της δε σημαίνει μία.
17. Η κοροϊδία. Δημιουργείς ένα στερεότυπο και χτυπάς αυτό, όχι την εξήγηση που παρέχεται.
18. Απόκρυψη στοιχείων και μισοαλήθειες. Είναι το πιο δύσκολο λογικό λάθος να ανιχνεύσεις, γιατί συχνά δεν έχουμε τρόπο να καταλάβουμε ότι δε μας το λένε όλο το πακέτο. Κάτι τέτοιο κάνουν πχ στις διαφημίσεις. Παλιότερα πχ δε σου λέγαν σε καμιά διαφήμιση ότι το κάπνισμα σου σκίζει την υγεία, μετά το μάθαμε. Αυτό το λάθος το κάνουν και μερικά λαμόγια στην επιστημονική κοινότητα. Βρείτε π.χ το 12ο επεισόδιο (Distractions) του δεύτερου κύκλου του House, όπου ένας τύπος ισχυρίζεται ότι βρήκε φάρμακο για τις ημικρανίες, κρύβοντας αρκετά πράγματα.
19. Βonus - Στην επιστήμη το βάρος της απόδειξης πέφτει στον ισχυριζόμενο. Δε μπορείς να έρθεις να μου πεις "υπάρχει μια τεράστια ροζ τσαγιέρα που ξέρει γαλλικά και πιάνο, ζει στη ζώνη του Ωρίωνα" και να υποστηρίξεις την ύπαρξή της με το γεγονός ότι εγώ δε μπορώ να αποδείξω ότι δεν είναι εκεί. Ούτε το "εσύ δε μπορείς να αποδείξεις ότι δεν υπάρχει, εγώ δε μπορώ να αποδείξω πως υπάρχει, άρα ας δεχτούμε ότι υπάρχει μέχρι να μου φέρεις στοιχεία ότι δεν"
Όσο πιο εξωπραγματικός ο ισχυρισμός, τόσο περισσότερες αποδείξεις χρειάζονται. Ένα πολύ ωραίο και σύντομο άρθρο στα αγγλικά εδώ, στο quackwatch

Ξέρω, είναι τεράστιο και κουραστικό. Αλλά είναι ένας γενικός μπούσουλας.
Πέραν αυτών, η βασική μου συμβουλή για όσους είναι περίεργοι αλλά δεν έχουν σχέση με το χώρο των θετικών επιστημών,
είναι η εξής :
ΨΑΞΕ-ΔΙΑΒΑΣΕ-ΣΚΕΨΟΥ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ.
Πρόσεχε τις θεωρίες συνωμοσίας. Αν υπάρχει μια θεωρία συνωμοσίας που έχεις βρει και σου φαίνεται πολύ πιστευτή, με φωτογραφίες, άρθρα, γνωστούς δημοσιογράφους και "αναλυτές" που την υποστηρίζουν, αλλά για να είναι αληθινή, παραβιάζονται 6-7 βασικοί νόμοι της φυσικής, τότε λένε παπαριές. Τελειωτικά και αμετάκλητα.
Πρόσεχε αυτό με τις μισοαλήθειες. Πάρα πολύ. Πρόσεχε τα εμπειρικά δεδομένα χωρίς δυνατότητα απόδειξης. Όταν κάποιος δε δέχεται να ελεγχθεί ο ισχυρισμός του, τότε 99,999999999% λέει παπαριές. Όλοι αυτοί οι πνευματιστές που όταν τους τεστάρουν λένε ότι δεν πέταξαν επειδή υπήρχε αρνητική ενέργεια τριγύρω για παράδειγμα.
Και πρόσεχε τη λογική των επιχειρημάτων. ΚΑΘΕ κρίκος σε μια αλυσίδα επιχειρημάτων πρέπει να αποδεικνύεται, να είναι ελέγξιμος και τα αποτελέσματα να μπορούν να αναπαραχθούν. Δεν έχει σημασία αν σου πουν 999 σωστά και έχει ένα λάθος το οικοδόμημα. Αν υπάρχει ΕΝΑ λάθος τότε καταρρέει όλο.
Αυτά. Συγγνώμη αν κούρασα.

Οι πηγές μου ήταν το www.skepdic.com και ένα ψάξιμο στο google με τις λέξεις "baloney detection kit"


Friday, October 15, 2010

Οδηγίες ιματζ μεϊκινγκ για υποψήφιο

Δεύτερο ποστ για σήμερα γιατί είδα κάτι και έχω κέφια και μου ήρθε ιδέα.

Αγαπητέ φίλε, αγαπητή φίλη, σήμερα έχω σκοπό να σου προσφέρω τα φώτα μου, σχετικά με το χτίσιμο της προεκλογικής σου εικόνας και συγκεκριμένα όσον αφορά το βιογραφικό σου σημείωμα στην δικτυακή τοποθεσία που σε έπεισαν τα παιδιά σου/οι γειτόνοι/ο άλλος μάγκας υποψήφιος πως πρέπει να έχεις για να έχεις πενετρασιόν στο πόπολο. Μην πάει το μυαλό σου στο κοκό όταν λέμε πενετρασιόν, αυτό μετά τις εκλογές. Και αν εκλεγείς.

Σε επίπεδο δημοτικώνε εκλογώνε, οι υποψήφιοι τείνουν να είναι ελαφρώς πιο "λαϊκοί" και μπρουτάλ τύποι από ό,τι σε επίπεδο βουλευτικών (που εκεί προφανώς πάει η αφρόκρεμα της μόρφωσης, του εκλεπτυσμένου στυλ και της ανεπιτήδευτης σοβαρότητας, βλέπε Πρωτόπαπα έτσι φρομ δε τοπ οφ μαϊ χεντ). Οπότε ο λαϊκός ο τύπος, πρέπει να το καλλωπίσει ρε παιδί μου το βιογραφικό του λίγο, ώστε να τσιμπήσει ο ψηφοφόρος. Ο πτωχός πλην τίμιος ψηφοφόρος θα σε τιμήσει με ψηφαλάκι αν πειστεί ότι είσαι καλύτερος από αυτόν αλλά όχι και πολύ της καλής κοινωνίας γιατί τότε θα τον πιάσουν τα κλασσικά ελληνικά αριστερά κολλήματά του και θα σε μαυρίσει. Ακόμα και αν είσαι δεξιός δηλαδή, πρέπει να είσαι και λίγο παιδί του λαού. Άκουσέ με και δε θα χάσεις.
Και πως θα πετύχουμε τον καλλωπισμό ενός απλού και ταπεινού βιογραφικού;
Τα βασικά στοιχεία που πρέπει να προσέξεις είναι τα εξής :
1. Είσαι απλός, προσιτός, δικός μας, αλλά ταυτόχρονα καλύτερος. Έχεις καταφέρει κάτι που εντυπωσιάζει. Κοινώς χρησιμοποίησε κάποια ξένη λέξη, ή ίδρυμα του εξωτερικού. Βάλε και λίγο φούμαρο, δεν πειράζει. Και μίλα στο πρώτο πρόσωπο.
2. Επένδυσε στη συγκίνηση. Πρόβαλλε διακριτικά κάποιο πρόβλημα που αντιμετώπισες και ξεπέρασες, πράγμα που σε έκανε καλύτερο και σε υποδεικνύει ως "νικητή της ζωής" και "αγωνιστή"
3. Δείξε ότι δεν είσαι ευκαιριακός αλλά πονάς τον τόπο. Ότι η ενασχόλησή σου με τα κοινά είναι πάθος και δεν το κάνεις για να κονομήσεις ή να βολέψεις τους γνωστούς σου. Οπότε υποστήριξε ψιλοσαφώς αλλά όχι δεσμευτικά κάποια εξωπραγματική θέση ή αίτημα των συμπολιτών σου, ενάντια στη λογική και την πραγματικότητα, αλλά με μεγάλη απήχηση στα ζώα. (εδώ έχει σημασία να μην πας κόντρα μεν στο συνδυασμό σου, αλλά να πιάσεις και πελάτες από τους άλλους, οπότε αν η πλειοψηφία δεξιίζει, χρησιμοποιείς δεξό επιχείρημα, αν αριστερίζει, αριστερό. Αν είσαι μάγκας, και τα δύο.)
4. Πρόβαλε σταθερές ελληνικές αξίες που συγκινούν το 97%. Ντομπροσύνες, αυτοθυσίες, καλός οικογενειάρχης, επίτροπος στην εκκλησία, αθλητής, τέτοια.
5. Σύνθημα, σύνθημα, σύνθημα. Βρες σύνθημα πιασάρικο, μαγκιόρικο και γουστόζικο, αλλά όχι πολύ επαγγελματικό και ντιζαϊνάτο γιατί θα ξενερώσεις την εργατιά.

Πάμε σε ένα παράδειγμα για να δεις αγαπητέ υποψήφιε τι εννοώ.

Έστω ότι λέγεσαι Λευτέρης Τριγούτσουλας και είσαι 52 χρονώ, μπαρμπέρης στο επάγγελμα, σε κάποιο χωριό.  Κοίτα τώρα το βιογραφικό το αγυάλιστο, το δεν-έχω-ελπίδα-να-με-ψηφίσει-κανείς :
Βιογραφικόν :
Λευτέρης Τριγούτσουλας της Λεμονιάς και του Υάκινθου (ελπίζω να μην υπάρχετε κ.Τριγούτσουλα, γιατί και γαμώ τις συμπτώσεις μου λέμε)

Γεννήθηκε στη γραφική Ανωραχούλα Ταυρωπού, το 1958. Προέρχεται από κτηνοτροφική οικογένεια. Ορφάνεψε στην ηλικία των 17 όπου και έφυγε για την Αθήνα να πάρει τραίνο να πάει να μάθει την τέχνη της κομμωτικής, ως μαθητευόμενος στο θείο του στο Βέλγιο, που έκοβε τα μούσια των μεταλλορύχων. Μετά τη θητεία του γυρνάει στο χωριό μας και παντρεύεται τη Μαριγούλα Καρκακαλτακοπούλου, με την οποία αποκτά 4 παιδιά. Ανοίγει το μαγαζί του στην κεντρική πλατεία (απέναντι από του Τρύφωνα) και αρχίζει να ασχολείται με τα κοινά. Ο Λευτέρης είναι ένας απλός και τίμιος άνθρωπος, ένας επαγγελματίας του τόπου μας , που ποτέ του δεν ασχολήθηκε με κόμματα αλλά πάντα ασχολιόταν με το χωριό μας. Αξίζει την ψήφο μας.

Άχρωμο, άοσμο, χωρίς υπόθεση, πλοκή, σασπένς κλπ. Δες τώρα πόσο καλύτερο γίνεται :


Γεννήθηκα πριν 52 χρόνια, σε μια στάνη στην Ανωραχούλα. Η φλογέρα και η τσαμπούνα με νανούρισαν και τα πρώτα μου βήματα τα κανα στο χώμα και τις σβουνιές. Έχασα νέος τους γονείς μου, σε μια περίοδο δύσκολη για τη χώρα αλλά δεν το βαλα κάτω. Η φτώχεια και πείνα δε μπόρεσαν να με λυγίσουν. Ήξερα ότι αυτές σμιλεύουν τον άνθρωπο, όχι τα λούσα και η καλοπέραση. Αποφάσισα να παλέψω, να μοχθήσω και να γίνω χρήσιμος. Έφυγα για το Βέλγιο όπου και κατάφερα να σπουδάσω κομμωτική στο Σαν Κλού, δίπλα στο μεγάλο μάστορα Ζανό Μπον Λε Φου. 4 χρόνια έκατσα στο Βέλγιο, μέχρι που άκουσα το κάλεσμα της πατρίδας να παρουσιαστώ. Υπηρέτησα 28 μήνες θητεία στο τριεθνές, όταν οι σχέσεις μας με τους γείτονες ήταν από ψυχρές έως θερμές. Δύσκολοι καιροί αλλά και πάλι τα κατάφερα. Γύρισα στο χωριό έχοντας ως μοναδική περιουσία την παλιά και πλέον μισογκρεμισμένη στάνη του πατέρα μου. Με χρέη, ιδρώτα και κόπο άνοιξα το πρώτο μπαρμπέρικο στο χωριό, στην πλατεία, απέναντι από του Τρύφωνα. Εκεί που κάθε μέρα περνάτε για να πείτε μια καλημέρα και για ένα χαμόγελο.Με τη γυναίκα μου και τα 4 παιδιά μας ζοριστήκαμε αλλά παλέψαμε και καταφέραμε να σταθούμε στα πόδια μας. Πάντα με έτρωγε όμως το σαράκι. Πως να καλυτερέψουμε το χωριό, πως να μειώσουμε τη λαθρομετανάστευση και να διώξουμε το σουπερμάρκετ στην εθνική που καταστρέφει τους τοπικούς επαγγελματίες. Το χωριό μας αξίζει πολλά. Και μπορεί να καταφέρει περισσότερα. Μου το λένε κάθε μέρα οι  πελάτες μου -αριστεροί δεξιοί, δε με νοιάζει, δεν ασχολήθηκα με κόμματα. Μου το λένε και τα παιδιά στην ομάδα ποδοσφαίρου που στήσαμε από το τίποτα.
 Με τον τόπο είμαι. Όχι με τα κόμματα. Έχω όραμα, όρεξη και όνειρα για το χωριό.
Τώρα ξέρεις, Λευτέρης.

Όχι πες μου δηλαδή, εσύ με ποιο βιογραφικό θα τον ψήφιζες;

(Το χω για σύμβουλος επικοινωνίας τελικά. Με θαμάζω)

Update : Το σύνθημα έχει χρησιμοποιηθεί, σε φοιτητικάς εκλογάς. Κάτω από φωτογραφία του υποψηφίου με φραπέ και τάβλι στο κυλικείο και το σήμα της νίκης.