Wednesday, February 29, 2012

Μετακομίστε μαζί μας

Καλημέρα.

Χαμογέλα και λίγο ρε..

Η πρόσοψη του γκαράζ της βιβλιοθήκης του Κάνσας. (Φαντάζομαι εδώ, αναλόγως με τα βιβλία της προσόψεως, θα είχαμε μεγάλα θέματα..)



Ζωγραφιές στο χιόνι (από άνθρωπο ε...χωρίς εξωγήινο. Συγκεκριμένα απο την Sonja Hinrichsen)


o Simon Beck κάνει το ίδιο

Ωραίο γλυπτό. Calamita Cosmica (Οσονούπω φαντάζομαι με τη σχετική εξήγηση, θα γίνει ανάρπαστο σε συνομωσιολογικούς κύκλους)

Bosco Verticale - Ποιος είπε ότι μια πολυκατοικία είναι ένα γκρι άχαρο πράμα;



Πάρε να χεις τι φτιάχνουν τα αλάνια στο Bregenz (Αυστρία), που οργανώνουν φεστιβάλ στη λίμνη και παίζουν όπερες σε σκηνές χτισμένες πάνω στα νερά.




"The Dark Hedges" - Ιρλανδία ( ο φοτογκραφερ )


Friday, February 24, 2012

Όχι ρε δεν είμαι ελέφαντας

Τώρα που πέφτουν σιγά σιγά όλα τα γκλαμουροϊνδάλματα της ψευτοκαλής κοινωνίας, έχουμε θέματα.
Ξέρετε, όλοι αυτοί που έσερναν τους χορούς της δηθενιάς, του καγιέν, του ντιζαϊνάτου κλαμπ, πρώτο τραπέζι-μπουζούκια-3 χιλιάρικα γαρύφαλλα-τσίβας-μοντελογκόμενες να πίνουν κοκτέηλ κλπ.
Σε δυσ-κωλους καιρούς, ενίοτε αυτοί τον πίνουν. Οι φούσκες βλέπεις σπάνε πιο εύκολα από άλλα πράγματα. Τι να πεις, δεν είναι αυτό το θέμα μου.
Το θέμα μου είναι ο λαός τους. Για την ακρίβεια, το ποιμνίο τους. Γιατί περί προβατοποιημένων πρόκειται. Δε μπορεί κανένας πούστης να δεχθεί ότι ΕΓΩ -ναι προσωπικά μιλάω- ΔΕ συμμετείχα σε αυτά. Και πάνε και από πάνω να μου προάγουνε όλους τους άχρηστους αυτούς ως πρωτοπόρους του πολιτισμού και της κουλτούρας. (επειδή έβγαζαν λεφτά λέει) ΡΕ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;
Ναι, δεν πηγαίνω σε κλαμπ, πως να το κάνουμε τώρα; Έχω να πάω από την προηγούμενη χιλιετία. Ειδικά δε σε "γνωστά" αθηναϊκά κλαμπ, δεν έχω πατήσει ποτέ. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;

[Update : Αυτό το τελευταίο ήταν ψέμα. Μου θύμισαν προψές ότι το Σεπτέμβρη του 2007 πήγα  με τον κουμπάρο μου στο Μάο. Μη φοβάστε όμως, φύγαμε σε λιγότερο από ώρα]


Ναι, δε διάβαζα περιοδικά. Όχι ΟΥΤΕ στις διακοπές. (ουάου ε..) ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, διάβαζα βιβλία.
Ναι, δεν άκουγα ούτε ραδιόφωνο. Ως μεταλλάς δε γινόταν να ακούσω μουσική που μου άρεσε εύκολα. Και χώρεσε το καλά στο κεφάλι σου : ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΩ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ. Υποφέρω με τη μουσική που γουστάρεις -εκτός αν με μπάσεις στο μαγαζί ήδη χεστό στο αλκοόλ-. Και επειδή την έχω φάει στη μάπα παλιά για να μη "χαλάω την παρέα" πλέον που γέρασα και παραξένεψα, δεν κάνω καμία έκπτωση. Δεν το κάνω για μαγκιά, δεν το κάνω από σνομπισμό, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ. Και όταν το λες αυτό σε κανα φαν, σε αντιμετωπίζει με το ηλίθιο χαμόγελο του "οκ πλάκα μου κάνει,αποκλείεται,είναι μια φάση που περνάει και θέλει να το παίξει μαγκας,άμα καψουρευτεί τι θα ακούσει δηλαδή μπλα μπλα μπλα μπλα".
Την πρωτοχρονιά φέτος που δεν ήξερα που θα πήγαινα, σηκώθηκα και παράτησα τον κολλητό μου και μια μεγάλη παρέα σε ένα μαγαζί ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ. Επειδή ήταν από αυτά τα μαγαζιά που μαζεύονται όλοι οι γκλαμουριάρηδες ψευτογιάπηδες του κώλου που έχουμε πλημμυρίσει τα τελευταία 30 χρόνια. Οι πουθενάδες που νομίζουν ότι μαϊμουδίζοντας "μεγάλη" ζωή, μεγαλώνουν και αυτοί
Και -κρατήσου γιατί αυτό μπορεί να μην το πιστέψεις- δε βλέπω τηλεόραση. Έχω βγάλει την κεραία εδώ και χρόνια. Δεν ξέρω ούτε για σήριαλ, ούτε για τις βλαχοσελέμπριτις που προσκυνάς, ούτε για το ποιος πήδηξε ποια, ούτε για την κυλότα της μοντέλας που φάνηκε στα καλλιστεία ούτε τίποτα. Και ΔΕ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, τι να κάνουμε τώρα.

Είμαι αυτός που σιχαινόσουν, αυτός που με τις υπερχλιδάτες φίλες σου σνομπάριζες,γιατί ποτέ δε φόραγα ακριβά ρούχα, γιατί δεν πήγαινα στα μπουζούκια να πετάω γαρύφαλλα και γιατί δεν ήξερα την εκδιδόμενη/πρεζάκι με την οποία έβγαλες περήφανα φωτογραφία στο FB.

ΥΠΑΡΧΕΙ και άλλος κόσμος εκτός απο σας, επηρμένοι ψευτογκλαμουράτοι, ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ.

Ούτε τζιπ είχαμε, ούτε εξοχικά στη Μύκονο, ούτε μοντέλες γκόμενες.
[αν και τζιποειδές παίζει να χρειαστεί, γιατί το τηλεσκόπιο με τη βάση δε χωράει στο σιτροέν οπότε πρέπει να μαζέψω λεφτά για κάτι μεγαλύτερο]
Κυρίως γιατί δε μας γεμίζουν τη ζωή μας αυτά. Και το εννοώ, αλλά ποτέ σου δε θα μπορέσεις να το δεχτείς.
[Αν διαβάζοντας αυτό καταλαβαίνεις ότι το ιδανικό μου είναι να ζω σε μια λασπωμένη σπηλιά και να τρώω ο,τι βλάστηση ξύνω από τις πέτρες, ντυμένος με αρκουδοτόμαρα, αστο, δεν το χεις. Λειτουργείς μόνο με άκρα.]
Στην παπαριασμένη από εγκεφαλικές ακαθαρσίες κεφάλα σου, ευτυχία σημαίνει Μύκονος κάθε τριήμερο, Αράχωβα το χειμώνα, ατσαλάκωτο κοστούμι και πρώτο τραπέζι στις τελευταίες τραγουδιάρες κάθε Σάββατο. Προ πάντων να σε δούνε. Επίσης θεωρείς ότι τόσο καιρό εμείς οι υπόλοιποι σε ζηλεύαμε κιόλας! Ο,τι να ναι..
Ευτυχία για μένα σημαίνει άλλα. Και να στα εξηγήσω, πάλι θα τα σνομπάρεις οπότε δεν έχει νόημα.
Το νόημα ξέρεις ποιο είναι;
Ότι τα γυαλιστερά καθρεφτάκια που σου δώσαν οι άποικοι της γκλαμουριάς αρχίζουν και σπάνε σιγά σιγά, και μέσα σε αυτά βλέπεις τις παραμορφωμένες γλοιώδεις μούρες ξεπεσμένων "αρχόντων", τίγκα στην κόκα, τη λαμογιά και τη ρεμούλα και δε θες να παραδεχτείς ότι ήσουν από τους εύπιστους παπάρες που τους προσκύναγαν. Οπότε πρέπει να είναι όλοι σαν και σένα.
Μπα, λάθος.

Παρακαλώ να εξακολουθήσετε να με σνομπάρετε, μη μου λέτε όμως ότι είμαι σαν και εσάς.

Tuesday, February 21, 2012

Ε ρε καντήλια που θα φάω εδώ..


Δεν την παλεύω γιατί είμαστε τελείως των άκρων. Ή του ύψους ή του βάθους. Και ας τσιρίζουν οι τιμητές της λογικής ότι υπάρχει και γκρι και οτι οι αλήθειες βρίσκονται στη μέση.
Τσιμπιρδόνια μάντολες.
Προειδοποιώ, πριν αρχίσω να γράφω το όλο ποστ : Αν ανήκεις σε αυτούς που είναι ευχαριστημένοι από το επίπεδο υπηρεσιών που απολαμβάνουν από το δημόσιο τομέα, τόσο συλλογικά όσο και ατομικά-κατά περίπτωση υπαλλήλου, μη συνεχίσεις, θα συγχιστείς. Πιο συγκεκριμένα : Αν είσαι από αυτούς που για να μην καούν τα χλωρά, υποστηρίζεις την παραμονή στο δημόσιο των κομματικών στρατών -οποιασδήποτε απόχρωσης- αστο να πάει, μη διαβάζεις. ΜΙΛΑΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΩΡΑ, ΟΚ; ΤΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΙΣΘΕΝ ΘΥΡΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΡΙΞΑΝ ΤΟ ΚΟΥΚΙ.

Δεν ξέρω αν είμαι άτυχος ή μεμονωμένη περίπτωση, αλλά συγγνώμη κιόλας, όσα χρόνια πηγαινοέρχομαι σε δημόσιες υπηρεσίες,το επίπεδο εξυπηρέτησης είναι για να το πω ευγενικά "κατώτερο των περιστάσεων". Η μοναδική υπηρεσία μάλιστα στην οποία μου χουν μιλήσει στον πληθυντικό είναι η αστυνομία! Εφορία, ΤΕΒΕ, ΔΕΗ και οι παλιές καραβάνες στα ΚΕΠ είναι για μπάτσες. Σε ένα ποσοστό 80% -για να μην είμαστε και απόλυτοι. Πράγμα που με κάνει να συμπεράνω -ενδεχομένως και λάθος-, πως το ποσοστό αυτών που χουν διοριστεί χύμα από μπάρμπα στην Κορώνη, γαμάει και σπέρνει.
Αφού καταλαβαίνεις αμέσως ποιοι έχουν διοριστεί βυσματικά, από τον τρόπο που μιλάνε. Όσο πιο χύμα και αγενείς είναι καταλαβαίνεις και το μέγεθος του βύσματος που έχουν.
"Καλημέρα σας, θα ήθελα.."
"ΠΕΡΙΜΕΝΕ, ΜΙΛΑΩ" (βουλευτής βύσμα)

"Καλημέρα σας, θα ήθελα.."
"ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΚΥΡΙΕ" (νομαρχιακός ή δημοτικός σύμβουλος)

"Καλημέρα σας, θα ήθελα..."
"Βεβαίως, πείτε μου" (ΑΣΕΠ και συνήθως <35 ετώνε)
Βλέπεις ξεκάθαρα κιόλας μια συντριπτικά καλύτερη διάθεση να σου κάνουν τη δουλειά σου οι πιο νέες ηλικίες, ενώ οι μεγαλύτεροι είναι ζνταμαμπαρια τους. Και όχι δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία. Αυτοί που τώρα είναι μεγαλύτεροι και παλιά ίδια ρεμάλια ήταν, απλά τώρα έχουν και το δικαιολογητικό της βαρεμάρας-σελιγοπαιρνωσυνταξη-35χρονιαμεζαλισατε κλπ.
Και εμένα τι με νοιάζει κύριε;
Ναι είμαι ανάλγητος.
Γιατί περίμενα μισή ώρα σε ουρά 5 ατόμων επειδή η 50αρα αντιπρόεδρος της τοπικής πασκε μίλαγε στο τηλέφωνο για πόσο σκόρδο βάζει στους γίγαντες
Γιατί ο τύπος στην εφορία που μου είπε με πολύ νόημα ότι αν θέλω δε χρειάζεται να κάνω περαίωση και μπορεί και να μη με ελέγξουν. Αλλά έχε χάρη που δεν έχω δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι μαζί.
Γιατί μετά από κάθε αργία, είναι άδειες όλες οι υπηρεσίες, αλλά οι κάρτες χτυπημένες.
Γιατί η καθαρίστρια πριν πάρει σύνταξη πήρε προαγωγή σε υπάλληλο γραφειου (για κοινωνικούς λόγους - ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ, να πάρει κανα φράγκο παραπάνω η γυναίκα μην ψοφήσει της πείνας)- ΑΛΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ;
Τι βάζεις γυναίκα 60 χρονών με απολυτήριο δημοτικού να χειρίζεται υπολογιστές; Θα τα κάνει μπουρδέλο και θα γκρινιάζει ο κόσμος. Κρύφτην σε ένα γραφείο να κοιτάει τα ταβάνια και βάλε κάποιον που μπορεί να εξυπηρετήσει τα 200 άτομα που περιμένουν να κάνει 2 κλικ.
Δε νομίζω να είμαι ούτε μουρλός, ούτε περίεργος.
Εκτός αν όλοι είστε ευχαριστημένοι από τις υπηρεσίες που σας προσφέρουν στις δημόσιες υπηρεσίες, από το ύφος των υπαλλήλων, από τη διάθεση να σας βοηθήσουν, από το επίπεδο κατάρτισής τους στο θέμα τους κλπ. Αν είναι έτσι ,πάσο.
Το πρόβλημά μου ξέρεις ποιο είναι;
Ότι 30 χρόνια γκρινιάζουμε για το επίπεδο υπηρεσιών στο δημόσιο.
Θέλουμε να αλλάξουν προς το καλύτερο. Μέσα.
Αυτό θέλουμε να γίνει:
χωρίς έλεγχο
χωρίς αξιολόγηση
χωρίς κατάργηση της μονιμότητας
χωρίς απολύσεις των χειροτέρων
χωρίς ποινές στους στυγνούς παραβάτες και καταχραστές κλπ κλπ.
χωρίς να φύγει ούτε ένα κομματικό βλαστάρι που μπήκε χωρίς ΑΣΕΠ στη ζούλα.

Μισό λεπτό να φέρω τον μαγικό αόρατο μονόκερο να τους πει ότι άμα το ξανακάνουν θα τους βάλει τιμωρία στη γωνία.
(Δεν εξετάζω ποιος θα κάνει την αξιολόγηση, ποιος τον έλεγχο κλπ, αλλά είδαμε την προκοπή τώρα που τα κάνουν μεταξύ τους. Πως π.χ σου ζητάει γιατρός φακελλάκι, τον καταγγέλεις και πεφτουν σύσσωμοι όλοι οι συνάδελφοί του να σε διαψεύσουν; έτσι, συνδικαλιστικα; ε αυτό εννοώ..)
Μας έχει φάει και η συνδικαλιστική αλληλεγγύη. Εκβίαζε ο άλλος στην εφορία πολίτες, είχε μισθό 2 χιλιάρικα αλλά ζωή 100 χιλιάρικων, τον τσίμπησαν, ενώθηκαν όλοι οι ευσυνείδητοι συνάδελφοι να προτάξουν τα στήθη τους... Βέβαια και συ που του δινες τα χιλιαρικάκια σου πεσκέσι για να μην πληρώσεις ΦΠΑ, δεν είσαι αθώος- αλλά εσένα δε θα σε υπερασπιστεί κανείς όταν σε τσιμπήσουν.

Αν κατάλαβες ότι με όλα αυτά που λέω, υποστηρίζω τα μέτρα, τις οριζόντιες περικοπές κλπ κλπ κλπ,δε μπορούμε να συννενοηθούμε.
Γιατί εγώ είμαι της άποψης πως ολόκληρη η χώρα τώρα τον τρώει στεγνά και ασάλιωτα, ακριβώς γιατί δε θέλουμε να γίνουν τα παραπάνω.

Θέλουμε να αλλάξει "το πολιτικό σύστημα" εννοώντας τα λαμόγια που κυβερνάνε από τα ψηλά και μας έχουν τσαταλιάσει στη σφαλιάρα, αλλά υπερασπιζόμαστε λυσσαλέα όλο το οικοδόμημα που τους στηρίζει και θα τους στηρίζει.
Γιατί μη γελιέσαι, οι χ χιλιάδες διορισμένοι στη ζούλα και από πίσω (τι έγινε φιλαράκι, καλή η θέση στο λιμεναρχείο; ναι ναι ξέρω ξέρω, με την αξία σου μπήκες...), όσο την έχουν τη θεσούλα, μονοκούκι θα πάει το ψηφαλάκι στον ευεργέτη. Γιατί ως γνωστόν "εγώ να τρουπώσω θέλω, άμα τρουπώσω.." ... "να πα να γαμηθείτε όλοι σας" είναι η κατάληξη. Και θα το δείτε και στα ποσοστά τους στις επόμενες εκλογές βέβαια. Όχι πως δε θα πέσουν τραγικά, εννοείται. Γιατί καλή η ευεργεσία και η μονιμότητα,αλλά όχι και να του κόψεις το μισθουλάκο ρε λαμόγιο.
Πάμε πάλι, γιατί το βλέπω να ρχεται : Μιλάμε για τους διορισμένους στη ζούλα από κομματικό βύσμα, οκ; Αν θες ΑΥΤΟΙ να συνεχίσουν να είναι στη θέση τους, πάλι, δε συννενοούμαστε.
Πως θα τους βρούμε; έχω μια ιδέα αλλά μπορεί να ναι και λάθος: Κατ'αρχήν τσεκάρουμε ποιοι έχουν μπει χωρίς ΑΣΕΠ, μετά την εφαρμογή του ΑΣΕΠ. Δες ποιοι διορίστηκαν μέχρι 6μηνο προ εκλογών π.χ. Και άντε πες ότι μπορεί ο άλλος να μπήκε βυσματικά, αλλά ετυχε να ναι καλός στη δουλειά του ο άνθρωπος και ευσυνείδητος και και και. Ε τσέκαρέ το και αυτό. Βάλε και κοινωικά κριτήρια μέσα. ΟΚ μπορεί να μην είναι ο πιο παραγωγικός άνθρωπος στον κόσμο, αλλά να χει 4 παιδιά. Μην τον πετάξεις στο δρόμο, κάντου μια επίπληξη, μια μικρή μείωση μισθού και πες του να μην κοπροσκυλιάζει γιατί θα φάει πορτα.
Τρόποι υπάρχουν να ξεφορτωθείς τα τσιμπούρια. ΑΝ ΘΕΣ
Αλλά δυστυχώς τα τσιμπούρια είναι αυτά που στηρίζουν τις μεγάλες τις φαγάνες και εμείς έχουμε πέσει στη λούμπα του να τα λυπηθούμε.
Επειδή δε μπόρεσαν να φάνε περισσότερα; ΤΙ ΛΕ ΡΕ;

Γιατί μερικοί πέφτοντας την παγίδα του "λιμάρια,απατεώνες,προδότες,τραπεζίτες κλπ κλπ κλπ" ξεχνάνε ότι δυστυχώς εδώ πέρα το ψάρι βρωμάει και στην ουρά..

Y.Γ: Και μέσα σε όλα αυτά, μαντέψτε ποιοι μένουν αφορολόγητοι ΚΑΙ πληρωμένοι από το κράτος..


Update από το πρώτο σχόλιο, το οποίο κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει ως σημείωση στο ποστ για να μην παρεξηγιόμαστε : (το είπα ότι δεν είναι όλοι έτσι από την αρχή..επίσης, όχι και πως ο έλληνας είναι ο ιδανικός πελάτης εδώ που τα λέμε)


Κοίτα να δεις ρε estarian, δεν θεωρώ πως τα πάντα είναι ρόδινα, αλλά θεωρώ πως δεν είναι και της καταστροφής.
Ας πούμε, εμένα στην εφορία μου είναι μια πολύ γλυκιά κοπελίτσα που όχι μόνο μιλάει σε όλους (όχι μόνο σε εμένα λόγω της εμορφιάς μου και των 80 καμήλων) στον πληθυντικό, αλλά εξυπηρετεί και προσπαθεί να βρει λύση για κάθε πρόβλημα.
Τώρα επίσης, υπάρχει άλλη μία, η οποία μια μέρα πραγματικά φέρθηκε με πολύ απότομο τρόπο. Αλλά η αλήθεια ήταν πως αν εγώ είχα απέναντί μου τη συγκεκριμένη πολίτη να εξυπηρετήσω, πιθανότατα θα της έτρωγα τα συκώτια, δεν θα της μιλούσα απλά απότομα και αδιάφορα χωρίς να της κατεβάσω και 15 καντήλια.
Άλλη μια μέρα που λες, ήμασταν 2 άτομα ουρά (2 άτομα, ουαουουουου) για ένα ταμείο. Και με το που μπαίνει κάποια άρχισε την γκρίνια γιατί δεν υπάρχει και δεύτερο γκισέ και έχει ουρά! (!) Χωρίς καν να σκεφτεί φυσικά πως αν υπήρχαν 2 γκισέ για να εξυπηρετούν 3 άτομα τότε η φορολογία θα έπρεπε να είναι τριπλάσια από τη σημερινή για να εξυπηρετούνται οι πολίτες και ταυτόχρονα να αποπληρώνεται και το χρέος!
Κοινώς, οι υπηρεσίες στην ελλάδα βρωμάνε και ζέχνουν, ανεξαρτήτως τομέα, γιατί άμα πιάσω την ταλαιπωρία που έχω φάει στον ιδιωτικό τομέα δεν θα τελειώσω ούτε αύριο. Η αλήθεια όμως είναι όντως κάπου στη μέση γιατί και οι υπό εξυπηρέτηση πολίτες δεν είναι και η αφρόκρεμα, μάλλον είναι ακριβώς ίδιας ποιότητας όσο και οι εξυπηρετητές τους.
Κι έτσι, μαζί με τα ξερά, καιγόμαστε κι εμείς τα χλωρά! :)



Monday, February 06, 2012

Άλλο βρώμικο άλλο βρωμιά. Ομορφάντρα μου

Δε γίνεται, θα γράψω. Γιατί, οι άλλοι που γράφουν καλύτεροι είναι;

Το θέμα μας σήμερα, το γνωστό άρθρο στο protagon.gr με τον ομορφάντρα και τη λίγδα.
'Εχουν χυθεί τόνοι ηλεκτρονικό μελάνι αλλά τι να κάνω, δε μπορώ να αντισταθώ.
Δεν ξέρω ακόμα αν θα μου βγει σαρκαστικοειρωνικό το ποστ ή σοβαρό. Λέω να το σοβαρέψω λίγο. Καλά ντε, όσο μπορώ και εγώ τέλος πάντων.
Κατ αρχήν να κάνουμε μερικές συστάσεις, αν έρχεσαι πρώτη φορά.
Δε μου αρέσει το ποδόσφαιρο.Για την ακρίβεια δεν παρακολουθώ κανένα άθλημα ούτε πάω στα γήπεδα. Τόσο πολύ που κάποτε σκεφτόμουν αυτό να το κάνω πρώτη ατάκα γνωριμίας σε μπαρ : "Καλησπέρα.."-με ύφος- "δε βλέπω ποδόσφαιρο".
Δεν έχω αυθαίρετο. Δεν ακούω σκυλάδικα και μπουζούκια, ούτε πηγαίνω σε κλάμπ κλπ γιατί δε γουστάρω όχι μόνο τα σκυλάδικα αλλά ούτε και τα "ξένα" που παίζουν εκεί.
Δεν ήμουν,είμαι ούτε πρόκειται ποτέ να είμαι σε οποιαδήποτε εργασιακή σχέση με το δημόσιο.
Δεν είμαι βολεμένος, δεν είμαι αραχτός, δεν έχω φιλήσει κανενός καργιόλη την κατουρημένη ποδιά για να βρω δουλειά. Έχω και κάτι ρημαδοπτυχία κει πέρα να υπάρχουν, καλά είναι.
Με αρέσκουν τα ταξίδια, έχω φίλους διάσπαρτους στις Ευρώπες και τις Αμερικές που προσπαθώ να επισκέφτομαι και κάνω παρέα και με τους βρωμερούς ξένοι. Μάλιστα για την ακρίβεια έχω και φίλους Γερμανούς, και συνεργάτες και απ΄όλα και περνάμε και καλά μαζί.
Ούτε εμένα μου αρέσει το κομμάτι των συμπολιτών μου που είναι βουτηγμένο στη μιζέρια, στη μικρο- ή μεγαλο-ρεμούλα, το βολεματάκι (ε είχαμε μια άκρη,βάλαμε το παιδί στο λιμενικό). Ούτε εμένα μου αρέσει που μερικούς άλλοτε ωραίους τουριστικούς προορισμούς τους έχουμε σκίσει και τους έχουμε βιάσει και την αισθητική και το περιβάλλον γιατί κονομάγαμε ζεστά ευρουλίνια από τους ξένοι.
Ούτε εμένα μου αρέσουν τα κακώς κείμενα γύρω μου και όπως μπορώ, με τη συμπεριφορά μου και τη ζωή μου, κυρίως με την άρνησή μου να συμμετέχω σε αυτά, προσπαθώ να τα διορθώσω. Στους γύρω μου, στους φίλους και γνωστούς, και στους ανθρώπους που μπορώ να επηρρεάσω, προσπαθώ καθημερινά να αντιπαλέψω την κακογουστιά, την αγένεια, το προσπέρασμα από τα δεξιά και το τσιγάρο στην παραλία.

ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΟΜΩΣ.

Μακριά από γενικεύσεις, αφορισμούς και ατάκες που ούτε στα περιοδικά του Κωστόπουλου δε θα γραφόντουσαν ως πολύ δήθεν.
Έμαθα να ξεχωρίζω τη βρωμιά από το "βρώμικο". Η λίδα μου και η τσίκνα μου είναι η ίδια με τη λίγδα και την τσίκνα του Γερμανού, του Άγγλου, του Γάλλου, του Νορβηγού.
Ακόμα και αν το τρικαλινό λουκάνικο μου αρέσει περισσότερο από το bratwurst (χάνει όμως από ένα καλό feuerwurst) αυτό δε με κάνει ούτε εθνικιστή, ούτε βολεμένο στη μιζέρια μου.
Μπύρες και πίνω και φτιάχνω. Με Έλληνες και ξένους.
Μερικές από τις ευτυχέστερες και ωραιότερες στιγμές στη ζωή μου έχουν διαδραματισθεί γύρω από ένα τραπέζι με μπύρες και ψητά, με καλή παρέα. Ίσως αυτό για πολύ κόσμο να είναι λίγο κατάντια αλλά για αυτούς δεν έχω να πω κάτι γιατί δε θα μπορέσουμε να συννενοηθούμε έτσι και αλλιώς.
Η καλή παρέα, η μπύρα και το λουκανικάκι είναι τα ίδια είτε είσαι στο Interlaken, είτε στο Zell am See (σου χω και ωραίο οικογενειακό ξενοδοχειάκι κει δίπλα αμα θες Κριστίν, στο Saalfelden), είτε στο Garmisch Partenkirchen, είτε στο Canary Wharf, είτε στο βάσκικο στο Barrio Gotico, είτε στον έλληνα με τα φοντύ στην οδό de la montagne st.Genevieve,πίσω από το Πάνθεον. Έχω και άλλα, αλλά φτάνει η φιγούρα με τα μέρη που έχω πιεί μπύρες και έχω φάει τσικνιασμένα λουκάνικα.
Παμ παρακάτω. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και κάτι άλλο :
Η λίγδα και η τσίκνα, το λουκάνικο, η ασχήμια, η βρωμιά, η απατεωνιά και η λαμογιά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΕΝΤΑ.
Παραδόξως από ο,τι φαίνεται, καθάρματα, κακόγουστοι, λιμάρηδες, πέφτουλες, κάγκουρες και λαμόγια υπάρχουν και σε άλλες χώρες του κόσμου. Πάλι καλά να λες, γιατί αν με τέτοια ωραία ιστορία που έχουμε ήμασταν αυτοί που είχαν την αποκλειστικότητα σε όλα αυτά, θα φούνταρα.
Ο αντίστροφος ρατσισμός, είναι εξίσου ζαβός με τον "ορθόδοξο" ρατσισμό. Ούτε είμαστε οι ανώτεροι, πιο γυαλιστεροί και με περισσότερα χρόνια εγγύηση από τους άλλους, ούτε είμαστε η τελευταία πλέμπα, το χειρότερο κατασκεύασμα που ξεπήδησε ποτέ από τη γενετική πισίνα του Homo Sapiens, μετά τη συγγραφέα του Twilight και μερικούς άλλους που θα θελα να αναφέρω αλλά φοβάμαι τις μηνύσεις.
Τα καλά μας και τα κακά μας έχουμε όλοι οι λαοί.
Και οι Έλληνες τα χουμε τα κακά μας. Έχουμε και τα καλά μας.
Γιατί εκτός από τα καθήκια,τους κλέφτες, τα βολεμένα κομματόσκυλα και αυτούς που έχουν πειραγμένο 106 με φωτάκια σαν το αστρόπλοιο Galactica, υπάρχουν νέοι άνθρωποι, με μόρφωση και παιδεία, τίμιοι, καλόγουστοι, αξιοπρεπείς και αγωνιστές στη ζωή τους. Και έχω τη χαρά και την τιμή να κάνω παρέα με μπόλικους τέτοιους. (Όλοι τρώνε το λουκανικάκι το λιγδερό όμως)
Α και έχουμε μεθύσει κιόλας μαζί. Σε πλείστες όσες χώρες. Μαζί με ξένους κιόλας . Ω ΝΑΙ! Βρήκαμε ξένους που έπιναν. ΑΜΕ! Θα έβαζα φωτογραφίες από ένα συνέδριο πέρισυ στην Κρήτη που τακίμιασα με 2 γερμανούς και ένα σουηδό, και μετά τις παρουσιάσεις μας προσκυνάγαμε τα πατώματα από τις ρακές και τις μπύρες, αλλά δε θα έβγαζες άκρη. Θα τη σούφρωνες με περιφρόνηση τη μυτούλα σου.

Επίσης, το να είναι κοντός και άσχημος κάποιος, δε σημαίνει οτι είναι κοντός και άσχημος και σαν χαρακτήρας. Δε στο μάθανε αυτό ποτέ;
Πως ΤΟΛΜΑΣ και γράφεις για "κοντούς και άσχημους άντρες"; -σε σοβαρό, δημοσιογραφικό άρθρο κιόλας. ΟΚ υποτίθεται.
Κοίτα δω τι είπε :
"Νιώθω ένα τσίμπημα δυστυχίας όποτε ακούω τη λέξη «ομορφάντρα μου». Μου έρχεται στο νου και η εικόνα: ασπρόμαυρη Ελλάδα, κοντοί κι άσχημοι άντρες, τσίκνα, βρωμιά ιδρώτα στο γήπεδο, λίπη και λίγδες. Όταν ακούω τη φράση «τι βάζω μέσα; Τη μάνα μου και τον πατέρα μου βάζω μέσα!» μου έρχεται στο νου ένα φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία."




Προσεβλήθην εκ μέρους όλων των κοντών, άσχημων, χοντρών και μικροτσ..-ξέρεις που το πάω- ανδρών εντός και εκτός ελληνικής επικράτειας.
Πέρασε από την εικόνα ενός τυπά που πουλάει λουκάνικα στο γήπεδο στην κατάντια της Ελλάδας μας. Και αλλού πουλάνε λουκάνικα μαναμ, δεν είναι ντροπή. Αλήθεια στο λέω. Την ενόχλησε και ο χαβαλές που έκανε ο τύπος. Α ρε Τσιφόρος που χρειάζεται να διδάσκεται στις Νομικές..

Και αφήστε τις μύγες και τα μυγιάσματα παραδίπλα.
Άμα είχε γράψει "κοντόχοντρες πατσαβούρες" θα είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν και θα της είχαν κάνει και μερικές μηνύσεις.
Ναι η λίγδα και οι κοντοί κάναν την Ελλάδα από λίκνο του πολιτισμού βάλτο της ακωλασιας. (όποιος δεν κατάλαβε πως αυτό ΔΕΝ είναι ορθογραφικό λάθος, να φέρει τον έλεγχο να του βάλω 2)

Το θέμα με το άρθρο ήταν πως ξεκίνησε σωστά και αδιάφορα ως ένα παιχνίδι διαπίστωσης του προφανούς. Ξεκίνησε άσχημα, συνεχίστηκε χειρότερα, και ο,τι και να πεις για το τέλος είναι λίγο.
Μυξοπαρθενικός σνομπισμός που μου θύμισε μια τύπισσα (οκ όχι μία) που σύχναζε Bell Air, Αέρα κλπ, έμενε Πανόραμα, είχε τελειώσει Ανατόλια και δε μίλαγε σε κόσμο που δεν είχε BMW. Δική της, πραγματική αττάκα. Όχι σε εμένα, εμένα δε μου μίλαγε. Τώρα είναι μέρος της εγχώριας σοουμπιζ και τη δειχνουν στα κανάλια. Αυτή μου θύμισε το άρθρο σας , Χριστίνα.

Το ακόμα χειρότερο, είναι η δευτερολογία σας, που αρνείστε να πείτε "ωπα ρε παιδιά, οκ μου ξέφυγε, τα παραείπα".
Τι διάτανο,
ΕΝΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΕΙ "ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΑ" ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;;
(Αν ξέρετε τέτοια περίπτωση, παρακαλώ σχολιάσθε αναλόγως για να κάνω απντέϊτ)

Υ.Γ : Πληροφορούμεθα από φίλο βιολόγο πως οι αψηλοί, γυμνασμένοι και έμορφοι, ιδρώνουν με την ίδια μπόχα που ιδρώνουμε εμείς οι κακομούτσουνοι
Υ.Γ 2 : Στο DigitalScullery έχω σελίδα που δίνω συνταγές για μπύρες, λουκάνικα, αλλαντικά και κοψίδια. Ο μον ντιε, κελ ντεκαντάνς..

Wednesday, February 01, 2012

Τραυματίας πολέμου

Το Σάββατο έκανα μία από αυτές τις άθλιες παρορμητικές χαζομάρες για τις οποίες συνηθίζω να κοροϊδεύω τον κόσμο ασύστολα. Όλα ξεκίνησαν από τα κλειδιά που έμειναν μέσα, πέρασαν μέσα από έναν λάθος υπολογισμό και κατέληξαν σε έναν βλαμμένο τραυματισμό.
Έπαιξα τον Μπάτμαν και έχασα.
Ξέχασα τα κλειδιά μέσα στο σπίτι, πήγα να πηδήξω τη μάντρα για να μπω μέσα. Έπεσα όσο πιο μαλακά μπορούσα (από 2 1/2 περίπου μέτρα). Εκείνη τη στιγμή δεν κατάλαβα πολλά, μετά από 2 ώρες που πήγα να οδηγήσω, πέθανα.
Έτσι κατέληξα να πρέπει να μείνω 10 μέρες στο κρεβάτι, με κρυοθεραπείες, αντιφλεγμονώδη και διάφορα άλλα, γιατί ξεκώλιασα τους συνδέσμους στα πόδια μου (δε λες πάλι καλά που δεν τσάκισα τίποτα αστραγάλους να τρέχουμε;)..

Οπότε αυτή τη στιγμή,

σύμφωνα με τη μάνα μου είμαι κάπως έτσι :


o πατέρας μου νομίζει ότι βασικά είμαι έτσι : 

το έτερον νομίζει ότι γίνεται αυτό : 

εγώ με βλέπω κάπως έτσι


αλλά στην πραγματικότητα είμαι απλά έτσι



Friday, January 27, 2012

Magic: The Greek Politics

Ναι μου πήρε ώρα. Πολλή.
Αν σου αρέσκει και το κλέψεις, πές και από που το πήρες, πες ένα γεια, κάτι. Μην είσαι καρμοίρης.


Υ.Γ : Για να τη δεις όλη, "Άνοιγμα δεσμού σε νέα καρτέλα", κλπ.. και από κει ζουμάρεις.

Την ιδέα την πήρα από δω

Tuesday, January 24, 2012

Πράσινος Μιχάλης

Το χουμε πει, photoshop δεν ξέρω καλά.

Αλλά δε μπορούσα να μην κάνω κάτι σήμερα.

Πάρτε, μεταδώστε και μην ξεχνάτε που το πρωτοβρήκατε :p


Monday, January 23, 2012

ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΡΕ ΓΕΛΟΙΕ!


OK καταλαβαίνω.
Είσαι 12 χρονών πας να καβατζάρεις τα 13 και έχει αρχίσει να μυρίζει άνοιξη καθώς και οι πρώτες προσταγλανδίνες. Νομίζεις ότι είσαι πλέον ώριμη για να αποφασίζεις το τι θα κάνεις στη ζωή σου, το πως θα διακοσμήσεις το δωμάτιό σου, καθώς και ότι ο Ρουβάς και η Βίσση και αυτός-ο-αμερικάνος-που-μοιάζει-με-συμμαθήτριά-σου-τη-Ντέμη-με-το-κοντό-μαλλί είναι μεγάλοι μουσικοί.
Επειδή όμως δεν είσαι μόνη σου στον κόσμο, και υπάρχουν πολλές 13χρονες εκεί έξω -οι περισσότερες δε είναι μεταμφιεσμένες έντεχνα σε 30χρονες- αποτελείτε και μεγάλο καστομερ πουλ για πολύ κόσμο.
Ένα κομμάτι λοιπόν που θέλει να εξασφαλίσει ότι θα του δίνετε τα λεφτά σας χωρίς καμία σκέψη σχεδόν εσαεί και μέχρι να κλείσετε τα 55, όπου και μάλλον θα σταματήσετε να συμπεριφέρεστε σα 13χρονες(παίζεται), είναι και η λεγόμενη βιομηχανία διασκέδασης. Πιάνουμε σειρές τιβι, ταινίες, μουσική μέχρι και βιβλία-για σας που καταδέχεστε να διαβάζετε (δεν έχω ενημερωθεί αν πλέον είναι της μόδας το διάβασμα λογοτεχνίας σε αυτή την ηλικία. Γιατί όταν ήμουν εγώ 13, το να έχεις βιβλία σπίτι σου ήταν περίπου θανάσιμο αμάρτημα για τους συμμαθητές σου. )
#εισήγαγε τυχαίο κυνικό ελιτίστικο σχόλιο για πρώην συμμαθητές σου εδώ#
Έτσι που λες, επειδή η ροζ κοσμοθεωρία είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε αυτή την τεράστια μερίδα του καταναλωτικού κοινού - δεν εννοώ ροζ με τον καλό τρόπο, δηλαδή ζαρτιέρες,λάδια,φίμωτρα,μαστίγια,φτερά,αλυσίδες, πολυέλαιοι και πυροσβεστήρες- η εν λόγω βιομηχανία που είχε αρχίσει να ξεμένει από ιδέες για ρομαντικές κομεντί, αποφάσισε για να πιάσει και νέο κουλ κοινό να επεκταθεί.
Όχι αγαπητέ αναγνώσθα, σιγά μην ξέφευγαν από το αιώνιο μότο της αιώνιας αγάπης, των ρομαντικών ηλιοβασιλεμάτων, της ρομαντικής αυτοθυσίας, της ρομαντικής συγχώρεσης μετά από ατόπημα και γενικότερα του ρομαντικού ο,τιδήποτε. Οι 10 εντολές της καλής ρομαντικής παπαριάς είναι οι μοναδικές 10 εντολές που πάντα θα ακολουθούνται από τους απανταχού "καλλιτέχνες" του είδους.
Και θα μου πεις τώρα τι μύγα μου τσίμπησε τον κροταφικό λοβό και έχω βγάλει τόση εμπάθεια. Κατ'αρχήν, δεν έχω βγάλει ούτε εμπάθεια, ούτε μίσος ούτε τίποτα. ΑΚΟΜΑ. 

Και μπαίνουμε στο κυρίως θέμα.
Η μύγα που με τσίμπησε αγαπητέ μου αναγνώσθα, ονομάζεται "Warm Bodies". Είναι μια ρομαντική κομεντί όπου ένα ζόμπι ερωτεύε..... 
ΜΠΑ, ΚΟΛΛΗΣΑΜΕ;

ΝΑΙ!
Ενα ΖΟΜΠΙ ερωτεύεται τη γκόμενα ενός τύπου του οποίου προηγουμένως του χει μασήσει τον προστάτη για πρωινό.
Πάμε ξανά :
Η ρομαντική ιστορία ενός ζόμπι που ερωτεύεται μια γκόμενα που της έχει φάει το γκόμενο και πως αυτός ο έρωτας θα αλλάξει την ιστορία των undead.
Ναι ξέρω, σου σκάνε εγκεφαλικές σφαλιάρες και το Post Traumatic Stress Disorder από κείνη τη φορά που είδες το Twilight στον κινηματογράφο χωρίς να ξέρεις τι είναι και από τότε μερικές φορές τα βράδια πας νυσταγμένος για κατούρημα και νομίζεις ότι βλέπεις κάτι απειλητικό να στραφταλίζει στο σκοτάδι, αλλά μετά καταλαβαίνεις ότι είναι ο βλαχόλακας και σκας στα γέλια.
Και δε φτάνει που μας ξεφτιλίσαν τους βρυκόλακες όπως είχα γκρινιάξει και στο παρελθόν..
Πάνε να μας ξεφτιλίσουν και τα ζόμπι.
Και πως το ξέρω ότι θα τα ξεφτιλίσουν; 
Φάε στη μάπα τη φωτογραφία του πρωταγωνιστή με την πρωταγωνίστρια και κλάψε τουλάχιστον 400 εκατομμύρια υγιείς νευρώνες : 
Ο αριστερά είναι ΖΟΜΠΙ

Όπως πολύ εύστοχα παρατήρησες, οι διαφορές του αριστερά (ξαναλέμε, ζόμπι) με δεξιά (άνθρωπος με πλήρη εγκεφαλική λειτ..χμμ..οκ..) είναι μια αδιόρατη χλωμάδα και έξτρα μολύβι στα μάτια. Α ναι και η "σέξυ" ουλή στο μάγουλο (προφανώς και καλά από αποτυχημένη προσπάθεια να του λιώσουν το ξεράδι με κανα φτυάρι - ποιος μαλάκας κατάφερε και αστόχησε..)
Δυστυχώς η ιδέα του να τον κάνουν να στραφταλίζει στο σκοτάδι είναι πιασμένη από την άλλη εμετική ντροπή. Αυτόν πως θα τον κάνουν συμπαθή στο αγοραστικό κοινό τους; 
Ψιλιάζομαι πως θα τον κάνουν να φέγγει στο σκοτάδι όταν τον αγκαλιάζει η άλλη η εγκεφαλικά νεκρή. Ζομπιλίτσα Καληνύχτα θα τον κάνουν.
Κοίτα ένα ζόμπι ρε..
O τύπος είναι σαν το αποτέλεσμα του παράνομου έρωτα του της Άριελ της Γοργόνας και του Λάκη Γαβαλά πριν το Solarium.

Ακόμα και ΑΥΤΟ (από το Zombieland) είναι κλάσεις πιο απειλητικό
Ο κλόουν ζόμπι του Zombieland

Για να μην πω ότι κανονικά τα Ζόμπι είναι κάπως έτσι :
Κανονικό ζόμπι που δε φέγγει στο σκοτάδι άμα τον αγαπάς πολύ για να βλέπεις να αλλάξεις ταμπόν

Χίπστερ ζόμπι γαμώ το διάολό μου. Θα τον κάνετε να φοράει και μπλουζάκι "RIP Steve Jobs"; 
Να έχει blog (στο οποίο θα ποστάρει από το Macbook του) με τίτλο "Dead,Proud and Vegan for Love";
Να ακούει Placebo και Morcheeba (ξέρασα λίγο τώρα που ανέφερα τα ονόματα, συγγνώμη, είναι σοκαριστικό, το ξέρω);
ΠΟΣΟ ΘΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ Ο,ΤΙ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΦΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΑΖΟΒΑΪΟΛΙΝΣ;

Εν τω μεταξύ, οκ, αυτός είναι γελοίο ζόμπι με υπαρξιακές ανησυχίες.
ΕΣΥ μωρή πατόζα που πήγες και του κατσες, τι σκατά κοινωνική ζωή έχεις;
Άλλες όταν τους τρων τον γκόμενο, τα παίρνουν. Α ξέχασα. Τα παίρνουν όταν τους τον τρώει άλλη.
Τώρα που στον έφαγε άντρας είναι οκ δηλαδή; Και όχι απλά άντρας. Πεθαμένος άντρας.
Άμα κάτσεις δηλαδή να καταγράψεις με ψυχραιμία τα ψυχολογικά προβλήματα που πρέπει να έχει ένας τέτοιος -ναι βόδι, ξέρω, φανταστικός- χαρακτήρας (για να κάνεις το χαρακτήρα πιο πιστευτό, βόδι), αλφαβητικά μόνο να τα πάρεις, θες 198 ανθρωπομήνες. Και όχι, η νεκροφιλία δεν είναι ένα από αυτά, καθότι technically αυτοί είναι undead και όχι απλά dead.
Τώρα που είπα για νεκροφιλία, αν ένα μάτσο νεκρόφιλους συναντήσει ένα μάτσο ζόμπι ποιος κυνηγάει ποιον; 
Α ξέχασα.
Στο Warm bodies θα μάθουμε την απάντηση...

Ντροπή, αίσχος.

Ματαιότης. Πολέμησα σκληρά τη χαζομάρα, αλλά θα νικηθώ κατά κράτος.
Με λέγαν Αρτέμη γαμώτη μου και μου αρέσουν τα ζόμπι...

Y.Γ : Αν σου αρέσουν τα ζόμπι+βρωμόγελα όσο και μένα, τσεκ δις άουτ :


A ναι μην ξεχάσω. Δεν πιστεύω να έχει χάσει κανείς το Zombie Strippers;;;

Friday, January 20, 2012

Σοκαριστική αποκάλυψη


Σύντροφοι, φίλοι και, τολμώ να πω, αδέλφια μου.

Σήμερα είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω τα αποτελέσματα πολύχρονης ( ~17 μsec), ενδελεχούς και σοβαρής έρευνας.
Το ακόλουθο επιστημονικό θα έλεγα, πόνημα, είμαι σίγουρος πως δε θα μείνει σε καμιά ιστορία, κανείς δε θα συγκινηθεί. Κανένας ματζίρης δημοτικός σύμβουλος δε θα φτιάξει τιμητική προτομή μου σε κάποια τελειωμένη πλατεία, ώστε να έχω μετά θάνατον την ευχαρίστηση να με χέζουν περιστέρια και να αράζουν τζιβάτοι στο γρασίδι από κάτω μου την ώρα που ακούνε μάνου τσάο, πίνουν χύμα επαναστατική σαγκρία και στηλιτεύουν στο τουϊτερ τα κακά της καταναλωτικής κοινωνίας από το iPAD9 τους.
Δυστυχώς, αυτή είναι και η μοίρα πολλών μεγαλοφϋιών. Τις τρώνε τα συμφέροντα και τα καπιταλιστικά τραστ και δεν τους επιτρέπεται να λάμψουν με όλο το απαστράπτον μεγαλείο της πνευματικής τους ανωτερότητας στα πέραντα του γαλαξίουα με εκατομμύρια ευγνωμονούντων ανθρώπων να επευφημούν τη διανοητική τους υπερμεγεθότητα και εκατομμύρια μαθητών να τους βρίζουν επί αιώνες στα σχολεία, όπως το Νεύτωνα, τον Bohr και λοιπούς.
Η κυκλώπεια αποκάλυψη των μυστικών φακέλων της συμπαντικής συνωμοσίας που θα μας απασχολήσει σήμερα έχει να κάνει με την πολιτική ζωή της Ελλάδας και την χειρότερη ποίηση στο σύμπαν.
Οι διαβασμένοι ήδη με καταλάβατε. Οι υπόλοιποι περιμένετε.
Μετά λοιπόν από μελέτη,σκέψη,σύγκριση και διασταύρωση γεγονότων και στοιχείων, επαγωγή,παραγωγή κλπ κλπ κλπ έχω να ανακοινώσω το εξής : 
Το ΠΑΣΟΚ το χουν καταλάβει εδώ και χρόνια οι Vogons.
Αν και ξεκίνησε ως κόμμα του Α.Γ.Π, μετά από ζυμώσεις, συνωμοσίες και μυστικές συμφωνίες, παρεισέφρυσαν στην οργάνωσή τους οι Vogons και σήμερα πια έχουν το πάνω χέρι.

Τα αδιάσειστα στοιχεία μας είναι τα εξής 2 :

1. Ο Βενιζέλος

Πειστήριο 1 : Ο Βενιζέλος


Πειστήριο 2 :  Prostetnic Vogon Jeltz

Για τους κακόπιστους και τους άπιστους που θα κραυγάσουν ότι είμαι κακοπροαίρετος και γελοίος συγκρίνοντας την εμφάνιση ενός ανθρώπου με το βδέλυγμα που είναι ένας Vogon, να πω ότι η σύγκριση δεν έγκειται στην όλη εμφάνιση - αν και ο όγκος ενός Vogon δε γινόταν να σμυκρινθεί όταν κατασκευάστηκε το συγκεκριμένο μοντέλο, οπότε η ανθρωπο-βενιζελοστολή διατήρησε τις αρχικές διαστάσεις. Η μορφή βελτιώθηκε όσο μπορούσε, αλλά δεν είναι η φάτσα το θέμα μας. Είναι η ματιά. Το βλέμμα. Το ύφος. 
Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής και άλλα γλυκανάλατα παπατζιλίκια που θα λεγε ο κάθε κανονικός ή ασκούμενος Κοέλιο. Στην προκειμένη περίπτωση ο καθρέφτης έχει σπάσει και η ψυχή έχει 15423 χρόνια γρουσουζιά -επηρρεασμένη και από το Ι.Μ.Π.Γ (Ισχυρό Μητσοτάκειο Πεδίο Γκαντεμοδυναμικής). Το βλέμμα είναι βλέμμα γραφειοκράτη. Και αυτό τα λέει όλα. Το αποφασισμένα κενό -αλλά παρ'όλα αυτά γεμάτο διαβολική κουτοπονηριά- βλέμμα του γραφειοκράτη, προδίδει τον Vogon που κρύβεται κάτω από τον Βενιζέλο. Αν δεν είναι Vogon εκεί μέσα, δεν ξέρω τι μπορεί να είναι. Γιατί όταν απορρίψεις όλες τις δυνατές ερμηνείες που δεν κολλάνε, αυτό που μένει, όσο παράλογο και αν είναι, είναι η αλήθεια.

2. Η ποίηση
Όσοι δεν ξέρετε για την ποίηση των Vogons, χάνετε. Είναι η τρίτη χειρότερη ποίηση στο σύμπαν αν και οι αντιπρόσωποί τους στη γη αγωνίζονται σκληρά για την πρωτιά.
Οι δύο επόμενοι Vogons που είναι διορισμένοι σε σώματα ΠΑΣΟΚων, ζουν και εργάζονται μέσα στο Χυτήρη και στο Βούγια. Μη μπορώντας όμως να ξεπεράσουν τη βογκονικότητά τους, έπρεπε να βρουν διέξοδο μια και δε μπορούσαν απλά να βασανίζουν καβούρια όπως όλοι οι ομοειδείς τους. Οπότε μια και εδώ γράφουμε γενικά ποίηση, αποφάσισαν και αυτοί να ασχοληθούν με το θέμα γιατί πίστευαν ότι δε θα καρφωθούν.
Αλοίμονο όμως, γιατί τέτοια ποίηση, μόνο Vogons θα μπορούσαν να γράψουν. Βέβαια ο Βούγιας είναι σαφώς ταλαντουχότερος από το Χυτήρη. Αλλά και πάλι .. VOGOOOOON!
Ας δούμε μαζί πονήματά τους : 
α. Χυτήρης 
Οι Ετρούσκοι
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

Οδύσσεια
Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
Δεμένος στο κατάρτι μου.
Τόσα νερά στο δωμάτιό μου!

Ας έρθουν οι σύντροφοι
Ας έρθουν οι σειρήνες
Ας έρθει - έστω - ένας υδραυλικός. 

Δέντρο

δεν το φύλλο δεν
δέν-τρο

δεν η άνοιξη
δεν η επιθυμία
δεν ο δόλος δεν
δεν-τρο

δεν η λάμψη
δεν η μανία
δεν το κόκκινο το κόκκινο δεν
δεν-τρο

δεν ω
δεν α
δεν αγωνία
δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη

δεν
δεν το φύλλο δεν
ΔΕΝΤΡΟ

β. Βούγιας
Τον ψώνισε
και του πήρε την μπάλα
την ψώνισε
και τον πήρε η μπάλα.


Τι μελέ φοβερό
από σέντρα βαθιά
προς το τέρμα.
Αποκρούουν τα μπακ
μανιασμένα θολά
δίχως έρμα.
Μα η μπάλα εκεί
σαν τον ήλιο που πάει
προς το γέρμα.
Είναι νύκτα βαθιά
και κυλάω στη σχισμή
σαν το κέρμα.



Και τι σκατά άλλη απόδειξη θέτε δηλαδή; Το όνομα του Βούγια μάλιστα σχεδόν τον προδίδει. Δηλαδή ΜΟΝΟ ΕΓΩ έχω την απαιτούμενη νοημοσύνη σε αυτή την παλιοχώρα να δω ότι το Vougias  είναι μια απλή παραλλαγή-ελληνοποίηση της λέξης Vogon ;;

Q.E.D μαδερφάκερ!

Y.Γ : Επειδή πολλοί θα ρωτήσετε -με υπέρμετρο θαυμασμό είναι η αλήθεια-
"Καλά ρε φιλαράκι, που τα ξέρεις όλα αυτά;"
θα απαντήσω με τη γνωστή μου σεμνή αμετροέπεια,
"Δεν "ξέρω". Παρατηρώ" (Sherlock - S02E1)



Friday, January 13, 2012

Πρέπει να αλλάξω banner


Ανανεώσεις

Πρέπει να αλλάξω το banner του βλογιού. Για πρακτικούς λόγους.

Πρίν δύο μήνες διεγνώσθην με χρόνια γαστρίτιδα. Ξέρω, σιγά την ασθένεια. Λίγο να προσέχεις κετς.
Δυστυχώς δεν είχα την τύχη να έχω αρπάξει helicobacter pylori να καθαρίζαμε σχετικά εύκολα, οπότε θα την κουβαλάω την κυρά εσαεί.

Όμως επειδή μπορεί να είμαστε λαρτζ και κιμπάρηδες και γλεντζέδες και χαρά της ζωής και άλλα τέτοια όμορφα και γραφικά, σαν σοκάκι στην Αμοργό, δεν είμεθα μαλάκες , οπότε πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε, αρχικά στομάχι, ακολούθως και τα άλλα.
Ευτυχώς ο γιατράρας μου δεν ήταν απαγορευτικός ιδιαίτερα, μια και δεν έχω βαριά μορφή, αλλά παρ'όλα αυτά μου είπε να προσέχω και αν καπνίζω να το κόψω. Και να τρώω ανά τρεις ώρες, να μην αφήνω το στομάχι άδειο, να κοπεί ο νες και γενικά οι πολλοί καφέδες και μερικά άλλα..
Οπότε..

ΕΙΜΑΙ ΑΚΑΠΝΟΣ ΑΠΟ 7 Δεκέμβρη.

Συνέπειες:
α. Τρώω σαν το μπούστη - και με συνταγή γιατρού. Αλλά αυτό έχει ως συνέπεια να έχω φτιάξει ένα σκεμπέ άλλο πράμα. Πρέπει να έχω πάρει ήδη 5-6 κιλάκια και δε μου αρέσει καθόλου. Γιατί οκ, είμαστε νέοι(σχεδόν), έξυπνοι, χιουμορίστες κλπ, αλλά άμα γίνουμε σαν ταβερνιάρηδες σε χωριό από τα 34, γάμησέ τα. Πώς θα εντυπωσιάζονται τα τρυφερούδια;
β. Έχω νεύρα. Ω ναι.. Έχω νεύρα. Αυτή η πρόσχαρη, ηλιόλουστη, ευγενική και ευπροσήγορη προσωπικότητά μου που όλοι ξέρετε και αγαπάτε -όποιος δεν αγαπάει θα του σπάσω τα παϊδια-, έγινε καπνός. Πάνε οι ευγενικές χειρονομίες, οι δωρεές σε άπορους και αναξιοπαθούντες, οι εγκάρδιες φιλικές συμβουλές σε όποιον πάει να με ρωτήσει την παραμικρή παπαριά που του βασανίζει την απαστράπτουσα και παροιμιωδώς κενή κρανιακή του κοιλότητα. Πάνε οι ρομαντικές βόλτες με το έτερον στο ηλιοβασίλεμα κρατώντας χέρια και ψυθιρίζοντας γλυκανάλατες ατάκες από κακό Άρλεκιν του 1960. Oh wait.. ναι.. οκ γράψε λάθος, αυτά δεν έπαιζαν και πριν το τσιγάρο, φαντάσου τώρα.
Η γνωστή μου ανεκτικότητα δε στη βλακεία, τη χαζομάρα, την αμάθεια και την επίμονη ηλιθιότητα από κει που ήταν πραγματικά αστείρευτη, τώρα μοιάζει με θάλασσα στη Σελήνη. Ναι βόδι, είναι μια τεράστια έρημη έκταση γεμάτη γκρίζα σκόνη και κοτρώνες.
Κύριες πηγές αύξησης του θυμού μου δε, αποτελούν πλέον τα πουλάκια και τα σκυλιά. Ποιος πούστης ρύθμισε το βιολογικό τους ρολόι να ξυπνάνε αχάραγα και να αρχίσουν να σκούζουν,να κελαηδάνε και να γαβγίζουν όλα μαζί;
Ευτυχώς, υπάρχει το PS3 συνοδευόμενο από έναν βαρβάτο ενισχυτή και τα Klipsch μου. Έτσι αντί να πάρω το τσεκούρι μου ή το αλυσοπρίονο και να βγω στο δρόμο αλαλάζοντας και λεπιδιάζοντας αθώο κοσμάκη, τα βράδια το σπίτι μου γεμίζει κραυγές πόνου, αγωνίας και υποταγής στα εκάστοτε όπλα που κουβαλάει ο τουμπανιασμένος χαρακτήρας μου. Είτε είμαι ένας άγνωστος στο μετααποκαλυπτικό τοπίο του Fallout, είτε ο Κάπταιν Σαςσκιζωολους στο Mass Effect, είτε ο ισχνός αλλά ισχυρός μάγος μου στο Dragon Age, είτε ακόμα και ένας ταπεινός στρατιώτης στο Medal of Honor, ακόμα και ο Ηλεκτροφόρος ζογκλέρ στο Infamous, οι οχτροί μου ψοφάνε με χίλιους δυο διασκεδαστικούς -για εμένα τρόπους-. Φαντάσου από πόσους επίδοξους σήριαλ κίλλερζ θα είχαμε γλυτώσει αν τους αφήναμε να ξελαμπικάρουν παίζοντας π.χ Fallout (έχω μεγάλο κολλημα με το Fallout, ειδικά με το V.A.T.S - για τους αμαθείς : στοχεύεις και βλέπεις σε slow motion την ουλτρα σφαίρα σου να σκάει στη μάπα του mutant και να του κάνει τα μούτρα σάλτσα. Οκ μου αρέσει και το soundtrack)

Παρτα άρρωστεεεε
Με λίγα λόγια,
στις καλές μου πλέον είμαι κάπως έτσι



και συνήθως  κάπως έτσι




Επίσης έκοψα και τον καφέ. Όχι ΤΕΛΕΙΩΣ, αλλά με πρόχειρους  υπολογισμούς, από αρχές Δεκέμβρη έχω πιεί 4.
Φραπεδιά δεν έχω ξανακουμπήσει και το στομάχι μου φαίνεται να με ευγνωμονεί. Μόνο κανα εσπρεσάκι πίνω πλέον.
Ευτυχώς η έλλειψη καφέ δε με έχει επηρρεάσει. Δεν είμαι ο τύπος που αν δεν πιεί καφέ το πρωί γίνεται ένα περιφερόμενο ζόμπι που δε μπορεί να λειτουργήσει. Καφέ έπινα επειδή μου άρεσε. Άμα είναι να μας πηδήξει.. ΌΞΩΩΩΩΩ..

Βέβαια θεωρητικά θα έπρεπε να περιορίσω τα αλκοόλια (παπάρια. Όποτε βγαίνω έξω, λιώνω, αλλά δε βγαίνω έξω συχνά πλέον, οπότε μια χαρά). Επίσης κατά 99% πίνω μπύρες το οποίο σημαίνει και φαϊ ταυτόχρονα οπότε πάλι μια χαρά είμαστε.

Για αυτό σου λέω, πρέπει να αλλάξω το banner. Να βγάλω τα τσιγάρα και τον καφέ. Σκέφτομαι να βάλω κάτι πιο σέξι και μοντέρνο.
Ίσως ένα ματωμένο τσεκούρι και ένα κωλί. Θα δούμε



Wednesday, January 11, 2012

Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;


Είναι η έκφραση που γαλούχησε γενεές επί γενεών  συμπολιτών μας.
"Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;"
Με στόμφο και ψυχή, ο οριτζινάλε πας εις άπας Βαγγέλας όρθωνε το κυκλώπειο ανάστημά (1.65 παρά) του μπροστά σου δι'ασήμαντον συνήθως αφορμή και με φωνή-αστραπόβροντο σε ρώταγε ξανά και ξανά
"Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;"


Έτρωγε πόρτα σε κλαμπ;  Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;
Του παίρναν τη σειρά στον επιτάφιο; Πού πας; Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;
Του ακούμπαγες κανα προφυλακτήρα στο δρόμο; Έβγαινε έξω μαινόμενος και άρχιζε να σε ρωτάει αν ξέρεις ποιος είναι.

Μεγάλη ψυχασθένεια αυτή η ερώτηση. 

Και έχει γίνει και επίκαιρη τώρα με το περιστατικό γνωστού πολιτικού με τάση προς τη χρήση γυναικείων καλλυντικών και συμπτώματα παρελθοντολαγνείας. Πέρασε κόκκινα και όταν τον σταμάτησαν οι αστυνομικοί, σταμάτησε πάνω σε έναν από αυτούς και άρχισε  να τους ρωτάει αν ξέρουν ποιος είναι (μέσες άκρες, δεν ήμουν και εκεί). 
Μεγάλη παρένθεση : 
Πιστεύω ακράδαντα πως οι αντιδράσεις του κόσμου θα ήταν εντελώς διαφορετικές αν άνηκε σε άλλο χώρο. Όχι δεν είμαι ΠΑΣΟΚος που πάω να τον υπερασπιστώ, κανονικά έπρεπε να περάσει το ΣΚ στην ψειρού και να του δώσουν και μερικές κατραπακιές. Όπως άλλωστε θα έκαναν και σε εμένα αν το είχα κάνει. Απλά θυμάμαι τη συμπαράσταση του κόσμου προ διετίας περίπου σε γνωστή εκδότρια "επαναστατικής" εφημερίδας, η οποία στην Πανόρμου ήτο τύφλα κλπ κλπ και όταν την σταμάτησαν για αλκοτέστ τσαμπουκαλεύτηκε, αντιστάθηκε και μπλα μπλα μπλα 
Παράθεση : "Η xxxx είχε συλληφθεί τα ξημερώματα της Παρασκευής 20 Νοεμβρίου, όταν ευρισκόμενη σε κατάσταση μέθης αρνήθηκε να αποβιβαστεί από το αυτοκίνητο, κλώτσησε και έβρισε τους αστυνομικούς που θέλησαν να πραγματοποιήσουν τυπικό έλεγχο". Και υπενθυμίζω ότι 
"Σε βάρος της χχχχ είχε ασκηθεί από τον εισαγγελέα ποινική δίωξη για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, άρνηση να υποβληθεί σε δακτυλοσκόπηση και άρνηση να σταματήσει σε σήμα αστυνομικού".
Σύσσωμος τότε ο επαναστατημένος κοσμάκης είχε σπεύσει να υπερασπιστεί το δίκαιο αγώνα της υπεύθυνης οδηγού που πήγαινε μπουσουλώντας αλλά οδηγούσε, εναντίον της χούντας των αστυνομικών. Φαίνεται όταν είσαι "δικό μας παιδί" για κάποιους, επιτρέπεται να οδηγάς ών χεστός. Βόδια.
Κλείνει η μεγάλη παρένθεση.

Πάμε παρακάτω.
Που λες αναγνώστη, θέλω να σου κάνω ερώτηση : 
Έχεις δει ποτέ κανέναν να κάνει αυτή την ερώτηση,και να μην είναι επικός μαλάκας;
Είναι σχεδόν σήμα κατατεθέν. Κόπυράϊτ, πως το λένε. Με το που θα το ξεστομίσει κάποιος αυτό ξέρεις πολύ καλά πως θα πάει η (οποιαδήποτε) σχέση που μπορείτε να συνάψετε. Άμα ο άνθρωπος είναι μαλάκας θα στο σκάσει το παραμύθι. Και ανάποδα : Αν στο σκάσει το παραμύθι είναι μαλάκας. Είναι σχέση ισοδυναμίας.
Και κάτσε να σου πω μερικά χαρακτηριστικά που έπονται αυτής της ερώτησης. 
Ή μάλλον όχι. 
Ιδιότητες που προηγούνται (χρονικά), και τον οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κόσμος οφείλει να τον ξέρει και ότι το όνομά του είναι πασπαρτού : 




α. Συγγένεια/γνωριμία/σχέση εργασίας με κάποιον "γνωστό" : Ο γιός του δημάρχου. Ο ξάδερφος του δημάρχου. Ο κολλητός του γιου του δημάρχου. Η θεία του κολλητού του γιου του δημάρχου. Όλοι οι συμμαθητές του γιου του δημάρχου.Ο γραμματέας του δημάρχου. Ο γιός του γραμματέα του δημάρχου.(καταλαβαίνεις που το πάω, αλλά θα συνεχίσω). Ο προποτζής του γραμματέα του δημάρχου και το σόϊ του. Σημαντικό : Η γκόμενα του δημάρχου, η γυναίκα του δημάρχου και η ταμίας του δημαρχείου. Θέσεις πραγματικής ισχύος γιατί ως γνωστόν το μπατζίνγκο σέρνει καράβι και οι δήμαρχοι κατά κύριο λόγο είναι μεγάλοι μουρντάρηδες, ειδικά οι επαρχιώτες που τη βλέπουν εξουσία. [ Όπου "δήμαρχος" εννοούμε οποιαδήποτε θέση εξουσίας, από υπαλληλο υποθηκοφυλακείου μέχρι Π.Δ και από θυρωρό σε δημόσιο κτίριο (μη το γελάτε, αυτοί ξέρουν τα πάντα και έχουν άκρες) μέχρι ηθοποιό σε σαπουνόπερα. ]

β.Πρόσφατη απόκτηση εντυπωσιακών (κατά τον περίγυρό του) ποσών χρημάτων. Κέρδισε ΛΟΤΤΟ, κέρδισε ΤΖΟΚΕΡ, κέρδισε χρυσούν ωρολόγιον στην ετήσια ανοιξιάτικη σύναξη συνταξιούχων αγροφυλάκων επαρχίας Κατωζμπαναϊας, κέρδισε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του συλλόγου χειμερινών κολυμβητών υποσαχάριας Αφρικής, κληρονόμησε τη σκύλα τη θεία Σμαρούλα που όταν ήταν μικρός τον έδερνε και τον έβαζε να κοιμάται στο τσιμέντο, αλλά η κάργια είχε λεφτά και τώρα που ψόφησε του άφησε 1000 στρέμματα στη Σαντορίνη και 3 μύρια μετρητό και έγινε ξαφνικά αγία κλπ.

γ.Ξεχωριστή κατηγορία είναι η ιδιότητα του ή σχέση με δημοσιογράφους : Εκεί τη γαμήσαμε. Αν είσαι ή ξέρεις δημοσιογράφους, συνήθως θεωρείς ότι έχεις κάνει τον πάπα την προσωπική σου beeeeyatch και ότι όλοι οφείλουν και να ξέρουν ποιος είσαι και να σου κάνουν τεμενάδες για το λειτούργημά σου. Ο κόσμος είναι όλος στα πόδια του, γιατί η πένα είναι ισχυρότερη από το ξίφος και μπλα μπλα μπλα μπλα οπότε φέρεται και στον κόσμο ωσάν να είναι όλοι στα πόδια του. Ή ότι έτσι θα έπρεπε να είναι. Ή προσπαθεί να τους πείσει ότι έτσι θα έπρεπε να είναι. Με κατάλαβες.
"Κύριε,παρκάρατε πάνω στη ράμπα αναπήρων στην είσοδο νοσοκομείου."
"Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;; ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ είμαι"
"Ναι αλλά δε μπορούν να μπουν οι ανάπηροι στο νοσοκομείο"
"ΕΓΩ ΚΑΝΩ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΥΡΙΕ, ΔΕ ΓΡΑΦΩ ΚΛΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΑΚΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ"
(γροθιά στο στομάχι, χτύπημα στο σβέρκο ΤΩΡΑ)
Παρόμοια νοοτροπία και συμπεριφορά έχουν και δικηγόροι. Ήμουν παρών σε πραγματική κουβέντα όπου γκόμενα γκρίνιαζε που πήρε κλήση για παρκάρισμα, ΑΚΟΜΑ και όταν τους έδειξε τη δικηγορική ταυτότητα.Τη φαντάστηκα εκείνη τη στιγμή να κλαίει δαρμένη σε κάποια γωνιά και να απορεί γιατί τη σάπισαν στο ξύλο αφού τους έδειξε τη δικηγορική ταυτότητα και τους ρώτησε ΕΠΙΜΟΝΑ αν ξέρουν ποια είναι.

δ. Νέα είσοδος στην κατηγορία του επηρμένου παπάρα που σε ρωτάει επανηλειμμένα αν ξέρεις ποιος είναι είναι και οι νεοεπαναστάτες. Πωπω πρηξοτσιμπιρδόνι. Ναι φίλε οκ το κατάλαβα. Είσαι γραμμένος στην τάδε συνδικαλιστική οργάνωση, έχεις κολλήσει αφίσες, έχεις γράψει πανώ, παίζει να έχεις μυρίσει και δακρυγόνο μια φορά που ήσουν σε πορεία και έπηζε το Σύνταγμα. Εσύ ήσουν Γαλάτσι για καφέ βέβαια αλλά γιατί να το παρααναλύουμε; ΟΚ ναι. "Αγωνίζεσαι". Ή έστω, ακόμα και αν ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ. Σου είπε κανείς ότι αυτό σου δίνει παραπάνω δικαιώματα για κάποιο λόγο; Π.χ το να περνάς με κόκκινα; Ή να οδηγάς λιάρδα. Όχι ρε δεν ξέρω ποιος είσαι και άμε κάνε παραπέρα γιατί μου κόβεις τον ήλιο. Παίζει στο ίντερνετς πολύ αυτό. Άμα διαφωνήσεις με κανέναν τέτοιο, αρχίζει και σε ρωτάει ποιος είναι.

ε. Δεν έχει γιατί κόλλησα τώρα αν και είχα βρει άλλα 2. Άλλη φορά θα τα σημειώνω πριν ξεκινήσω να γράφω.


Το "Ξέρεις ποιος είμαι εγώ" είναι κλασσική παθογένεια μερίδας κόσμου. Που πρέπει να ξεριζωθεί βίαια(εννοώ με ψυχολογική βία). 
Η μεγαλομανία, ο ναπολεοντισμός που κρύβεται πίσω από τέτοιες παπαριές πρέπει να χτυπιέται αλύπητα, με ειρωνία, σαρκασμό, κοροϊδία και ανελέητο χλευασμό.
Μην τους αφήνετε σε χλωρό κλαρί μπας και ξεμπερδέψουμε ποτέ από αυτούς τους ξεφτίλες.

-ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΡΕ;
-Ποιος να σαι ρε κλάμπανε, 7 παρά το πρωί σε λεωφορείο..





Τελειώνοντας θέλω να θεωρήσω αυτονόητη την ικανότητα του αναγνώστη να κατανοήσει ότι δεν εννοούμε όλους. Εννοούμε τους μαλάκες. 

Thursday, January 05, 2012

Καλά κρασά

Νέα χρονιά, νέοι στόχοι, νέα όνειρα, νέες επιδιώξεις, οράματα και φιλοδοξίες. 

ΟΚ και τώρα σταματώ να γράφω σαν γκόμενα σε εμμηνόπαυση που προσπαθεί να γράψει Άρλεκιν και η επόμενη φράση της εδώ θα ήταν "η Μάρτζι κοίταξε νωχελικά τις στάλες της βροχής στο τζάμι της και ήπιε μια γουλιά από το υπέροχο γλυκό ισπανικό κρασί που της είχε φέρει ο Ραμόν. Το ραδιόφωνο έπαιζε τζαζ. Όπως τότε που τα επιδέξια δάχτυλά του έστελναν μικρές ηλεκτρικές εκκενώσεις στη σπονδυλική της στήλη" Και ξέρεις πως συνεχίζει τώρα.. "ο παλλόμενος ανδρισμός του", η "ερωτική της σπηλιά", το "αποκορύφωμα της ηδονής"(που πάντα είναι μια έκρηξη πρωτόγνωρη) -γιατί η παλιοπατσαβούρα ήταν ΚΑΙ ανοργασμικιά , μετά η γκόμενα βάζει τα κλάματα και ο Ραμόν το βάζει στα πόδια και λοιπά εμετικά.

Νέα χρονιά που λες και αγέρας στα πανιά μας αδέλφια. Τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο και από ο,τι φαίνεται οι προφητείες των Μάγια είναι ακριβέστατες μόνο που δεν έπιασαν καλά την αιτία της καταστροφής (είχαν πει αν θυμάμαι καλά για φώκο, σεισμό, πλημμύρα και τζάγκουαρ που πέφτουν από τον ουρανό). Ο ΓΑΠ θα είναι (ξανά) η αιτία της καταστροφής και αυτό είναι ξεκάθαρο σε όσους έχουν λίγο μυαλό και μένουν μακριά από ναρκωτικά και κακές συνήθειες (είπα να βάλω ένα μήνυμα θετικής ενέργειας για τα παιδιά που με διαβάζουν - στέϊ αγουέϊ φρομ ντραγκς , μ'κεϊ;).
Θα ήταν ενδεχομένως θεμιτό το να αναλύσω το σκεπτικό μου και να καταλήξω σε ένα συνεπές συμπέρασμα, αλλά έτσι θα προσέβαλλα την υψηλή νοημοσύνη των αναγνωστών μου οπότε τι άλλο να πω; Μετά από πολλά χρόνια θα αποδειχτεί ότι δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ένα ανθρωποειδές ρομπότ που στάλθηκε πίσω στο χρόνο για να τα κάνει όλα ρημαδιό. -Και ήταν και χαλασμένο κιόλας. Δε μπορώ να καταλάβω σε ποιους νομίζει ότι λέει αυτά που λέει και για πιο λόγο κάποιος θα τα πίστευε. Θα ήθελα να ήμουν μέλος του ΠΑΣΟΚ (ώπα περίμενε, θα το σώσω στο τέλος, δεν το εννοώ), να ήμουν για την ακρίβεια μεγαλοστέλεχος του ΠΑΣΟΚ(χμμμ, θα χαμε κονομήσει κιόλας) και να έπαιρνα μέρος σε αυτά τα συμβούλια, για να χω την ικανοποίηση να μπορώ να του πω μια φορά (γιατί μετά θα με παραιτούσαν)
"Καλά ρε συ ΤζιΠαπ, είσαι τόσο βλάκας όσο φαίνεσαι, ή έχει και άλλο;" - ή κάτι τέτοιο.
Το παιδί εδώ και 30 χρόνια κακοχρονοναχει δείχνει ηγετικές, διοικητικές, μπλαμπλαμπλαμπλα ιδιότητες  μικρότερες από αυτές 6χρονου που μόλις του κάναν δώρο τη Μονόπολη και δεν ξέρει ακόμα πως παίζεται. Καθηγητή στο σχολείο να τον είχες (κοινωνιολογία κιόλας που ναι και το αντικείμενό του) θα σε έβαζε να του λύνεις απορίες στο μάθημα. Ήταν και υπουργός παιδείας και εξωτερικών τρομάρα του. Αφού δεν έδωσε κανά νησί πεσκέσι στους δίπλα για να μην παρεξηγιούνται, είμαι και ευχαριστημένος. Για την παιδεία δεν το συζητάω, έκανε θαύματα. Όσα ελληνικά ήξερε αυτός, τόσα ελληνικά ξέρουν και καμιά 10ριά φουρνιές μαθητών που πέρασαν από τα σχολεία επί ημερών του. Μετά από αυτόν, απλά μας πήρε ο κατήφορος.
Αλλά από άνθρωπο που φοράει μαγικό βιομαγνητικό βραχιολάκι, ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ; 
Και θα μου πεις ότι είμαι κακεντρεχής και ότι είμαι κρυφοδεξιός, κρυφοαριστερός, κρυφονεφελίμ, κρυφοο,τιδήποτε. Και ότι χτυπάω το παλλουκάρι που είναι πεσμένο κάτω και δίνει μάχη.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ρε; Για κοίτα καλά.
Μια χαρά είναι και κάνει και διεθνή καριέρα. Αλλά φαντάσου πόσο κολλημένοι, ανίκανοι,άχρηστοι και κότες είναι εκεί στο ΠΑΣΟΚ, που δε μπορούν να τον ρίξουν. Α ναι είναι το κόμμα του μπαμπά, ξέχασα. Μπα, έτσι είναι η μεγάλη δημοκρατική παράταξη; Το κόμμα του μπαμπά;;Αυτοί δεν είναι που από το 83 που αρχίζω και θυμάμαι καλά τον εαυτό μου, μας πρήζουν τα τσιμπιρδόνια ότι έχουν το (c) της δημοκρατίας; Ακόμα θυμάμαι το Γιαννόπουλο (ευγενέστατος κύριος) να μιλάει για τους υποψηφίους της δημοκρατικής παράταξης -σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους-.
Πλατειάζω.
Οι υπόλοιποι δε της πολιτικής σκηνής, αρχίζω να πιστεύω ότι είναι φανταστικά πρόσωπα. Τείνω να πιστέψω πως είναι animatronic κούκλες που τις χειρίζονται 5-10 ηθοποιοί (κακοί) και ο σεναριογράφος ήταν σε τροχαίο, έχει πέσει σε κώμα , οπότε απλά οι ηθοποιοί λένε τα ίδια. Ποιον να πιάσεις και ποιον να αφήσεις; 
Τον Αντωνάκη; Διαβασμένο γράμμα δεν θα του δινα να πάει. Λέει που και που μερικά σωστά (όπως, "καλημέρα" στη σωστή ώρα, "καλησπέρα" πάλι στη σωστή ώρα κλπ) αλλά και αυτός νομίζεις ότι διαβάζει σενάριο του οποίου ο σεναριογράφος πρέπει να καταδικαστεί τρεις εις ανασκαλοπισμόν για προσβολή του δημοσίου αισθήματος περί χαζομάρας. Παλιμπαιδίζει μεταξύ σκηνικών που περιγράφονται στα "Μυστικά του Βάλτου" (το γραψε και η γιαγιά/θεία/συγγενής του τέλος πάντων ήταν) με ηρωισμούς κλπ κλπ κλπ και σκηνικών του Τρελαντώνη. Λάδια πολλά και τηγανίτες τίποτα. Γιατί στην κρίσιμη ώρα, ξέρεις, ή όλοι μαζί θα νικήσουμε, ή όλοι μαζί θα πεθάνετε. (Αττάκα στην οποία πιστεύω ακράδαντα και ακολουθώ, αλλά τουλάχιστον έχω την αξιοπρέπεια να μην αυτοπλασάρομαι ως ηγέτης και σωτήρ. Γιατί όταν πας για σωτήρας, μια από τις βασικές προϋποθέσεις είναι να μη φοβάσαι τις μπούφλες)
Τον Αλέξη; Αυτός ακόμα νομίζει ότι είναι πρόεδρος του 15μελούς. Σε λίγο θα κατεβάσει πρόταση για νομιμοποίηση της κοπάνας, γκράφιτι στους τοίχους του Λυκείου και συναυλία συμπαράστασης στους Οποιουσδήποτε με Πυξ-Λαξ (για τρισχιλιοστή τελευταία φορά), Θηβαίο και τον άλλο τον μούσια που δε θυμάμαι πως τον λένε αλλά παίζει πάντα στα φεστιβάλ ΣΥΝ. Α ναι, θα κάνει και κατάληψη γιατί οι καθηγητές αντιτίθενται στην ίδρυση καπνιστηρίου μαθητών στο Λύκειο.Τις απόκριες θα ντυθώ αστυνομικός και θα του κάνω "μπουγκα μπουγκα μπούγκα" για να δω πόσα διαβήματα θα κάνει στην τηλεόραση και πόσοι στο twitter θα το αναμεταδώσουν ως " άλλο ένα "μεμονωμένο" περιστατικό βίας από την ελληνική αστυνομία". Επίσης για κάποιο λόγο έχω την εντύπωση πως είναι ένας από αυτούς τους new age τύπους που πιστεύουν σε τρομακτικές παπαριές αλλά το κρύβουν καλά, οπότε δεν κράζω.
Την Αλέκα; Αυτή ρε μαλάκα μου έστειλε συλληπητήριο τηλεγράφημα στον Κιμ και σιχτιριστίριο στον Χάβελ. Άμα πάρει ποτέ αυτή την εξουσία στα χέρια της, θα καταλήξουμε να δουλεύουμε όλοι σε κολχόζ που παράγει μπαμπακόσπορο, οι γυναίκες στο χωράφι, οι πιο νταβραντισμένοι στο σιδηρουργείο κλπ. Θα πληρωνόμαστε ξυλόπροκες και τις Κυριακές στο οικογενειακό τραπέζι θα τρώμε κοπριά και λειχήνες πεζοδρομίου που θα μας δίνουν με δελτίο.Θα πεθαίνουμε στα 35 από αλκοολισμό, κακά τσιγάρα,βαρεμάρα και άπειρες επαναλήψεις Μπόλεκ και Λόλεκ. Θα καταργηθεί και η αποτρίχωση από τα φρύδια και κάτω στις γυναίκες, οπότε τα γκομενάκια μας θα μοιάζουν με έναν ανθυπασπιστή μου στο στρατό (σαν αρκούδα στην τρίχα αλλά με υπόπτως περίεργη φωνή).
Για Καρατζαφ δε γράφω. Αρνούμαι να ασχοληθώ
Και αυτοί είναι και οι κύριοι παίχτες, που να δεις σαβούρα που χει μαζευτεί στα πιο κατώτερα κλιμάκια της πρόθεσης ψήφου.
Αλλά δεν απογοητεύομαι ποτέ, μην ανησυχείτε,
Έχω απεριόριστη εμπιστοσύνη στην εξυπνάδα και κρίση του ελληνικού λαού.
Εμπιστεύομαι απόλυτα το ~40% που τώρα βρίζει θεούς και δαίμονες και όταν θα πάει στην κάλπη και πέσει το παραβάν πίσω του "δε θα του πάει το χέρι". Ή εναλλακτικά ο ένας "θα ξαναψηφίσω ΠΑΣΟΚ μην τυχόν βγει αυτός ο παλιοΣαμαράς" και ο άλλος "θα ψηφίσω Σαμαρά μην τυχόν και ξαναβγουν οι ΠΑΣΟΚοι" (μετρήστε σε αυτούς το 80% των ψηφοφόρων πάνω από 55 χρονών). Σε αυτό το ~40% υπολογίζω μέσα και τους κλασσικούς ηλίθιους στους οποίους κάποιος θα ξαναϋποσχεθεί διορισμό και θα το φάνε, καθώς και τους κλασσικούς ψηφοφόρους που δεν έβρισαν καν, παρέμειναν ως είχαν -αλλά τι να κάνουμε, δημοκρατία έχουμε, ψήφο έχουν όλοι...
Εμπιστεύομαι επίσης πάρα πολύ το ~25-30% των αγανακτισμένων πολιτών που δε θα πάνε να ψηφίσουν καν, ή θα ρίξουν λευκά και άκυρα, μια και έτσι κάποιο blog τους είπε ότι θα ανατραπεί το πολίτευμα, θα κλείσει η τρύπα του όζοντος και θα επανακτήσουμε όλοι την παλιά πνευματική μας σχέση με το σύμπαν και τα πάντα, χορεύοντας ημίγυμνοι στα λιβάδια. Αυτοί είναι πιο επικίνδυνοι από τους άλλους, γιατί έχουν διαβάσει και Κοέλιο και πιστεύουν ακράδαντα ότι το σύμπαν θα συνωμοτήσει υπέρ τους αρκεί να μην κάνουν τίποτα εκτός από το να στέλνουν ζεστά χαμόγελα στον ουρανό. Δεκτόν, αλλά άμα δε θες να σε κοροϊδεύω, μην πιστεύεις σε παπαριές.
Και στο τέλος μένω ΕΓΩ και ο  Zaphod οι οποίοι προερχόμαστε από εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές τοποθετήσεις, αλλά συγκλίνουμε σε πολλά πράγματα ενίοτε (μια και δεν είμαστε μονολιθικοί και αδιάλλακτοι - εεεεεε κολλημένοι μαλάκες ήθελα να πω). Έτσι λοιπόν, σκεφτόμαστε όντως να προωθήσουμε την ίδρυση του κόμματος των Σουβλακιστών, απλα βαριόμαστε να γράψουμε το καταστατικό και την ιδρυτική διακήρυξη, οπότε θα δούμε τι θα γίνει.
Αυτά προς το παρόν
Αριβεντέρτσι, που έλεγε και ο Μπραντ Πιτ στο Inglourious Basterds


Saturday, December 10, 2011

Προδότες Ισπανοί!!!

Όποιος με διάβαζε από παλιά, ξέρει ότι με τα Χριστούγεννα δεν έχω ιδιαίτερα καλές σχέσεις όπως φαίνεται και από αυτό εδώ το πόστιο για παράδειγμα.
Και ακόμα χειρότερα, τώρα που είμαι και εργαζόμενος άνθρωπος, σιχαίνομαι τα ΦΕΤΙΝΑ Χριστούγεννα στα οποία ουσιαστικά δεν έχουμε παρά δύο μέρες μόνο αργία οπότε τι να κλάσει η γιορτή; Ναι ξέρω, αγάπες και λουλούδια και ατμόσφαιρα και Άη Βασίλης και όλος ο κόσμος χαίρεται κοντά στο τζάκι και λοιπές ρομαντικές αηδίες. Εγώ προτιμώ να διαθέτω αυτή την ηλιόλουστη, ευγενική και κουλ προσωπικότητά μου όλο τον υπόλοιπο χρόνο, και να μη τη βγάζω από τη ναφθαλίνη όποτε σκάει 30 Νοέμβρη.

Έχοντας πει αυτά βέβαια και επειδή όποιος με ξέρει θα ξέρει καλά τι γλεντζές και αλέγκρος άνθρωψ είμαι, θέλω να επισημάνω εδώ πέρα πως όσο βαριέμαι τις επιτηδευμένες γιορτές, x100 βαριέμαι τη ρημάδα την
ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΗ ΜΙΖΕΡΙΑ
Όχι ρε γελοίε, δε θα κρεμάσω τη μουτσούνα μου στο πάτωμα και θα κλαίγομαι 24/7 σα μαραθώνιος τανιών με τον Ξανθόπουλο και τη Βούρτση. Το κέρατό μου το τράγιο πιά. Έχει γίνει όχι μόνο της μόδας, αλλά και επιτακτική ανάγκη να σαι ζοχαδιασμένος, κατηφής, μουτράκλας και κλαψομούνης. Είναι σχεδόν πολιτική επιταγή και θεωρείσαι και αναίσθητος αν τολμάς να ξεχνάς τα ζόρια που τραβάς εσύ για λίγο και να σκας και κανα χαμόγελο και καναν κράσο.
Το μπούλο ρε που θα μου πεις τι σκέφτομαι και πως θα πρεπε να αντιδρώ για να μαι επαναστατικαλι κορρέκτ. Που πάτε να απαγορέψετε το γέλιο και το χαβαλέ γιατί προσβάλλουν τους αναξιοπαθούντες.
Και τσαντίζεται ο τραμπαρίφας άμα δει κανέναν να χαίρεται με τη λογική ότι "αυτός για να χαίρεται είναι πιόνι του συστήματος/πουλημένος τσανακογλείφτης/σφουγγοκωλάριος των αφεντικών/βολεμένος κλπ". Να πα να συνουσιαστείς με ιδιαίτερα προικισμένους νοτιοαφρικάνους δρομείς μαραθωνίου βλαμμένε. Που θα κάτσω να περάσω όλη μου τη ζωή σέρνοντας τα μούτρα στο πάτωμα για να μαι ηθικά σωστός. Χειρότεροι από κάτι σέχτες φονταμενταλιστών του 1300 έχουν καταντήσει μερικοί. 
Ναι ρε τολμάω και σκάω κανα χαμόγελο και περνάω καλά όπως μπορώ γιατί εγώ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ. Και κάνω και μη πολιτικά ορθές παρατηρήσεις άμα θες να μάθεις. Προχτές να φανταστείς είπα μια πατσαβούρα, πατσαβούρα. Ναι επειδή με στραβοκοίταξε από το σμαρτ της την ώρα που παραβίασε στόπ έξω από το Ικεα και θα έπεφτε πάνω μου. Και ναι ρε, πήγα και στο ΙΚΕΑ και έδωσα 3 ευρώ για μια θήκη τηλεκοντρόλ καναπέ. Όταν θα γίνει η επανάσταση κρεμάστε με από κανα δέντρο ανάποδα με δυό πυρσούς εκεί που δεν πιάνει ήλιος για να βλέπουν οι επαναστάτες  το βράδυ.

Όλο αυτό που λες ήταν άσχετος πρόλογος και ΤΩΡΑ θα μπω στο κυρίως θέμα που έχει να κάνει με τους 
ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΙΣΠΑΝΟΥΣ INDIGNADOS

Θα ξεκινήσω κύριε εισαγγελεύ την περιγραφή μου, αφού πρώτα καταθέσω στην έδρα τα πειστήρια του εγκλήματος.

Πειστήριον 1 : Plaza Catalunya, Βαρκελώνη, 2/12/2011

Πειστήριον 2 : Ράμπλα, Βαρκελώνη, κλπ


ΟΚ κατανοώ τον καταναλωτικό ευτελισμό του τουριστοεμπορικού δρόμου της Ράμπλα και τη ντροπιαστική ανάγκη για λαμπάκια εκεί πέρα.
Αλλά και στην Καταλούνια; Το κέντρο της κινητοποίησης των Ισπανών Indignados; 
Λαμπάκια;
Λαμπάκια;
 Λαμπάκιααααα ;
Οι παλιοπροδότες οι ξεφτιλισμένοι δε σεβάστηκαν τον αγνό αγώνα τους που μας ενέπνευσε και εμάς εδώ πέρα και πηγαίναμε και φασκελώναμε νυχθημερόν τη Βουλή (ναι έριξα και γώ μερικές μερίδες φάσκελα);
Επέτρεψαν οι αλήτρες οι ψεύτες οι ουτιδανοί να κάνουν την εμφάνισή τους χριστουγεννιάτικα φάκιν λαμπάκια στην κεντρική πλατείουα από την οποία ξεκίνησαν τον δίκαιο και ανένδοτο αγώνα τους;
ΝΑΙ. Επέτρεψαν. Δεν τα έκαψαν. Δεν τα έσπασαν. Δεν γκρίνιαξαν καν στο τουίτα και στο φατσοβιβλίο (από ο,τι μου είπε ισπανός συνάδελφος όταν τον ρώτησα για τα λαμπάκια -και με κοίταξε με ένα βλέμμα απορίας του στυλ "τι παίρνει ο πούστης ο έλληνας"- "Γιατί να έχουμε πρόβλημα με τα λαμπάκια; Άλλο τα χριστούγεννα άλλο λος ιντιγνάδος. Πάμε να φας καμιά παέλλια τώρα γιατί μου φαίνεται αμίγκο λα πείνα σου έχει κάψει ιλ εγκεφαλαδόρ")

Δεν το ξερα ότι οι πόλεις μας πρέπει να δείχνουν κάπως ετσι

για να μη θεωρούμαστε εγωπαθείς αναίσθητοι μαλάκες προδότες λοβοτομημένοι μικρομεσοαστοί που ασχολούμαστε με λαμπάκια και τραγουδάκια αντί να σκύβουμε πάνω από τα προβλήματα του καταπιεσμένου προλετχρρρρρρρρρρρρρ....ΓΚΝΤΑΟΥ (σορρυ ε τι; ναι  κοιμήθηκα και τσάκισα το κούτελο στο γραφείο)

Για αυτό σου λέω φίλε. Χαλάρωσε και λίγο. Τόλμησε να απολαύσεις και κάτι στη ζωή σου. Ναι τρώμε αγγούρι καλυβιώτικο και από τη λάθος μεριά. Ναι κόσμος αυτοκτονεί, πεινάει, αυτοπυρπολείται, βιάζεται, μαχαιρώνεται, ανασκολοπίζεται, γδέρνεται ζωντανός, βλέπει τούρκικα σήριαλ και ειδήσεις σταρ, αλλά εε, ως εδώ. Μέτρο. Ισορροπία ειδικά σε ανισόρροπους καιρούς.
Μην έχεις τύψεις άμα χαρείς κάτι ρε τύπε. Άνθρωπος είσαι, δεν παίζει να κουβαλήσεις το βάρος όλης της ανθρωπότητας πάνω σου. Ασε που άμα γκρινιάζεις και μαυρίζεις όλη την ώρα, οι πιθανότητές σου να βρεις μπουτάκι τρυφερό να αρπάξεις, μειώνονται δραματικά. Ακόμα και αν έχεις μπουτάκι τρυφερό να χαϊδολογάς, πόσο να αντέξει την κλαψομουνιά σου; Αν βέβαια είναι και αυτή εξίσου κλαψομούνα με σένα, οκ τι να σου πω, παντρευτείτε και κάντε 3-4 παιδιά να κάνετε επαγγελματική χορωδία μοιρολογιών. 
Κοινώς, δεν το ξερα να κάνω τη ζωή μου μια ατέλειωτη κηδεία μόνο και μόνο για να μη φαίνομαι αναίσθητος.
(Το ότι είμαι ένας συναισθηματικά νεκρός ναρκισσιστής ελέγχεται ως μη άμεσα επηρρεάζον τη νοοτροπία μου)
Λος καλημέρας και πείτε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα.

Update : 


Πρίν λίγο κυκλοφόρησε αρθράκι που λέει ακριβώς τα ανάποδα από αυτά που λέω εγώ. Δε θέλω να δημιουργήσω καμιά αντιπαράθεση-γιατί όπως θα χετε πάρει χαμπάρι οι παλιοί, δεν είμαι ιδιαίτερα οπαδός των ιντερνετικων τσουτσουνοκοκορομαχιών-. Απλά θέλω να σταθώ στη γενική "οδηγία" του "μη χαλάτε λεφτά τώρα, μην καταναλώνετε, μην κάνετε ψώνια κλπ, ψεύτικα χριστούγεννα, ψεύτικα τα πάντα, κακή κατανάλωση, γκρίνιαγκρινιαγκρινια". Και καταλαβαίνω την αφετηρία. Αλλά όταν θες να πεις κάτι συγκεκριμένο, πες το σωστά. Κοινώς μάθε να γράφεις. Γιατί θες να σου πω τι κατάλαβα εγώ;
Ότι τώρα τα Χριστούγεννα δεν πρέπει να χαλάσω φράγκο στον Παντελή με το μπακάλικο απέναντι (που φέρνει και πρώτο πράμα, κάτι τρελλές γραβιέρες και σαλάμια Λευκάδος κλπ κλπ κλπ), ούτε εγώ ούτε οι υπόλοιποι στη γειτονιά.
Ότι δεν πρέπει να πάω στο φούρνο στον Αλέξανδρο παραπέρα να του δώσω κανα 10ρικο για τους -ακριβούς- κουραμπιέδες του.
Ούτε να πάω να πάρω κανα παζλ ή κανα βιβλιαράκι στο βαφτιστήρι μου από το βιβλιοπωλείο της Μαρίας στον πεζόδρομο.
Και άμα τα κάνω όλα αυτά εγώ και οι άλλοι ρε γελοίε, αυτοί τί θα κάνουν τα Χριστούγεννα; Θα γλείφουν τα βρύα και τις λειχήνες από τους αρμούς στα πεζοδρόμια;
Αλλά ναι ναι ξέρω τη δικαιολογία, ξέρω ποιους εννοούσες. Τα μεγαλοκαταστήματα που πίνουν το αίμα του λαού κλπ κλπ με τα απάνθρωπα ωράρια και τους κωλομισθούς.
(βέβαια αν κλείσει το Χ μεγαλοκατάστημα, ξέρεις ότι αυτός που τον πίνει ΔΕΝ είναι ο ιδιοκτήτης, έτσι;)
Κανείς δε λέει ότι μας περισσεύουν φέτος τα Χριστούγεννα για σπατάλες. Αλλά και οι μαγαζάτορες, οι καταστηματάρχες (οι άξιοι, οι τίμιοι, οι βιοπαλαιστές) από κάπου πρέπει να βρουν και αυτοί κανα φράγκο. Και ας είναι "υπερβολή" ρε καρμοίρη.
Για αυτό και θα χαλάσω παραπάνω λεφτά φέτος και στον Παντελή (αυτή η γραβιέρα δεν παίζεται ρε παιδί μου) και στον Αλέξανδρο και στη Μαρία.





Friday, December 09, 2011

Αναδημοσίευση : Mikeius vs Τεχνοφοβία

Ελπίζω να μην τον χαλάσει τον τύπο που αναδημοσιεύω βιντεάκι του, αλλά μέσα σε 6:28,
ΕΣΠΕΙΡΕ...
Τι να κάνω, αναγνωρίζω την επική αβυσσαλεότητά του :D



Monday, December 05, 2011

Το φαϊ στο αεροπλάνο

Είναι μία από αυτές τις μέρες που απλά έχω ζοχάδες για κάτι μικρό που με ενόχλησε και ήταν αρκετά μικρό ώστε να μπορέσω να το μεγαλοποιήσω και να το κάνω τεράστιο, γιατί είμαι πάντα υπερβολικός.
Τον τελευταίο καιρό δε, διακρίνω μια τάση να είμαι ιδιαίτερα πιο ευαίσθητος σε πολλά πράγματα που παλιότερα μπορεί και να τα προσπέρναγα και ως ελάσσονες ενοχλήσεις-αλλά όχι πια. Κοινώς, μάλλον γερνάω και παραξενεύω περισσότερο.
Πάμε όμως να δούμε τι μου έκανε τα νεύρα πριονοκορδέλες τις τελευταίες μέρες : 

Το φαγητό στις αεροπορικές εταιρείες

Ρε παλιομουρχούτηδες, ρε βασιβουζούκοι, ρε καρμπόγυφτες, ρε άτιμοι υποκριτές, τι ανοησίες είναι αυτές που μας ζαλίζετε τον έρωτα κάθε τρείς και λίγο στα περιοδικά σας ή στις τηλεοράσεις. Ποιος "βραβευμένος σεφ" ρε όρνεα δουλεύει σε εσάς; Και ποιος παπάρας του έδωσε βραβείο για αυτά που μας σερβίρετε; Μπαίνεις ο κακομοίρης στο αεροπλάνο. Σε εταιρεία που "έχει ακόμα λεφτά" και δε σου βγάζει μόνο ένα σακουλάκι αλατισμένα μπισκοτάκια (όπως η Αλιτάλια). Και περιμένεις να έρθει το "φαγητό". Όσο περιμένεις, ρίχνεις και μια ματιά στο περιοδικό της εταιρείας. Και βλέπεις φωτογραφία του αρχιμαγείρου της Wings Οf Death Airlines με απαστράπτον χαμόγελο να σου παρουσιάζει το νέο "μενού" της εταιρείας, που σερβίρεται "αποκλειστικά" σε 4-5 δρομολόγια (ένα από τα οποία έχεις πάρει και εσύ). Με κάτι ζουμερά μπουτάκια (όχι αεροσυνοδών) (αλλά κοτόπουλο) σε πρώτο πλάνο, με τα κρασά, με τις σαλάτες με με με με με. Και περιμένεις να σου ρθει το ρημαδοφαγητό ελπίζοντας πως οκ, δε θα ναι σαν τη φωτογραφία προφανώς, αλλά τουλάχιστον θα χουν βελτιωθεί από την προηγούμενη φορά. Και έρχεται η αεροσυνοδός (μανίτσα το φουλάρι σου...) χαμογελαστή, μυρωδάτη, ευγενική και σου προσφέρει το δισκάκι σου με όλα τα απαραίτητα. Βουτυράκι, τυράκι, σαλατούλα, χαλβά σιμιγδάλι και το γνωστό αλουμινένιο σκεύος με το φαϊ. Και το ανοίγεις το ρημάδι. Και οκ, δεν μοιάζει με τη φωτογραφία, αλλά δεν είναι και καν το φαγητό της φωτογραφίας. Και λες, νταξ ρε παιδί μου, σήμερα σερβίρουν άλλο. Κάθε μέρα τα ίδια; Αλλά αφού είδες τον βραβευμένο σεφ στο περιοδικό, περιμένεις τουλάχιστον τα ριγκατόνι-με-κάτι-σαν-κιμά-και-μπεσαμέλ να είναι νόστιμα κλπ κλπ κλπ. Ή έστω αλατισμένα.
ΠΑΠΑΡΙΑ ΚΑΣΤΟΡΑ!
Μέσα στο αλουμινένιο σκεύος είναι χωμένη μια ασπροκαφεκόκκινη γλίτσα ανακατωμένη με μακαρόνια τόσο παραβρασμένα που οι κυρίες στο αεροπλάνο μπορούν να τα κάνουν κρέμα νυκτός. Το αλάτι στα μαγειρεία τους είχε τελειώσει, το ίδιο και το πιπέρι. Και το λάδι/βούτυρο/μαργαρίνη/φυτίνη/παραφινέλαιο/γράσο/Castrol gtx heavy mileage , ΚΑΤΙ ΛΙΠΑΡΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ. 
Με τρόμο και δέος, δοκιμάζεις την πρώτη μπουκιά και βλέπεις την επιληπτική κρίση να ρχεται προς το μέρος σου με μεγάλα απειλητικά βήματα και ένα μεγάλο απειλητικό ρόπαλο που πάνω του έχει πινακίδα νεον με τη φράση "ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΠΟΥΡΕ" με μεγάλα απειλητικά γράμματα. Μαλάκα μου αν το σέρβιρες αυτό στο στρατό, ακόμα και στο κέντρο εκπαίδευσης -(για τις κυρίες της παρέας να υποσημειώσουμε πως συνήθως στο στρατό, στο κέντρο εκπαίδευσης, λόγο αθρόας προσέλευσης ποντικιών και ψαριών -συγγνώμην νεοσυλλέκτων- το φαγητό τείνει να είναι χειρότερο από ο,τι στις μονάδες) - ακόμα και στο κέντρο εκπαίδευσης να το σερβίρεις αυτό λέω, θα έχεις 5 αυτοκτονίες γιατί τους έκανε βαβά η κοιλίτσα, 156 τηλέφωνα σε διάφορα βύσματα για να απολυθεί ή εκτελεστεί κατά προτίμηση ο μάγειρας, και 154657654 blogposts,tweets,mails κλπ κλπ κλπ με κεντρικό θέμα το "πόσο δεν την παλεύω στοστρατογαμωτοσπιτιτουςοιμαλακεςμαςδηλητηριάζουν και δε μας σέβονται εμάς που είμαστε τόσο γαμάτα ντερβισόπαιδα και αλάνια".
Ούτε καν σε νοσοκομείο δε σερβίρεται τέτοιο πράμα. Θα άρχιζαν οι ασθενείς να πηδάνε από τα μπαλκόνια σαν τα ποντίκια από τα πλοία, μαζί με τους καθετήρες και τους ορούς.
Με λίγα λόγια, θα ήθελα να γράψω ένα μακροσκελές mail στον υπεύθυνο σίτισης και αρχισέφ της εταιρείας (της όποιας εταιρείας, ακόμα δεν έχω φάει κάτι το οποίο να μπορούσε να σταθεί σε περίσταση ανώτερη συσσιτίου για ανθρώπους που έχουν απωλέσει την αίσθηση της γεύσης - και είναι άστεγοι).
Θα ήθελα να του εκφράσω την έκπληξή μου που για αυτό το γλιτσερό και άγευστο σίχαμα χρειάστηκε πραγματικά σεφ για την παρασκευή του. Η γενικότερη εντύπωση που σου δίνει το αποτέλεσμα είναι ότι κάποιος εχθρός της εταιρείας είχε πρόσβαση στα μαγειρεία, πήρε μια μεγάλη κατσαρόλα, έριξε μέσα ό,τι βρήκε τριγύρω του (μακαρόνια,γάλα,αυγά,ενα-πράμα-σαν-κρέας,στόκο,ασβεστοκονίαμα,αντιμουχλική σιλικόνη,δυό γεμάτα τασάκια,το νερό της σφουγγαρίστρας και δύο κάλτσες τροχονόμου, έτσι για τη γεύση), το έβαλε να βράζει 46 ώρες σε συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας που θα έλιωναν διαμάντια και μετά το σέρβιρε στην αποσβολωμένη πελατεία της αεροπορικής εταιρείας, έχοντας το έξτρα μπόνους ότι κανένας καριόλης μέσα στο αεροπλάνο δε μπορεί
α. Να αρχίσει να τους βρίζει σκαιότατα για την υπεροψία του να θεωρούν αυτό το πράμα που μοιάζει σα να έχει περάσει πρώτα μέσα από το πεπτικό σύστημα σκύλου, φαγητό.
β. Να τους το πετάξει στη μούρη και να σηκωθεί να φύγει χωρίς να πληρώσει το λογαριασμό.
γ. Να τους κάνει μήνυση για απόπειρα δολοφονίας μέσω ιδιαιτέρως ισχυρής δόσης γευστικού σοκ.

Και τώρα θα βγει ένας έξυπνος να μου πει να πάω στην bussiness class για να φάω κανονικό φαγητό και όχι τα απομεινάρια του συσσιτίου του Αγίου Παστιόλου του Ντασεσσενσμεκτβισαισεχαφεν που δόθηκαν σε άπορους και άστεγους γύρω στο 1340 και ήταν η κύρια αιτία για την βουβωνική πανώλη που θέρισε πολύ κόσμο.
Αγαπητέ έξυπνε, είσαι μεγάλος μάπας.
Γιατί έστω και αν υποθέσουμε ότι δεν τσιγκουνεύομαι τα συνήθως 200-250 ευρώ παραπάνω (αν και βλέπω ΤΩΡΑ ακριβώς, μια πήγαινε-έλα τιμούλα στα 150 ευρώ οικονομική θέση για Παρίσι, και στα 659 στη business class -έτσι έλεγξα για να μη μιλάμε στον αέρα).
Και ερωτώ : 
Πόσο μαλάκας πρέπει να είσαι για να πληρώσεις ένα πιάτο (και πάλι κακό) φαγητό 250 ευρώ παραπάνω;
Ακόμα και πλούσιος να είσαι. Δεν ξέρω κανέναν πλούσιο που να έγινε πλούσιος σκορπώντας 250ευρα σε πράγματα που δεν άξιζαν. Αντιθέτως ξέρω πλούσιο που είναι πιο τσίπης και από μένα, για αυτό έχει και λεφτά στην πάντα.
Δηλαδή τι σου λέει η αεροπορική με λίγα λόγια :
"Φιλαράκι, με το κανονικό εισιτήριο θα φας ο,τι ξύσουμε από τον πάτο της κατάψυξης και το ξαναζεστάνουμε. ΑΝ θες να φας κάτι που να μη μοιάζει με αλεσμένη ζωοτροφή από λάστιχα αυτοκινήτου για την οποία θα έκαναν πορεία διαμαρτυρίας τα γουρούνια του σφαγείου, θα πληρώσεις στην εταιρεία κανα 200άρι έουρος παραπάνω."
ΜΕ 200 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ξέρετε τι μπορώ να φάω ρε λήσταρχοι; 2 αρνιά, ή 2 γουρούνια ολόκληρα, μαζί με τα κρασά, σαλάτες,τυρόπιτες τυροκαφτερές, λουκάνικα, μπλα μπλα μπλα και μπινελίκια για 20 άτομα τραπέζωμα. Ή ένα δείπνο για 2 άτομα (οκ ίσως χωρίς μπουκάλι κρασί) σε όντως βραβευμένο σεφ σε υπερτιμημένο μισελενάτο εστιατόριο στην Αθήνα- και μετά να έχω και ψιλά να πάω για σουβλάκια να χορτάσω.
Και συ θα μου ζητήσεις να σου δώσω 200 ευρώ παραπάνω για ένα αναιμικό μπουτάκι κοτόπουλο με σάλτσα (ζωμό από κύβο, πηγμένο με corn flour και μια κουταλίτσα βούτυρο για το άρωμα) που χωράει σε ένα πιατάκι 6x13 εκατοστά; Μήπως θέλετε να σας δώσουμε και κανα κομμάτι της ανατομίας μας να βγάλετε γούστα;
Με 200 ευρώ παραπάνω θα περίμενα να μου κάνουν και λαπντανς οι αεροσυνοδές, όχι ένα μπούτι κοτόπουλο. Ακούς εκεί.
Πάτε καλά ρε;

Λέω να το σώσω αυτό το κειμενάκι και να το στείλω κάποια στιγμή ως γράμμα διαμαρτυρίας στους επόμενους δηλητηριαστές μου..


Y.Γ: Δυστυχώς δεν έχω κάνει ακόμα διηπειρωτικό ταξίδι, ακούω ότι εκεί συνήθως πέφτει τρελλή μάσα - σε σοβαρές εταιρείες.
Υ.Γ2 : Το δείγμα δοκιμής μου περιλαμβάνει αρκετές ευρωπαϊκές εταιρείες, σε ένα διάστημα ταξιδιών καμιά 15ιά ετών, με αρκετά μίλια στην πλάτη μου. Γιατομπουτσο είναι σχεδόν όλες. Με φαεινή εξαίρεση μια γαμάτη πτήση της (παλιάς) Ολυμπιακής στην οποία είχα μείνει μαλάκας με το φαϊ.
ΥΓ.3: Αυτή την αηδία με το λασπωμένο μακαρόνι νοσοκομείου την εφαγα το Σάββατο το μεσημέρι σε πτήση της άλλης ελληνικής εταιρείας..Αλλά σε αυτούς ειδικά, κάτι νόστιμο δεν έχω φάει ποτέ. Εκτός από το πρωινό που κάτι γίνεται (αν είσαι αρκετά απελπισμένος) (γιατί οκ, πόσο σκατά μπορείς να κάνεις το βραστό μπρόκολο και το καροτάκι; οκ και εκείνη την κακομοίρα τη σκέτη ομελέτα;)